groei

Volgende week hebben we onze 2 kleinzonen in huis.
Hoeveel tijd ze opa zullen laten om in zijn tuin te werken valt nog af te wachten.


Daarom heb ik vlug nog eens de vijver bijgevuld.
De oudste, die naar het 1ste studiejaar moet, zal niet meer in de put vallen.
Maar de jongste die het 1ste kleuter achter de rug heeft, dat is wat anders hoor!


De tulpen zijn nu voor zover opgedroogd dat ze voor een groot deel kunnen weggenomen worden.


De boordbloemetjes staan reeds een hele tijd klaar.

Het planten houdt niet zoveel in maar eerst moest er afgeboord en gewied worden.

De eens verwaarloosde hoek is de meest bloeiende van de tuin geworden.

De afwerking van de lange boord was voor gisteren.

Er wordt nog aan gewerkt.

Ik had reeds lang bodembedekkers moeten planten maar het is er gewoon niet van gekomen.
Nu moet die boord elk jaar gewied worden.
Er staan nu reeds een vijftal vaste planten maar tussen die planten in gebeurt elk jaar de verwildering.
Vorig jaar, toen ik ziek was is de boord niet aangepakt.
Dit jaar heeft Colette me geholpen.
Had ik haar moeten geloven dan moest de helft van die vaste planten sneuvelen samen met het ongewenst kruid.


Vooraan in de band is sedert een 3 tal jaren een hortensia geplant maar er zit geen groei in.
We hebben hem moeten vrij maken tussen het woekerende zeepkruid en de adderwortel.


Rond de hemelsleutel was het even erg van de ongewenste kruiden allerhande.


Tussen het moederkruid en de kerria moesten we ook ingrijpen met een grondige wiedbeurt.


Dan was het opnieuw een hortensia, die in de border ook zijn draai niet vind.
Maar hier, hoe klein hij ook gebleven is, dit jaar bloeit hij wel.

Dan moest ik afboorden en kwamen de snijroller en de delfkoord er aan te pas.
De grond was hard maar het lukte toch om het ronde mes in de bodem te houden

Gisterenavond kwam enkel nog het kappertje aan de beurt.
Deze morgen moet ik, terwijl alles nog droog is, ook de smalle hark aan het werk zetten.

Niet alleen de kant van de speeltuin werd aangepakt maar ook die van de moestuin.
Op de foto zie je hoe zonnig het hier in de namiddag was geworden.
Ik begin stilaan weer de oude te worden.
Gisteren ging ik er goed tegenaan en vandaag voel ik me even goed.
Het is de bedoeling om de lange boord af te werken.

Normaal wordt op woensdag het gras gemaaid en wordt er gemulcht.


Uitzonderlijk kwam mijn broer op dinsdag en werden ook de overgroeiende struiken wat bij geknipt.
Nu kan je opnieuw van vooraan de tuin, tot achterin kijken.
De verwildering is, na een week terug uit reis, eindelijk beteugeld.


De pompoenen aan de achterkant van de serre zijn gemulchd.
Nu wordt het moeilijker voor de achterblijvevende zaden van de Oost Indische kers om alsnog te kiemen.


De tagetes beginnen te bloeien en staan overal even sterk eenvormig gegroeid.


De Courgettes zijn voor de eerste keer geoogst en gelijktijdig worden de bladeren onder de vrucht weg gesneden.
Ik stel vast dat de vruchten nogal droog zijn en zeer moeizaam tot de nodige lengte komen.
Dit wijst er op dat de planten te droog staan.


Dan rest er mij maar een ding te doen en dat is voldoende begieten tot de regen komt.
Een halve gieter per plant is best nodig want het is zeer droog in de tuin.
Ook staan ze dit jaar op vak 1 en dat is samen met de vakken 2 en 3 de droogste kant van de tuin.


Op één van de geoogste vruchten stelde ik inkervingen vast en ik kan mij niet indenken hoe die er zijn gekomen!


Mijn broer heeft gisteren ook de haag geschoren waardoor ik meer mulch had dan gewoonlijk.
Ook op het voorland kreeg de viburnumstruik zijn scheerbeurt.

Enkel in de vroege morgen heb ik wat in de tuin gewerkt.


Op de composthoop bij de serre plantte ik twee courgettes.
De eerste heb ik opgebonden aan een rietstok


Bij de tweede krullen de nieuwe bladeren op en dat is waarschijnlijk het begin van het einde.
Elk jaar verlies ik zo één of twee planten.


Naast de serre aan de noordkant staat nog een gele courgette maar die is nog te klein om reeds op te binden.


De pompoenen aan de achterkant van de serre kregen een grondige wiedbeurt.
Alle Oost Indische kers scheuten werden weggenomen. Die zouden op hun dooie gemak boven de pompoenen uit groeien.

Enkele jaren geleden waren we met Bert op reis in Nederland en we bezochten onder meer 'Villa Augustus' in Dordrecht.
Dit is de verzamelnaam voor: een hotel, een restaurant, een markt, een café, zalen en tuinen.


In die tuinen zag ik voor het eerst hoe je courgettes kunt opbinden.


Daar waren ze opgebonden aan rietstokken door middel van een soort beugel waarin de stam vrij stond.


Nu pas kom ik er toe om dat ook eens te proberen maar dan op mijn manier.


Voorlopig kan ik ze nog binden met een elastische koord maar die is op geraakt.
Ik kocht die 10 jaar geleden in een grote rol maar nu vind ik dit soort koord niet meer terug.
In de meeste is een stalen kabeltje verwerkt. Ik vind wel een oplossing.


Bij deze methode knip je alle bladeren onder de vruchten weg.
Hierdoor krijg je overzicht en kan je goed schoffelen als je niet kunt mulchen.
Zo moet je ook niet meer zoeken naar de vruchten en kan je er geen enkele vergeten.
Want als er een vrucht vergeten wordt groeit die uit tot een veel te groot exemplaar.
Er komen ook geen nieuwe vruchten tot die grote is geknipt.
Geen enkele vrucht ligt nog op de grond zodat alle vruchten eenvormig groen zijn.
Dit is een methode die het uitproberen waard is.

Enkele kleine maar zeer belangrijke werkjes drongen zich op.



De twee rijen boontjes worden aangeaard omdat sommige van de struiken de neiging hadden om schuin te vallen.


Ook de zomerprei krijgt zijn aanaard beurt



De tomaten in de serre, de courgettes, pompoenen en zappalito's worden bijgemest met smeerwortelgier.


Vooral de zappalito's kunnen best wat bij bemesting gebruiken. Ze komen maar niet in trek.

De pas geplante winterprei wordt dagelijks begoten tot ze in trek is of tot de natuur overneemt met wat regenweer.

In het vakantiedomein waar wij logeerden was er een moestuintje.



De eigenaars plukten zelf groenten en bessen en boden ze gratis aan in de receptie.


Er stonden niet enkel groenten maar ook kruiden, kleinfruit en bloemen.


De artisjokken ontbraken niet.


De rode jeneverbes was overvloedig aanwezig.


Er was ook duidelijk aan de insecten gedacht.

Het 'surplusje' was het recept van 'Jeneverbessen crumble'

Gisteren is er niet veel terecht gekomen van mijn tuinwerk.Gelukkig heeft mijn broer overgenomen en heel wat werk verzet.
De panelen zijn opgehangen. De druk is van me af. Ik had enkel toezicht te houden en mede te adviseren welke panelen waar moesten worden opgehangen
Nu krijgt de tuin weer de bovenhand.
Na 20u werkte ik nog een beetje in de tuin.


Een eerste rij prei is geplant tussen de knolselderij en de rode biet.


Tussen de knolselderij en de warmoes staan nu een tweede rij prei.
Er zijn twee greppeltjes gemaakt waar de boontjes zullen worden geplant.

Omdat ik geen tijd meer had om te mulchen, heb ik het gras verpreid in de compostruimte zodat het niet verhit.


Voor ik de boontjes plant, worden ze een kwartiertje gedrenkt.


De twee greppeltjes voor de boontjes zijn goed begoten en worden gevuld met oude compost.

Het planten zelf neemt heel weinig tijd in beslag.
Zo is de lege ruimte van de verdwenen groeten weer opgevuld.

De erwten maken plaats voor andere teelten.
Het was lang geleden dat we nog eens vijf keer konden plukken.


Hier kunnen we reeds van een geslaagde oogst spreken.


Eens de kooi is opgeruimd kunnen we de grond klaar leggen voor volgende teelten.


Je kan zeer goed het resultaat van het mulchen waarnemen. Er staat zo goed als geen onkruid.
Vooral de restjes van de deels verteerde mulch moeten geruimd worden.


Alles is vlug opzij geharkt maar als ik niet direct plant, harken de vogels het waar ik het niet wil.

Helemaal links boven op de foto, staan nog 3 pluksalades die ik wil verplanten.
Daar wil ik nog een rij stuikboontjes planten want wij zijn grote boneneters.
Zelfs als wij te veel boontjes hebben, kunnenwe die zeer gemakkelijk aan de man brengen.


Die drie pluksalades worden naast de warmoes weggenomen.
Ze worden aan de noordkant van de serre dicht bij de waterbak geplant.
Met hun wortels in een greppel vol water plant ik ze op een plaats waar de zon pas in de late namiddag  volop schijnt.

Er opnieuw in komen is moeilijker dan ik dacht.
We zijn alvast beginnen met te oogsten.

We sneden twee volle emmers broccoli die verwerkt worden.
Mijn broer krijgt zijn deel en ook diegene die een week op onze tuin paste deelt mee.


Het gaas werd terug gelegd en nu is het wachten tot er nieuwe kleinere kroppen groeien.


De vijfde en laatste pluk gaf nog een goede portie die reeds zijn schoon gemaakt en zullen bereid worden.

In de resten na het kuisen zie je dat er tamelijk waren die te dik zijn.
Met peul en al kan je ze niet meer eten en daarom worden ze behandeld als doperwten.

De eerste zomer prei is geoogst voor de soep; broccoli soep natuurlijk.

De peterselie en de salade zijn oogstbaar.
Toen we gisteren avond thuis kwamen hadden we vlug wat salade bereid, vers uit de tuin.

De rode biet kan stilaan worden uitgedund om te bereiden.
De dikste halen we er uit zodat de minderen ook een kans krijgen.

We zijn er uit geweest en het was nodig.
Morgen gaan we er opnieuw tegen aan.
Laat ons samen even een toertje doen
















Het is alsof de tuin verwilderd is.
Hoe alles kan groeien in één week tijd.
Je herkent het bijna niet meer.

Erwten en paneeltjes.  Ja in die volgorde krijgen ze voorrrang.


Dit is de hoeveelheid van de vierde pluk.
Er zal nog een vijfde pluk volgen en dat is zeer uitzonderlijk.
Erwten die klaar zijn voor de pluk moet je zonder uitstel plukken of ze verliezen hun smaak.


Dan zijn er nog die paneeltjes. Er lijkt geen einde aan te komen.
De einddatum is 18 juni en alles is op schema en onder controle.
Er komt nog heel wat veldwerk bij te pas maar laat ik de planning over aan helpers.

Het grotere paneel dat hier op tafel ligt is van een kleinere maat dan een half paneel van 2,50 x 1,225m.
Het tekort moet aangevuld worden met een paneeltje dat aan de ene kant geel is en aan de andere kant blauw.

Dat zijn zo wat de overheersende kleuren gebruikt in de paneeltjes.
Om de eentonigheid te breken schilder ik aan weerszijden een soort schaduwfiguur in ongeveer dezelfde kleur.
Dit is bestemd voor diegene met een goede opmerkingsgeest.

Gisteren kregen we zon en warmte maar vandaag is de zon er niet, de warmte wel.


De paadjes begroeien vlug en rond de planten is het nog erger.


De broccoli begint te kroppen.


De courgettes en pompoenen komen maar heel traag in de rappe groeifase.


Aan de achterkant van de serre blijft de Oost Indische kers maar kiemen.
Zowel op het paadje als bij de pompoenen blijven de nieuwe scheuten maar komen.


Zolang de warmte aanhoudt laat ik het dak van de mini serre open staan.



Gisteren deed ik de ronde met mijn zware kapper en al het ongewensqte kruid sneuvelde.
Tegen de avond harkte ik op de paadjes alles op een hoopje.
Ik hoop dat het weer een poosje proper blijft.

De serre op punt stellen in de vroege morgen en verder de panelen afwerken.
Dit had ik als punt geplaatst voor vandaag.


Het klaar maken van de panelen en paneeltjes is in zoverre klaar dat ik nu nog enkel 4 kleintjes moet bijwerken.
Er is wel behoorlijk wat werk aan.


In de serre heb ik de pas gezaaide boontjes in potjes afgedekt met wat krantenpapier.
Zo kan ik het vlug uitdrogen wat tegen houden.


Eerst heb ik de tomaten gewied en daarna gediefd.
De potjes van de minitomaatjes heb ik wat dieper in de grond geplaatst.

De gieters heb ik naar buiten gebracht zodat de hele serre nu vrij is op de emmer na.

Het vernissen van de paneeltjes neemt momenteel echt de bovenhand.
(KiS staat voor 'Kleur in Stalhille').
De tuin is een tussendoortje en de blog komt er wel maar enkel 'als ik het nog kan opbrengen'.
Jawel hoor, vandaag toch.
De blog is niet altijd ontspannend maar nu is het een verademing.


Een groot deel van de voormiddag heeft mijn broer vernist in de garage.
Ondertussen was ik in mijn atelier aan het herstellen en retoucheren.
Eens die herstelde panelen droog waren, verhuisden ze naar de tuin want ondertussen was de zon van de partij.


De regen van vorige nacht en van deze voormiddag beschouw ik als een ware zegen voor de tuin.
Wat je er dan bij krijgt, gratis als toemaatje, is al het ongewenste groen.


Dit zijn mijn eerste courgettes 'primeurs 2014'. Of ze zullen smaken!? Wat denk je?


Met al dat droge weer hier, van de voorbije week, is er maar één kruiwagen gras maaisel.


Vorige week was mijn broer begonnen met de warmoes te mulchen maar er was onvoldoende materie.

Deze namiddag was het ideaal om te mulchen op de vochtige bodem.
De mulch belet het verdampen waardoor de grond onder de mulch zijn vochtigheid lang behoudt.

Gisteren was een drukke zeer gevarieerde dag.



Na het verwerken van de selder heb ik eerst en vooral twee bakken met potjes boontjes ingezaaid.
Daarvoor gebruik ik de waterbak als ideale werkbank.



De grond in de potjes is een mengeling van dehelft potgrond (foto boven) en de helft oude compost (foto onder).




Tussenin ben ik begonnen met het vernissen van de paneeltjes, gemaakt door de leerlingen van ons schooltje.


In het tuincentrum, hier in het dorp, heb ik de laatste broeikomkommer mee genomen.
Het is een geënt exemplaar tegenover drie niet geënte.
Zo kan ik het verschil in opbrengst eens vaststellen.


De paneeltjes in de garage laat ik drogen tot deze morgen.
Dan plaats ik een nieuwe serie en werk ik verder tot ze allemaal klaar zijn.
In mijn atelier werk ik verder aan de twee panelen, die de activiteit aankondigen.
Na 18 juni (dag van de plaatsing in het dorp) zal ik de boog wel even moeten ontspannen.

Het vele werk aan de panelen belet mij niet om tussenin te oogsten en te zaaien.


Dit is de derde pluk van onze peulerwten die 6 behoorlijke porties opleverde voor de diepvries.


Gisteren maakte ik menggrond klaar om potjes te vullen om eenderde golf boontjes te zaaien.


Ik heb reeds 1 bak staan waar de boontjes beginnen te kiemen.
Ik kwam toen in tijdsgebrek en  de 2 andere bakken zouden op een andere keer worden gevuld.

Ik heb de rest van de selder gesneden om die ook te verwerken.


En dat is het resultaat: verlezen en minimum 4 keer wassen in telkens vers water.
Dan worden ze gesneden en druppen ze uit tot Colette tijd heeft om ze in te vriezen.
Best is dat ze behoorlijk droog in de vriezer gaan.


Tussen twee schilderij beurten in heb ik, de winter prei op wachtbed, gewied en lucht gegeven.
Daarvoor gebruik ik mij blauwe drietand.

Nog deze week zullen we onze eerste eigen gekweekte courgettes eten.

Om af te sluiten gaan we langs de lange plantenband om papavers te bewonderen.
Die rode stippen op een muur van groen zijn mijn lieveling combinatie van kleuren.

Gisteren bezochten we de kunstroute van de kunstkring 'Roderick' in Oudenburg.
We waren geboeid door de werken maar ook door de locaties.
Je kunt het al raden zeker dat je hier vooral foto's van de locaties zult te zien krijgen.


tuinen Backers

tuinen Backers

tuinen Backers

tuinen Backers

tuinen Backers

natuurhuis 'De ark'

natuurhuis 'De ark'

natuurhuis 'De ark'

't Fruithofke.

Ik nam niet overal evenveel foto's en niet alle foto's die ik nam waren goed.
Wegens ompstandigheden konden we twee lokaties niet bezoeken.
Vele kunstwerken waren hoog niveau.