Archief

Vanaf half januari kan ik vroege salade planten onder glas. De serre moet er dus klaar voor zijn.

Eerst legde ik de rechterkant, voor lage culturen aan. Er boven komt de kweektablet.

Ik voerde ik het paadje op met onderlaag grond . Dan bracht ik op de losgewoelde ondergrond een laag mest aan.

Tenslotte voerde ik een laag oude compost als plant – en zaailaag.

De linkerkant voor hogere culturen kwam dan aan de beurt.

Ik voerde mest binnen en ben begonnen met die met de platte schop in een dikke laag  ondiep in te spitten.
Erboven komt dan ook, zoals aan de zuidkant, een laag oude compost.
Vooraan links, aan de Noordkant zal ik potgrond aan voeren en potjes stampen. Aan de Zuidkant zal ik de drenkbak plaatsen maar die is sedert de afbraak van de oude serre spoorloos verdwenen.
Als die niet tijd gevonden wordt, moet ik mij er een andere aanschaffen.

Het jaar beginnen met een tip.

Je bent ergens mee bezig je moet in een hokje of een serre binnen met de kruiwagen.
Hier zie je goed het verschil tussen losse poldergrond en vast getrappelde.

Maar deuropening is te smal en verbreden is niet mogelijk.

Je plaatst een spanband (voor een camion )op de kruiwagen en zo versmal je de handvatten..

Je lost de opspanband, de opening  komt een beetje terug naar de originele wijdte.

Ze is toch heel wat smaller zodat je kan binnen rijden.

Zowel in de serre als er rond was de grond vast getrappeld.
Ik moest die zo vlug mogelijk los maken met de woelvork.

Vooral aan de achterkant bleef het water staan.  Daar was vooraf de grond 20cm opgevoerd.


De andere kanten waren behoorlijk droog maar hard na het verwijderen van het karton.


Ik begon in de serre met spitvork los te woelen.


Dan kwamen de buitenzijden van de serre aan de beurt.

De achterkant was het moeilijkst.

De zuidkant lag het hardst vast gelopen.


De voorkant is verhard.
Daar harkte ik de resten van het karton van de voorzijde en de Noordkant samen.

De resten van zuidkant en de achterzijde verzamelde ik op het paadje achter de serre.

Oester zijn een speciale lekkernij. De echte liefhebber eet ze bij voorkeur rauw.



Wie oesters niet rauw lust, kan genieten van een warme bereiding.

 Ik ben op zoek gegaan en terecht gekomen bij Okoko recepten  

waar ik heb gekozen voor een Frans recept.
 http://www.okokorecepten.nl/recept/vis/oesters/oesters-gegratineerd-camembert

Oesters gegratineerd met camembert

Ingrediënten

-3 sjalotjes, gesnipperd

-1 glas droge witte wijn

-1 camembert, zonder korst en in stukjes

-grof zeezout

-24 oesters

-4 eetlepels crème fraîche

Bereiden

-Laat de sjalot in een steelpannetje even smoren in de witte wijn.
-Strooi de stukjes camembert in de pan met de sjalotsnippers.

-Laat de kaas op heel laag vuur smelten.

-Strooi er royaal versgemalen peper over en zet de saus even weg.

-Verwarm de oven voor tot 240 °C.

-Strooi een bedje van grof zeezout op een bakplaat. Leg de oesters op dit zoutbedje.
-Schep op elke oester 1 eetlepel van de camembertsaus en schuif de bakplaat in de hete oven.

-Bak de oesters 10 minuten, of tot de kaas gegratineerd is.

-Serveer dit gerecht meteen.

Tip

Gebruik voor dit recept bij voorkeur een gerijpte camembert met een romige binnenkant.



Laat het je smaken hoor.

De nieuwe kas/serre staat er maar glas staat nog een beetje overal rond. 

Buiten staat er nog op vier plaatsen o.a. tegen de schutting buiten het afdak.
Maar het is mat glas.

Onder het afdak staan grote stukken maar ook mat glas.

Achter de waterbak stonden de matte glazen van het dak van de oude serre. 

Die heb ik allemaal gebruikt aan de noordkant plus drie aan de achterzijde van de serre.

Tegen het kippenhok staan nog grote stukken gebubbeld gekleurd glas plus mat glas.

Daan moeten alle grote bruikbare stukken terug naartoe.

Bij de kruiwagens staat een stuk dik glas waar een hoek af is.


Hier werd het glas gesneden.


Onder het einde van de tafel liggen de scherven en ook de schilfers.


Op een klein tafeltje liggen bruikbare en onbruikbare resten.


Tegen de kast staan ook resten.


Omdat ik de voorkant in klaar glas wilde werd er creatief gewerkt.


Gebarsten gewapend glas laat ik gewoon zitten.  Verder breken zal het niet.

Aan de voorkant van de serre heb ik zelfs een gekleurd glas geplaatst.
Daar gat de zon onder en werpt ons huis schaduw op de serre.

Voorlopig staat al dat glas niet in mijn weg. 
Mijn prioriteit gaat nu naar de grond in de serre en rond de serre.

Daar is de zeer natte grond vast getrapt en die wil ik eerst los maken.

Dat mijn nieuwe serre er zou staan vóór Nieuwjaar achtte ik voor onmogelijk.  Maar ze staat er. 

Hoe ze er dan toch zo plots kwam is een apart ploeterverhaal met heel veel inzet.

Zo zagen de ruiten er uit vóór ik ze had gewassen.  De serre stond onder een boom.

Bijna de hele dag , onder het afdak, waste ik ruiten met azijnwater.


Tot de middag bleef het droog.  Dan was het dak toe op 1 ruit na die nog moest gesneden worden.

Daarna was het voor de anderen ploeteren aan de voorkant…

 
Ploeteren aan de noord -


en zuidkant…


maar vooral aan de achterkant.


Gelukkig was de bovenkant dicht tegen dat het volop regende.
Anders zou het een ploeterbadje zijn geworden.


Mijn serre is voor 98% samengesteld met recuperatie materialen.  

Dat kan je vooral zien aan de soorten glas die ik moest gebruiken.
De noorkant is totaal in dik (8mm) mat glas, alsook een groot deel van de achterkant.

Ze is dicht en dat is het bijzonderste.


De zuidkant is totaal in relatief dun doorzichtig glas.
De serre beschikt over vier dakvensters.
Het tuinbeeld is met de nieuwe serre totaal veranderd.

Ten slotte spreek ik mijn dank uit.  Op de eerste plaats tegenover mijn schoonbroer die de schenker en de her opbouwer is.

Dan is er mijn jongste broer die er steeds graag bij is om te helpen.

Ook verheugend is dat ik beroep kon doen op een kozijn, gewezen werknemer van de glasfabriek in Zeebrugge.

En tenslotte dank ik een neef die insprong voor een namiddag toen mijn broer belet was.

Onder een wolkenloze hemel zijn we gisteren gestart met de opbouw van de nieuwe serre.

Aan de achterkant van de serre was het nogal zompig  op de aangevoerde aarde.

Ik heb daarom dik karton er boven  gelegd.

De onderdelen die samen het geraamte van de serre moeten vormen werden op het gras gelegd.

De voor –en achterkant werden op het terras gemonteerd en dan naar de tuin over gebracht.

Op de waterbak werden de kleine benodigdheden klaar gelegd.

Tegen 12u45 was het buitenste kader volledig gemonteerd.

Het kader werd opgelicht om ‘All fix’ silicone aan te brengen. 

Dan werd de serre, met 14 bouten in pluggen, in de betonstenen vast geankerd.

Reclame mensen beweren dat ‘Alle fix ruim voldoende zou zijn. 

Wij zijn van een oude stempel en houden nog aan een methode die haar degelijkheid kon bewijzen.


Bij valavond werden de laatste versterkingen gemonteerd.


Rond kwart over vijf, onder een betrokken hemel,  was de klus geklaard.

Het delicaatste moet nog komen…het glas plaatsen. 
Het is een oude serre. Zal het glas passen in een geraamte dat verwrongen kan zijn?

Er moest plaats zijn rond de grondvesten van de nieuwe serre om die te kunnen opbouwen


De oude struiken worden gerooid.

Ze worden gescheurd en evenredig verdeeld over de nog open kuiltjes.

Dan begint het aanvullen, eerst rond de struiken en dan rond de fundering.


Aan de voorkant hoef ik niets te veranderen.


De achterkant, daar had ik nog meest  bij te voeren.

De noordkant of schaduwkant moest ik juist effen hakken. Daar is voldoende grond aanwezig.

De zuidkant was reeds gedeeltelijk aangevuld. Nu nog wachten op de serre!