Archief

Ik kwam onverwacht tussen mijn struikbessen terecht.

Door hun stekeligheid die me niet spaarde verwenste ik hen maar dacht aanstonds aan hun o zo lekkere vruchten.

Dat bracht mij op het idee om een ‘velt- boek’ te bespreken.

De tekst nam ik over van velt nationaal.  Die werd een beetje bewerkt volgens mijn stijl. Wil je een boek bestellen

 

Bessen uit de tuin.

Zin om te snoepen van fruit uit eigen tuin?

Dit boek helpt je op weg naar een gezonde en lekkere oogst.

Of je tuin nu klein is of groot, kleinfruit past overal.

 

-De teelt ervan is trouwens helemaal niet zo moeilijk. Als je meewerkt met de natuur, vermijd je heel wat problemen.

-Bekende vruchten als rode bes, framboos, bosaardbei, kruisbes en ander klein fruit krijgen een plekje in dit boek.

-Maar je ontdekt ook bijzondere fruitsoorten zoals kiwibes, jostabes, vijg en honingbes.

    

                     kiwibes                              Jostabes                            honingbes
-Wanneer en hoe plant je? Welke rassen kies je het best? Hoe zit het me de snoei? En wat doe je als ziektes je plant aantasten?

-Op deze en tal van andere vragen, krijg je bij elke fruitsoort duidelijke antwoorden, vaak met behulp van tekeningen.

-Sprekende foto’s en eenvoudige recepten doen je alvast het water in de mond lopen.

 

Bessen uit de tuin
De ecologische teelt van kleinfruit
Greet Tijskens
Velt, 2012
ISBN 9789081612845

Aantal pagina’s: 164
Formaat: 180 x 180 mm
Boekhandelsprijs:  - 25,95 (incl. verz)

Hoe bestellen?
Bestel Bessen uit de tuin door het juiste bedrag te storten op rek. BE51 0010 9905 5062 van Velt-Nationaal, Berchem voor België of op giro 362280 van Velt-Nederland voor Nederland, met vermelding van de titel en naam + adres.

Bestel via de Velt-webwinkel.

Ben je veltlid, dan bestel je best het boek gewoon in jouw afdeling.
Ik wens je veel leesvreugde omgezet in tuinplezier en smulgenot.

        
aalbessen: jeneverbes en cassis                  framboos                       Japanse wijnbes  
....en nog zoveel meer.

In onze tuin is niet zoveel winterbloei te zien.  Ik spits me toe op groenteteelt.

Elk jaar opnieuw staan  eind januari en heel februari de sneeuwklokjes in bloei.

Een tiental jaren terug heb ik hier een dozijn knolletjes in de grond geplant.

Terug bij de groenten: Zo plantte ik een rijtje ajuin in de serre.

Die moeten pijpjes geven om in de jong geoogste salade te versnipperen voor de verfijning van de smaak.

De peterselie doet het nog best van allemaal alsof het geen winter is.

Helemaal op het einde van de tuin overwinter ik een rij jong terug gegroeide selder.

Ik heb geen bijkomende bescherming toegepast. Het resultaat is niet zo denderend.

Zelfs als maar de helft van de rij zich herpakt, snijden we begin maart reeds verse selder.

 

De kippen krijgen om de paar dagen een beetje groen toegeworpen.

Dit is nodig voor de kwaliteit van de eitjes.

Het groen komt voorlopig nog van het suikerbrood uit de serre.
Ik haal telkens enkele buitenbladeren weg. Ik moet er zuinig mee opspringen
want het moet nog meegaan tot het einde van de maand.

Vooraleer ik het heb over het recept van het weekend met wat Telenet vertraging;  Geef ik mijn eigen reactie op de foto's die Paul gisteren plaatste.
Saladeplantjes in een ondergesneeuwde tunnel in plastiekfolie en erbuiten tot -11° vorst. 
Spijtig heeft Paul geen foto van hoe ze er uit zagen op het einde van de vorst.
Ze lagen heel eenvoudig plat tegen de grond en zagen er niet bepaald gezond meer uit.
Zie nu eens staan.  Jonge salade kan heel wat koude verdragen.
En een andere waarheid is: Sneeuw is een zeer beschermend deken voor planten die buiten overwinteren. 

Het besluit van Paul is : Lucht is een ideale isolatie! (+ de sneeuw natuurlijk!)

Het weekend gerecht met roodlof dat vond ik op: 

http://www.smulweb.nl/recepten/123202/Roergebakken-roodlof

 

 

Roergebakken Roodlof

Een enigszins zoet Bijgerecht 

Bereidingstijd:10-20 minuten  

 

Ingrediënten voor 2 personen

-8 stronkjes roodlof (niet al te groot)
- een scheut olijfolie extra fijn
-1 suikerlepel (riet)suiker
-wat peper en zout van de molen

Hulpmiddelen  Wok

Voorbereiding

-Haal de kern uit de stronkjes en haal nu ALLE blaadjes van de stronkjes.

-Even wassen en goed drogen in de slacentrifuge.

Bereidingswijze

-Olie in de pan goed verhitten.

-Roer hierin de roodlof blaadjes met de suiker, zout en peper enkele minuutjes maar niet te lang.

-Ze moeten net zacht en glazig zijn.

Serveertips

Heerlijk bij een wildgerecht  dat om wat "zoets”er bij verlangt.

  Als het wildgerecht in saus is bereid, vraagt het om gestoomde aardappelen

Het bijgerecht is een heel korte en eenvoudige bereiding.
Het is wel belangrijk bij welk hoofdgerecht het wordt geserveerd.
Volg dus maar de tips en je zal er van smullen hoor!

Na twee weken zware vorst (tot -11° C.) groeit mijn sla dus toch nog!!!



16-01-2013



02-02-2013

Tel mee en geef de aantallen in via de site van Natuurpunt :
http://www.natuurpunt.be/nl/biodiversiteit/vogels/het-grote-vogelweekend_2869.aspx

Wat bracht de Vlaamse tuinvogeltelling van 2012?
• 288.217 vogels geteld in 7413 tuinen.
• Gemiddeld 39 vogels per tuin.
• Al sinds 2011 heeft de vink de huismus van de eerste plaats gestoten.
• De sterke  sneeuwval zorgde in heel wat tuinen voor houtsnippen, rietgorzen en kramsvogels.
• Zowel de aantallen als de verspreiding van koolmees, pimpelmees, Turkse tortel, staartmees en ringmus waren ook in 2012 historisch laag.

Sinds de eerste telling in 2000 wordt vooral de houtduif (van 49 naar 74% van de tuinen) en de kauw (van 9 naar 36% van de tuinen) in meer tuinen gezien. De ringmus is het sterkst achteruitgegaan in verspreiding van 31% naar 18% van de tuinen. De top10 van de voorbije jaren en de evoluties van de aantallen kan je napluizen op www.natuurpunt.be/telling.

Ik deed de ronde in mijn tuin om vast te stellen dat sommige planten vervroren zijn.

Andere overleven gedeeltelijk en dan zijn er ook die er goed bijstaan.

Vandaag spits ik me toe op ruccola roodlof.

De ruccola onder een koepel is verloren gegaan. Er is geen hoop meer.

Ook de planten onder de sneeuw zijn totaal verloren.
Ruccola is helemaal niet kou bestending.

Het roodlof buiten de koepel, dat onder de 20 cm sneeuw verdween is relatief goed bewaard.

Dit onder de koepel daarentegen is voor meer dan de helft vervroren.

Het bewijst nog maar eens dat sneeuw rechtstreeks op de plant werkt als een beschermend deken. 
Toch heb de tweede koepel teruggeplaatst.
Wat ik had moeten doen was onder de koepel, de planten indekken met bladeren. 
Ik had mijn voorrrad bladeren bebruikt voor het groenlof dat in de serre aan de kou heeft weerstaan.
Volgende winter krijgt het roodlof de voorrrang.

Nu een woordje meer over roodlof en de soorten.
Ik ging ten rade bij: http://nl.wikipedia.org/wiki/Roodlof

Roodlof op het veld  

De groente roodlof of radicchio rosso (Cichorium intybus var. foliosum) wordt in Italië al eeuwen geteeld.
Het behoort tot dezelfde familie als witloof.
Roodlof heeft ook een bittere smaak zoals groenlog.

Er is een kruising gemaakt tussen roodlof en witlof.
Het ras Robin is hier een voorbeeld van.

De teelt komt in Italië vooral voor in de streek Veneto, tussen Venetië, Verona en Treviso.

Van roodlof komen drie typen voor:

-Het type Chioggia,   
een type met donkerrode kropjes, die op sla lijken, ook wel onterecht rode sla genoemd.

-Het type rode van Verona
dat in Italië naast een gewone teelt ook wordt ingekuild.

Daar werd de techniek van het inkuilen geïntroduceerd door de Vlaamse tuinman Franciscus Van Den Borre^.

-Het type ontstaan uit een kruising van roodlof met witlof.  

Dit type moet als witlof geteeld worden. De krop is wit met rode punten.

Dit type is minder bitter dan de twee andere typen.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie.

Ik had vorig seizoen een enorme blad ontwikkeling eerder in de hoogte.

Daardoor dacht ik dat het de rode van Verona was.

Nu kan ik echt niet vast stellen of het de Verona of dus toch de Chioggia was die ik kweekte.

Wij hebben hier zeer stikstofrijke grond wat die hevige bladvorming verklaard. 

Geen nood hoor de kippen vaarden er wel mee. 

De buitenste bladeren onder de koepel plukte in niet en vooral deze zijn vervroren.

 

Wat ik bijleerde over ruccola is dat ze absoluut niet tegen de koude kan.

Roodlof daarentegen is winterhard mits bescherming. 

Ik zal het onder koepel plaatsen maar met bladeren omgeven.

Het heeft heel wat geregend maar hier deed de zon echt haar best.

De tuin staat kletsnat.  Dit zie je best waar er niet werd afgedekt.

De restjes van de vervroren inhoud van de waterton heb ik op het gras gegoten.

Zo is de ton meteen  gereinigd van er in gespoelde bladeren  en andere overbodigheden.

Dat het veel heeft geregend zie je aan het niveau van de vijver.

Er waren hevige windvlagen, te zien aan het rimpelig oppervlak van het water.

 

In de miniserre is de eerste veldsalade dus geoogst. 
Door de zon zijn de ruiten helder doorzichtig geworden.

De salade in de serre heeft zich gerecht.


Het is dan ook een aangename t° binnenin.

Ik heb de tweede poot van de tablet ondergraven om er de zware betonklinker rechtop in te plaatsen.

Dat is dan nog een klus die is afgewerkt.

Een volgende klus is om boven de drenkbak een rek te maken met twee niveaus.

 

De veldsalade die eind oktober van vorig jaar werd gezaaid in de miniserre is nu oogstbaar.

Het ongewenste groen is mee gegroeid maar dat gaat bij het oogsten naar de kippen.

Alle zijkanten van die serre waren groen aangeslagen. 
Ik had reeds lang het voornemen ze te reinigen.

Tot nu toe kwam het er niet van.

De glazen van het dak waren enkel aangeslagen door damp.

Eerst heb ik het groen met vodden er afgeveegd.

Dan heb ik een vod gedrenkt in azijnwater (half water half azijn) en de glazen een flinke spoelbeurt gegeven.

De zijruiten zien er nog een beetje wazig uit maar de zon zal dat wel oplossen.

Voordien kon je de salade helemaal niet meer zien.  Er is vooruitgang. 

Gisteren hebben we voor de eerste maal malse en zachte veldsalade op tafel gebracht.

Dit komt van pas, als afwisseling met de suikertoppen die hun beste tijd hebben gehad.

Iets meer dan veertien dagen stonden de saladeplantjes in hun waterhoudend bakje vorstvrij in de veranda.

Het werd meer dan tijd om ze te planten.

De wat gefileerde, dus verzwakte planten,  heb ik reeds de dag voordien naar de serre gebracht.

Aan de zijkante van de serre is de sneeuw,  die van het dak gleed,  nog niet helemaal weg gesmolten.

Binnen in de serre is het over dag, als er zon is, tussen 15 en 20°
Dat voelt aangenaam aan om er te werken.

Per bak  maak ik telkens 6 putjes die ik bemest met koemestkorrels en begiet.


Ik laat de bakken eventjes staan tot alles is geplant en dan moeten ze van de plantjes af.


De plantjes zien er nogal teer en verwaaid uit in vier duidelijke vakjes van zes.

Afdekken met bakken in piepschuim is een goed en gemakkelijk te plaatsen afweermiddel tegen nachtvorst.
Ik weet niet,  of de resterende sneeuw buiten aan de zuidkant , invloed heeft op de temperatuur binnen.

Hopelijk gaat het kwik niet dieper meer dan 5 of 6° onder het vriespunt.
Is het wel zo dan zal ik een bijkomde bedekking op de bakken moeten aanbrengen.