boontjes

De foto is genomen bij vrienden op zandgrond.  Als ik mijn boontjes bekijk op mijn poldergrond dan zie je klaar en duidelijk dat ze er zich niet echt thuis voelen.  Ik heb veel mindere opbrengst en ze staan minder fleurig bij.  Dit jaar krijgen we bevestiging dat bonen beter gedijen op zandbodem.  Geen van beide tuinen is begoten.

Bij het begin van de bloei moet je eens kijken naar de knoppen die nog juist niet bloeien.  Dat vind ik een heel aparte mooie kleur die als het ware rond de knoppen zweeft als een tijdelijk aureool.

Nu we enkele vlagen over onze tuin kregen en het momenteel zacht regent herademt alles een beetje.  De selder heeft het meest geleden onder de hitte maar het is onbegonnen werk om  te gieten.  Dus afwachten was alles wat we konden.  Ik hoop dat alles zich nu wat herpakt.  Het groot hoefblad dat gisteren een halve meter lager slap gevallen was heeft zich reeds hersteld alsof er niets is gebeurd.

Tussen de kruidenhoek en de vijver staat elk jaar één lavendelstruik, weken aan een stuk en twee meter breedt te bloeien.  Het is een bleke soort en er staan meerdere bloemetjes op één stengel, verticaal verpreid.

Een typische oeverplant voor de vijver is de 'moerasspirea' die nu in volle bloei staat.

Detail van een bleke lavendel met een vlindertje op.  De struik op zich heeft een diameter van meer dan 2 meter en is een dominerend element tussen de vijver en de kruidenhoek.

Een tuin dient voor meer dan om in te werken. Je kan er lekker genieten van spijs en drank, volledig in het groen.  Gedekt voor twee maar de twee andere stoelen blijven op wacht.

Op deze plant is er maar één zacht element ent het is de ringvormige bloei.  Voor de rest is alles hard en zelfs stekelig . Hommels maar ook bijen worden aangetrokken naar deze bloem.  Ik heb reeds een tiental jaren deze plant  elk jaar zowel in mijn voortuin als in mijn siertuin staan.  Ze zijn vanzelf gekomen, met een vogel of op de wind en zaaien elk jaar zichzelf.

Het huiswerk is gedaan.  Cassis op alcohol, drinkbaar als fijne aperitief tegen nieuwjaar aan.  En dan de confituur voor direct of latere gebruik.

Van zodra de zaaiprei op wachtbed weg is plant ik drie soorten basilicum: de paarse, de grootbladige en in het midden de fijne die het sterkst is van geur en ook het gemakkelijkst groeit.  Het duurt even voor ze goed aanpakken in volle grond.  Het veiligste is basilicum te planten in grote potten die je bij slecht weer altijd nog kan binnenhalen.

In de serre heb ik bij de tomaten een rij basilicum geplaatst.  Deze basilicum zou, volgens Franse bevindingen, de tomaten in groei en smaak positief beïnvloeden.  Wat ik wel zeker weet is dat de basilicum fantastisch groeit in de serre en mijn vrouw er mee in de wolken is.  Basilicum is voor ons onmisbaar geworden in de keuken.   Er zijn, hier en daar, nog zekerheden in het leven.

De vierde en vijfde rij prei staan netjes op hun plaats en moeten bij aanhoudend droog weer nog regelmatig gegoten worden. De venkel is mooi gekiemd en zal nu vlug de ruimte gaan vullen met heel sierlijk appart groen.  De late rode biet is gedund en op afstand gezet. Ook de winterwortelen, onder gaas, ondergingen dat lot.

Deze cylindra, type halflange van het zaadhuis 'De Bolster' zaai ik half maart maar beschermen tegen koude wind en een tweede keer in juni. Ze zijn zeer fijn van smaak, hebben een heerlijk donkerrode karmijnkleur en zo klein geoogst zijn ze een delicatesse die smelt in de mond. Rauw geraspt met een appeltje heel fijn gesneden erbij  mmmmmmmmmmmmmmm