lekker ecologisch!

De Haverwortel of witte schorseneer zou volgens de tekst, in België en Nederland ingeburgerd zijn.
Bij kenners en amateur tuinders wel... maar bij het grote publiek heel veel minder. Misschien volg je onze blog reeds een hele tijd, dan heb je het wel gelezen.
Op 14-01-2011 bracht ik hier een bijdrage over de haverwortel.
Heeft het jou zodanig geïnteresseerd dat je het in de praktijk probeerde?
Laat het maar weten hoor naar dalae@pandora.be

Witte schorseneer(Tragopogon porrifolius) of

afbeelding: Haverwortel.http://www.zahraseeds.eu/files/images/2461.jpg

Zie:http://www.wilfriedrobert.be/GROENTEN/witteschorseneer.html#.VFi5P8kmoXQ

De soort komt oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied , waar hij sinds de oudheid als groente werd gebruikt.
In België en Nederland is de soort ingeburgerd.

Tragopogon ×mirabilis is een natuurlijke hybride tussen de paarse mogenster en Tragopogon pratensis.
Vroeger werd hij regelmatig geteeld in onze streken , maar is uiteindelijk in de vergeethoek geraakt, mede door het feit dat het een nogal moeilijk te reinigen groente is.

Het is een tweejarige plant die 0,2 - 1,2 meter hoog wordt.
De stengels zijn kaal of licht vlokkig behaard.
De bladeren zijn grasachtig, breed-lintvormig, aan de basis verbreed, parallelnervig en 10-15 cm lang.
De plant is vorst bestendig .

In het tweede jaar bloeit de plant van april tot juni.
Het bloemhoofd groeit solitair op sterk verdikte, eindstandige stelen en is 6-7 cm breed.
Het bloemhoofd wordt meestal omgeven door tot acht lintvormige omwindsel bladeren en bestaat alleen uit bruin- violette, tot 2,5 cm lange lintbloemen die zich bij warm weer openen.
De vruchten zijn nootjes met daarop veer achtig vruchtpluis, dat korter is dan de vrucht.

Deze wortel lijkt uiterlijk goed op schorseneer.
De smaak heeft meer iets van asperge, met een beetje zilte ondertoon.

De bereiding is analoog aan schorseneer.
Ook het schoonmaken is een vervelende klus.
Om die reden wordt deze plant weleens keukenmeidenverdriet genoemd.
Andere namen zijn: arme luis asperges, witte schorseneren, oesterplant, boksbaard.
Deze plant behoort tot de composietenfamilie (Compositae oftewel Asteraceae).

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Composietenfamilie

De composietenfamilie (Compositae of Asteraceae: beide botanische namen zijn toegestaan), ook samengesteldbloemigen genoemd, is samen met de orchideeënfamilie de omvangrijkste plantenfamilie. Zij telt over de hele wereld gezien naar schatting wel 20.000 tot 25.000 soorten. In de tropen telt de familie ook bomen en lianen.

Het belangrijkste kenmerk van deze familie vormen de sterk gereduceerde bloemen. Deze staan bijeen in zogenaamde bloemhoofdjes, die vaak voor bloemen worden aangezien. De groene blaadjes die tegen deze bloemhoofdjes aanliggen zijn dan ook geen kelkbladen maar omwindselblaadjes.

Er worden drie typen bloemen onderscheiden

De lintbloem
De buisbloem
De straalbloem

Zie:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Composietenfamilie

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Een interessante site over haverwortel: http://www.mergenmetz.nl/tuin/groentesoorten/haverwortel/
Klik die maar eens aan want het leest vlot en is veelzijdig, enkel recepten ontbreken.

Wat recepten betreft zoek je deze van schorseneer en vervang het woord schorseneer door haverwortel.

Het weer in november valt wonderbaarlijk goed mee.
De temperaturen zijn ongeveer normaal voor de tijd van het jaar.
De zon is wel heel dikwijls van de partij.


Zo nu en dan komen de vissen nog eens nar het oppervlak.


Het gras wordt nog 1 keer om de veertien dagen gemaaid.
Achter in de tuin is het meer bladeren ruimen dan gras maaien.


De aarde uit de serre is opgeruimd.


Ze is naar de compostruimte gebracht.


Aan de serre is de compost bijna allemaal verwerkt.


De nieuwe composthoop kan nu afgewerkt worden en afgedekt met gronddoek. 
Dat is iets voor volgende week want ik ben nog altijd buiten strijd.

De serre moet ontsmet worden van alle mogelijke ziektekiemen die o.a. op de tomaten waren.


Het barbecue stel wordt naar de serre gebracht en belegd met aluminium folie.




Papier van een weekblad wordt gefrommeld en de zwavelpoeder wordt er op gestrooid.


Het papier wordt in brand gestoken en ik maak dat ik zo vlug mogelijk buiten ben.


De serre vult zich van boven naar beneden met zwavellucht.


In de kortste keren zie je van buitenaf dat de serre helemaal wordt gevuld met die vernietigende walm.


De volgende dag plooi je eenvoudig de aluminiumfolie tot een pakje voor de vuilniszak zak.
De reuk van de zwavel blijft nog een paar dagen hangen.

De ene novembermaand is niet de andere.
Wat een tuinjaar dat we hadden? Het komt niet zo dikwijls voor.


Vorig jaar deze tijd waren de vorstgevoelige potplanten reeds lang binnen gebracht.


Aan de achterkant van de serre staan twee blauwe tonnen om het water van het dak op te vangen. Er zijn echter nog geen verbinding gootjes.
Daar moet eens werk van gemaakt worden.




Er is reeds veel vrije ruimte in de tuin maar er staan nog heel wat groenten ook.
Ik raak mijn Paksoi niet zo gemakkelijk kwijt.
De paprika's in de mini serre moeten geoogst worden.
De venkel mag naar de veranda in scherp zand verplant worden.
De suikertop kan straks naar de serre samen met het roodlof.
Eerst ga ik er solferbloem branden.
Dan zal er in de moestuin niet zo heel veel meer overblijven en kan het winterwerk opgestart worden.

Gisteren was minder maar vandaag hebben we volle zon.
De temperaturen zijn minder maar totaal normaal voor de tijd van het jaar.


Elk jaar heb je groenlof planten die niet kroppen.
Die geef ik dan aan de kippen die er een goede hap aan hebben..

Ook woensdag was het mooi maar fris weer.
De hele dag door is er veel schaduw in de tuin omdat de zon laag blijft.

Mijn broer komt telkens voor enkele uurtjes.
Terwijl de serre doorgespoeld werd bespoot hij de koepeltjes met azijn.
Die heeft hij daarna opgeborgen.
Ik heb gelukkig hulp maar velen laten hun moestuin in gras leggen omdat ze er alleen voor staan en het niet meer aan kunnen.
Ik hoop tegen het voorjaar weer helemaal in orde te zijn en leer uit mijn tegenslagen.
Ik vergeet wel eens dat ik geen 3 x 7 meer ben maar 10 x 7.
Deze morgen kreeg ik per mail een aanbod van glas.  Zo iets sla ik nooit af.

Terwijl mijn broer toch bezig was heb ik gevraagd om ook de grond van de kant onder de tablet te vernieuwen.


De grond werd uitgevoerd en het water in de ton aan het tuinhuisje, diende om in de greppel te gieten.

De ton werd totaal leeg gegoten en uitgespoeld.


Omdat ook de ondergrond droog was en behoorlijk aaneen gesloten zijpelde het water zeer traag weg.
Zo kon de kuil verder gevuld worden met het kleine debiet van een tuinslang.
Toen na 25 minuten de kraan werd dicht gedraaid, duurde het nog ruim een uur eer al het water in de grond verdwenen was.


De eerst ingevoerde laag was half verteerde paardenmest.

Terwijl er nog een kuil was is het paadje daarin geruimd geworden.
Ik hou van netheid op het juiste moment.

En zo is de serre uitgevoerd, doorgespoeld en opnieuw aangevuld.
Er zijn geen ruiten meer gebroken.
Colette lachte er natuurlijk mee 'Straks wordt het nog een houten kot met een glazen dak.
En mijn antwoord ' als ik opnieuw goed op de een ben is roep ik mijn schoonbroer te hulp.
Ook vraag ik dan mijn kozijn glassnijder voor een namiddag herstelsessie.
De glasvoorraad is voldoende aangegroeid en ik ontdekte nog een voorraad op een vergeten plaats.

'Pas speciaal op dat je geen ruiten breekt', zo had ik mijn broer gevraagd toen hij de serre verder uitvoerde.
En dat had hij gedaan maar bij het invoeren, twee dagen later had ik niets meer gezegd.
Hij reed toch wel tegen de deurstijl aan enwe hadden prijs.


De linkerkant van de serre is ingevoerd en afgedekt zodat de grond niet in een straat gelopen wordt.


Nu nog de rechterkant onder de tablet, de ruiten reinigen met azijnwater en solferbloem roken.


Maar eerst en vooral moet de gebroken ruit vervangen worden.
Rechts van de deur is de totale glaspartij aan diggelen gevallen.
Daar komt wel heel weinig zon en dan alleen maar naar de avond toe.
En daarbij riskeer ik het niet om het weinige glas dat ik nog staan heb te snijden. 
Dat laat ik bij voorkeur over aan een specialist.


Een plank zal voorlopig de oplossing moeten bieden.


En natuurlijk doet de plank het en voelt het veiliger aan.
Ze kreeg reeds een eerste vernislaag en als het weer mee zit komt er vandaag een tweede laag bij.


Het is wel eventjes wennen maar nu mag het stoppen hoor met glas breken.

Aan voor- en aachterkant zit nu een identieke plank wat grootte en vorm betreft.
Veel invloed zal het niet hebben op de inval van de zon in de serre.
De vroege morgenzon komt er toch niet, door de de struiken en bomen op de berm.
Enkel vanaf 10 u heeft de zon vat op de serre en dan is het reeds op de zuiderkant.

Ik wil zo vlug mogelijk het groenlof in de serre brengen.
Eerst moet er nieuwe grond in het linker vak.


De linkerkant van de serre is uitgevoerd en doorgespoeld en kan opnieuw bijgevuld worden.


De serre is uitgevoerd en doorgespoeld en kan opnieuw bijgevuld worden.
De volle waterbak van 1 500 liter werd gebruikt .

In de compostruimte ligt een hoopje sterk verteerde mest. Die zal ik gebruiken als eerste laag van de nieuwe vulling.
Nu moeten nog alle ramen van de serre, zowel binnen en buiten, gereinigd worden met azijn.

Als je bepaalde groenten niet meer teelt, dan is daar wel een gegronde reden voor.
Er geen goesting meer voor hebben vind ik een gril, geen reden.
Bij mij zijn  schorseneren, wortelen en witloof reeds lang van de verlanglijst geschrapt.


Voor schorseren en wortelen was het om een teeltreden.
Onze poldergrond ligt enkel bovenaan behoorlijk mul maar de ondergrond waar de wortelen vocht en logement in zoeken is stevig aaneengesloten.
Daardoor kweekte ik enkel vertakte wortels.  Bij ons noemen ze dat 'sprietelingen'.
Als je moeder de vrouw zoiets laat reinigen dan is er 'zeker weten' gemopper.
Die vertakkingen zijn te vermijden door te spitten en telkens de voor dieper te bewerken met een diepte haak er door te trekken.
Je kan ook de voor losser maken met een spitvork in de voor te werkt te gaan.
Dat is allemaal werk voor gezonde ruggen maar als je ouder wordt en krom begint te lopen van de artrose, is dat niet meer haalbaar.




En dan is er nog het witloof, dat eerst in volle grond wordt gekweekt.
Dan wordt het groen afgeknipt zodanig dat het hart van de krop niet wordt geraakt.
Het laatste luik van de teelt is het inkuilen en in duisternis laten hergroeien tot een gebleekte witte gesloten krop.
Ofwel gebeurt dat in volle grond ,afgedekt met mulle aarde en een niet water doorlatende plaat.
Nu wordt vooral binnen geteeld in het donker.
Dat kan grootschalig maar ook kleinschalig zoals in een emmer.
Voor mij werd het te arbeidsintensief.
Zelfs als ik de wortels niet zelf kweek maar aanschaf langs een samen aankoop, dan is het nog te rug belastend.

Hopelijk kan ik volgend jaar, na de winter, mijn tuin nog eens opstarten in het voorjaar met allemaal voor mij haalbare groenten.
Ik kan altijd rekenen op de hulp van mijn 7 jaar jongere broer.

Het seizoen 2014 was is alle opzichten een topjaar voor de amateur tuinman of vrouw.

Meer dan 20° in de zon op 1 november.
Voor de kinderen was het herfstverlof een echt feest.
Enkel op woensdag werd een ander accent gelegd.
Het was alleen een dagje met veel bewolking en een beetje regen.
De rest was onvoorstelbaar mooi voor de tijd van het jaar.
De temperaturen stegen ver boven het langjarig gemiddelde.


De varens staan er bij alsof het volle zomer is.

De eerst geplante venkel (voor gezaaid in de serre) staat er bij in volle glorie.


De tweede rij, gekocht in een potje en verspeend in blokjes, is ook stilaan oogstbaar.


Dit is de derde rij waarvan ik dacht dat het niets zou zijn en toch komt het veel beter dan verwacht.

Met de vierde rij wordt het zo goed als niets.
Die plantjes waren reeds te groot toen ik ze kocht in een potje en alsnog verspeende in blokjes.
Als ik hier 2 knollen zal oogsten zal het veel zijn.
Voor de rest van de rij zijn alle planten door geschoten maar het is te laat voor zaadvorming.

De zon in de Oost Indische kers die nog volop in bloei staat.
De eetbare bloemetjes met hun radijs smaak zijn een natuurlijke antibiotica.
Ze doen het heerlijk in salade als versiering en als smaakmaker.

Toen ik voor de eerste keer paksoi teelde

was ik ervan overtuigd dat dit een groente was om te wokken en niets meer.
Niets is natuurlijk minder waar. Probeer maar eens het onderstaande recept.

Hoe kan je lekker eten?
http://www.ah.nl/allerhande/recept/R-R793660/gesmoorde-paksoi-met-gebakken-vis

Gesmoorde paksoi met gebakken vis

Ingrediënten

- 300 g pandanrijst
- 3 cm verse gember ((zakje 150 g), geschild)
- zoete puntpaprika (zakje 2 stuks)
- 4 el zonnebloemolie
- 2 tenen knoflook (fijngesneden)
- 1 prei (gewassen en in ringen)
- 1 struik paksoi
- 200 ml kippenbouillon (van tablet)
- 300 g schelvisfilet

Bereiden:

-Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking.
-Rasp de gember.
-Snijd de steel van de paprika. Halveer in de lengte en verwijder de zaadlijsten.
-Snijd de ene helft van de paprika in reepjes en de andere helft zo fijn mogelijk.

-Verhit 2 el olie in een wok en roerbak de paprika reepjes, gember en de helft van de knoflook 1 min.
-Voeg de prei toe en roerbak 3 min.
-Snijd de stronk en het blad van de paksoi.
-Leg het blad apart.
-Voeg de stelen toe aan de prei en roerbak 1 min. mee.
-Voeg de bouillon toe en laat 5 min. smoren met een deksel half op de pan. -Voeg het blad toe en laat nog 3 min. smoren.

-Verhit 2 el olie in een koekenpan en roerbak de fijngesneden paprika en de rest van de knoflook 1 min.
-Verdeel de vis in 4 porties, bestrooi met zout en bak 4 min. mee met de groenten op middelhoog vuur.
-Keer halverwege.

Verdeel de vis en paksoi over 4 borden. Serveer met de rijst.

De vis kan gemakkelijk vervangen worden door bv. kip of een vleesvervanger.

Op een andere website
http://www.dewassendemaan.be/paksoi   las ik o.a.:

De gehele plant is geschikt voor consumptie, zowel de groene (ietwat taaiere) bladeren als de witte, sappige nerven.

Paksoi is gemakkelijk en snel te bereiden, in reepjes te stomen of te koken, echter niet te lang zodat de groente licht knapperig blijft.
Gemiddelde kooktijd: 7 minuten.

Populair is ook het gebruik in een roerbakgerecht, bijvoorbeeld in een wok.

Meestal wordt er wel gezorgd voor een voldoende pikante smaak met bijvoorbeeld knoflook of gember.
Kruiden kan met karwijzaad, dille, peper, en eventueel wat sojasaus.
Ook heerlijk met witte saus, kaassaus of tomatensaus.

Geniet dubbel van wat je zelf klaar maakt en wees niet bang er een eigen interpretatie aan te geven.
Recepten hoef je niet blindelings te volgen.

Het kan zeker geen kwaad nog eens te herhalen hoe je best composteert volgens V.E.L.T.

Composteren...hoe doe je dat? Het uitgebreide antwoord vind je op volgende site.

http://www.velt.be/Joomla/index.php?option=com_content&task=view&id=1278&Itemid=83

Hier volgt de integrale tekst, een beetje bijgewerkt naar presentatie toe.

Veel composthopen of –bakken produceren vliegen, mieren of stank, maar geen compost, net omdat ze enkel wat bijeen gegooid afval bevatten. Is composteren dan zo moeilijk?

Pas gewoon eens deze MANGO-principes toe:
1. Mengen,
2. Afdekken,
3. Natmaken,
4. Grote hoop maken
5. Omzetten.

Hieronder leg ik elk principe uit.

1. Meng bruin en groen materiaal.
Bruin (koolstofrijk en luchtig) materiaal is:
zaagsel en de meeste houtsnippers
stro
dorre bladeren en takjes.
Groen (stikstofrijk en vochtig) materiaal is:
vers tuin- en keukenafval
mest
grasmaaisel.

Het groene materiaal levert vooral voedingsstoffen, en het bruine materiaal levert vooral structuur.
Vermijd pure lagen groen of bruin materiaal: gooi ze gewoon met een riek door mekaar!

Let er eerst op dat het afval niet te grof is, anders duurt het te lang voor het afbreekt: dus takken in kleinere stukken knippen of hakselen.

Veel materialen horen tussen bruin en groen in omdat ze van alles wat bevatten:
Stalmest, vers gesnipperde bladrijke takken (als je je haag geschoren hebt!), vochtig hooi, …
Deze materialen zijn ideaal voor je hoop, maar meng ze voor de zekerheid ook met andere soorten afval.
Precieze theoretische verhoudingen ga ik hier niet aangeven:
In de praktijk moet je gewoon zorgen dat je een hele verscheidenheid aan materialen hebt, en ze goed mengt.

Hoe beter je mengt, hoe beter de start van je composteerproces.
(Etensresten, houtas, aarde, behandelde aardappel- en citrusschillen horen niet thuis in je composthoop!)
(Lava- en basaltmeel mag je met een paar handenvol per m3 toevoegen; bentoniet ook als je zandgrond hebt)
(Kalk voeg je niet meer toe; vroeger was dat mode, maar wetenschappelijk is bewezen dat je daardoor veel stikstof verliest)

2. Afdekken!
De klassieke bak, met gaas of open wanden, en zonder bedekking bovenop, droogt veel te hard uit en koelt veel te snel af om de thermofiele bacteriën en alle andere compostwezentjes goed te laten werken.
Geef je composthoop daarom wanden en een dak om het vocht en de warmte binnen te houden.
Met jute zakken, een oud tapijt, wat plastic zeil,… kom je al een heel eind. Niet luchtdicht, hoor, maar zo is je composthoop toch meer beschut.

3. Natmaken!
Doe de test: knijp een handvol gemengd compostmateriaal uit - met je handen dus.
Als er water uit loopt, is het vochtig genoeg; anders voeg je nog water aan toe.

4. Een Grote hoop werkt beter dan een kleine.
Logisch ook: de warmte- en vochtverliezen zijn immers beperkter.
Een kubieke meter composteert beter en sneller dan een paar emmers afval. Vandaar:
Gooi kleine hoeveelheden gft-afval voorlopig op een wachthoop, eventueel in de kippenren;
Zorg steeds voor een voorraadje bruin materiaal: wat gedroogd gras, houtsnippers, …
Werk samen met je buren aan één grote hoop.
Wanneer je eens een grote hoeveelheid vers materiaal hebt (bijvoorbeeld na een maai- of snoeibeurt, of als je buren de stal uitmesten), dan zet je een echte hoop op.
Meng wachthoop- en bruin materiaal met vers materiaal.
Stapel dit mengsel laag na laag tot je een hoop hebt van minstens 1 m2 oppervlak, en maximaal 1m80 hoog.

5. Omzetten!
Na 1 maand (of iets langer) zet je de hele hoop om.
Alles even door elkaar scheppen met de riek, waarbij je zorgt dat wat eerst aan de buitenkant zat, nu binnen in de hoop komt.
Tijdens het omzetten kun je eigenlijk ook (telkens) nieuw materiaal (oa grasmaaisel!) toevoegen;
Eventueel de hoop extra natmaken
Na twee maanden nog eens omzetten (én eventueel materiaal toevoegen) màg, maar hoeft niet.
Je kunt ook telkens weer een verse hoop opzetten.

Noot 1:
Hoe beter je de 5 bovenstaande principes toepast, hoe beter en sneller je hoop zal werken.
Experimenteer vooral en je zult merken dat je het ene principe soms kunt laten vallen als je de andere heel goed toepast.
Bijvoorbeeld: als je hoop bijzonder groot is, goed gemengd en vochtig genoeg, hoef je hem niet om te zetten.
Of je kunt een kleinere hoop heel goed activeren door hem wekelijks om te zetten.

Noot 2:
Voor wie al meteen hardop droomt van warmterecuperatie uit een composthoop, kijk eens naar filmpje 1 en filmpje 2 over Jean Pain, de grondlegger van dit principe; of zoek gewoon op Youtube naar 'Jean Pain'.
Je zult zien dat je machines, fossiele brandstof en vooral veel plaats nodig hebt; kun je dit in je eigen situatie veroorloven, of vind je een compactere, duurzamere manier?

Tip: een hoop van enkele m3 paardenmest is al een stap in de goede richting, maar na enkele weken mindert de warmteproductie al, dus dan moet je bijscheppen, omzetten, …

Het is reeds een tijdje dat ik wat mank liep en er kwam maar geen verbetering.
Radiografie en echo brachten uitsluitsel en het verdict volgde.

Totale rust, kinesie en krukken gebruiken.

Voorlopig mag ik het bij één kruk houden en vooral rusten.Gelukkig kan zitten geen kwaad.

Voor de tuin neemt mijn broer spontaan over en voor de blog zal ik voor een deel overschakelen naar mijn winterprogramma.
De tuinwerkzaamheden blijf ik volgen en ik begin met opzoekingen.
Ook wil ik al eens een recept plaatsen en uitwerken.

Ik krijg de heel sterke aanbeveling om met de moestuin te stoppen.
We zien wel na de winter.
Eén ding is zeker, wat ik nu mee maak zal ik verre van een nieuwe heup nodig hebben.  Mijn oude heup is nog in orde maar wordt aangevallen.


Er kwamen vier lagen bij op de composthoop.


De veldsalade werd gewied.

Opnieuw is de paksoi goed gelukt.

We hebben twee kippen en een haan.


Dit is de kalende kip die zes eieren legt per week


Dit is de verstoten kip die altijd haar kop schud als ik van dichtbij een foto neem, alsof ze niet wil gefotografeerd worden. Deze kip legt 7 eieren per week.


Dit is onze mooie fiere haan maar hij heeft de manieren van een rare kwast.
Iedere morgen als ik een bakje met graan in de ren plaats, jaagt hij de verstoten kip weg.
Hij belet haar graantjes te pikken vanaf het begin. 
Eerst eet hij zijn maagje vol en dan pas mag die kip de restjes voor zich alleen.
De kalende kip laat hij ongmoeid. De vraag is nu hoe die kip zo kaal is op haar krop?

Nu het moeilijk gaat om in de tuin te werken wil er toch elke dag het maximum uithalen.
Al is dat maximum voor mij een minimum in het geheel.


Zo wil ik zo vlug mogelijk de serre uitgevoerd zien, al is het maar één kruiwagen per dag.


Dit is de eerste mogelijke plaats waar ik de aarde zal storten. Dan moet het natuurlijk eerst onkruidvrij worden gemaakt.


Hier is een tweede plaats waar ik aarde kan uitgraven om de serre terug aan te vullen. Hier diet bijna niet gewied te worden.

Hier heb ik een plaatjes min of meer vrij gemaakt om aarde uit de serre te storten.

Na één kruiwagen gestort te hebben moet ik vaststellen dat hier weinig plaats voor aarde is. Er zal dus nog aarde naar een andere plaats moeten worden gevoerd.

Hoe weinig zon er ook is, de cosmos staat steeds in volle glorie.
Het is een zeer dankbare bloem die er zelfs goedgehumeurd uitziet als het regent.

Dit is dan eindelijk het einde van de komkommers.


Er hangen enkele vruchten aan die oogstbaar zijn maar ook nog een stuk of zes klein grut dat ik opoffer.
Het is meer dan wel geweest.


De ranken mogen weg genomen worden en worden daarvoor in stukken gesneden.


De koorden waarlangs ze zijn gegroeid worden los geknoopt.
Het glas aan de binnenkant is groen aangeslagen.


Op een stuk geript plexiglas vind ik enkele kleine slakjes die in de serre probeerden te overwinteren.


De ene kant van de tablet is reeds totaal vrijgemaakt.

Dit zijn de allerlaatste vruchten die ik kon oogsten.
Het was een goed jaar voor onze komkommerteelt.
Ongeveer vier maanden vruchten knippen is uitzonderlijk.
Meer dan drie maanden dagelijks oogsten zodat we op de duur er bijna geen weg meer mee wisten.
Het was ook de eerste keer dat ik vier planten had staan.


De ranken zijn blijven liggen tot de namiddag omdat het in de voormiddag plakkerig motregende.


Dan heb ik ze in de kruiwagen geladen en naar de compostruimte gevoerd.

Ook heb ik de tweede helft van de tablet gereinigd.
Nu de serre vrij is, zal het gemakkelijker gaan om ze uit te voeren.

Gelukkig komt mijn broer nog elke week een keer helpen.
Voorlopig ben ik weer even buiten strijd; hopelijk toch maar even.

Het groen rond de bovenvijver is geknipt

Er zijn nogal wat bladeren in het water terecht gekomen.

Ik dacht dat de doorlevende reukerwten ook waren geknipt maar die zijn gewoon tegen de grond gewaaid.


Er was een klein misverstand. Ik had gevraagd om enkel het groen aan de ene kant van de vijver te knippen.
Maar in zijn ijver heeft mijn broer ook de struiken aan de andere kant een knipbeurt gegeven.


Hij heeft het ruimschoots goed gemaakt door de takken te versnipperen.
Zo heb ik nu twee soorten groen voor de composthoop.


Er kwam ook een groenlaag bij op de composthoop.

De poes kwam even in de weg lopen, wat hij zelden doet.
Als ik in de tuin ben is hij altijd in de omtrek.

Gisteren en vannacht stond er een stevige wind met krachtige winsdstoten.


De staakbonen staan nog recht maar de ranken zijn zo goed als ontbladert. Gisteren plukte ik nog een volle emmer bonen.
Nu nog wachten tot ik de rijpe bonen kan plukken


De broccoliplanten zijn door elkaar geschut. Als ik ze recht wil zetten dan heb ik ze zeker in mijn handen.


Het groenlof staat er ook helemaal verwaaid bij.


De jongste venkelplanten liggen links en rechts omgewaaid.


De veldsalade krijgt nu pas de aandacht en het was reeds eerder nodig.
Ze heeft wel heel dringend een wiedbeurt nodig.

We zijn over de helft van oktober en de nazomer neemt afscheid van ons. We komen in veel kouder weer te recht. Het belooft ook veel onstuimiger te worden.


Het gaas mag van de broccoli af gehaald worden, wat ik deed op zaterdag avond.
Een nachtje in de wind en ik borg het op in de vroege morgen.


De broccoli kropjes zijn weer nodig geoogst.
Vanaf nu zal de groei veel trager gaan en zullen ze ook zo mals niet meer zijn.


Het is bijna het einde maar het is dit jaar opnieuw een topjaar geweest.
Het oudere groen van de planten kan nu ook gemakkelijker voor de kippen geworpen worden.
Ik hoef het gaas niet telkens weer te verwijderen.

De kropjes die niet meer gesloten zijn, kunnen in broccoli soep verwerkt worden.
Een heerlijk maal is kabeljauw met gestoomde aardappelen en broccoli.