het ongewenste groen

Tot rond negen uur heeft het hier heel stilletjes geregend. Zal het uitklaren?
Reeds deze morgen heel vroeg, bij het dauwtrappen, was het al zachtjes aan het regenen.


De peterselie is heel mooi aan het kiemen.


Om geen schadelijke insecten (peterselievlieg) of wat dan ook toe te laten overspan ik de bak met gaas.


De moestuin laan aan het vervuilen met woekerend ongewenst groen.


De rode biet heeft, dank zij het tunneltje, de koude nachten goed doorstaan.
Het wordt hoogtijd dat ik de uit te dunnen plantjes verspeen.


De 5 eerste rijen spinazie zijn bijna oogstbaar.
De tunnel boven de gemengde salade heb ik weggenomen.


De zomerprei is er dan toch doorgekomen.
Ik had nog wat smeerwortelgier van vorig jaar staan en die heb ik opgelengd en toegediend.

Aan de overwoekering van het ongewenste kruid moet dringend verholpen worden.
 

Derde zondag opeenvolgend fotoronde voor bloemen en kleur in de tuin.

Op de hoogdag van Pasen deed ik mijn kleurenronde tegen valavond.
Veel vroeger was de zon hier niet van de partij.
Wat vooral opvalt is dat de helleborus, die bloeit van in januari, nog altijd bloeit maar met wat minder glans.

In deze bijdrage behandel ik een onderwerp van binnen en een van buiten


Elke week zaai ik in de serre, een bakje tuinkers en de week erop kan ik die ook oogsten.


Het bakje wordt naar binnen gebracht en daar knip ik de tuinkers.


Als het oppervlak kaal geknipt is zou je de tuinkers een tweede kans kunnen geven.
De opbrengst van die tweede snede is echter zo miniem dat het de moeite niet waard is.

De voortuin kwam op de laatste plaats om afgeboord te worden.
Vorig jaar is het niet gebeurd en dat is er zeer goed aan te zien.

Ondertussen is het gebeurd en de regen van deze nacht en morgen heeft het voetpad gespoeld.
Het is natuurlijk een hemelsbreed verschil. En zo is er nog een klus afgerond.
De kippen lusten dat gras niet zo en worpjes en wormen zitten er niet in.
Alles is zo droog als een kluit en zo taai als een pees. 
Toch scharrelen ze er in voor dood en ze hebben er hun bezigheid mee.

Het mulchen tussen de bessenstruiken is begonnen.


Om te mulchen moet je over voldoende bedekkingmateriaal beschikken.
Deze week zou ik niet ver zijn gekomen met enkel het grasmaaisel.
Woensdag werd de haag, op het einde van de moestuin, voor de eerste maal geschoren.


Ook de struik op het voorland kreeg onderaan zijn eerste beurt.

De kruisbessen kwamen als eerste aan de beurt om gemulchd te worden.
Ik bedek de grond eerst met een laagje houtkrullen die ik aankoop in grote balen.
Als je die koopt moet je wel zorgen dat het om krullen gaat van inlands hout.
Dat is te doen als je er niet zo veel nodig hebt.  Anders valt het nogal duur uit.


Omdat de zeer lichte houtkrullen bij hevige wind niet altijd blijven liggen leg ik er een laagje gemaaid gras bovenop.
Ze verkleuren ook niet vlug en zien er lang heel nieuw uit.
Dat zie ik niet graarg in het geheel van de stuin, het steekt te veel af op de rest.


Een laagje gras op de krullen lost mij probleem van schoonheid gevoel op.


Van op mijn bankje achter in de tuin overkijk ik mijn groene moestuin met ernaast de dor gespoten moestuin van mijn buurman.

De kippenren is uitgevoerd. Op de serre pas ik een experiment toe en de vijver krijgt een reiniging beurt


Tegen de middag was de kippenren overal 15cm lager maar de boord rondom had nog een beurt nodig.


De kippen bleven nog tot kort na het middagmaal in hun beperkte ruimte rondscharrelen.


Direct na het de maaltijd heb ik de opkuis verricht en de kippen het totale beloop van hun ren terug gegeven.


Het is overdag voortdurend te warm in de serre en in plaats van te kalken legde ik er tuingaas over.
De rechtstaande ruiten kunnen afgeschermd worden met piepschuimplaten.


Het voornaamste is het dak aan de zuidkant. Aan de noordkant is het een weinig over de nok.


Aan beide zijkanten zijn de hoeken gebonden met een stevige koord en op de grond verzwaard met een grote steen.

De vijver is deze winter 1 keer gekalkt geweest met zeewierkalk tegenover meerdere keren op andere jaren.
De gevolgen zijn dat er al heel vroeg algen gevormd worden.

Eindelijk ben ik er toe gekomen om het probleempje aan te pakken


De laatste weken groeiden de algen vlug aan.
Het was een gelegenheid om de dompelpomp ook eens een kuisbeurt te geven.


Eerst vulde ik de vijver bij van uit onze gemetste waterput.
Zo kon ik de drijvende algen beter op scheppen.
Met deze tussen de planten was er wat meer moeite gepaard.
Dat is dan nog een werkje dat afgerond is.

Soms zijn er in de tuin plaatsen waar aarde ontbreekt.
Dan haal ik die waar ze te hoog ligt.

In de lange border langs de moestuin is er plots aarde te weinig.
Dit komt omdat ik steeds het ongewenste kruid verwijder met aarde er aan.
Deze aarde en onkruid giet ik in de kippenren.

Na zekere tijd komt de kippenren te hoog te liggen en dan voer ik dat in een keer af.

Op de eerste plaats vul ik het te kort aan grond in de lange border.


Daarna leg ik weer een reservehoop aan.


Ik verdeel de kippenren in twee delen. Op het eerste deel zitten de kippen afgezonderd.
Het andere deel schep ik het eerst af.
Dan verhuis ik de kippen naar het afgevoerde gedeelte en zonder hen opnieuw af.
Bij de eerste afzondering kunnen ze niet in hun hok.
Eens ze in het afgevoerde gedeelte zitten kunnen ze wel naar binnen.


Nu rest mij nog het afvoeren van het tweede deel van de ren.

De aangevoerde aarde moet natuurlijk nog effen getrokken worden.


Ik profiteer er van om een twijg van de vijgenboom af te leggen zodat ze wortel kan trekken.


Tegen oktober zal de twijg vast liggen en dan hoef ik maar de verbinding met de hoofdplant door te knikken.


Dat is nog een klus die volledig afgerond is.
De tuin komt nu stillaan helemaal op zijn plooi. 
Ik heb heel veel te danken aan mijn broer die elke week en dagje komt helpen.

Gisteren was een frisse winderige dag maar we kregen veel zon te zien.
ik werkte vooral in de serre waar ik de komkommerfamilie verpotte.
Hieronder staan ze op een rijtje.

Telkens als er een soort verpot is naar een grotere pot wordt de bak gedrenkt.
Van iedere soort heb ik één bakje van 9 potten.
Bij de soort waar ik er meer van heb dan 9, kunnen er 2 plantjes in 1 pot staan.
Ik ben klaar voor de plantenruil op 4 mei.

Het weerbericht voorspelt een dipje in de temperatuur. Daarbij staat er nog een nijdige wind.
Dan wordt het tijd om jonge en tere plantjes te beschermen.


De peterselie in de serre is goed beschermd en doet het goed.
Eindelijk is ze er door gekomen want die was niet veel zaaks.


De enige over gebleven komkommerplant van de te vroege zaai heb ik nu geplant.
Het is een serrekomkommer en die staat nu op zijn plaats. Ik ben benieuwd wat het worden zal.


Voor koude nachten heb ik een grote bloempot voorzien als extra bescherming.
Het weerbericht sprak van eventuele nachtvorst maar bij het opkomen van de zon was het hier in de kuststreek +8°C.


De rode biet is in feite te vroeg gezaaid en moet desnoods extra beschermd worden.
Met de plastiekplaten die ik van mijn buurman kreeg is dat veel eenvoudiger geworden dan vroeger.
Twee is voldoende. Ze zijn zo lang dat ik ze een beetje over elkaar kan schuiven.
Zo vormen ze één doorlopende koepel. Die is heel vlug geplaatst en ook vlug weg genomen.


Het ware spijtig moesten die plantjes nu nog verloren gaan.


Nadat ik, de binnen overwinterde gladiolen knollen van het oude omhulsel had ontdaan, zijn ze geplant op vak 4 tegen de afsluiting met de buur.
 

Voor de tweede keer doe ik een bloemenronde op zondag met de camera in aanslag.

Opnieuw geef ik geen commentaar. Geniet van de kleur.
En opnieuw is het een wielerhoogdag met Paris – Roubaix.
Geniet in elk geval van de zon, al is er een fris windje, dat de vreugde wat tempert.

Eindelijk kon ik de selder en de broccoli in volle grond planten.


Bij het planten van de broccoli heb ik mijn gewone werkwijze gevolgd.
Eerst een voortje maken, samengestelde bio mest strooien in korrelvorm en goed begieten.
Dan het voortje vullen met jonge compost, de broccoli planten en gelijktijdig de bio kragen plaatsen.
Het geraamte van de broccolitent klaar leggen.


Het geraamte wordt geplaatst en de mulch staat reeds klaar


De mulch wordt zorgvuldig gestrooid, niet te dik en niet te dun. Dat leer je bij ondervinding.


Het gaas wordt over het geraamte gespannen en zorgvuldig gecontroleerd of het helemaal dicht is.


Op één plaats had ik een stalen nagel gebruikt die ik niet kon krommen naar beneden.
Hij zou wel eens het gaas kunnen beschadigen.
Bij gebrek aan een kurk gebruikte ik dan voorlopig maar een sjalot.
Dat mag je best het systeem D noemen.

De selder heb ik opnieuw zeer dicht op elkaar geplaatst.
Op de lengte van 4,5m plaatste ik 36 plantjes.


Omdat ik over voldoende mulch beschikte heb ik eerst goed aangegoten en dan de mulch gestrooid.

Sedert vorig jaar plant ik nog enkel groene selder omdat bij ons de witte selder gevoeliger is voor roest en andere plaagjes.
Een bijkomende reden is dat ze meestal ook in de soep terecht komt en zelden of nooit gestoofd wordt. 

In de serre (de kas) komen meer en meer plantjes bij.


Het zijn vooral pompoenachtige soorten die op het tablet staan.


Als de zon schijnt, zoals het de laatste dagen wel is, moet ik de plantjes beschermen.
Ik doe dat met heel lichte plastiek bakjes en als ondersteuning gebruik ik een piepschuim bak.


Ik had nog twee plantjes van vijf komkommers van de eerste veel te vroege zaai.
Nu is er nog een plant die het niet haalt.


Ik had nog twee plantjes van vijf komkommers van de eerste veel te vroege zaai.
Het is niet ver te zoeken. De pinwortel is er niet. Het is altijd een sukkelplantje geweest.



Buiten op het wacht- rek staan de selder en de brocoli klaar om uitgeplant te worden.
Het is er nog niet van gekomen maar hopelijk krijg ik ze vandaag nog geplant.

Aan de waterbak en de serre (de kas) was bijna alles zoals ik het wilde.


Deze zware plaat moest aan de voorkant van de waterbak komen te liggen.
Het moeilijkste was om ze rechtop te krijgen.
Dat vergt mijn totale aandacht om mij geen pijn te doen. 
Haar afwisselend van het ene hoekje op het andere te plaatsen was een zaak van geduld.


Daar heb ik toch even moeten mijn rug laten rusten hoor.
Toch voel ik dat de volle conditie aan het terugkomen is.  Het is belangrijk om niet te lang aan één stuk door te werken en zwaarder werk te wisselen met lichtere klusjes.


Daarna duurde het nog een 15 tal minuten vooraleer de plaat op haar plaats lag.


De steen die tegenaan de kraan ligt dient als opstapje om gemakkelijk water te kunnen vullen in een gieter of emmer.

Tegen de afsluiting is nu een plank voorzien voor allerlei kleine bakjes.


Aan de noordkant van de serre plaatste ik een wacht – rek.

Daar plaatste ik de plantjes die het best wat frisheid verdragen en meestal vlug in volle grond worden geplaatst. 
De pompoen soorten blijven in de serre.
Ook de versverspeende soorten moeten nog even binnen blijven.

Aan de deur van de serre staan enkele emmers gevuld met oude compost.
Die wordt nu gebruikt om plantjes te verplanten naar grotere potten.


Alle jonge compost ligt nu in de zeefruimte.


Ik heb wel een scheidingsplank moeten plaatsen om de gezifte compost niet te mengen met de massa jonge compost..
De werken rond de serre zijn nu af, nu zal het vooral verspenen en verpotten en verzorgen zijn.

Dat de regen deugd deed en welgekomen was hoef ik niet te zeggen.
Eerst leek het voorbij te schuiven zoals de vorige jaren het geval was.
Toen begon het in de verte te rommelen en rond zes uur kwamen kort na mekaar enkele pittige regenvlagen.


Het was zeer droog maar toch stonde de meeste sjalotten en uitjes vast gegroeid.
Het was het ogenblik om het vogelnet weg te nemen.


Zelfs toen het zeer droog was heb ik niet begoten en toch zijn de rode bieten vlot massaal gekiemd.
Als ze een klein beetje groter zijn zal ik ze verdunnen.
Wat ik uitdun zal ik in perspotjes verspenen en later aanbieden op de plantenruil.


Ook de warmoes is goed gekiemd.
Hier dun ik niet uit omdat het om een bladgroente gaat en die mag dicht bijeen staan.


Toen kwamen die heerlijk vlagen met heel wat regen de smachtende grond verzadigen.
De tuin zag er plots fris en vers uit en de groenten waren als het ware zichtbaar opgelucht.


De luzerne heeft plots een scheut gekregen.
De ui kiemt onregelmatig en de uitjes staan er schitterend bij.


De koriander kiemt nog niet maar is later gezaaid dan de rode biet en de warmoes.
Waar nog niets is gezaaid of geplant kiemt het ongewenste kruid massaal.
De rij gele uitjes kiemen plots ook.

Het kiemen bij de rij rode ui gaat onregelmatiger.
Tot nog toe is het een verbazingwekkende vroege lente met al heel vroeg voelbare groei in de lucht.
 

Alles is nu heel vlug gegaan en ik wilde de aangekondigde regen voor zijn.
Dit is me maar gedeeltelijk gelukt maar er is altijd wel een oplossing te vinden.


Aan de voorkant van de bak heb ik grond weg gegraven om daar een nodige effen verharding aan te brengen.


Eén van de twee uitgegraven beton platen aan de eigenlijke compostruimte past daar wonderwel voor.


De compostruimte dicht bij de serre naast de waterbak zal ik maar de zeefruimte noemen.
De afsluiting van de pergola is gewone hokjesdraad die de compost niet opvangt.
Dat heb ik verholpen met enkele recuperatie platen.
Heel mooi is het niet maar het zit verdoken en het is doeltreffend.


Om de aangekondigde regen voor te zijn ben ik direct de rest van de oude compost beginnen te ziften.


Voor gewoon gebruik zift ik de compost niet maar als die gebruikt wordt als zaaigrond is het wel nodig te ziften.
Bekijk maar eens de knorren en voor de blekere exemplaren heb je een moker nodig om die te verpulveren.


Dan begon het plots te spetteren, als voorbode van enkele pittige regenvlagen en de klus was niet geklaard.
En juist gisteren na de middag was ik bij mijn buurman geweest die opruiming houdt.
Deze plastiek platen kwamen als uit de hemel gevallen en ze waren al direct nuttig.

Ik ben begonnen, de koerswijziging in mijn hoofd, in daden om te zetten.

Toen hier bijna anderhalf jaar geleden een nieuwe serre kwam dacht ik aanvankelijk om ook de waterbak een andere plaats te geven.
Toen werd ik plots heel ziek en het sleepte maanden aan, van de ene sukkelweg, de andere op.
De waterbak staat nog steeds op zijn oude vertrouwde plaats.


Van mijn oude buurman die alle tuinactiviteiten stopte kreeg ik twee watertonnen.
Misschien ken je die wel want ze verschijnen een beetje overal.
Blauwe tonnen met een inhoud van 250 l.


De waterbak met een inhoud van 1.500 l laat ik gewoon op zijn plaats staan en vul die op vanuit de regenput van 10.00 l inhoud.
De bak is ook een uitstekende werktafel om op te verspenen.

De houten afsluiting van de compostruimte voor rijpe compost was rot en ben ik aan het vervangen.


Ik weet niet hoe het komt maar de waterbak lijkt 15cm gezakt te zijn of de tuin is zoveel verhoogd.
Het zou een enorme inspanning kosten om de bak te verplaatsen.
Hij lijkt wel vergroeid met zijn omgeving.
Als hij dan verplaatst zou zijn moet er nog een aansluiting worden gemaakt van de gootjes naar de bak.
Met die twee tonnen er bij verhoog ik mijn water reserve to max 500 l.
Het verplaatsen van de bak is daarbij overbodig geworden

De volgende fase van de werken is de omgeving van de waterbak op te ruimen.
Er komt dus een nieuwe afsluiting voor de compostruimte.
De benadering van de bak wordt gemakkelijker en de toegang tot de serre wordt een weinig herschikt.

Omdat het hier vandaag hiet zonnig is wil ik je de overvloed aan zon van gisteren meebrengen naar vandaag.
Ik deed in mijn tuin een toertje met de camera in aanslag.
Geniet maar van het resultaat.














Hier is geen uitleg bij nodig. Het is zondag, traditionele rustdag.
Het is daarbij nog een wielerhoogdag met de ronde van Vlaanderen.
Geniet op de een of andere manier maar geniet.

Er is toch voelbaar groei in de lucht.  Beschrijf dat maar eens. Je voelt het of je voelt het niet.


De uien en de sjalotten pinnen boven maar dan zeer onregelmatig.
Ik sta in twijfel of ik het net er nu al af kan halen.

In de serre is de basilicum bijna klaar om te verspenen.
Uit ondervinding weet ik dat hoe vroeger je het doet hoe beter.


De gezaaide soorten in potjes zijn naar het wacht -rek verplaatst.


Buiten is de peterselie gezaaid onder een jute zak om de vochtigheid op peil te houden.


Tegen de serre aan de zuidkant staat nu gemengde sla en een rij koriander.

Onder de koepels is de rij gemengde salade volledig geplant.
Heel veel lege plaatsen zijn er niet meer over.  Alles geraakt beetje bij beetje ingevuld.
 

Dit jaar is er voortdurend en behoorlijk rap verandering in de serre.

Aangekochte en eigen gekweekte plantjes staan naast elkaar.
Als het rek te vol komt te staan plaats ik bakjes op de grond.


Van de aangekochte courgettes heb ik zelfs de potjes een beetje ingegraven.


De gemengde sla en de brocoli plantjes staan klaar om uitgeplant te worden in volle grond.


De grote piepschuimbakken blijven klaar staan om af te schermen tegen de zon.
Het kan ook nog altijd dat ze moeten gebruikt worden om af te schermen tegen te koude nachten.

Op de tablet scherm ik af, tegen te felle zon, met heel lichte lage plastiek bakjes.
Hier zie je de broeikomkommer en de zappalito (zomerpompoen) die vlot maximaal kiemden.

Eergisteren heb ik de hele namiddag gezaaid in bakjes en potjes in de serre.


De eerste zaai van Afrikaantjes was mislukt en daarom deze tweede poging.


In de bovenste bak zijn de groene hokaïdo pompoenen gezaaid.
In de bak in het midden zijn de red kuri (oranje hokaïdo) en in de bak onderaan de Courgettes gezaaid.
Ik had een zakje zaden van Zuchini en eentje met zaden van de bekende Black beauty.

De bakken zijn gestapeld omwille van de grote warmte in de serre die de grond te rap zou uitdrogen.
Bovenop de drie bakken plaatste ik een omgekeerde bak om dezelfde reden.

In het linkse zaaiserretje zijn de Butternut pompoen gezaaid en in het andere gladde buitenkomkommers.
Dat ik zoveel zaai is in functie van de plantenruil op zondag 4 mei hier in onze tuin.