Oogsten

Gezien het warmere weer kan ik niet anders dan langzaam verder werken in de tuin.
Mijn  betrachting is elke dag toch 1 punt af te werken.
Tussen het planten door stamp ik telkens één bakje potjes en verspeen ik direct.


De winterprei is in een voor geplant en deze wordt nu opgevuld met compost. Dit is meteen de eerst aanaarding.


De laatste rij van de moestuin, waar groene struikboontjes geoogst zijn, is ingevuld met venkel.



In de rij salade is een plantje kapot gegaan. De fijne wortels zijn afgebeten.

Omdat de zaai van de venkel ondermaats is gelukt kocht ik plantjes aan in potjes.
Het nadeel hiervan is dat je ze moet scheiden. Met een beetje geluk verlies je niet al te veel plantjes.
Het scheiden lukt het best door het te doen zonder mes en goed kijken hoe je de twee kant vastneemt om te splitsen.

Als je bv. 10 potjes mee brengt kan je tot 50 plantjes over houden om te planten.
Je moet heel voorzichtig te werk gaan en het vooral goed bekijken.
Bij te grote planten heb je ook het risico dat ze heel vlug doorschieten.


De losse plantjes kan je verspenen en als ze aan de grote kant zijn is het best van ze in te knippen.
Van het goede resultaat bij de opbrengst ben je absoluut niet zeker.
Het is altijd het proberen waard...Je moet durvan experimenteren.
Hoe het verder verloopt zal je kunnen volgen op de blog.

De Zondagmorgen de longen open trekken met een fixe wandeling aan de monding van de Medway rivier.
De wandeling zat zo in elkaar dat je de afstand zelf kon bepalen.


De fotograaf gefotografeerd. Het komt wel meer voor.


Wat een openheid... wat een landschap! Ik voel nog de ochtendfrisheid.


Keek je links of rechts, het was even open en ruim.

Op een bepaalde plaats stond een sleedoornstruik met zijn vruchten.
Als toemaatje, hieronder een likeur- recept.

Op jouw gezondheid!


Overzicht van de wandeling, tot ginder in he kreupelhout. Daar wordt een lus gemaakt en keert men terug.



Gedurende de nacht had het blijkbaar goed geregend.




Het is de monding van een rivier met links wrakken van boten en in de verte indusdrie.
Marc Geens is naar beneden gegaan en heeft wier meegebracht.



Hij heeft de naam genoemd maar ik en namen.
Wat ik wel nog weet is dat het gedroogd wordt.
Daarna wordt het klaar gemaakt en opgediend als bijgerecht.


Om af te sluiten, een paar foto's over de flora met o.a. 'de Lamsoor' in bloei.
Bij ons beter bekend als de 'zwineblomme'.
Dan weer allemaal de bus in voor een relatief korte rit voor een totaal andere wandeling.

In de late namiddag van de zaterdag bezochten we onze laatste tuin.
De zondag zou een speciale afsluitdag worden.

Wat ik voor de ander tuinen niet deed wil ik hier wel geven en dat is wat meer uitleg over deze tuin.
We verlieten Kent om even in Oost Sussex terecht te komen.

Great Dixter ( Northiam, Rye, East Sussex TN31 6PH)
De geschiedenis van dit prachtige domein gaat terug tot de 13-de eeuw. h)
Het is pas toen Nathaniel Lloyd

in mei 1910 het domein kocht dat de tuinen in hun huidige vorm een aanvang namen.
Dankzij de samenwerking met Edwin Lutyens kregen de gebouwen en tuinen hun definitieve vorm.
In tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt heeft Gertrude Jekyll geen rechtstreekse inbreng in de conceptie van de tuinen gehad.
Toch zal de nauwe samenwerking van Lutyens met Jekyll voor tal van tuinen uiteraard wel invloed op diens plannen gehad hebben.
De huidige hoofdwoning dateert uit de vroege 16 de eeuw maar bevond zich tot 1910 in Benenden.
Dit is zo'n 9 mijl van het domein vandaan.
Na de aankoop werd het gebouw steen voor steen afgebroken en op Great Dixter heropgebouwd.

De dynamische tuinen bevatten zowel formele als informele elementen :
De vele topiary van taxus lijken zowel ernstig als grappig.
De beroemde long border kijkt uit op de wilde boomgaardgazons met wilde orchideeën en narcissen .
In tegenstelling tot vele andere borders is de 'long border ' geen echte vasteplantenborder maar een echte mixed border.
Hier vind je bomen, struiken, vaste planten, tweejarigen, eenjarigen, bloembollen in prachtige combinaties.

In de beschutte exotische tuin nabij de vroegere koeienstallen werd eerst een rozentuin geinstalleerd.
Maar toen Fergus Garret als headgardner aangesteld werd moesten de rozen wijken.
Nu groeien er weelderige palmbomen, bananenbomen, canna' en dahlia's.
De late harde winter van 2012 heeft hier nog al zijn tol geëist.

Hier heb ik mijn hart opgehaald, veel meer dan in de andere tuinen. Vooral de kwekerij vond ik indrukwekkend.
Het bijhorende winkeltje vond ik leuk.
Wie heeft er de warme bedsokken zien liggen, met de felle kleuren, waardoor het slaap vatten bemoeilijkt kan worden?

Van de 45 geselecteerde foto's die ik in deze tuin nam kon ik er een tamelijke hoeveelheid plaatsen.
Ga gerust eens op Google afbeelding voor een noodzakelijk de aanvulling, dan vooral voor de andere seizoenen.

Ik heb niet alles gezien maar van alles wat ik zag heb ik genoten.

Eén zaak was ondermaats en dat was de parking verborgen achter een wat verwaarloosde stapel hout.

De verzonken tuin werd door bijna iedereen gesmaakt.
Het huis kon bezocht worden en velen zijn er ook binnen geweest en hebben het gesmaakt.
Eén maal in alle tuinen ben ik op Colette en Marina gebotst in de exotische tuin die ooit een rozentuin was.
Aan één van de zeldzame overblijvenden rozenstruiken ben ik blijven haperen met mijn blote arm.
Een tiental fonteintjes bloed waren het gevolg maar Colette was daarop voorzien.
Waarop is mijn vrouw Colette (mijn engel bewaarderr) niet voorzien?
Na een uur waren de fonteintjes opgedroogd en verwijderde ik de mini plakverbandjes. 

In de tuin is het druk met oogsten en vooral verspenen van plantjes.

Potjes stampen en in bakjes plaatsen.
Het klinkt misschien raar maar het is nogal rug belastend.
Verspenen is daartegenover zeer ontstspannend omdat je staande werkt op de juiste hoogte.


Eens de plantjes in bakjes staan moest ik ze afschermen tegen de regen en vandaag een beetje tegen de zon.
Vooral de pas verspeende plantjes verdrgen de eerste dagen geen zon.

De eerste zappalito's zijn geoogst en direct verwerkt in zomerpompoensoep.

De eerste zaai van de struikboontjes is voor de derde en laatste keer geplukt.
Het stelde niet meer zoveel voor.


De struiken zijn naar de composthoop gebracht.

Ik heb wat vroeg suikerbrood geplant waar de winterprei op wachtbed stond.
Vóór de regen was de grond veel te droog geworden.
Nu kunnen we weer voor een tijdje verder.
Mijn oude buurman die naast onze tuin is gestopt kwam deze namiddag aan de afsluiting.
'Zeg, je hebt nog eens zeer mooie groenten dit jaar. Voor je staakbonen heb je toch een ladder nodig.'
Ja het valt dit jaar bijzonder goed mee met de opbrengst.
Toen hij nog goed was hielp hij mij altijd om de gestampte potjes in de bakjes te plaatsen.
We vulden soms 12 bakjes na mekaar en ik was gerust voor een paar uur verspenen.
Ik ben ondertussen ook een vijftal jaren ouder geworden en verbeteren doet het niet hoor.
Vroeger waren het de dochters die mij hielpen. De tijd staat niet stil.
Onze jongste verwacht haar eerste kindje.

Na het bezoek aan Sissinghurst was er een korte verplaatsing naar een Bio wijngaard.
De foto's die ik nam lenen er zich ook best toe om enkele mensen in de kijker te plaatsen.
Deze keer kan ik niet anders dan onder elke foto commentaar te plaatsen.

Hier waren we welgekomen en de wijnen en het druivensap zijn er lekker.

Het was de bazin die ons verwelkomde en die ons ook te woord stond bij een interessante rondleiding.

Gronddoek leggen was een optie die ze verlaten hebben.

Voor deze bredere doorgang tussen twee rijen druiven heb ik de uitleg niet gehoord.
Dat is het lot van de fotograaf om altijd achterop te komen.

De normale afstand tussen twee rijen is niet zo breed zoals we zagen op vorige foto.
Om de andere gang wordt gefreesd en dit geldt voor alle wijngaarden.

Bij hun eerst aangelegde wijngaard is vermeld dat dit de eerste organische wijngaard van Engeland is.


Als we van de hoger gelegen wijngaarden naar de lager gelegen en oudste gingen zagen we tekenen van de laatste wereldoorlog.

Meer werktuigen dan deze relatief kleine tractor hebben we niet gezien.
alleen waren er nog enkele hulpstukken die daar zo maar in het gras lagen.

Naast de oudste wijngaard is het woonhuis gebouwd.
In de boven hoek rechts zie je een deel van een buren bedrijf.

Foto's en uitleg over hun zelf gebouwd huis.


De bazin met één van hun bio wijnen.

De twee mannen die de reis hebben voorbereid in overleg.
Rechts Bert en links Marc die ook een levende plantenencyclopedie is.

Sonia (rechts), de vrouw van Bert, hier in overleg met de bazin.
Waarschijnlijk gaat het over centen want Sonia is de penningmeester van de reizen met Bert.


Marc Geens, met op de achtergrond een deel van de zo homogene groep.

Greta, de vrouw van Marc die tolk is.


Dit zijn Geertrui (Trui), De moeder van Lode (ook levende plantenencyclopedie) en Anick.  Hen heb ik genomen als de wijnproevers van witte- en rode wijn.

Hier een glaasje druivensap en een glaasje witte wijn.

Hier nog iemand Heel speciaal, Lode met zijn vrouw Winnie.
Bij Lode kan je altijd terecht voor de juiste naam en heel wat uitleg.

Ik was het bijna vergeten maar hier hoort speciaal vermeld te worden wie ons overal veilig en wel en met de glimlach, heeft gebracht.

Hier is het voor de groep zo vertrouwelijke beeld reeds jaren lang ..PAUL MET DE GLIMLACH en zijn bus.
Foto's, genomen in 'Great Dixter, toen in door een sanitaire noodzaak de voeling met de groep verloren had.
Gelukkig vond ik Paul in zijn bus. Paul bracht me terug bij de groep.

Dank je wel Paul en de hele groep mensen, met Bert aan kop, die telkens deze prachtige reizen voorbereiden.

De avond van de eerste dag, toen we aan het tafelen waren brak er een hevig onweder los met heel veel regen.
We zouden het de volgende dag merken bij ons eerste tuinbezoek aan Sissinghurst.
Veel hoge bloemen hadden de lijden onder de hevige regen maar zelf hadden wij mooi zonnig weer hoor.
Met het weer zijn we verwend geweest ofwel regende het 's nachts ofwel als we in de bus of op de boot waren.

Voor een groot deel van de medereizigers was dat de top -tuin van de reis.

Wil je deze tuin anders en veelzijdiger bekijken ga, dan op Google.

Er is voortdurend sprake van regen en slecht weer. Wij hebben er hier voorlopig nog niets van gemerkt.
Ik kon ongestoord verder werken aan het op punt stellen van vooral de moestuin.
Enkel de zon speelde mijn parten want enkele dagen was het overdag niet te houden in de tuin.


Dan kon ik onder het afdak terecht waar het relatief fris was.
Zo komt het dat de geoogste ajuin en sjalotten vlug opgehangen zijn.
Voor de sjalotten heb ik enkel de grotere exemplaren daarvoor gebruikt.

De kleinere zijn in een drietal bakken apart geplaatst.

Eerst heb ik de paadjes aangepakt.


Het langste pad aan de Noordkant van de tuin was voor een zeer groot deel dicht gegroeid.
Daar heb ik goed mijn pluk gehad.

Nu kan je opnieuw ongehinderd de paadjes gebruiken

Op het einde van de tuin, tussen de rij boontjes en de warmoes, waar de zomerprei stond heeft de grond lang genoeg gerust.

Nu is de plaats ingevuld door een rij gemengde salade.
De planten zijn wat groot maar voor pluksalade kan dat geen kwaad.



De ajuin en de prei stonden onder het ongewenste kruid.


De moestuin is nu zo goed als helemaal onkruid vrij.

De courgettes zijn keurig opgebonden en de bladeren bijgeknipt.
En alsof ze hierboven gewacht hebben tot ik klaar was, is het nu lichtjes beginnen motregenen.
Nu kan ik me gaan toeleggen op het verspenen.

De Romeinse Villa in Lullingstone was een verrassende afwisseling.
Met Bert is het nooit enkel maar tuinbezoek tot het aan je oren en ogen uitkomt.
Een geut Cultuur is altijd van de partij en dat maakt  die reizen zo aangenaam.

Daar hebben we nog maar eens de vakkennis mogen bewonderen van onze chauffeur Paul.
Waar Bert hem soms brengt, laat maar zijn hoor.
Op Paul kan je vertrouwen en Bert zullen we nooit onderschatten!
Met dit duo is een geslaagde reis verzekerd.
En we vergeten natuurlijk niet de stille medewerkers om van die reizen telkens een pareltje te maken.

Je kan altijd mijn sfeerbeeld aanvullen door het bezochte onderwerp eens te Googlen op zoeken en ook op afbeeldingen.

Door verwarring van de seizoenen was de kersentijd reeds voorbij.
Toch vonden we hier en daar nog wel een rij exemplaar naar de vele overrijpe en de rotte.
Omdat de kersen goed rijp waren waren ze lekker.Bij de pruimen lag het helemaal anders.
Daar moest je goed uitkijken om een rijpe te vinden maar dan heel lekker en sappig.

Brogdale is de nationale fruitcollectie van Engeland. Het is de grootste ter wereld.
Er staan meer dan 3500 soorten appel, peer, kers, pruim, noten, kleinfruit en druiven.

Een lichte middaglunch was voorzien en erna de rondleiding. We werden in 2 groepen gesplitst.
Wij hadden een oudere man met een zeer heldere, dragende stem en een zeer goede uitspraak.






























Op het einde van de rondleiding zei onze gids plots dat alles bespoten was en er ook werd bespoten onder de bomen tegen het onkruid.
Ik schrok want toen vreesde ik al wat die avond zou gebeuren.
Ik kreeg krampen en hevige buikloop.
Ik sliep toch een heerlijke slaap en zou de volgende dag op de alle afspraken aanwezig zijn.

Wil tot in de details ingelicht worden over 'Brogdale de nationale fruitcollectie van Engeland' dan kan je altijd 'Google zoeken' en 'Google afbeeldingen' raadplegen.

Het gras was in 3 weken niet gemaaid. Mijn broer is uitgevallen met iets wat zeer goed op een stevige hernia gelijkt.
Ik sta er opnieuw alleen voor waardoor ik me anders zal moeten organiseren.
Ik ben een beetje aan de zieke kant mee gegaan op reis en de derde dag voelde ik me plots veel beter.
Gisteren avond dacht ik te hervallen maar het was pure vermoeidheid.
Deze morgen was alles weer goed.



Het was een echt kluwen waardoor het afvoerkanaal naar de verzamelbak voortdurend vol liep.
Het verplichtte mij telkens te stoppen en het kanaal vrij maken.
De bak was dan ook iedere keer vol. Mijn broer maaide het gras in minder dan een half uur.
Ik deed er iets meer dan 2 u over. 
Normaal bij een wekelijkse maaibeurt is er één grote kruiwagen maaisel.
Dit maai waren het er 3 overvolle waardoor ik de courgettes, zomerpompoentjes en de miniserre kon mulchen.



De gemaaide tuin vertoont veel kale plekken.

De braambessen van de doornloze struiken zijn nodig eens geplukt.
Het werk hoopt zich op en dan speelt de warmte mijn nog parten ook.

Morgen mag je een tweede bijdrage verwachten over onze reis.

Gisteren was een drukke dag die in teken stond van oogsten.
Vandaag stel ik mij alleen tot doel om het gras te maaien.
Daardoor komt er veel tijd vrij voor andere, rustiger zaken.
Zo kan ik, vroeger dan verwacht, starten met mijn verslag over onze reis met Bert, naar Kent.
De eerste stop was voor een bezoek aan de 'Secret Gardens of Sandwich'.

Dit was een opwarmertje voor wat nog zou komen.

Onze reis met Bert zit er op. Drie dagen Kent in schitterend weer in een fantastisch gezelschap.
Later meer daarover met foto materiaal.
Nu eerst met de neus in de werkelijkheid en tot over de oren in de onkruid.
Wat is die tuin veranderd in vijf dagen tijd.
Vóór de reis was ik enkele dagen ziekjes en de eerste twee dagen in Kent heb ik me laag gehouden.
Gisteren was is weer bijna de oude maar toch vond ik het juiste ritme niet.
Eerst wil ik de tuin wat op punt krijgen en dan plaats ik de reportage over de reis. MAAR IK HEB GENOTEN ZOALS IEDEREEN. Met een gevoel van dankbaarheid zal ik er vandaag invliegen want het zal nodig zijn.

Ik heb deze morgen reeds heel wat geoogst.


Een volle emmer broccoli waarvan er enkele kroppen alleen nog maar voor de soep in aanmerking komen.


Enkele tomaten.


En een tiental komkommers.

Voor de rest ben ik eens rond gaan kijken en wat ik zag is niet zo fraai hoor.


Het gras is meer dan nodig gemaaid.


Er wacht me nogal wat om te verspenen.


In de miniserre zie ik niets dan ongewenste zaken.


Overgroeide paden.

Overal ongewenst groen

En de sjalotten is nog het ergste van alles, ze zijn niet eens meer zichtbaar. Die zijn letterlijk overgroeid en met de uien gaat het ook die weg op.

Sedert een paar jaar kan ik niet meer tegen de warmte.
Gisteren was het voor mij reeds te warm om te werken.
Wat zal het dan vandaag en morgen zijn?


De eerste braambessen zijn geplukt en ze zijn niet echt zoet te noemen.

Colette heeft er direct confituur van gemaakt.


Toen ik gisteren in de namiddag eventjes in de serre ging was de zon de kleine plantjes het zeer lastig aan het maken.
De oplossing om ze opnieuw recht te krijgen was de drenkbak. Gelukkig kwam ik niet te laat.
Enkel een kleine strook van de linker rand was verschrompeld. Daar heb ik geluk gehad.

Voor de zekerheid heb ik ze naar buiten gebracht onder het afdak.
Daar staan ze fris en hebben ze ook minder last van zon.
Enkel rond het middag uur komt ze daar per dag een korte tijd .
De koriander en de venkel beginnen nu pas vage tekenen van leven te geven.

Op 10 juni zaaide ik in bakjes en na 5 dagen zijn reeds een paar soorten klaar om te verspenen.
Van andere soorten zie je nog geen teken van leven.


Zo staan de bakjes er bij na vijf dagen. Er zijn vlugge kiemers en langzame.
Bij de venkel en de korriander is er nog geen teken van het kiemen.
De rucola, boerenkoel en de slalade soorten zijn klaar voor het verspenen


Enkel van de rucola heb ik al een bakje verspeend.

Ongewenste planten zijn samen met de pompoenen boven mijn hoofd aan het groeien.
De grond waar de prei op wachtbed stond en ook die van de salade zijn vrij.

De dragon in de kruidenhoek werd te hoog en daarom knipte ik die volledig af.
De wind had hem half om doen vallen en door elkaar geschud.

Het oogsten van primeurs gaat verder.


De eerste boontjes zijn geplukt en verwerkt.  Dit jaar op aandringen van Colette koos ik voor fijnere soorten.

Ook de paarse boontjes zijn dit jaar aan de slanke kant.

De eerste serre tomaten , 3 x coeur de boeuf, zijn geoogst.
En elke dag snij ik enkele komkommers. Het oogste draait op volle toeren.

Vergeet niet, bij zonnig weer, het hart van de prei te vullen met water!
Gebruik een gieter, de tuinslang of een sproei molentje, om het even.

Het verzorgen van courgettes vraagt heel wat tijd.


Courgettes hebben de neiging om langs de grond te groeien.
Daarom moeten ze regelmatig verder opgebonden worden.


Telkens bind ik ze zo hoog mogelijk maar de kop is nogal broos.
Dus is het opletten geblazen dat je die kop niet afkraakt.


De gele courgette heb ik weggenomen omdat ze ziek was.
De kenmerken zijn opkrullende geel wordende bladeren en oneffen vruchten.

De zieke courgette, op de composthoop in de zeefruimte, heb ik ook weggenomen.

Beide planten wierp ik op de verteer hoop achter in de tuin.
Zieke planten en zaad houdende verwerk ik nooit in de composthoop.
Ik composteer volgens de trage methode waardoor de temperatuur in de hoop niet hoog genoeg oploopt.
In een vlug opgezette composthoop worden temperaturen van + 70° bereikt.
Zo worden mogelijike ziektekiemen vernietigd en de kiemkracht van zaden te niet gedaan.

Eergisteren deed ik de toer van de tuin om vast te stellen dat er dringend moest worden geoogst en gewied.
Nadat ik geoogst had zou ik in de namiddag zaaien maar het weer is spelbreker geworden.
Ik heb dan maar zoveel mogelijk in bakjes gezaaid.


Als ik niet ingrijp groeien de sjalotten en de ui onder het onkruid.
Ik zal het risico moeten nemen er een deel mee uit te trekken.
Die moeten dan natuurlijk eerst worden gebruikt.



De pompoenen groeien over de paadjes en zullen moeten ingknipt worden.

De grond rond de red kuri en de butternut planten, werd met grasmaaisel bedekt (gemulcht).


In de serre staan gemengde salade plantjes klaar om geplant te worden.

In bakjes in de serre werden de volgende groenten of kruiden gezaaid:
Salade, groenlof, roodlof, rucola, koreander, herfst en winter boerenkool en venkel.
Zo moet ik in volle grond nog enkel rode biet zaaien.

De kleinkinderen waren hier dus vorige week bij schitterend weer.
We hebben met zijn allen een heel fijne week gehad.
De keerzijde van de medaille is dat de kleinste van de twee jongens hier toe gekomen is met een snotvalling.
Die was niet van mij weg te slaan, water geven in de serre, eieren rapen en voorlezen uit de vele kinderboekjes die we hebben.
Ik denk dat ik bij dat laatste mijn tweede zomerverkoudheid heb gevangen.
De laatste dagen ben ik niet veel in de tuin geweest tenzij om de kippen te voederen en daar enkele foto's te nemen.
Gisteren was een dieptepunt.
Ik besloot om te kijken naar de ronde van Frankrijk maar viel prompt in slaap.
Ik weet nog niet wie er gisteren won.
Vandaag voel ik me beter en ben ik over het dieptepunt heen.
Mijn broer kan niet komen, ook wegens niet op zijn plooi.
Het heeft natuurlijk zijn gevolgen voor de tuin.
Deze voormiddag beperkt ik mij tot oogsten en later op de dag wil ik zaaien.


De eerste minitomaatjes heb ik buiten geplukt. Die zijn dit jaar vroeger dan de tomaten binnen.
Dat is eerder uitzonderlijk. Normaal gezien zijn de serre tomaten altijd het eerst rijp.


Dan heb ik drie kwart van een volle emmer broccoli gesneden.


Bij de komkommers draait de oogst op volle toeren.
Er is één plant die niet elke dag een vrucht geeft. Die plant is ook lichtjes stekelig.
Wil je elke dag oogsten dat moet je de planten elke dag hun portie water geven.


De zomerprei spant dit jaar de kroon.
Ze heeft een goede dikte en toont nog geen enkel teken van doorschieten.
Colette verkiest om ze vers uit de tuin te eten.


De zeer vroeg gezaaide rode bieten moet ik dringend oogsten voor de diepvries.
Op zulke dikte als nu hebben ze de ideale smaak.

De enige gele courgette die ik plantte is ziek. Dat zie je aan de gebubbelde vruchten.
Het groen krult helemaal op en ik zal de plant moeten verwijderen.

Voor onmiddelijk gebruik oogstte ik enkele rode ajuinen die naast de broccoli staan.
Die zijn normaal gezien rijp in augustus.
Dit jaar zullen er echt dikke exemplaren tussen zitten.

Ter informatie:

Wat kan je nu zaaien?

Voor ons velters is het is het gemakkelijkst om het veltboek 'Ecologisch tuinieren' te raadplagen waar we een volledige beschrijving hebben van de teelt van alle gangbare groenten
-----------------------------------------------------------------------------------------

Beschik je niet over het boek dan kan je terecht op het internet bv. op de site:
http://www.plantaardig.com/groenteninfo/berichten/groenten-zaaien-en-planten-in-juli-en-augustus/
Daar vind je een tabel waaruit je de groenten kunt afzonderen die je nog wilt zaaien.
Daar zie je klaar en duidelijk tot wanneer dat nog kan.
-----------------------------------------------------------------------------------------

De groenten of kruiden die ik zonder uitstel eerst wil zaaien zijn:
-coriander rode biet en raketsla: in volle grond
-boerenkool, venkel, groenlof en roodlof: in e serre in bakjes.
-----------------------------------------------------------------------------------------