winterprik

De miniserre met de veldsla zit onder de sneeuw.  Ook de afgedekte kropsla zit onder een natuurlijk isolatiedeken. Ze kan gerust enkele dagen in het donker blijven, er is nu toch niet zoveel groei. Het gevaar om te fileren is zeer gering. Wel zal de warmte in de bak door de sneeuw toenemen.  Maar wees gerust, salade kan tegen een duwtje hoor.

Dat is heel wat anders dan een paar vlaagjes zoals het weerbericht vermelde. Het sneeuwt hier reeds van rond 5u deze morgen. Juist nu houdt het voor de eerste keer op en klaart het wat uit.

Ik wou nog eens de nadruk leggen op de twee methodes om gedurende de winter vroege salade  te telen onder koud glas of plastiek.
1- Voor mensen die overdag thuis zijn kan je de afdekmethode gebruiken.  Je dekt af bij vorst met een plastiek of ander isolerend deken. Overdag ook bij vorst neem je het deken weg.
2- Voor mensen die elke dag gaan werken zijn, is het gebruik van de dubbele koepel aangewezen.

De eerste methode geeft voor resultaat geslotener kroppen dan de tweede en is over het algemeen best een week eerder oogstbaar.

Daar onze kippenren niet zo groot is was het een koud kunstje om die af te dekken.  Met de storm is er één plaat  gedeeltelijk weg gewaaid. Toch blijft het midden van de ren droog. Een kip houdt van droog onder de poten.  Na een korte periode van weinig eieren komt de leg opnieuw op gang. Maar de kippen worden drie jaar en zijn aan vervanging toe. Deze winter beschik ik over veel minder groen dan de vorige jaren.  Ik ben vergeten boerenkool en warmoes te zaaien.  Vooral boerenkool lusten ze graag en bevordert zichbaar de eikwaliteit.

De winterprei begint te minderen. Van de vijf rijen staan er nu nog twee plus enkele planten.
De loopplankjes worden weggenomen en in het droge gebracht maar eerst wordt het strookje  vrij gekomen grond bedekt met korte, half verteerde mest.
Tegen eind februari blijven in het vak van de combinnatieteelt, alleen nog de winterbloemkolen staan die in maart worden geoogst.

Zelfs als er gronddoek ligt bedek ik dat met houtsnippers. Op het gronddoek verzamelt zich gemakkelijk een beetje grond en het onkruid is vlug gekiemd en boort zijn wortels door het gronddoek.  Als het waterdoorlatend is, is het ook worteldoorlatend. Vooral onder bessenstruiken kan je vlug met ongewenst groen geplaagd zitten.


Op deze foto kan je goed zien dat ik telkens maar een heel kleine hoeveelheid kan aanbrengen.  De laag leg ik ook niet te dik.  Het meest optimale zou zijn om de haksel een jaartje te laten verouderen. Het zou om schimmels gaan maar nergens heb ik het bewijs gevonden dat ze schadelijk zijn. Ik heb de indruk dat het enkel om vrees gaat voor schimmels.

De frambozen worden verplant met lange stokken die ik de eerste  maal niet zal insnoeien zodat op de veelvuldige zijscheutjes in september oktober vruchten kunnen geplukt worden. Als je zo tewerk gaat moet je ook niet zo diep bukken, wat het planten veel vergemakkelijkt.  Ik plant ook in een haag en zal nog drie boven elkaar gespannen wasdraden aanbrengen waar de planten kunnen langs geleid worden.
Deze soort draagt in mei op tweejarig hout dat na de pluk weggesneden wordt tot aan de grond . Op eenjarig hout zijn de vruchten rijp september oktober en zijn merkelijk groter dan deze op tweejarig hout. Zo kan je tweemaal per jaar oogsten.
De naam van de varieteit is 'Zefa 3' en geeft overvloedig rode vruchten.

Omdat het maar niet wintert kan je de vissen beter bewonderen dan in de zomer omdat ze zich dan schuil houden onder de weelderige planten. Nu zwemmen ze bijna voortdurend aan het oppervlak. Bij vorst duiken ze naar diepere regionen.  Een maand geleden heb ik de circulatiepomp stil gelegd en strooide ik over het hele oppervlak een portie zeewierkalk.  Dat wordt herhaald op het einde van de maand april. Zo is het viswater ongeveer het jaar rond behoorlijk klaar. Na een strooibeurt blijft het enkele dagen troebel maar na een week kan je opnieuw tot de bodem zien.

Omdat ik drie winters lang niet snoeide voorzie ik voor deze winter een grondige snoeibeurt.  Telkens ik een half uur met de snoeischaar met lange armen, aan de gang ben geweest,  haal ik de versnipperaar uit zijn bergplaats en na ook weer een half uurtje platte rust ga ik daarmee aan de slag. Dat is enkel zaak van effen werk te leveren en variatie in te calculeren. Gedurende het snoeien zijn de dikkere takken reeds voor de brandhoutstapel verwerkt en is het versnipperen meestal in ongeveer een kwartierke achter de rug.  Want om die rug gaat het.  Een tamelijk zwaar rugpatient als ik ben, kan perfect ongeveer alle tuinwerk aan als hij weet te doseren.  De duur van die verschillende categorieën heb ik proefondervindelijk vastgelegd. bv: in de moestuin spit ik nooit maar in de siertuin, zolang niet overal houtsnippers voorzien zijn moet ik op bepaalde plaatsen lichtjes de grond omwerken met de spade. Dat hou ik nooit meer dan 10min aan of van zodra ik iets voel stop ik onmiddelijk. Zo bewerk ik mijn tuin reeds meeer dan 20 jaar. 

Als er geen vorst op komst is volstaat de beglazing. Dat je hier in de polders steeds die ramen moet in bedwang houden met een koord kan je zien. Ik herstel met sylicone zolang het mogelijk is,anders moet je om de haverklap nieuwe glazen inbrengen. Als er weinig zon is groeit de salade niet vlot.  Zelfs met nachtvorst en zonnige dagen gaat ze beter vooruit dan met nat somber weer.

Deze veldsalade is pas eind oktober gezaaid en is nu zo goed als oogstbaar. Ze is nog wat klein maar we hadden, niettegenstaande de relatief hoge temperaturen toch wel weinig zon in november en december en ook januari is niet zo zonnig.

Omdat een tuin evolueert en het ene jaar het andere niet is, maar ook omdat de tuinman evolueert en andere methodes uitprobeert zal ik opnieuw regelmatig verslag uit brengen van mijn tuin volgens de u reeds bekende methode van meestal foto met commentaar.
Zoals je kunt zien op de foto van vandaag heb ik gisteren de eerste salade geplant die ik in mijn geboortedorp bij een kweker haal aan 8 eurocent per stuk. Vroeger haalde ik er 33, enkel voor mezelf maar nu zit ik reeds aan 150 voor familie, buren en vrienden.