verspenen en andere

Na het bezoek aan Sissinghurst was er een korte verplaatsing naar een Bio wijngaard.
De foto's die ik nam lenen er zich ook best toe om enkele mensen in de kijker te plaatsen.
Deze keer kan ik niet anders dan onder elke foto commentaar te plaatsen.

Hier waren we welgekomen en de wijnen en het druivensap zijn er lekker.

Het was de bazin die ons verwelkomde en die ons ook te woord stond bij een interessante rondleiding.

Gronddoek leggen was een optie die ze verlaten hebben.

Voor deze bredere doorgang tussen twee rijen druiven heb ik de uitleg niet gehoord.
Dat is het lot van de fotograaf om altijd achterop te komen.

De normale afstand tussen twee rijen is niet zo breed zoals we zagen op vorige foto.
Om de andere gang wordt gefreesd en dit geldt voor alle wijngaarden.

Bij hun eerst aangelegde wijngaard is vermeld dat dit de eerste organische wijngaard van Engeland is.


Als we van de hoger gelegen wijngaarden naar de lager gelegen en oudste gingen zagen we tekenen van de laatste wereldoorlog.

Meer werktuigen dan deze relatief kleine tractor hebben we niet gezien.
alleen waren er nog enkele hulpstukken die daar zo maar in het gras lagen.

Naast de oudste wijngaard is het woonhuis gebouwd.
In de boven hoek rechts zie je een deel van een buren bedrijf.

Foto's en uitleg over hun zelf gebouwd huis.


De bazin met één van hun bio wijnen.

De twee mannen die de reis hebben voorbereid in overleg.
Rechts Bert en links Marc die ook een levende plantenencyclopedie is.

Sonia (rechts), de vrouw van Bert, hier in overleg met de bazin.
Waarschijnlijk gaat het over centen want Sonia is de penningmeester van de reizen met Bert.


Marc Geens, met op de achtergrond een deel van de zo homogene groep.

Greta, de vrouw van Marc die tolk is.


Dit zijn Geertrui (Trui), De moeder van Lode (ook levende plantenencyclopedie) en Anick.  Hen heb ik genomen als de wijnproevers van witte- en rode wijn.

Hier een glaasje druivensap en een glaasje witte wijn.

Hier nog iemand Heel speciaal, Lode met zijn vrouw Winnie.
Bij Lode kan je altijd terecht voor de juiste naam en heel wat uitleg.

Ik was het bijna vergeten maar hier hoort speciaal vermeld te worden wie ons overal veilig en wel en met de glimlach, heeft gebracht.

Hier is het voor de groep zo vertrouwelijke beeld reeds jaren lang ..PAUL MET DE GLIMLACH en zijn bus.
Foto's, genomen in 'Great Dixter, toen in door een sanitaire noodzaak de voeling met de groep verloren had.
Gelukkig vond ik Paul in zijn bus. Paul bracht me terug bij de groep.

Dank je wel Paul en de hele groep mensen, met Bert aan kop, die telkens deze prachtige reizen voorbereiden.

De avond van de eerste dag, toen we aan het tafelen waren brak er een hevig onweder los met heel veel regen.
We zouden het de volgende dag merken bij ons eerste tuinbezoek aan Sissinghurst.
Veel hoge bloemen hadden de lijden onder de hevige regen maar zelf hadden wij mooi zonnig weer hoor.
Met het weer zijn we verwend geweest ofwel regende het 's nachts ofwel als we in de bus of op de boot waren.

Voor een groot deel van de medereizigers was dat de top -tuin van de reis.

Wil je deze tuin anders en veelzijdiger bekijken ga, dan op Google.

Er is voortdurend sprake van regen en slecht weer. Wij hebben er hier voorlopig nog niets van gemerkt.
Ik kon ongestoord verder werken aan het op punt stellen van vooral de moestuin.
Enkel de zon speelde mijn parten want enkele dagen was het overdag niet te houden in de tuin.


Dan kon ik onder het afdak terecht waar het relatief fris was.
Zo komt het dat de geoogste ajuin en sjalotten vlug opgehangen zijn.
Voor de sjalotten heb ik enkel de grotere exemplaren daarvoor gebruikt.

De kleinere zijn in een drietal bakken apart geplaatst.

Eerst heb ik de paadjes aangepakt.


Het langste pad aan de Noordkant van de tuin was voor een zeer groot deel dicht gegroeid.
Daar heb ik goed mijn pluk gehad.

Nu kan je opnieuw ongehinderd de paadjes gebruiken

Op het einde van de tuin, tussen de rij boontjes en de warmoes, waar de zomerprei stond heeft de grond lang genoeg gerust.

Nu is de plaats ingevuld door een rij gemengde salade.
De planten zijn wat groot maar voor pluksalade kan dat geen kwaad.



De ajuin en de prei stonden onder het ongewenste kruid.


De moestuin is nu zo goed als helemaal onkruid vrij.

De courgettes zijn keurig opgebonden en de bladeren bijgeknipt.
En alsof ze hierboven gewacht hebben tot ik klaar was, is het nu lichtjes beginnen motregenen.
Nu kan ik me gaan toeleggen op het verspenen.

De Romeinse Villa in Lullingstone was een verrassende afwisseling.
Met Bert is het nooit enkel maar tuinbezoek tot het aan je oren en ogen uitkomt.
Een geut Cultuur is altijd van de partij en dat maakt  die reizen zo aangenaam.

Daar hebben we nog maar eens de vakkennis mogen bewonderen van onze chauffeur Paul.
Waar Bert hem soms brengt, laat maar zijn hoor.
Op Paul kan je vertrouwen en Bert zullen we nooit onderschatten!
Met dit duo is een geslaagde reis verzekerd.
En we vergeten natuurlijk niet de stille medewerkers om van die reizen telkens een pareltje te maken.

Je kan altijd mijn sfeerbeeld aanvullen door het bezochte onderwerp eens te Googlen op zoeken en ook op afbeeldingen.

Door verwarring van de seizoenen was de kersentijd reeds voorbij.
Toch vonden we hier en daar nog wel een rij exemplaar naar de vele overrijpe en de rotte.
Omdat de kersen goed rijp waren waren ze lekker.Bij de pruimen lag het helemaal anders.
Daar moest je goed uitkijken om een rijpe te vinden maar dan heel lekker en sappig.

Brogdale is de nationale fruitcollectie van Engeland. Het is de grootste ter wereld.
Er staan meer dan 3500 soorten appel, peer, kers, pruim, noten, kleinfruit en druiven.

Een lichte middaglunch was voorzien en erna de rondleiding. We werden in 2 groepen gesplitst.
Wij hadden een oudere man met een zeer heldere, dragende stem en een zeer goede uitspraak.






























Op het einde van de rondleiding zei onze gids plots dat alles bespoten was en er ook werd bespoten onder de bomen tegen het onkruid.
Ik schrok want toen vreesde ik al wat die avond zou gebeuren.
Ik kreeg krampen en hevige buikloop.
Ik sliep toch een heerlijke slaap en zou de volgende dag op de alle afspraken aanwezig zijn.

Wil tot in de details ingelicht worden over 'Brogdale de nationale fruitcollectie van Engeland' dan kan je altijd 'Google zoeken' en 'Google afbeeldingen' raadplegen.

Het gras was in 3 weken niet gemaaid. Mijn broer is uitgevallen met iets wat zeer goed op een stevige hernia gelijkt.
Ik sta er opnieuw alleen voor waardoor ik me anders zal moeten organiseren.
Ik ben een beetje aan de zieke kant mee gegaan op reis en de derde dag voelde ik me plots veel beter.
Gisteren avond dacht ik te hervallen maar het was pure vermoeidheid.
Deze morgen was alles weer goed.



Het was een echt kluwen waardoor het afvoerkanaal naar de verzamelbak voortdurend vol liep.
Het verplichtte mij telkens te stoppen en het kanaal vrij maken.
De bak was dan ook iedere keer vol. Mijn broer maaide het gras in minder dan een half uur.
Ik deed er iets meer dan 2 u over. 
Normaal bij een wekelijkse maaibeurt is er één grote kruiwagen maaisel.
Dit maai waren het er 3 overvolle waardoor ik de courgettes, zomerpompoentjes en de miniserre kon mulchen.



De gemaaide tuin vertoont veel kale plekken.

De braambessen van de doornloze struiken zijn nodig eens geplukt.
Het werk hoopt zich op en dan speelt de warmte mijn nog parten ook.

Morgen mag je een tweede bijdrage verwachten over onze reis.

Gisteren was een drukke dag die in teken stond van oogsten.
Vandaag stel ik mij alleen tot doel om het gras te maaien.
Daardoor komt er veel tijd vrij voor andere, rustiger zaken.
Zo kan ik, vroeger dan verwacht, starten met mijn verslag over onze reis met Bert, naar Kent.
De eerste stop was voor een bezoek aan de 'Secret Gardens of Sandwich'.

Dit was een opwarmertje voor wat nog zou komen.

Onze reis met Bert zit er op. Drie dagen Kent in schitterend weer in een fantastisch gezelschap.
Later meer daarover met foto materiaal.
Nu eerst met de neus in de werkelijkheid en tot over de oren in de onkruid.
Wat is die tuin veranderd in vijf dagen tijd.
Vóór de reis was ik enkele dagen ziekjes en de eerste twee dagen in Kent heb ik me laag gehouden.
Gisteren was is weer bijna de oude maar toch vond ik het juiste ritme niet.
Eerst wil ik de tuin wat op punt krijgen en dan plaats ik de reportage over de reis. MAAR IK HEB GENOTEN ZOALS IEDEREEN. Met een gevoel van dankbaarheid zal ik er vandaag invliegen want het zal nodig zijn.

Ik heb deze morgen reeds heel wat geoogst.


Een volle emmer broccoli waarvan er enkele kroppen alleen nog maar voor de soep in aanmerking komen.


Enkele tomaten.


En een tiental komkommers.

Voor de rest ben ik eens rond gaan kijken en wat ik zag is niet zo fraai hoor.


Het gras is meer dan nodig gemaaid.


Er wacht me nogal wat om te verspenen.


In de miniserre zie ik niets dan ongewenste zaken.


Overgroeide paden.

Overal ongewenst groen

En de sjalotten is nog het ergste van alles, ze zijn niet eens meer zichtbaar. Die zijn letterlijk overgroeid en met de uien gaat het ook die weg op.

Sedert een paar jaar kan ik niet meer tegen de warmte.
Gisteren was het voor mij reeds te warm om te werken.
Wat zal het dan vandaag en morgen zijn?


De eerste braambessen zijn geplukt en ze zijn niet echt zoet te noemen.

Colette heeft er direct confituur van gemaakt.


Toen ik gisteren in de namiddag eventjes in de serre ging was de zon de kleine plantjes het zeer lastig aan het maken.
De oplossing om ze opnieuw recht te krijgen was de drenkbak. Gelukkig kwam ik niet te laat.
Enkel een kleine strook van de linker rand was verschrompeld. Daar heb ik geluk gehad.

Voor de zekerheid heb ik ze naar buiten gebracht onder het afdak.
Daar staan ze fris en hebben ze ook minder last van zon.
Enkel rond het middag uur komt ze daar per dag een korte tijd .
De koriander en de venkel beginnen nu pas vage tekenen van leven te geven.

Op 10 juni zaaide ik in bakjes en na 5 dagen zijn reeds een paar soorten klaar om te verspenen.
Van andere soorten zie je nog geen teken van leven.


Zo staan de bakjes er bij na vijf dagen. Er zijn vlugge kiemers en langzame.
Bij de venkel en de korriander is er nog geen teken van het kiemen.
De rucola, boerenkoel en de slalade soorten zijn klaar voor het verspenen


Enkel van de rucola heb ik al een bakje verspeend.

Ongewenste planten zijn samen met de pompoenen boven mijn hoofd aan het groeien.
De grond waar de prei op wachtbed stond en ook die van de salade zijn vrij.

De dragon in de kruidenhoek werd te hoog en daarom knipte ik die volledig af.
De wind had hem half om doen vallen en door elkaar geschud.

Het oogsten van primeurs gaat verder.


De eerste boontjes zijn geplukt en verwerkt.  Dit jaar op aandringen van Colette koos ik voor fijnere soorten.

Ook de paarse boontjes zijn dit jaar aan de slanke kant.

De eerste serre tomaten , 3 x coeur de boeuf, zijn geoogst.
En elke dag snij ik enkele komkommers. Het oogste draait op volle toeren.

Vergeet niet, bij zonnig weer, het hart van de prei te vullen met water!
Gebruik een gieter, de tuinslang of een sproei molentje, om het even.

Het verzorgen van courgettes vraagt heel wat tijd.


Courgettes hebben de neiging om langs de grond te groeien.
Daarom moeten ze regelmatig verder opgebonden worden.


Telkens bind ik ze zo hoog mogelijk maar de kop is nogal broos.
Dus is het opletten geblazen dat je die kop niet afkraakt.


De gele courgette heb ik weggenomen omdat ze ziek was.
De kenmerken zijn opkrullende geel wordende bladeren en oneffen vruchten.

De zieke courgette, op de composthoop in de zeefruimte, heb ik ook weggenomen.

Beide planten wierp ik op de verteer hoop achter in de tuin.
Zieke planten en zaad houdende verwerk ik nooit in de composthoop.
Ik composteer volgens de trage methode waardoor de temperatuur in de hoop niet hoog genoeg oploopt.
In een vlug opgezette composthoop worden temperaturen van + 70° bereikt.
Zo worden mogelijike ziektekiemen vernietigd en de kiemkracht van zaden te niet gedaan.

Eergisteren deed ik de toer van de tuin om vast te stellen dat er dringend moest worden geoogst en gewied.
Nadat ik geoogst had zou ik in de namiddag zaaien maar het weer is spelbreker geworden.
Ik heb dan maar zoveel mogelijk in bakjes gezaaid.


Als ik niet ingrijp groeien de sjalotten en de ui onder het onkruid.
Ik zal het risico moeten nemen er een deel mee uit te trekken.
Die moeten dan natuurlijk eerst worden gebruikt.



De pompoenen groeien over de paadjes en zullen moeten ingknipt worden.

De grond rond de red kuri en de butternut planten, werd met grasmaaisel bedekt (gemulcht).


In de serre staan gemengde salade plantjes klaar om geplant te worden.

In bakjes in de serre werden de volgende groenten of kruiden gezaaid:
Salade, groenlof, roodlof, rucola, koreander, herfst en winter boerenkool en venkel.
Zo moet ik in volle grond nog enkel rode biet zaaien.

De kleinkinderen waren hier dus vorige week bij schitterend weer.
We hebben met zijn allen een heel fijne week gehad.
De keerzijde van de medaille is dat de kleinste van de twee jongens hier toe gekomen is met een snotvalling.
Die was niet van mij weg te slaan, water geven in de serre, eieren rapen en voorlezen uit de vele kinderboekjes die we hebben.
Ik denk dat ik bij dat laatste mijn tweede zomerverkoudheid heb gevangen.
De laatste dagen ben ik niet veel in de tuin geweest tenzij om de kippen te voederen en daar enkele foto's te nemen.
Gisteren was een dieptepunt.
Ik besloot om te kijken naar de ronde van Frankrijk maar viel prompt in slaap.
Ik weet nog niet wie er gisteren won.
Vandaag voel ik me beter en ben ik over het dieptepunt heen.
Mijn broer kan niet komen, ook wegens niet op zijn plooi.
Het heeft natuurlijk zijn gevolgen voor de tuin.
Deze voormiddag beperkt ik mij tot oogsten en later op de dag wil ik zaaien.


De eerste minitomaatjes heb ik buiten geplukt. Die zijn dit jaar vroeger dan de tomaten binnen.
Dat is eerder uitzonderlijk. Normaal gezien zijn de serre tomaten altijd het eerst rijp.


Dan heb ik drie kwart van een volle emmer broccoli gesneden.


Bij de komkommers draait de oogst op volle toeren.
Er is één plant die niet elke dag een vrucht geeft. Die plant is ook lichtjes stekelig.
Wil je elke dag oogsten dat moet je de planten elke dag hun portie water geven.


De zomerprei spant dit jaar de kroon.
Ze heeft een goede dikte en toont nog geen enkel teken van doorschieten.
Colette verkiest om ze vers uit de tuin te eten.


De zeer vroeg gezaaide rode bieten moet ik dringend oogsten voor de diepvries.
Op zulke dikte als nu hebben ze de ideale smaak.

De enige gele courgette die ik plantte is ziek. Dat zie je aan de gebubbelde vruchten.
Het groen krult helemaal op en ik zal de plant moeten verwijderen.

Voor onmiddelijk gebruik oogstte ik enkele rode ajuinen die naast de broccoli staan.
Die zijn normaal gezien rijp in augustus.
Dit jaar zullen er echt dikke exemplaren tussen zitten.

Ter informatie:

Wat kan je nu zaaien?

Voor ons velters is het is het gemakkelijkst om het veltboek 'Ecologisch tuinieren' te raadplagen waar we een volledige beschrijving hebben van de teelt van alle gangbare groenten
-----------------------------------------------------------------------------------------

Beschik je niet over het boek dan kan je terecht op het internet bv. op de site:
http://www.plantaardig.com/groenteninfo/berichten/groenten-zaaien-en-planten-in-juli-en-augustus/
Daar vind je een tabel waaruit je de groenten kunt afzonderen die je nog wilt zaaien.
Daar zie je klaar en duidelijk tot wanneer dat nog kan.
-----------------------------------------------------------------------------------------

De groenten of kruiden die ik zonder uitstel eerst wil zaaien zijn:
-coriander rode biet en raketsla: in volle grond
-boerenkool, venkel, groenlof en roodlof: in e serre in bakjes.
-----------------------------------------------------------------------------------------

Vandaag kom ik, door omstandigheden die er niets toe doen, een beetje later dan gewoonlijk.
Geen groenten vandaag maar een kippenverhaal uit onze eigen kippenren.
Zo wat een maand geleden begon het spel.

De haan die één van zijn kippen belette om aan de graanbak te komen. Gelukkig voor die kip is de mede kip een scharrelaar die altijd een groot deel van het bakje er uit zwiept door haar gescharrel.
Eens de scharrelaar verzadigd kon de verstotelinge ook aan de bak voor de restjes.
Ik begreep er echt niets van. Een haan die partijtig is en één kip verstoot.
Na zo een veertiental dagen werd het mij duidelijk. De verstoten kip werd broedziek.
Ze legde geen eieren meer en nestelde zich elke dag boven het ei van de andere kip.

Na enkele dagen was ik het kotsbeu en plaatste haar in een kuip met een klein laagje water.
Ik legde er een tamelijk zware plank bovenop, genoeg lucht latend.
Ik was nog niet goed mijn hielen gekeerd of madam wipte de plank er af en koos de vrijheid.

Ze was niet moeilijk om te pakken.
Zodra ik in haar omgeving kwam zette zich op de grond met heel veel gekakel en kabaal.
Ik verzwaarde de plank met enkele stenen en dit maal bleef alles ter plaatse.

Drie dagen en drie nachten waren nodig om haar te genezen.
Iedere morgen liet ik haar even in de ren om te eten.
Meer dan ooit maakte de haan zich druk en maakte het haar zo lastig mogelijk om in de omtrek van bak te komen.
Na de derde ochtend kon ik haar niet meer te pakken krijgen.
Waarom liet de haan haar niet toe samen met de andere kip te eten?
Pas toen ze na vijf dagen haar eerste bleke ei legde liet hij haar weer ongemoeid.
Een paar dagen later waren haar eieren weer op de kleur die je mag verwachten van een zwarte kip.
Zo'n hanen gedrag heb ik nog nooit meegemaakt en ik heb er nooit over gehoord.
Nu rapen we opnieuw 2 eieren per dag van onze 2 legkippen.
De sleutel om een kip goed te doen leggen is het graan beperken tot 1 maal per dag een vaste portie.
Die portie kan je slechts na een bepaalde tijd inschatten.
Om de eieren op kleur te krijgen van buiten en van binnen is veel groenvoer nodig.


Vroeger plaatse ik hun graan altijd in het kot.
Elke morgen was hun drinkbak onder gescharreld.
Dat had ik te danken aan die scharrelkip die telkens bijna de helft van hun portie in de houtkrullen liet terecht komen.
Om hun graan terug te vinden scharrelden ze heel het kot overhoop.

Ik wilde de haan en de twee kippen deftig op de foto krijgen maar die gewezen broedzieke kip belette dat.
Ze was er niet mee gediend en schudde zo heftig van neen zodat ze onherkenbaar  op het beeld staat.

De kleinkinderen zijn deze morgen na een schitterende week, rond 9u naar huis vertrokken.
Hun papa is gisterenavond laat toe gekomen om hier te overnachten en vroeg te kunnen vertrekken.
Toen alles reeds in de auto zat kreeg hij het te horen.
Maar papa, de eitjes moeten nog worden geraapt.
Ze waren niet gehaast om te vertrekken.
Gelukkig hadden de kippen reeds hun dagelijkse plicht vervuld.


Deze morgen stelde ik vast dat de regen heeft geprobeerd om huis te houden in de prei op wachtbed.


Onze winter prei is reeds goed zichtbaar gegroeid en zal al heel vlug kunnen aangeaard worden.


De rode ui naast de broccoli ligt reeds voor een deel tegen de grond.
Toch denk ik denk dat het weer daar voor weinig deel in heeft.
Het is gebeurd bij het snijden van de eerste kroppen van de broccoli.

De sjalotten lagen reeds tegen de grond maar de regen zal ze zeker geen deugd doen.


Colette die na al die jaren nog het verschil niet kent tussen knolselderij en bleekselderij?
Of is ze gewoon verstrooid geweest?
Ze heeft een hele struik knol selder zijn groen af gesneden om in de soep te verwerken.

Terwijl er enkele rijen verder schitteren bleekselderij (soep selder) staat.
Het maakt weinig uit voor de smaak van de soep.
En die nu kale knol zal vlug terug groen staan en het wel overleven.

Na een hele tijd mooi weer is het hier om 1u30 in de namiddag beginnen te spetteren uit een bewolkte hemel. 
Het heel mooie zomerweer komt voorlopig ten einde.
Maar na deze dreigvlaag is het weer onnig en bijzonder laf geworden.
Er zou hevig onweder op komst zijn.


Eén van de vier tomaten 'coeur de beuf ' is de top af gekraakt en moet ik verder kweken uit een dief.



Omdat de serre aan de kanten maar 1m20 hoog is kan ik daar normaal geen hoge tomaten kweken
Dat gaat enkel door ze schuin naar de nok van de serre te leiden langs koorden die ik daar span.

Googgle afbeelding

De 'coeur de beuf' tomaat heeft een speciale vorm en ziet er rijp zo uit als op de foto.
Het nadeel van deze tomatensoort is dat ze gevoelig is voor schimmelziekten.


De tweede soort zijn Roma tomaten die dit jaar zeer gedrongen zijn met relatief klein trossen.

Zo ziet de Roma tomaat er uit en wordt in Nederland ook de Pomodoro tomaat genoemd of de pomodori.
Deze soort kweek ik reeds enkele jaren met grote tevredenheid.


De 'Noir de Crimee' staat er voor de eerste keer en ik vrees voor de laatste keer.
Er groeien slechts één of enkel tomaten op een tros en de rest sterven af.
Ook krullen de bladeren gemakkelijk op zoals bij de 'Coeur de boeuf'.
Ik vrees dat ze ook gevoelig zullen zijn voor schimmelziekten.

De smaak is zeer goed en vrij zoet van deze eerder kleine vleestomaat.
Je moet ze wel tijdig oogsten, laat je ze volledig rijpen aan de plant, dan zijn ze gevoelig voor kleine scheurtjes.
Hoe hoger naar de top van de plant hoe kleiner de trossen.

Het is de eerste keer dat ik lage minitomaatjes plant. De juiste naam was niet vermeld.
Ik zie dat er enorm veel bloei op is van eerder kleine trosjes.

Die kunnen gemakkelijk in potten worden geplant.
In de serre nemen ze meer plaats in dan ik had verwacht.

Het is natuurlijk het moment om de tuin onkruid vrij te krijgen door te schoffelen waar het kan en te wieden waar het moet.
Ook kan je mulchen waar het mag.



Colette heeft de kruidenhoek oner hander genomen.


Het gras werd gemaaid en diende om de pompoenen op vak 4 te mulchen.


De sjalotten zijn neergevallen en nu groeit het onkruid er bovenuit.
Dit is zeer moeilijk te wieden en hier worden enkel de grootste struiken uitgetrokken.


De struikbonen bloeien niet alleen aan de buitenkant maar ook binnen in de struiken.

Dikke zomer prei hebben we in jaren niet meer gehad zoals dit jaar.

Het leukste bij dit zonnige weer is genieten in de schaduw op de bank achter in de tuin.