vervuiling van de moestuin

Reeds kort na het planten begon het mis te gaan met de knolselder.  Bijna de helft schoot vroeg of later door.
Ik kan het aan niets anders toeschrijven dan aan een koude groeistop.
Die zijn zeker te lang in de bakjes blijven staan voor ze werden geplant.

Er blijven nog een zestal knollen over en er zijn er evenveel gebruikt geweest in tomatensoep.

Het wordt tijd dat ik de overblijvende exemplaren vorstvrij opberg in scherp zand.

Dan moet ik het totaalbeeld van de tuin zo goed als onkruidvrij maakt.
Want zo kan ik mijn tuin de winter niet laten ingaan. 

De knollen die er nog staan zijn wel goed gelukt.
Ik wou ze vandaag opbergen in scherp zand maar ik ben er niet toe gekomen.



Onder de rozelaar was het geknipt maar niet weggebracht, wat ik eerst deed.

Er was niet voldoende voor een volle groenlaag en zo moest ik nog knippen.

Dan heb ik de rest van de herfstasters maar weggeknipt omdat ze er niet meer uitzagen.

Met nog een beetje geharkte bladeren erbij bekwam ik een groenlaag.

Met nog een beetje geharkte bladeren erbij bekwam ik een volledige groenlaag.

Met nog een mestlaag er bovenop ga ik stilletjes naar het einde van de composthoop aanleg voor dit jaar.

Vrijdag laatst namen we afscheid van mijn derde zus die op 12 juli werd aangereden op haar fiets op het fietspad.

Zaterdag was mijn verjaardag en zijn we samen de hele dag weg geweest.

Gisteren kwamen dan de kinderen en kleinkinderen opa vieren.

En deze morgen ben ik geen cent waard.

Ik ben in het hevigste van de storm even naar buiten gegaan om enkele foto's te nemen.

Het was toen rond 10u in de morgen. Na een korte luwte was de wind opnieuw zeer hevig.

Er zijn slechts 3 foto’s die laten zien of laten vermoeden dat de wind er hard tegenaan ging.

De eerste foto is van het vijveroppervlak dat er uitziet als gebubbeld glas.

Deze foto hier laat zien hoe de wind te keer gaat met de venkel.


De laatste foto nam ik aan de kruidenhoek waar de wind minder heftig was.

De storm kwam uit de zuidwesten en werd wat afgeblokt door ons huis.

---------------------------------------------------------------------------------------------------
Deze morgen schreef ik:
Als ik er doorkom zal ik hier misschien nog aan verder werken.!!!?

Als het niet lukt, dan hoop ik morgen weer paraat te zijn.
---------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik ben er doorgekomen en hoop morgen heel wat fitter te zijn.

Het dauwtrappen is vandaag beperkt gebleven.
Het waaide zo beangstigend hard dat ik mij niet waagde in de donkere tuin.
Zo bleef ik dicht bij het huis waar het licht van binnen, buiten wat zichtbaarheid brengt.

Vanaf vandaag start ik een nieuwe rubriek onder de naam retro.

Ik grasduin in eigen blog en kies uit wat wij brachten in de beginperiode.

Vandaag kies ik voor een bijdrage van 7 januari 2006. Toen zat onze blog nog in zijn kinderschoenen.

Onderaan staat er een (probeer) belofte die niet echt lukte. Ik zal nu eenmalig deze aanvulling verrichten.

De aanvulling zal in het groen gebeuren.

Ik zal enkel de maand oktober aanvullen met bezigheden voor de moestuin.
Eerst wat persoonlijke inzichten en op het einde de inzichten verzameld in de tuinclub.

Dit is een sfeerbeeld uit de maand oktober.

Tuinactiviteiten OKTOBER :
Oude nestkastjes schoonmaken (oude eieren, vogelmest, ongedierte zoals ‘vogelvlooien’, …).

-Het is niet de ideale tijd om een composthoop aan te leggen omwille van de lager wordende temperatuur.
Het enige nadeel is, dat de compostering behoorlijk langer duurt.

Toch is het ideaal omdat je beschikt over het maximum aan groen materiaal dat met de winter verloren zou gaan.

Nu kan het zeer nuttig zijn bij de aanleg van de  composthoop.

 

-Stukje na stukje komt de moestuin vrij. Als je het zo maar laat liggen, vervuilt je tuin in de kortste keren

Je kunt de tuin helemaal afdekken met organisch materialen.

Bij gebrek daaraan kan je de grond onkruidvrij houden en de grond los leggen.

 

-Als de serre nu reeds vrij komt kan je best zwavelpoeder (solfer- of sulferbloem) branden. 
Alle levende elementen zullen dood zijn met moet je van voorafaan her beginnen.

 

-Na het branden voer je de grond uit waar het nodig is.

Daarna zet je de serre goed onder water om de aanwezige zouten naar de ondergrond te spoelen.

En tenslotte vul je de serre weer aan in laagjes wisselend materiaal.

Tuinactiviteiten NOVEMBER :

 Laatste bloembollen planten.

Witlof rooien.

Witlof inkuilen.

Vorstbescherming! Terrasplanten zeker naar binnen.

Rode biet, knolselder, winterwortelen, tuinraap, pompoenen, … vorstvrij bewaren!

Groenlof en andijvie : Een gedeelte verhuizen naar serre.

Rode en groene kool : Op één plaats samenbrengen.

Tuinactiviteiten DECEMBER :

Oude zaden sorteren + inventaris opmaken.

Nieuwe zaden bestellen.

Tuinplan opmaken.

Bemestingsplan klaarmaken.

Stalmest halen voor op een wachthoop.

Nieuwe nestkastjes hangen.

IJsvrijhouder aanbrengen in vijver.

Kiemzaden kweken.

Bomen en struiken aanplanten.  (Indien het niet vriest.)

Tuinactiviteiten JANUARI :

Wintersla (Artic King, Lolla Rossa of Bionda, Wonder der 4 jaargetijden...
Meikoningin) zaaien in een bloempot, in de tuin, …. Koud laten kiemen!

Serre ‘ontzouten’ : 100 l / m²

Druivelaars snoeien.

Fruitbomen snoeien. (Indien het niet vriest.)

Eind maand : Pootaardappelen voorkiemen.

 

(Ik zal 'proberen' om dit regelmatig aan te vullen!)
Gelieve jouw EIGEN inbreng te posten via ons GASTENBOEK!  Dank!

07-01-2006 om 00:00 geschreven door Pol Movinttog  

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Voor een totaalbeeld van de activiteiten verwijs ik naar de tuinkalender van velt.
Je kunt die kalender vinden op de site van velt Jabbeke.
----------------------------------------------------------------------------------------------------

Ook kreeg ik van Marc onze voorzitter de rubriek van de tuinclub 'Van maand tot maand' toegestuurd. 
Dit is een prachtig werkstuk dat door de jaren heen steeds maar werd aangevuld.
----------------------

Algemeen:

- Vorstgevoelige planten ’s winters afdekken met natuurlijk materiaal zoals jute, stro,
 afgevallen blad, kersttakken en rietmatten, zij zorgen voor een natuurlijke ventilatie en isolatie.

Gebruik eventueel zwaardere twijgen of dennentakken tegen het wegwaaien.

- Noppenfolie is wel prima te gebruiken om potten en kuipen ( niet de planten) tegen vorst te beschermen.
Het aardewerk verzadigt zich niet met vocht waardoor het niet kan kapot vriezen.

-Beschermen van verzadiging van de bodem van de potten kan door het van de grond plaatsen, op houten latjes bvb.

- Bladeren van het gazon harken.

- Af en toe het gras maaien zolang het nog groeit – maaien op de hoogste stand

- Beste periode om grondontleding uit te voeren

------------------------- 

Moestuin:

- pompoen oogsten; vrucht en steel niet kwetsen

- begin okt – knoflook pl in volle grond (vg) – plant per teentje en laat het topje net boven de grond uitsteken
– bescherm tegen zware regenval.

- witloof, begin met rooien van de wortels – wortels enkele dagen laten narijpen vóór intafelen.

Witloof kan vroeg gezaaid worden, mei, waardoor vanaf eind aug. kan gerooid worden.

- midden okt. –stengelui, laatste zaai vg – veldsla laatste zaai koud glas

- sla en andijvie met wortelkluit verhuizen naar de serre voor langere bewaring

- spinazie z koud glas

- eind okt – inkuilen bewaargroenten: wortelen, rode biet, rapen, sluitkolen, rammenas

- bodem van de serre met veel water doorspoelen als je na vruchtgewassen bladgewassen zet.

- tussen ½ okt en eind nov kan je rabarber delen – steek planten van 5jaar en ouder in stukken
– zorg dat ieder stuk 2 groeipunten heeft – laat de stukken drogen voor je ze plant – 1m2 per plant voorzien

- ruim peterselie en selderij niet op, je kunt er volgend jaar nog van oogsten vóór de bloei

----------------------- 

Fruittuin:

- Van framboos snoeit u alle scheuten die vrucht hebben gedragen na de oogst weg, liefst tot net iets onder de grond.
De nieuwe scheuten dragen volgend jaar vrucht.
Hou de sterkste jonge scheuten over en snoei de rest weg met een tussenafstand van 15cm in de rij.
Bind ze in de vroege lente aan.

- De scheuten van de braam kunnen meerdere jaren dragen, maar worden steeds langer.
 Om te voorkomen dat de struik te dicht wordt, snoeit u de oude scheuten in de herfst of winter helemaal weg.
Bind de jonge scheuten aan, die in het groeiseizoen ontstaan, en knip eventuele zijscheuten tot 2 ogen terug.

- Japanse wijnbes – snoei takken die vrucht hebben gedragen af tot op de grond in okt./maart

- Vanaf eind okt kunnen fruitbomen ge(ver)plant worden tot ½ april.

-------------------------- 

Bloembollen:

- Dahliaknollen rooien van ½ okt. tot ½ nov.

- Zomerbollen bewaren: haal de bollen en knollen van dahlia, gladiool, knolbegonia en bloemriet (Canna) uit de grond.
Knip het groen af tot op 10cm van de knol, veeg de grond van de knollen.
Verpak de knollen losjes in krantenpapier, leg ze in een kistje dat u in een koele, vorstvrije ruimte.
Zet of bewaar ze in potgrond of turfmolm.
Alle bollen droog bewaren met uitzondering van Canna’s, die mogen niet volledig uitdrogen, bewaar ze in potgrond. 
Uitplanten kan weer vanaf ½ april.

- Bollen planten:

- plant bollen 2-maal zo diep als de bol hoog is

- plant bollen onmiddellijk om uitdrogen te voorkomen

- bollen zoals winterakoniet (Eranthis) en anemoon ( Anemone blanda) eerst een nacht in vochtig zand voordat u ze plant

- verwilderingsbollen (sneeuwklok, krokus, sneeuwroem, sterhyacint) hoeft u maar 1 keer te planten.
Ze komen elk jaar terug en vermeerderen zichzelf.
Geef het blad van deze bollen 6 weken de tijd om af te sterven.
Zo kan de bol weer voedsel opslaan voor volgend bloeiseizoen.
Kan in het gazon en onder bomen.

- De meeste bloembollen houden van een droge standplaats.

- Houden van een wat vochtige grond:  sneeuwklok (Galanthus), lenteklokje (Leucojum vernum)...
zomerklokje (Leucojum aestivum), kievitsbloem ( Fritillaria meleagris), prairielelie (Camassia) en narcis (Narcissus).
Dus ook geschikt langs sloot of vijver.
---------------------------------------------------
Dit is heel wat informatie ineens. 

Je kan een eigen inzicht hebben in deze materie.

Het is best mogelijk dat je één en ander over het hoofd ziet.

Dan heb je hier heel wat informatie die je kan helpen.
-----------------------------------------------------------------------------

 

Al staan de struiken er nog groen bij, het bladverlies is goed op gang gekomen.

Broccoli kan geoogst worden tot aan de vorst.
 

Eens oktober voorbij is het bij ons gedaan met soep van eigen verse tomaten.

Gisteren heb ik enkel een groene- en een mestlaag bij gelegd op de composthoop.

Wij hebben helemaal achter in de tuin .......


een hele rij mooie oogstklare andijvie staan.
Het bleken met een pot erop is verkeerd gegaan en de krop is gerot.

Ik heb niet voldoende gecontroleerd.

Zo ben ik op zoek gegaan om zoveel mogelijke wijzen deze groente warm te bereiden. 

We hebben kookboeken liggen hoor maar op het net gaan en uitprinten wat je bereiden wil is zo gemakkelijk.

Keuze in overvloed en ik heb een eenvoudig recept bewerkt voor onze blog.

 

Toscaanse andijvie

Een verrukkelijk bijgerecht dat bijna overal bij past.

Dit is een van de lekkerste manieren om andijvie te bereiden.

De groente krijgt een romige, kruidige smaak.

 

Ingrediënten voor 4 personen

-600 gr. andijvie

-1 bakje smeerkaas, met tuinkruiden

-Peper

Bereidingswijze
-Neem bij voorkeur smeerkaas met Italiaanse kruiden (Toscane).
-Was de andijvie zorgvuldig en snijd hem in stukken van 2-3 cm.

-Laat de andijvie goed uitlekken.
-Laat de andijvie op een hoog vuur slinken in circa 5 minuten en schep de groente regelmatig om.

- Laat de andijvie op een laag vuur verder gaar worden.
-Doe de andijvie over in een vergiet en druk het vocht uit de groente.

-Doe de groente samen met de smeerkaas en ruim vers gemalen peper weer terug in de pan en laat de kaas smelten.

http://www.smulweb.nl/recepten/1057303/Toscaanse-andijvie

Als je zo’n stevige krop neemt dan kan je het binnenste deel houden voor een koude bereiding.

Dan gebruik je enkel de groene buitenkant.

 

Toen ik vorige vrijdag de gladiolenknollen uit de grond haalde telde ik mij zelf een vraag.

Zouden er winterharde gladiolenknollen bestaan? Het net gaf mij de oplossing.
Op de site http://www.tuinflora.com/index.php?/Bloembollen/Gladiolen/Nanus-Gladiolen

beweren ze dat Nanus gladiaolen winterhard zijn.

Je komt terecht op de site van tuinflora.com waar je die knollen kunt aanschaffen.
Je krijgt wel verzorgde afbeeldingen van elke bestelbare soort.
Maaruitleg krijg je echter niet.
De Nanus gladiool is veel kleiner dan de stevige lange bloem waar wij gewoon aan zijn.
Er zijn nog andere minigladiolen naast de nanus en die zijn ook winterhard.

Ik heb me maar terug toegespitst op de soorten waarvan we houden en die we gewoon zijn.

Het wordt door sommigen aanbevolen, gladiolen te planten in de moestuin.

Op de site http://www.wezooz.be/video-tuin/gladiolen-planten-knollen-voorjaar-grond-bloeien

Gadiolen zijn sierplanten die meer thuis horen in de moestuin, vindt Ivo Pauwels daar.
Voor mij is dat geen probleem.  Ik plant ze elk jaar langs de  draadafsluiting
met de tuin van mijn buurman.
Dit is een Als Colette er teveel meebrengt zoals vorig jaar dan zoek ik wel een plaatsje.
Dit kan in de siertuin zijn of op de bloemenborden langs de moestuin.
Het nadeel is dan dat je er een steunstokje naast moet plaatsen.

Gladiolen mag je kort op mekaar plaatsen +/- 10cm.

Er zijn zoveel waaromvragen te beantwoorden in een mensenleven.

Waarom doe ik elk jaar zoveel moeite om mijn composthoop aan te leggen?

Het hekken is bedoeld om de loopruimte van heel jonge kinderen te beperken.

Het is lange tijd niet meer gebruikt omdat de kleinkinderen groot aan het worden zijn.

Het was volledig ingegroeid en dat heb ik nu weggeknipt voor de composthoop.
Hier kan je werkelijk spreken van een opruimbeurt.

De herfstasters zijn door de vele regen gaan liggen waardoor ik het perk op die plaats niet kan knippen.

Een stevig koord is de oplossing.  Alles wat niet achter de koord zit zal op de composthoop belanden.

In de boord stonden nog gladiolen die ik rooide om vorstvrij te overwinteren.

Dan kwam de hark er aan te pas en dat deel is opgeruimd.

Zo heb ik opnieuw een tamelijk dikke laag groenafval kunnen toevoegen aan de composthoop.

Is er een antwoord op de vraag waarom ik elk jaar zoveel moeite doe om mijn composthoop aan te leggen?
Zou horizontaal composteren de oplossing zijn? 
Ik kan ook  alle materialen die in de composthoop gaan als winterbedekking gebruiken voor de tuin!
Nu heb elk jaar een grote hoeveelheid compost ten koste van een grote inspanning. 
Naast de horizontale compostering zou ik een kleinere composthoop kunnen aanleggen.
Ik zou dat in de zomer kunnen doen waardoor hij vlugger klaar zou zijn. 
Moest ik niet kunnen rekenen op de hulp van mijn broer dan mag ik er een kruis over maken. 
Volgende lente gaat Colette eindelijk met pensioen en dan zullen we knopen moeten doorhakken.
Maar eerst zal ik haar de hele zomer laten genieten van het op rust zijn!!?!!

De vijver is geen kluwen meer van groen.  Je kan opnieuw het heldere water zien.

Op 19 oktober 2013 kunnen wij samen genieten van de vissen die terug naar de oppervlakte komen. 
Ze doen dat niet omdat de vijver gekuist is maar omdat het warm is voor de tijd van het jaar.
Maar de stoelen blijven leeg want Colette is gaan werken en ik zit daar niet zo graag alleen.

Ik was aan het nagenieten in de foto’s van de schitterende veltreis die we dit jaar mochten mee beleven met Bert.

Eén bepaale groente op een paar foto’s trok mijn speciale aandacht en ik ging op zoek op het net.

Plots zag ik bij de bladgroenten het woord perpetual staan met nog een woord eronder dat ik eerst niet kon lezen.

Toen we er recht voor stonden was het helemaal duidelijk –doorlevende spinazie.

Op het net zijn er zelfs die de doorlevende groenten sterk overdrijvend, eeuwige groenten noemen.

Ik vond enkele sites over doorlevende spinazie.

Op de site: http://www.vlaamszaadhuis.com/winkel/index.php?page=details&prod=848 Geeft men volgende uitleg:

Deze groente is ook bekend onder de naam Zevenjarige spinazie.

Het is een oud groentegewas waarvan de jonge bladeren bereid worden als spinazie.

 
Maar het is eigenlijk een doorlevende zuringsoort waarvan de bladeren regelmatig geoogst worden.

 

Op volgende site geven ze een totaal andere uitleg.

http://www.jout.be/moes-fruittuin-groenten/een-must-have-de-moestuin-doorlevende-spinazie

Doorlevende spinazie of spinaziesnijbiet is een beetje een buitenbeentje in het bietenverhaal.

Misschien staat deze plant wel het dichtst bij de originele plant zoals de Grieken en Romeinen die kenden en kweekten.

Ook in de meer oosterse en warme streken waar snijbiet gekweekt wordt, is deze selectie erg populair.

Deze doorlevende spinazie is dus helemaal geen spinazie maar een echte biet, of beter nog snijbiet.

Ook de term ‘doorlevend’ klopt niet aangezien de plant net als de andere bieten gewoon tweejarig is.

Wil je heel de tekst lezen ga dan naar de hierboven vermelde URL van de site.

 

Ik ben dus op zoek gegaan naar de Latijnse benaming en ik vond enkel:

Spinazie: Engelse Winter-, 7-jarige-, Patientie, spinaziezuring                     Rumex patientia

Nieuwzeelandse spinazie:  


Wordt ook doorlevende spinazie genoemd maar is een aparte spinaziesoort. Latijnse naam: Tetragonia expansa….familie van de postelein of Portulacaceae

Er bestaat geen eensgezindheid over doorlevende spinazie.  Zoveel is wel duidelijk. 
De foto's die ik in Engeland nam van die perpetual spinach lijken toch meer op snijbiet dan op een zuringsoort.

Bestel je zaad bij het Vlaams zaadhuis dan krijg je zaad van een zuringsoort.

We blijven dus in een natte periode. Toch was het weer ons gisteren gunstig gezind.
Vandaag is het omgekeerd met een natte voormiddag en zelfs een zonnige namiddag.


Mijn broer kwam helpen en we haalden opnieuw zes kruiwagens paardenmest.

Die was veel natter en dus zwaarder.  Ik heb de kruiwagens niet zo hoog geladen als de voorbije weken.

Rond de vijver is het nu allemaal geknipt waardoor we nog een extra laag bij kregen op de composthoop.

Het is half oktober en eerder aan de natte kille kant. 
Het gaas boven de broccoli kan nu wel verwijderd worden.

Er hangt op bepaalde plaatsen nogal  wat slijk op.

Na een natte avond en een dito nacht hoop ik dat het er wat properder uitziet.

Toen kwam het signaal in de vorm van eerste regendruppels op de vijver.

Tijd om naar binnen te gaan voor andere bezigheden.

Deze morgen na hevige regen vannacht, is de meeste aarde van het gaas gespoeld.

Na de middag is de zon van de partij.  Idealer kan toch niet.

Het weer hier bij ons stemt deze namiddag niet overeen met het weerbericht dat ik deze morgen las.

Zo mogen de weermannen en vrouwen zich altijd vergissen hoor. Het is hier schitterend weer.

Het  is deze  zo mooi dat er zelfs vlinders en bijen naarstig de herfstasters bezoeken.

Het gaas is droog opgerold en gebonden en wordt opgeborgen tot volgend jaar.

Deze voormiddag kregen we een paar pittige vlagen en de regendruppels liggen nog op de bladeren van de waterlelies.
Het water is zeer helder het peil is hoog.  De vijver moet nog verder gereinigd worden.

Maar nu leg ik mij eerst toe het groen knippen en de komposthoop afwerken.

Het wordt hoogtijd dat ik eens de benedenvijver grondig aanpak.

Door mijn ziek zijn in voorjaar en zomer is de vijver een beetje verwaarloosd geweest

Het hekken is weggenomen en op zij gezet. Zo kon ik beginnen knippen.

Zoals rond de boven vijver, zal ik hier ook een zekere hoeveelheid groen vergaren voor de composthoop.

Het gebruikte materiaal werd klaar gezet.


Het knippen ging behoorlijk moeizaam omdat er veel planten over de vijver hingen.

In de hoek stonden er ook in het water.  Die heb ik er zoveel mogelijk uitgetrokken.

Op de duur overwoekeren ze de helft van de vijver.

Op de hoek stonden harde stengels die ik niet geknipt kreeg met de hagenschaar.

Daarvoor gebruikte ik de grote snoeischaar.

Eens dat de stengels op het gras lagen heb ik ze direct verkleind in kortere stukken.


Omdat het plots dreigend donkerder werd, heb ik mijn werk afgerond en de opkuis gedaan.


De opkuis was vlug gedaan en het groen voerde ik naar de composthoop.
Het is daarna vlug beginnen regenen en werden we getracteerd op een stevige maar korte vlaag.
Toen stond alles veel te nat om nog verder te werken.

 

Omdat ik op maandag de hele namiddag les volg in Brugge heb ik weinig tijd voor de tuin.
Dat studeren is nodig om mijn geheugen fris te houden.


De laag mest die ik zaterdag had aangebracht was ondertussen behoorlijk vochtig.


Er was nog voldoende groenafval voor een nieuwe laag.

De laag mest die boven de groenlaag ging bevatte een paar heel droge plekken.

Hoeveel het zondag ook regende, toch was het nog niet voldoenden om de wachthoop mest volledig nat te maken.

Tenslotte ben ik eens gaan kijken hoe het met de courgettes is gesteld.

Het is nog te vroeg om ze te rooien voor de composthoop.

Er komen nog steeds vruchten aan die heel traag voldoende groot worden om te oogsten.

Al gaat het traag, toch oogst ik nog elke minstens een halve emmer.

Van rond de bovenvijver kwam veel groenafval.

Eens de hekkens teruggeplaatst lag ik met een grote hoeveelheid compostmateriaal.

Opgekuist staat altijd netjes.

De composthoop is met een laag groenmateriaal en een laag strooimest opnieuw wat hoger geworden.


Voor zondag was er sprake van veel regen en de paardenmest vrij droog.

Daarom heb ik gewacht om de tweede groenlaag te leggen.

Het had geen zin om de tuinslang uit te rollen en de droge laag nat te maken.

En dat we gisteren zeer veel regen kregen, hebben we vooraf geweten.

Het heeft de hele dag geregend en bij momenten  zelfs gegoten. 
Enkel bij valavond hield het een poosje op en dan nam in de laatste foto met flash.
Je ziet de groene wachthoop en daarachter de paardenmest.
Daar zie je duidelijk hoe nat alles er bij ligt en hoeveel groene bladeren er van de omstaande bomen zijn gerukt.

In functie van de composthoop knip ik zoveel mogelijk uitgebloeide planten en groen.

De bovenvijver moet helemaal geknipt en gekuist worden om een net te kunnen leggen.

Dat net moet de bladeren opvangen die weldra volop van de bomen zullen vallen.

Eerst wordt het deel rond de vijver grondig aangepakt.

De hekkens werden weggehaald en keurig opzij gezet.


Als de vijver geknipt was werd ook de boord onder de struiken vrij gemaakt.


Het pyrusriet heb ik in kortere stukjes geknipt zodat ze rechtstreeks op de composthoop kunnen.


Het vogelnet krijgt nu een andere functie dan vogels afhouden van fruit.  Het wordt klaar gelegd.


De vijver moest een beetje uitgekuist worden en dat deed ik met de waaierhark.



Dan was alles klaar en werd het net over de vijver gespannen.


Dan plaatste ik de hekkens terug nadat de ruimte binnenin helemaal geruimd was.


De houterige knipsels zijn opzij gelegd om later versnipperd te worden in de haksel machine.


Twee dagen had ik nodig om deze klus te klaren

Dat bracht me minstens twee groenlagen op voor de composthoop.

Ik probeer elke dag minstens een half uur in de tuin te werken.

Omdat er behoorlijk wat regen was voorspeld, heb ik eergisteren de vakken 3 en 5 opgekuist.

Eerst kwam het vak bij de serre aan de beurt.

Dit vak is vergeven van de draadachtige witte wortels met een groenpaarse neus.

Dit is een netwerk van wortels van de hagenwinde, zo goed als onmogelijk te verdelgen.

Je mag nu nog zo je best doen om ze er uit te halen maar het lukt nooit er van af te geraken.

Wie beweert dat je ze helemaal kwijt kunt met pesticide, die droomt. 

Pesticiden werken te oppervlakkig om dat goedje te verdelgen.

Je mag er zeker van zijn dat ze terug komen.

En daarbij vergiftig ik mijn grond niet met duur spul dat tenslotte ook niet help.

Ik zal er zoveel mogelijk verwijderen bij het bewerken.


In vak vijf stonden ook een rij gladiolen die ik heb gerooid.

Om de composthoop aan te leggen komen er veel neven klusjes bij kijken.


Er moet mest bijgehaald worden met de kruiwagen en dat is +/- 1km heen + terug.

Zo heeft mijn broer gisteren opnieuw zoals vorige week 5km in de benen.

We vertrekken met twee kruiwagens en terwijl ik de volgende laad voert mijn broer de volle naar de compostruimte.

Op het einde keren we terug met de volle kruiwagens 5 en 6.
Omdat het verse paardenmest is met vooral stro kan je telkens hoog laden.


Om nieuwe lagen te kunnen leggen hebben we groenafval nodig.
Zo zijn de pompoenenplanten eerst aan de zuidkant van de serre weggehaald.
Door het wegnemen van de planten werden nog 4 hokaïdo's en 2 butternuts geknipt.

Daarna werd de achterkant van de serre helemaal vrij gemaakt van pompoen.

Dit waren de uitlopers van de pompoen die aan de noordkant van de serre was gepland. 
Die uitlopers waren overgroeid door de Oost-Indische kers


Tenslotte werden ook de courgettes van vak vijf naar de compostruimte gebracht.


Zo groeit de composthoop laag na laag. Elke mestlaag wordt goed nat gemaakt.


Daarvoor gebruik ik de tuinslang die ik langs de nu nog rode poort naar de composthoop leg. 
Binnen een week zijn alle rode blaadjes gevallen en is het de herfst en winterpoort.
Dit luidt elk jaar de definitieve doorbraak  in van de herfst en staat de poort kaal tot volgende lente.
Dan verandert ze opnieuw van naam en wordt ze de groene lente- en zomerpoort .

Het mooie weer is ten einde en ik heb de pompoenen geoogst op een paar na.

Butternut en oranje Hokaïdo pompoenen naast elkaar op vak 3.

Het is de eerste keer dat ik de ‘butternut’ in de tuin heb staan.

Wat een sierlijke vrucht is dit toch en nog lekker vlees binnenin ook.

Het groen begint te drogen en dan is het tijd om te oogsten.

De Oranje pompoenen hebben ook een diepe rijpe oranje kleur bereikt.

Deze keer knipte ik twee volle emmers pompoenen. 

Wat een verschil met vorig jaar toen de oogst compleet mislukte.

De vroeger geplukte butternut vruchten die op de vensterbank lagen verhuizden naar het rek tegen de muur.

De steeltjes zijn volledig ingedroogd wat een teken is dat ze tot mei volgend jaar kunnen bewaren.

De vers geknipte vruchten liggen nu op de vensterbank tot de steeltjes zijn ingedroogd.

Eerst werden ze buiten wat proper gewreven met een droge doek.

Op de vensterbank kunnen we ze beter controleren dan op het rek tegen de muur.

Ook drogen ze rapper tegen het raam dan tegen die muur.

Het is enige jaren geleden dat ik nog andijvie kweekte maar dit jaar zijn ze terug in mijn tuin.


Toen de laatste rij vrij kwam, heb ik er andijvie geplant.


Die groeide vrij snel zodat er vlug kon worden gemulcht.


Toen de bonen uitgetrokken waren heb ik het hele vak gevuld met groenlof en andijvie.

Waarschijnlijk is het wat laat om opbrengst te hebben maar de kippen heb elke dag wat groen nodig.
Ook al is het maar voor de kippen, het blijft de moeite van het kweken waard.

Ondertussen is de grove andijvie oogstklaar.

Dat is het grote voordeel tegenover groenlof dat een veel langere tijdspanne nodig heeft om oogstbaar te zijn.

Ik ben er enkele aan het bleken op twee verschillende wijzen.
De omgekeerde bloempot heeft dat voordeel dat er geen regen meer aan de plant kan.

Maar ook helemaal groen zijn ze gestoofd ook best te genieten.

Toen onze meisjes klein waren noemden ze dat ‘slunstjes’ wat het West-Vlaams is voor vodjes.

Mama, wanneer ga je nog een ‘slunstjes’ klaar maken?

Die vraag stelden ze regelmatig aan hun moeder.  Nu moet ik die vraag wel stellen.

Als de kleinkinderen op bezoek komen is de vraag altijd…Oma zijn het deze middag frietjes?

En die vraag stel ik nooit meer.  Mijn voorkeur gaat werkelijk naar gezonde groenten.

Andijvie recept  gevonden op:
http://www.keukentips.nl/recept.php?id=2881

Andijvie gestoofd.
Ingrediënten 1.5kg andijvie zout peper nootmuskaat 1 eetlepel maïzena 1dl melk Bereiding. -Maak de andijvie schoon, snijdt deze in smalle reepjes en was ze. -Doe de andijvie met het aanhangende water met wat zout in een pan en kook.   Ongeveer 10 – 15 minuten tot ze gaar is. -Roer in een kopje de maïzena met 3 eetlepels melk tot een papje. -Giet de rest van de melk bij de andijvie en roer er het maïzenapapje door. -Laat de andijvie nog een paar minuten zachtjes stoven. -roer er wat peper, nootmuskaat en in dien nodig nog wat zout er doorheen. Gestoofde andijvie is voor wie van een beetje bitter houdt. Die bitterheid kan verzacht worden door een witte saus aan toe te voegen.

Ik vraag me af of ik de laatste tomaten die nu nog op de planten staan, zal kunnen rijpen in de serre.

Van zodra ze wat kleur hebben knip ik ze af en laat ze in de serre liggen tot ze rijp zijn.

Veel staan er niet meer op de planten die er zelf helemaal versleten uit zien.

Mijn vroegere overbuur, Vital, trok al zijn tomaten af van zohaast ze een beetje rood begonnen te kleuren.

Hij liet ze dan volledig rijp komen in de serre.

Nu doe ik dat ook eens en ik moet zeggen dat ze heel vlug rijpen zonder dat er rotte tussen zitten.

Tot nu toe rijpte is ze na in het donker van de koele berging en dat duurde wel even.

Ook moet ik zeggen dat er zo nu en dan rotte tussen kwamen.
Zou die oude vos dan toch weer gelijk hebben?  Dan heb ik na zijn dood toch nog iets geleerd van hem.

In dit uitzonderlijk jaar 2013 staan er veel meer dan andere jaren ‘paddestoeltjes’ in de tuin.

Telkens nam ik een foto in boven en zijaanzicht.

Veel commentaar valt er niet te geven want ik ken geen enkele naam.

Toch vraag ik me af of die nu al dan niet eetbaar zijn.

Ik heb zelfs een boekje boven gehaald dat ik vele jaren geleden kocht;

Tot nu toe heb ik nog geen gelijkenis gevonden zodat ik op zijn minst de naam van de soort zou kennen.

Dan kan ik lijsten raadplegen niet giftige en giftige ‘champignions’.

Ik ben alvast op zoek gegaan op het net om die lijsten te vinden.

Ik geef hier volgend enkele sites die je eens kunt bekijken.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_eetbare_paddenstoelen

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_giftige_paddenstoelen

Ik voeg er nog een paar interessante sites aan toe die over paddestoelen
zijn..

http://www.poisoncentre.be/images/pdfs/mushroom-brochure-nl.pdf

http://www.seniorennet.be/Pages/Wonen_zorg/preventietips_paddestoelen.php

Het geheim van de courgette op zijn smakelijkst ligt in de lengte van de vrucht.








De lengte van de courgettes kan je zo aflezen op de meter.

Tot slot geef ik de kortste en de langste tussen +/- 18cm en max 25cm.

Dan heb je de fijnste smaak.  Boven 25cm worden ze al maar droger door zaadvorming.

De jongste planten kunnen nog een maand meegaan. 

Het aantal vruchten zal afhangen van de temperatuur.


De oudste planten krijgen veel verdroogde bladeren en heb ik de nijging om ze te rooien.


Hoe belabberd ze er ook uitzien, blijven ze toch staan tot ze geen vruchten meer geven.

Dit jaar is een echt courgette jaar.