drukke periode

Proeven van het houtland …daarvan kunnen een 20tal van onze leden op 31 oktober genieten in Bulskampveld.

Zij zullen kennis maken met de smakelijke kant van de ‘Houtlandse’ bossen en met de oogst die het bos biedt: boskruiden, paddenstoelen, rijpe vruchten, bessen en noten.

We maken eerst een wandeling in het bos     onder leiding van een gids en dan gaan we proeven van het bos als keukenleverancier.                       

We starten om 14u30 zomeruur door het winteruur wordt dat 13u30 anders wordt het te donker naar het einde van de wandeling toe.

Inschrijven was noodzakelijk en uiterst vlug waren alle plaatsen volzet.

Eventjes het werk bekijken dat dringend gedaan moet worden en ondertussen wel genieten van de herfstzon die de kleuren extra in de verf zet. 

           
In de moestuin is de selder dringend aan oogst toe.


Na een aantasting van rupseninval hebben op hun beurt nu kleine slakjes het gemunt op de boerenkool.


Zo zouden ze er allemaal moeten uitzien maar dit jaar zal het niet zo best lukken met de krulkool. 

             
Het roodlof doet het goed en ik oogst er volop.


De herfstaster straalde gisteren in de zon.


Ik ben nu een beetje mijn aandacht aan het toespitsen op de siertuin waar het hout dat rond de bovenvijver is weggesnoeid om het net te kunnen leggen, nog moet opgeruimd worden.


Niettegenstaande het gisterenmorgen slechts 5°C was zaten de vissen nog hoog in 
de vijver.  
                   
Op het terras raken zomer en herfst mekaar in de chrysant en het vlijtig liesje.
 

Op de terrastrap staat de vergane glorie van de zomer te wachten tot ze opgeruimd worden of binnen mogen overwinteren.

Gisteren 15 oktober waren we in Mechelen in het ‘Vrijbroekpark’ om er de laatste ‘workshop’ in het kader van het groenkalender bij te wonen.  Het onderwerp was: ‘Het overwinteren van oranjerieplanten’.

Omdat het mooi zonnig weer was zijn we eerst een half uurtje gaan wandelen rond en in de rozentuin.


Het is herfst. Dat konden wij van bij het binnentreden van het park goed merken en toch staan er nog veel groene bladeren aan de bomen. 


De eerste rozenstruik die we zagen, nog vooraleer we in de rozentuin aankwamen was wondermooi van kleur.  Toen we naderden merkten we dat het langwerpige oranje bottels waren.


Ze hadden een perfecte perenvorm.


En waren in grote getale aanwezig.


Er was nog een eenzaam achtergebleven roos, alsof ze tot taak had aan te tonen van welke soort en kleur rozen al de bottels voort kwamen.  Er was nog een eenzam achtergebleven roos, alsof ze tot taak had aan te tonen van welke soort en kleur rozen al de bottels voort kwamen. 


Toen we in de eigenlijke rozentuin aankwamen hadden we er veel rozenbottels verwacht...


maar we zagen zo goed als enkel bloei.  


Waren de bottels weggenomen of gewoon regelmatig de uitgebloeide knoppen geknipt?


We zijn niet de volle toer kunnen uitwandelen maar we hebben genoten.

Een composthoop aanleggen of opzetten is een hele klus.  

Compost is een waardevolle meststof en een goede grondverbeteraar. U kunt natuurlijk compost kant-en-klaar kopen.  Waar moet je dan heen met jouw eigen groenafval?  Dus is hem zelf maken De aangewezen oplossing. Het composteren gaat wel vanzelf, al kunt u wel een handje helpen door allerhande tips te volgen die je in boeken of op het internet kan vinden.
Compostering is een natuurlijk proces, dat afhankelijk van het materiaal en de omstandigheden, korter of langer duurt.
Zelf zet ik een composthoop op met zo nu en dan een laag bij te leggen.  De hoge warmte die er nodig is om ziektekiemen en groeikracht van onkruid te doden is er niet.  Zo moet ik noodgedwongen goed voor sorteren. Geen ziek plantendelen en geen onkruid met zaad.
Activeermiddelen  enz. gebruik ik niet.  Onder boven ligt een laagje verteerde compost en het geheel is afgedekt met droog gras of een laag stro. Het tijdstip, juist vóór de winter is ook niet ideaal daarvoor moet je in de zomer zijn. Ik zet de hoop tweemaal om: De eerste keer in het voorjaar en dan in september oktober voer ik hem naar de zeefruimte dicht bij de serre. Gezapigheid en tijd zijn mijn grootste troeven. (foto's Google afbeelding)

Kiezen voor een stevig paar handschoenen is nodig want anders gaat een haak of een nagelkop er dwars doorheen.

Het is toch wel wennen hoor maar het lukt.


De bovenvijver, die gedeeltelijk onder een boom ligt wil ik afdekken met een net om de bladeren op te vangen.


Alles is dicht aaneengegroeid.
 

Eerst dient er sterk in gesnoeid te worden  maar het is aangenaam werken in de herfstzon.


Van zodra alles een beetje vrij is leg ik er een net op dat voldoende groot is en leg het vast met bakstenen.


Ook de benedenvijver is overwoekerd.


Het hekken wordt ook hier weggenomen en na de snoeibeurt teruggeplaatst.


Dit wordt een volgende laag op de composthoop nadat het wat fijner geknipt is. Het ziet er allemaal heel drastisch uit maar toch laat ik zaaddozen van niet woekeraars en sommige  planten met een mooie uitzicht staan.  Ik vind het best om tijdig zo diep te snoeien zodat er vóór de winter de planten wat kunnen hergroeien.

Dauwtrappen
  wordt elke morgen een beetje frisser.
Dauwtrappen, soms ook dauwtrippen genoemd, is heel vroeg opstaan om vervolgens een wandeling in de natuur te maken.

Vroeger stonden de mensen op Hemelvaartsdag al om drie uur 's nachts op om zingend en blootsvoets op het gras te dansen, vandaar de term dauwtrappen. Het dauw op het gras zou een zuiverende werking hebben.(Wikipedia)

Maak gebruik van het droge zonnige weer om, indien het nog niet gebeurde, je moestuin een grondige schoonmaakbeurt te geven   
maar je zal er waarschijnlijk alleen voor staan.

Je kan het ook door te mulchen nadat je de grond los maakte. 

(foto's Google afbeeldingen)

Het geeft een appart gevoel om soms foto's van je eigen tuin op Google afbeeldingen terug te vinden. 

Had je handschoenen gedragen, kreeg ik te horen,  dan had je hoogstens een blauwe plek op de bovenkant van je hand en nu zitten er zes draadjes in.

Ik ben nu eenmaal iemand die heel moeilijk in de tuin werkt met handschoenen aan en zeker niet als ik met een snoeischaar bezig moet zijn.
Er was natuurlijk veel bloed bij, wat de zaak veel erger deed lijken dan die in feite was. Een beetje vel afgerukt door het haperen aan een geroeste haak bij het wegslaan van afgesneden groen dat in de weg lag om verder te snoeien.  Maar dat groen verborg een haak in een paal en ik had prijs.

Mijn vrouw was op haar werk.  Gelukkig heb ik zeer goede buren.  Al vlug zat ik in de wachtkamer van de dokter. Stel je voor, een wachtkamer met zeven vrouwen en er komen daar twee mannen bij waarvan een al lachend met een hand in keukenpapier en een zakdoek gewikkeld, vol bloed. Mijn gelegenheidschauffeur is er dan nog wat wc papier gaan bijhalen toen het bloed op mijn werkbroek begon te druppen.  Dan zag het er helemaal luguber uit.  Mijn toevallige buurvrouw  links van mij had zich met haar rug naar mij gedraaid en ik had een vermoeden...en vroeg dan ook, 'zijn er hier die niet tegen bloed kunnen?'.  'Ik', antwoordde ze, met een klein stemmetje,  en voegde er aan toe; 'als ik niet kijk en jullie spreken er niet meer over dan lukt het me wel om te blijven zitten’. 

De dokter was weggeroepen om een wonde te naaien.  Toen we even later bij haar zaten en de operatie naaien 2 begon zei ze ' ja je moet niet onderdoen voor wat ik daar pas onder handen moest nemen. In twintig minuten had ik weer een droge hand, niet wat slordig omwonden met rood maar stijlvol en kraaknet in wit verpakt.

Eerst bedankte ik de vrouwen in de wachtzaal omdat ze mij hadden laten voorgaan en een kwartier later lichte ik telefonisch mijn vrouw in die niet eens schrok. Zoiets heb ik nog wel voor.  Ik kreeg telefonisch wel een pak richtlijnen en van de dokter moet ik ook enkele dagen uit de tuin blijven en braaf zijn. Nu maakt vrouwtje lief witloof in hamrolletjes klaar of kalfslever en zo meer, tot ik weer bv een taaie biefstuk aankan.

Ja...werken in de tuin hé!   En maandag leer ik de klussen klaren met handschoenen aan.

Paksoi is een najaarsgroente terwijl groenlof niet alleen voor het najaar is maar vooral als lekkere wintersalade is gekend.

Eerst even de groenten voorstellen

-Paksoi: dat er in mijn biotuin uitziet zoals hier op de foto. 

en  -groenlof      in mijn tuin staat het als de foto hieronder toont. Het is wel van het ras suikertop of suikerbrood met zeer geslopen krop. 

En nu het recept: dat gisteren bij ons werd toegepast op een staal paksoi.
ingrediënten:
-     1 volledige plant

-         een klontje boter al naar gelang je mager of vet wilt klaar maken

-         een bouillonblokje  ontvet of gewoon naar eigen smaak

-         sojaroom en eventueel peper en zout

bereiding:

-         reinig de groente, snij vooral de vezelachtige stengel bij de paksoi in kleine stukjes en bij het groenlof gebruik je meestel enkel de buitenste bladeren omdat je de witte kern als rauwkost kan serveren

-         spoel goed na

-         smelt de boter en giet de druipende groente in de pot en dek af

-         controleer regelmatig en voeg desnoods water toe

-         voeg het bouillonblokje toe, al dan niet vooraf gesmolten in een geutje warm water

-         voeg de sojaroom toe en roer even om... voeg je veel toe dan moet opbinden met wat maïsenabloem

-         laten nasudderen op een laag vuurtje naar eigen dunk, al naargelang je de groente krokant of moesachtig wilt hebben.

-         kruid eventueel wat bij met peper en zout 

smakelijk eten

wij hebben geserveerd met hondshaai en gestoomde aardappelen en begoten met een aangewezen wit wijntje naar eigen smaak.

De moestuin is onder controle en wacht het klein fruit nu op een grondige aanpak. Daar moeten de kooien nog weggenomen en geborgen worden. 


Hier tussen de struiken, waar de pompoenen stonden is het proper gemaakt.


De laatste wortelen en de minitomaatjes zijn geoogst en ook daar is nu alles proper.


De twee laatste kropjes salade stelden niet zoveel meer voor. De helft was rot, de andere helft heeft toch lekker gesmaakt.


Ook hier ligt alles proper. Na het afboorden kan ik stilaan beginnen met de winterbedekking aan te brengen. Nu wil ik me echter toespitsen op het verdere  opzetten van de composthoop.

De laatste dag van september ben ik nog al actief geweest in de tuin maar allemaal leuke werkjes. Het ging vooral om het definitief oogsten. 


De pompoenen en de gele courgette gaven hun laatste vruchten. Van de groene courgette blijven er nog twee van de vier planten actief. De rest werd verwijderd.


Waar de pompoenen weg genomen zijn lijkt het op een wildernis.  90% van het ongewenste groen bestaat uit 'stinkende gauwe'. 


Ook de laatste minitomaatjes zijn geplukt.


Ook hier staat ongewenst groen onder de nu lege en zieke ranken.


Het onkruid hier en op het aanpalend stuk waar de wortelen nu ook allemaal geoogst zijn, is overwegend 'Ganzemuur'.  De ranken van de tomaten dumpte ik op de teerhoop.


Alle gezonde onkruidvrije resten van alle eindoogsten, vormen nu een volgende laag bij het opzetten van de nieuwe composthoop. Deze zet ik op volgens de trage methode.  Gebruik je de rappe methode ttz aanleggen in een paar uur, dan hoef je niet te selecteren en verbrandt de ontstane warmte de ziektekiemen en de onkruidzaden. Bij de trage methode moeten alle zieke planten en alle zaadhoudende planten op een verteerhoop appart.


Dat het oktober is kan je in onze tuin o.a. zien aan de kortstondige kleurenpracht van de wilde wingerd. Op de achtergrond zie je de ranken van de pompoenen en het skelet van de kooi boven de stekelbessen.


Niettegenstaande we oktober zijn kan ik nog regelmatig enkele ‘volrijpe achterkomertjes’ plukken op de doorloze bramen. Die eten we dan als waterige maar lekkere snoepzuurtjes.

Wat de properheid van de moestuin betreft, heb ik het bijna terug onder controle.  Het is een echt onkruidjaar. De natte augustusmaand gevolgd door september dat, wat het weer betreft,  toch ook niet echt denderend was. Ik wacht de zonnige dagen af en doe telkens een deel.  

Op andere jaren kan je heel wat gerijpte paprika’s plukken op planten die buiten in volle grond werden gekweekt.  Dit jaar lig dat heel anders.  Ik moet tevreden zijn met een volle emmer groene vruchten.  De natte augustusmaand en een wisselvallige september deden toch wat vruchten rotten.  Van rijpen tot rood, kwam er dit jaar niets terecht.

 Alle grote vruchten worden geplukt en de planten worden verwijderd. De oogst is heel wat minder dan bv vorig jaar toen er bij de eindoogst reeds veel rijpe vruchten op tafel, lekker klaar gemaakt, werden opgediend.


Dit is de hele opbrengst voor 2010. Gelukkig was de opbrengst van paprika in de miniserre groot en is er een groot aantal rijp geworden en geplukt.  Daar staat de langwerpige soort.

Toen ik deze morgen heel vroeg dauw ging trappen zag ik in het verandalicht een egel.  Hij of zij  lag helemaal opgerold heel stil en vooral zeer stekelig te doen. De uitlokker was de poes die op dat moment altijd bij me is alvorens ze op muizenjacht gaat. Vlug naar binnen en weer buiten met mijn klein fotoapparaatje.

Eens terug binnen na de opnames gaf de Pc mij heel wat nuttige informatie die ik vond bij natuurpunt.
Ik heb de vrijheid genomen om de tekst en bijgaande foto's hier over te nemen.

Egels zijn bijzonder leuk om naar te kijken, maar wist je dat ze ook zeer nuttig zijn in de tuin? Ze zijn immers verlekkerd op rupsen, slakken, wormen en kevers, die in je tuin heel wat schade kunnen aanrichten.

Als er een egel in je tuin zit, heb je het meeste kans om deze te zien tijdens de avondschemering. Je kan ook op zoek gaan naar voetspoen of uitwerpselen om te ontdekken of er een egel in je tuin rondloopt. Egeluitwerpselen zijn vrij groot, sterk glanzend, zwart van kleur (vers soms bruin van kleur) en meten ongeveer 3 à 4 cm in de lengte en 8 tot 10 mm in doorsnede. Voetsporen van egels kan je herkennen aan de vrij lange tenen en het sterk gespreide, wijdbenige spoor. De voorvoetlengte is 2,5 tot 3 cm en de achtervoetbreedte 2,5 cm. De paslengte bedraagt tot 15 cm in stap en de spreiding tot 10 cm.

Om meer egels aan te trekken in je tuin kan je zelf heel wat dingen doen:

-Gebruik geen insecticiden of vergif in je tuin want zo vergiftig je het eten van de egel

-Als je een vijver of zwembad hebt in de tuin zorg dan voor een plankje of een ruwe rand zodat de egel eruit kan klimmen.

-Een houtmijt of een hoop takken en bladeren achteraan in de tuin vormt een ideale verblijfplaats.

-De egel onderzoekt in de herfst een heleboel plekjes die als winterkwartier kunnen dienen zoals putten, keldergaten en afvoerpijpen.. Dergelijke plekken zijn dikwijls gevaarlijk voor een egel: hij kan zich verwonden of vastgeklemd geraken. Als je zo'n gevaarlijke situatie kent, sluit ze dan af met een rooster.

-Verbrand nooit takken of draai geen composthoop om voor je er zeker van bent dat er geen egels onder zitten.

-Je kan eventueel wat extra voedsel aanbieden zoals bijvoorbeeld het eten van honden en katten, een rauw ei, spekrandjes e.d. gemengd met wat muesli en pindakaas.
-Let er wel op dat je de egels in je tuin geen koeienmelk voorschotelt. Daarvan kunnen egels ziek worden of zelfs sterven. Je zet beter een kommetje met water buiten. Kattenmelk is ook geschikt voor egels.

-Zorg ervoor dat egels vanuit je tuin vlot naar andere tuinen kunnen geraken. Een egel kan niet alleen in jouw tuin overleven. Plaats daarom een heg i.p.v. een schutting of hek. Maak ook enkele egelpoortjes, die minimum 15 bij 15 cm groot zijn.

-Wanneer je fruit beschermt tegen vogels met netjes, zorg er dan voor dat deze minimum 30 cm boven de grond hangen

-Vergeet niet dat de egel een beschermde diersoort is. Je mag hem dus niet houden als huisdier. Als je een zieke egel vindt, neem je best contact op met een vogelopvangcentrum.

Alle info vind je op de website van de Zoogdierenwerkgroep.

Bouw zelf je egelhuis
Materiaal: ongeverfd hout of watervast multiplex, minstens 12 mm dik. In het plan zijn alle planken 20 mm dik. Het hout mag in geen geval behandeld zijn, aangezien deze producten zeer giftig zijn! Nagel het dak niet vast, aangezien je het egelhuis nadat het bewoond is geweest best uitkuist. Gebruik in geen geval schoonmaakproducten!

De ventilatiebuis kan recht zijn of krom, als de buitenopening maar naar beneden gericht is (anders regent het binnen). Om te vermijden dat de egel bladeren in de buis duwt, dek je ze best binnen in het egelhuis af met een gaasje. Bedek het egelhuis met zand, takken en/of bladeren. Met een plastic zeil tussenin zal het huis veel langer mee gaan. Egels hebben zachte voetkussens. Bedek de bodem van het egelhuis daarom met een beetje grond en/of zaagsel. Plaats het egelhuis niet met de opening naar het noorden of noordoosten om koude tocht te vermijden.

Hier zijn dan mijn eigen foto's 
   

Gedurende het bezoek van het egeltje(foto boven) en erna (foto onder).

De egel wat ingezoomd.  

Hier heb ik de potjes eventjes naast elkaar geplaatst waardoor je duidelijker ziet dat hij er van at.