vreemde aardappel

Na enkele deugdoende vlagen, heb ik roodlof geplant plus nog een rij venkel.
De meeste regen was gedurende de nacht gevallen in een knetterende dondervlaag.


Tussen de paprika in volle grond en de overgroeiende tagetes is een rijtje roodlof geplant.
Het paadje kan enkel vrij komen door de tagetes op de een of andere wijze op zij te duwen en daar te houden.


Gewoon een koord spannen en dat lijkt voorlopig voldoende.
Maar eerst had ik afgeboord want het oog wil toch ook wat.


De rij tussen de paprika en de ui was voordien reeds bestemd voor nog een rij venkel.


Daarnaast, als de ajuin geoogst is plaats ik nog een rij suikerbrood.


De rest van de late groenten, vooral de venkel, staan er nu schitterend fris bij.


Als er nu nog een warmere periode komt zal alles groeien dat het wikkelt.
Dat het ongewenste groen ook zijn best zal doen moeten we in de gaten houden.
Regelmatig schoffelen remt het onkruid grotendeels af waardoor de groenten lucht hebben.
Laat maar eens groeien dat groeit en je zal op de duur je groenten moeten zoeken.
Van zodra de plantjes voldoende groot zijn zal ik de grond luchten met de driehaak en mulchen.

Deze morgen heb ik de eerste rupsen gezien op de krulkolen en aanstonds aan gepakt.
De kordaatste en doeltreffenste methode is die van de handschoen.

http://zoom.nl/foto/macro/rups-koolwitje-op-de-boerenkool.2153725.html

Je doet een handschoen aan en je knijpt er maar op los.
Moeder de vrouw komt mij zojuist melden dat de paprika's kunnen worden geoogst.

Ik ben helemaal uit mijn ritme want de week met de kleinkinderen werd gisteren bekroond
met een verjaardagsfeest van onze kleindochter.
Ze vierde het samen met nog drie neefjes en een nichtje die allemaal in augustus verjaren .
Het werd een waar tuinfeest met alles erop en er aan.
De zon was zacht en soms een beetje omsluierd en het werd +/- 22°.
En voor opa is het druk ouder worden.

Voor vandaag heb ik toch één en ander op het programma staan dat dringend is

Wil je meer weten over koolwitjes en hun levenswijze, lees dan op:
http://www.tuinadvies.be/artikels/dieren_koolwitjes.htm



Als je er niet vlug bij bent is jouw kool in de kortste keren kaal gevreten.

Ik zal onderaan de planten wat bladeren wegnemen voor de composthoop.
Nog een weetje is dat rupsen de jonste blaadjes eerst wegvreten.
Bij slakken is dat omgekeerd, die houden van steviger belegen kost.

Alle paarse boontjes zijn nu geoogst.


Ik heb ze wat vroeg geoogst om grond vrij te hebben voor nog wat venkel en roodlof.
Er was donder en bliksem en veel regen voorspeld en daar hield ik ook rekening mee.
Ik kon gerust tot maandg wachten maar ik pluk niet graag verregende bonen.


Rechts liggen de ranken en in de emmer, de hoeveelheid bonen die er aan stonden.


Hier een rank die op de aarde heeft gelegen, met de bonen er nog aan.
We trokken er anderhalve emmer op een rijtje van nog geen 5m lang.
Diezelfde avond had ik anderhalf uur nodig om ze te verlezen. Colette had haar handen vol met de kleinkinderen  die dan de dag erop terug naar huis zouden keren.
We zullen nu zeker nog een volle maand regelmatig staakbonen kunnen plukken.

De kleinste had voor de eerste keer met een gokar gereden aan de kust.
Dat opa zich steendoop had gelopen om hem te begeleiden had voor de kleine genieter geen belang.

De volgende morgen raakte opa maar heel moeizaam uit zijn bed, zo stijf als een plank.

Opnieuw een komkommer die verslensd.
Zeer goed oplettend, knip ik het verslensde deel er uit tot tegen de hoofdstam.


Bij nader toezien zijn niet alle ranken verloren.


Ik laat de bladerloze stam op een hoopje zakken.


Het zag er allemaal goed uit toen ik het werkje beëindigde.

Dan kom je de volgende morgen in de serre en zie je dat al je werk verloren moeite is geweest.


Alles wat er van over blijft is een hoopje voor de composthoop.


Als je onderaan blinkende harde vruchten vind dan weet je hoe laat het is.
Ze zijn ook niet effen en de kleur is ook niet altijd egaal.

Het is de allereerste keer dat ik de komkommers niet heb in geknipt en maar liet groeien dat groeit met alle gevolgen van dien.
Experimenteren en het boekje niet volgen loopt niet altijd verkeerd hoor maar deze keer wel.

Hoe had ik dat nu kunnen voorkomen?
Door gewoon toe te passen wat ik zeer goed weet over zorg en snoei bij komkommers. 
Maar ik heb eens willen experimenteren of zonder ook kon.
Zo zie je maar dat ik ook experimenten heb die mislukken.

Een goede site over komkommerteelt is o.a:
http://www.moestuintips.nl/groenten/vruchtgroenten/komkommer/komkommer.php

Er zijn groenten die je zo wie zo koud eet! Wat zou je denken van warm klaar gemaakte salade?

Warme tomaatjes, lust je dat, of verkies je ze gewoon koud? Het is een kwestie van smaak.
Wat is nu gewoon en wat niet?
Men geeft niet gemakkelijk salade maar van een salade waar men allerhande groenten mengt.
Geef je die nu warm of koud wat maakt het uit? Het is een kwestie van goesting en smaak.

Warm: http://www.een.be/programmas/dagelijkse-kost/recepten/warme-salade-met-geroosterde-pompoen-quinoa-en-feta

Koud:http://www.budgetkoken.be/bijgerechten/slaatje-met-courgette.php

Dit zijn maar een paar voorbeelden uit de ontelbare mogelijkheden.

warme groente:

https://www.google.be/search?q=warme+groente&biw=1920&bih=922&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ved=0CCsQsARqFQoTCOXxr_bNo8cCFYF_Ggodu1kGVw#

koude salade:

https://www.google.be/search?q=warme+groente&biw=1920&bih=922&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ved=0CCsQsARqFQoTCOXxr_bNo8cCFYF_Ggodu1kGVw#tbm=isch&q=koude+salade&imgrc=Pj-yRtmIp3zzjM%3A

Dat was gewoon een tussendoortje omdat ik er een beetje door zat wegens kleinkinderen hier.
Vandaag zijn ze er op uit met oma en opa kan wat recupereren.

Fijn en zwaar als ze rond je zijn maar de gevolgen hé!
De leuke oude dag!?

Het komkommerprobleem is voorlopig niet opgelost maar dat komt.
Sedert ik de courgettes vorig jaar opbond is de opbrengst sterk vermindert.
Toen dat vorig jaar gebeurde kon dat eenmalig zijn maar het herhaalt zich ook dit jaar.

Het is zo goed als zeker dat ik iets verkeerd doe.

Ik ben op zoek gegaan naar een site waar ervaring spreekt. En die heb ik gevonden.
Het is:http://www.plantaardig.com/groenteninfo/berichten/10-tips-om-langer-van-uw-courgetteplant-te-genieten/

Daar worden een tiental tips gegeven waarvan ik er een deel uithaal van uit de vijfde tip.
Met deze zaken heb ik weinig of geen rekening gehouden.

5. Blad snijden.

Deze maatregel is vrij onbekend en zeker niet gebruikelijk bij de hobbytuinder.

- Neem vanaf halfweg de teelt, als de plant nog goede in de groei s (ongeveer begin augustus) wat blad weg.
Zodat de plant haar energie daar niet meer hoeft in te steken.
Vooral blad dat volledig plat op de grond ligt, beschadigd en verouderd is kan weggenomen worden.
- Snij niet tot tegen de stam, maar laat bladstelen van zo’n 20 cm over.
De stam van courgette is te gevoelig voor rot.
-Kies dan ook een droge tweedaagse uit om dit te doen.
-Een tiental uitgegroeide bladeren per plant aanhouden is voldoende.

Wat ik verkeerd deed.
- Ik sneed de bladeren af na iedere pluk tot juist onder te tros.
- Ik sneed telkens to tegen de stam.
- Ik sneed ook op regendagen
- Met de aanbeveling zeker 10 gezonde bladeren te laten staan hield ik ook geen rekening.
Soms bleven er slecht twee of drie bladeren over.
Ik ben veel te driest te werk gegaan.
Het enige excuus dat ik kan aanbrengen is mijn Enthousiasme dat ik niet altijd in toom kan houden.
Enthousiasme is een gemoedstoestand.
Daarbij gedraagt men zich levendig en uitgelaten.
Er is vooral een grote geestdrift en motivatie voor iets of iemand.
Het woord komt oorspronkelijk van de term Enthousiast, de omschrijving voor een persoon die zou zijn bezeten door een god.
Dat kan ik best geloven.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Enthousiasme

Als ik de bovenstaande aanbevelingen lees zie ik er aanstonds de logica van in.
Nu rest mij de toepassing ervan en dan maar afwachten.

Met komkommers in de serre (kas) heb ik nooit miserie gehad maar nu is het voor één plant toch op het nippertje. 
Het komt misschien nog in orde.


Als je dit ontdekt, onderaan in een kluwen van ranken weet je aanstonds waarom je geen vruchtvorming meer hebt langs de hogere ranken.
Die grootste komkommer hier is beenhard, te donker van kleur en niet meer te eten.
De andere zijn dat in mindere mate maar ze blinken even veel.
Een malse komkommer heeft een zachte glans en niet zoals hier.
Zo ben ik beginnen ranken zonder vruchten af te knippen.
Ik hoopte nieuw leven te krijgen op de hogere ranken.
Maar ik moet verkeerd hebben geknipt zonder het te beseffen.


Toen ik later in de serre kwam vond ik dit hoopje hopeloosheid.
Je moet geen ervaring hebben om aanstonds te zien dat hier iets grondig onherstelbaar mis is gelopen.

Er lag daar nog een relatief klein scheutje, behoorlijk groen op de grond.
Dat heb ik dan maar langs de koord gevlochten.
Toen zag ik nog een andere rank op de grond vertrekken naar links achter de tomaten.


Die ziet er gezond uit maar ze is misschien te lang om ze langs de koord te krijgen.
Ze heeft zich ook op vele plaatsen vast gehaakt, zoals komkommers dat kunnen.
Ik wacht tot mijn broer komt voor de reddingsoperatie.
Met twee zal het beter lukken dan alleen.


Zelfs als die ene plant verloren gaat is er nog geen gebrek aan komkommers.
De landkomkommer die in de serre in feite niet thuis hoort produceert zacht glanzende vruchten aan de lopende band.
De derde plant is wat minder maar geeft ook wel vruchten.

Zowel de paprika in de mini serre, de mini tomaatjes tegen de afsluiting, als de pompoenen op vak 5, moeten in toom worden gehouden.


De paprika groeit tegen het glas en de mini tomaten willen zelfs de serre overwoekeren.

Ook in de pompoenen van vak 5 diende te worden geknipt.
Op de voorgrond ligt een het kleine hoopje knipsels van de paprikas.
Daar tegenaan de weggeknipte ranken van de mini tomaten.
Op de achtergrond liggen de ranken van de pompoenen.


Nu zie je tenminste de paprikas hangen.


Bij de tomaten is heel veel geknipt maar het blijft een kluwen.

Het paadje langs de pompoenen kan zonder hinder gebruikt worden.
Bij de paprika is het dit jaar een kleurrijke bedoening.
De opbrengst van de minitomaatjes zal ook mini zijn.
Er zullen minder pompoenen zijn, vooral omdat er minder planten staan.
Er staan dit jaar ook minder soorten.

______________________________________________________________________________________________________

Er zijn ook vele soorten pompoenen.
Eén soort valt mij op omdat ik die naam nog niet heb gehoord, het is de kabocha pompoen.


De Kabocha is een Japanse pompoen variant.
Het is een kleine groen wit gestreepte pompoen die bovenop plat is en een maximale diameter heeft van 30cm.
Het is een pompoen met een harde schil, heeft een zoete volle pompoensmaak en heeft oranje vruchtvlees.
De smaak van de pompoen lijkt wat op gekookte kastanjes en is door zjn zoetheid erg lekker in taarten, cakes en in andere desserts.
______________________________________________________________________________________________________

Voor een bepaald overzicht van soorten pompoenen verwijs ik je naar:
http://www.pompoenen.com/omschrijving-soorten.html

Hier zag ik ook een soort waar ik weinig of niets van weet: De muskaat pompoen.

http://www.naturespride.nl/onze-producten/product-detail/muskaatpompoen/

De muskaatpompoen, (Cucurbita moschata) is een eenjarige plant uit de komkommerfamilie (Cucurbitaceae).
Het is een kruipende, eenhuizige plant met vertakte ranken en vijfhoekige scheuten.
Deze ranken kunnen meer dan 10 m lang worden.
De zacht behaarde bladschijf is in omtrek niervormig, tot 20 cm lang en tot 30 cm breed.
De mannelijke bloemen groeien aan lange stelen en de vrouwelijke staan aan korte stelen.
De kelk is klokvormig. De felgele, trechtervormige kroonbuis is tot 20 cm breed.

Bladeren en bloemen
De muskaatpompoen is een cultuurgewas en kan daardoor sterk variëren in vorm en grootte.
Meestal is het een breed-afgeronde tot eivormige of langwerpige ovale vorm.
Soms lijkt die op een stomp geribde bes.
Die bes kan reuze vormen aannemen en tot 20 kg en meer gaan wegen.
De schil is groen tot okerkleurig.
De schil wordt voor consumptie meestal verwijderd.
De harde, vijfkantige vruchtsteel is bij de vruchtaanzet tot een schijf verbreed.
Het zachte, vezelige, zoetige vruchtvlees is donkergeel tot oranje.
De centrale vruchtholte bevat vele, witte of bruine platte tot 2 cm grote zaden.
Een bekend type muskaatpompoen is de flespompoen (butternut) met bescheiden grootte en gewicht.
Deze tekst is geïnspireerd op:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Muskaatpompoen

________________________________________________________________________________ 

Om te sluiten heb ik hier nog een speciaaltje!

De cinderella (assepoester) pompoen.

Hoe maak je nu een cinderella pompoen? Begin maar met te geloven in sprookjes.
Gebruik dan gewoon jouw verbeelding en aan de slag.
Je hebt hier alvast een voorbeeld van hoe het kan!
_______________________________________________________________________________

Dit jaar heb ik 2 soorten pompoenen staan: De oranje Hokaïdo (red Kuri) en de butternut.
Doordat het bladerdek zo compact is heb ik geen overzicht op de totaal voorziene opbrengst.

En omdat er 4 tegen de afsluiting de de buurtuin staan zou ik er ook enkele kunnen oogten. Ik denk dat ik ze zal opofferen en de ranken zal inkorten.
Er gaat te veel kracht verloren naar de woekerende ranken die zonder vrucht zijn.

Hoe dikwijls vragen wij ons af: Waarom dit, waarom dat?
Het waarom schuilt in alle hoeken van ons leven.
Heel dikwijls hebben we er zelfs  geen zinnig antwoord op.

Voor vandaag stel ik mij de vraag: Waarom kweek ik nog andijvie als ik gewone salade heb staan, suikerbrood in grote hoeveelheid, roodlof,  warmoes en paksoi?
Het zijn allemaal bladgroenten maar suikerbrood, gemengsde salade en roodlof liggen op hetzelfe vlak.
Bij warmoes en paksoi zijn de stelen het voornaamste al wordt het blad mee klaar gemaakt.

Gisteren nog vroeg ik aan Colette wanneer ze nog eens opgevulde tomaten zou klaar maken.
Er kwam een heel vlug en overduidelijk antwoord.
Zeg maat,..er is zoveel keuze in de tuin dat ik niet weet wat eerst klaar gemaakt!
Maar 's middags waren het lekkere opgevulde tomaten.
Als vulling waren niet de gebruikelijk Noordzee garnalen.
Het was een even lekkere mengeling van zalm en surimi.

Niet weten wat eerst klaar gemaakt!
Als dat geen luxe probleem is.
Ja, waarom plant ik nog andijvie?

Misschien is het wel uit gewoonte en is er altijd wel een plaatsje voor?
Zo zag het er een paar jaar geleden uit.
Nu is het voorzien waar toen de staakbonen stonden.
Het is dus 2 jaar geleden want de staakbonen staan nu twee vakken verder.

In het najaar plan ik wel van voordien de plaats maar als de planttijd aankomt klopt er niets meer.

Voordien plannen heeft dus geen zin want het ene jaar is alles vroeg en het andere jaar, alles laat.
Het planten van de verschillende groenten is ongeveer altijd op hetzelfde tijdstip...dus plant je waar een geschikte plaats is.
De planning die opgenomen is in mijn jaarlijks tuinschema is dus een sugestie, een mogelijkheid. 
Dat die mogelijkheid ook aan beurt komt, gebeurt zelden of nooit.

Waar een plaatsje vrij komt plant ik, alleen kijkend wat er het jaar voordien groeide.
Daar hou ik altijd rekening mee.
Voor herfstgroenten moet er voor mij maar één jaar tussen zijn.
Het zijn toch allemaal groenten met een relatief korte levensduur.
Zijn er bij die geoogst worden tot het voorjaar, dan verplant ik ze naar de serre.
Tegen de middag was het planten afgelopen.
Het is nu opnieuw wachten tot het volgende stukje grond vrij komt.


Het tweede punt op het programma was het planten van de rij paksoi.
Op de voorgrond zie je wat mijn broer reeds plantte.
Je ziet ook de veel kleinere plantjes staan die het geheel moesten aanvullen.
Dat was de derde plantfase die rond elf uur plats vond.


Om te planten wacht ik altijd tot de worteltjes uit het blokje komen.
Het was deze keer zeer nipt maar ze kwamen er door.
Als je ze zo vroeg plant dan bestaat het risico dat je blokjes uiteenvallen.
Je moet ze vóór het planten eerst drenken waardoor elk blokje losser wordt.

Zo is vak 1 van de wisselteelt gevuld geraakt.
Van onderaan te beginnen: 18 salade plantjes, 18 plantjes grove andijvie en 50 suikertoppen waarvan er 20 nog heel jong zijn.
Het aantal suikertoppen telt het grootste aantal omdat het voor de hele winter is.
Eind oktober worden ze over geplant naar de serre en dat vormt geen probleem zelfs als er geen aarde meer aanhangt.
Je hoeft ze enkel in een natte voor te plaatsen.

Een bijkomende vraag is:
Waarom plant ik grove en geen krulandijvie?
Dat is heel eenvoudig: De krulandijvie had hier altijd een kransje rot.
Dit bevond zich niet in het hart en ook niet aan de buitenkant.
De krop is veel platter dan die van de grove andijvie en vangt dus veel water op. 
Van de grove soort loopt het direct uit de krop naar de wortel toe.

Om iets meer te weten te komen over ziekten en plagen ging zoeken bij Wikipedia.

-Andijvie kan last hebben van luizen, die zowel op het blad (bladluizen) als op de wortel (wollige slawortelluis) kunnen voorkomen.
-Als de andijvie te lang staat kunnen de bladeren, te beginnen met de onderste, weg gaan rotten totdat de hele plant bijna weggerot is.
-Bij warm, droog weer, maar vooral bij verandering van bewolkt naar veel zon, kan rand optreden.
De bladranden van de binnenste bladeren sterven af en worden bruin door tijdelijk vochtgebrek.
Dit gebeurd omdat de verdamping groter is dan de aanvoer van water door de wortels.
In een later stadium gaan de bladranden rotten.
Calciumgebrek kan leiden tot een snellere randvorming.
Vooral in de herfst kan nogal eens rand optreden.
Rand treedt vooral bij zandgrond op en is tegen te gaan door weinig met stikstof te bemesten. 
Dan is het best de volgroeide plant ook voldoende water te geven.
Doe dit bij voorkeur in de vroege ochtend.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Andijvie

Het planten van herfstgroenten is volop bezig.
Voorlopig Kan ik nog twee rijen planten en dan is het wachten tot de grond van de ajuin en van de struikboontjes vrij komt.

Vooraleer ik hier kon planten moest de warmoes wat bij geknipt worden.

De snelste weg om onkruid te verwijderen, is kappen en harken.

Hier stonden de eerste boontjes.
Tussen de venkel liggen de plankjes alsof de korte storm van onlangs daar huis heeft gehouden.

Zo ziet het er reeds beter uit en nu kan ik hier een rij paksoi planten.
Veel meer dan wat klaar leggen om te planten zat er vandaag niet in.
In de vroege morgen begiet ik de prei (Enkel als er mooi zonnig weer voorspeld is).
Het hart wordt gevuld met water tegen de prei vlieg.
Daardoor zal ze er geen eitjes in leggen die wormpjes voortbrengen die het hart van de prei uit vreten.
Dan verzorg ik de kippen en bij de terugkeer geef ik de komkommers water.
Bij regenweer ben ik vlugger weer in huis.)
Het was mooi weer maar echt te warm was het niet.
Toch was het alsof ik lood had in de benen.
Hopelijk kan ik morgen, de venkel, de paksoi en de rest van het suikerbrood planten.

Met mijn broer hebben we samen de afbakening van de compostruimte af gewerkt.
Ik mocht zeggen hoe ik het wou en voor de rest een beetje vasthouden.


Als ik ergens met klein materiaal werk staat de lege kruiwagen altijd naast me.
Je begint met een paar dingen en je eindigt met een hele hoop.
Vooral als er vijzen of nagels bij te paskomen is de kruiwagen zeer nuttig.

Deze vorm van afsluiting heb ik geplaatst eom gelijke tred te houden met de andere kant.
Omdat het zo moeilijk is om er nagels in te kloppen gebruik ik groene draad.
Tot hier kon ik het alleen doen maar dan moest ik op hulp wachten.


Zo ziet het er aan de buitenkant uit.
De binnekant is hoger dan aan de composthoop zelf in de achtergrond.


Hier zie de buitenkant en de binnenkant.
De gezaagde zijboord moet wat bijgewerkt worden met een laagje verf of blackvernis.

De panelen die we gebruikten zijn deze van de garage poorten aan de straatkant.
Ze hebben 20 jaar dienst gedaan maar begonnen te rotten onderaan.
De huidige panelen zijn zo afgewerkt dat het water er direct afloopt.
Voordien was bij de afwerking onderaan niet overschilderbare silicone gewerkt.
Onderaanmoet er nog een metalen strip aangebracht worden zodat het afgesloten is tot aan de grond.

Dit was het laatste werkje dat we samen deden.
Voordien had het gras reeds een maai beurt gekregen.

Het weer is wisselvallig om niet te zeggen wispelturig.
Toch kunnen we heel veel oogsten.
We hadden een hitte golf en daarna heel wat regendagen met zeer weinig water.
Daarna kregen we mooie  dagen en minder mooie maar hier aan de kust bleef de grote hitte uit.
De voorbije nacht is het water met bakken uit de hemel gevallen en tegen 10 zaten we reeds terug in de zon. 
Dat was eerder dan voorspeld. Nu rond 14u is het hier 22°C in de schaduwen tamelijk overtrokken.

We hebben dit jaar in de serre een uitzinnig goede oogst.In de tuin varieert dat een beetje.
Niettegenstaande dat de bonen laat zijn geplant wegens het mindere weer is de oogst goed.
Gisteren nog plukten we een emmer paarse struikboontjes, een emmer staak snijbonen en een halve emmer staak Hombeek bonen.
Van deze laatste laat ik in het begin, tamelijk veel bonen hangen voor zaad.

Ik heb tot laat, gisteren avond, zitten verlezen.
Het plukken van de struikbonen was opnieuw voor Colette en het verlezen ervan voor mij.
Maar mijn been is ver in orde en zal ik van nu af aan veel meer kunnen doen in de tuin.

______________________________________________________________________________
Wat tomaten betreft:





Dit is (boven) de begin oogst , (midden) de volgende oogst en onderaan de oogst van gisteren.
Zo zie je ook dat er weinig kleinere tomaten tussen zitten en dat ik niet overdrijf, het een grote, goede oogst te noemen.
Maar we zijn pas halfweg.
Hetzelfde geldt voor de komkommers (ook in de serre)
De bonenoogst, buiten,  is ook zeer goed. 
Bij de staakbonen was het gisteren de tweede pluk en er zullen er nog vele volgen.
Van de twee rijen paarse boontjes is er één gerooid voor de eindpluk van een volle emmer.

_________________________________________________________________________________________________

Er zijn ontelbare soorten tomaten.
Kijk maar eens op onderstaande site en sta verwonderd zoals ik het ben.
http://www.madametomate.eu/nl/tomatenalfabet/

Om te onthouden:
Op 13 september 2015 is er het 10de Fête de la tomate et des légumes anciens.
Festival Landbouw en platteland.
Op enkele jaren tijd is dit feest een referentie geworden voor tomatenplanters en andere tuinliefhebbers.
Met meer dan 50 standen, 1.000 variëteiten en exposanten uit Frankrijk, België en Duitsland is Haverskerque even de hoofdstad van de tomaat.
http://www.uitinvlaanderen.be/agenda/e/fete-de-la-tomate-et-des-legumes-anciens/e7bd4228-5a1f-4d3e-be4b-dea00e27bd94

Om af te sluiten iets buiten ons gewone bereik: De tomatina van Valencia.

Elk jaar wordt er op de laatste woensdag van augustus een gezellig festival georganiseerd.
Een extra detail; er vliegen honderden kilo’s tomaten om je oren bij dit festival.
Tijdens Tomatina is het namelijk de bedoeling elkaar te bekogelen met deze tomaten!
http://www.verrassendvalencia.nl/tomatina.html

Om afbeeldingen te zien van de tomatina:

https://www.google.be/search?hl=nl&site=imghp&tbm=isch&source=hp&biw=1920&bih=922&q=tomatina&oq=tomatina&gs_l=img.3..0l4j0i30l6.1593.4045.0.4914.8.8.0.0.0.0.110.587.7j1.8.0....0...1ac.1.64.img..0.8.582.n7OxqydoQxM_____________________________

Het was eerder een zwaar weekend met telkens, zowel zaterdag als zondag, zeer mooi weer.
-Zaterdag: broer en zussen van Colette met parter, familiedag.
-Zondag: Ik zelf, met broer met partner en een zus met partner plus één zus alleen. We waren op restaurant voor een ruime maaltijd.
Eén zus met partner ontbrak wegens geopereerd.
________________________________________________________________________________________________          

Paprika is niet eenvormig en er zijn ook meerdere kleuren.


De smaak verschilt heel weinig maar is niet te beschrijven, enkel waar te nemen met je gehemelte.


Reeds vele jaren plant ik paprikas in de mini serre en ook een rijtje in volle grond in de rijencultuur.

Deze buiten rijpen niet altijd tot een kleur .
Dan worden ze groen geplukt en in de vriezer bewaard in kleine stukjes.
Groene vruchten eet men zelden rauw. Ik geef toch ook de voorkeur aan rijpe paprika.

Over paprika in het algemeen lees je op:
http://www.groen.net/Article.aspx?id=2872

Over het telen van paprika heb je op onderstaande site een goed overzicht.
http://www.vrolijketuinier.nl/groenten_paprika.htm

Het leukste is oogsten.
-In de serre gaat het om komkommers, tomaten en basilicum.
-In de miniserre oogsten we reeds paprika.
-In de tuin betreft het broccoli, selder, sjalot en ajuin, struik- en staakbonen, courgettes, warmoes, krulkool, peterselie en salade.
Er wordt ook nog gezaaid, verspeend en geplant.
Na 1 augustus gaat het bij mij nog enkel om zaaien van veldsalade.
Er moet nog venkel, pasoi, suikertop en roodlof uitgeplant worden die vandaag allemaal moeten verspeend zijn.
Enkel nog een beetje suikertop en roodlof moeten aan de beurt komen.
Normaal gezien werk ik dat vandaag af.

Ik zaai nu meestal het zakje leeg. 
In feite zou ik het restje moeten kunnen door geven. 

Zaadzakjes die geopend zijn kan je soms moeilijk goed bewaren.
Het hangt voornamelijke af van de kiemduur van de zaden.
Zie lijstje van die kiemduur.  Kiemduur en kiemvermogen bij groenten. 27-02-13 (archief op eerste blog).

Meerdere keren had ik voor dat de kiemkracht niet meer voldoende was.
Dan moest ik in allerhaast nieuw zaad gan halen. 
Gelukkig hebben we nu een verdeelpunt van de bio- zaden van de bolster in de omtrek.

Zo heb ik veel te veel suikerbrood (suikertop) gezaaid. Mea culpa...wat een verspilling.
Indien je er nodig hebt, geef een seintje, kom af en we verspenen samen wat je nodig hebt maar er is haast bij.
Je zal zien dat het vlug gaat, kom maar af.

Dit hier is een voorbeeld hoe het wel kan lukken en hoe het in feite ook kan.
Dit is roodlof van een restje zaad van twee jaar geleden.
Er is nog meer dan voldoende.

____________________________________________________________________________________________

Groenlof kent zo wat iedereen maar roodlof is veel minder gekend.
Maak er kennis mee langs wikkipedia.

De groente roodlof of radicchio rosso (Cichorium intybus var. foliosum).
Die wordt in Italië al eeuwen geteeld en behoort tot dezelfde plantensoort als de witlof.
Roodlof heeft een bittere smaak.
Er is een kruising gemaakt tussen roodlof en witlof.
Het ras Robin is hier een voorbeeld van.
De teelt komt in Italië vooral voor in de streek Veneto, tussen Venetië, Verona en Treviso.

Van roodlof komen drie typen voor:
- Het type Chioggia, een type met donkerrode kropjes, die op sla lijken, ook wel onterecht rode sla genoemd.
- Het type rode van Verona dat in Italië naast een gewone teelt ook wordt ingekuild.
Het type ontstaan uit een kruising van roodlof met witloof.
Dit type moet als witlof geteeld worden.
De krop is wit met rode punten. Dit type is minder bitter dan de twee andere typen.
De gegevens van roodlof zijn eerder beperkt tegenover die van groenlof.
Dit hier is een licht bewerkte tekst van onderstaande site.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Roodlof
___________________________________________________________________________

Om te vergelijken bekijken we ook even het groenlof.

Groenlof (Cichorium intybus var. foliosum).
Dit is een bladgroente die het midden houdt tussen witlof en andijvie.
Het is vooral geschikt voor de najaarsteelt.
Groenlof vormt langwerpige kroppen die een milde smaak hebben.
Deze groente kan zowel rauw als gekookt gegeten worden.

Groenlof kan gezaaid worden van april tot eind juni.
Bij vroege zaai moet warm in perspotten opgekweekt en na half mei buiten uitgeplant worden.
Zo gaat de plant niet voortijdig gaan schieten (in bloei komen).

Het beste kan in de tweede helft van juni ter plaatse gezaaid worden. een De rijafstand is best van 30 tot 35 cm en uitgedund tot een plantafstand van 25 tot 30 cm in de rij.
De oogst valt dan van eind september tot begin november.
Groenlof verdraagt lichte vorst maar de buitenste bladeren worden dan wel bruin. 
https://nl.wikipedia.org/wiki/Groenlof
Op deze site kan je nog veel meer lezen over groenlof.

Typische herfstgroenten zijn onder andere:
paddenstoelen, pompoen, pastinaak, paksoi en venkel.
Ook een typische herfstgroente is herfstraap.
http://legallyraw.be/groenten-seizoen/

Wij hebben reeds vanaf het begin van onze moestuin, deze groente geteeld.
Colette is een zeer grote voorstander van venkel en maakt ze klaar op veel verschillende wijzen.
Mijn voorkeur gaat naar venkel in de wok, al dan niet samen met andere groenten.
Het is volop tijd om de venkel te planten en zo wil ik het er vandaag over hebben.


_________________________________________________________________

Terwijl ik dit schrijf is het stevig aan het regenen.
Deze nacht heeft het lelijk gedaan van donder en bliksem en ook water hoeveelheid.
Met de vooruitzichten van mooi weer voor volgende week is dat prima.
Tot nu toe stond de tuin reeds het hele seizoen droog.
Die regen is goed want ik heb reeds veel moeten begieten buiten.
_________________________________________________________________

Op https://nl.wikipedia.org/wiki/Venkel
Krijg je een behoorlijke beschrijving van venkel.
Kort en bondig gezegd:
Venkel wordt beschouwd als een kruid (het groen) en als groente (de knol).
De zaden zijn dan geneeskrachtig en daaruit worden geneesmiddelen gemaakt.

Een andere site http://www.plantaardig.com/groenteninfo/knolvenkel.htm
Is uitgebreider tot en met het kweken en ziektes toe.

_________________________________________________________________

Dit jaar heb ik geen venkel gezaaid in volle grond omdat ik gewoon geen grond vrij had op het juiste ogenblik.
Mijn eigen zaai, rechtstreeks in potjes had ik verkeerd ingeschat , zodat ik er te weinig heb.

Ik kocht enkele bakjes bij maar die zaai is machinaal gebeurd en dat trekt er wel niet op hé.
Kijk eens welke trossen plantjes je kan hebben en dat is echt moeilijk te splitsen.
Je moet zeer goed opletten als je het doet, dat je niet alles kwijt bent.
Je wordt er wel handig in na een tijdje.
Telkens er niet te lang mee bezig zijn is de boodschap.
Anders verslapt je aandacht met alle gevolgen vandien.


Dit is de eigen zaai, handmatig gebeurd.
Als er meerdere plantjes staan kan je ze gerust allemaal van elkaar scheiden met een kuttermes dat je voldoende kan uitschuiven.

Na het scheiden is het best de afzonderlijke plantjes niet meer in te potten maar ze direct in een nat voortje te planten.
Het is niet nodig dat en veel grond aan het plantje is maar er moet wel grond aan zijn.
Te jonge plantjes kan je moeilijk scheiden omdat de grond er afvalt.

Succes er mee.

Ik kreeg een bericht op de blog:

Beste, ik zoek zaad van boontjes en wel OXINEL.
Zou u mij hieraan kunnen helpen?
Groetjes
Har

Beste Har,

OXINEL is een bonensoort uit het assortiment van Vilmorin (een Frans zaadhuis)Ik weet niet of die in Nederland verdeelpunten hebben maar bij ons hier in België is Vilmorin vrij goed verspreid.
Er bestaan online Tuincentra die Vilmorin verdelen.
Misschien is dit voor jou de beste manier om Oxinel te pakken te krijgen?

Wij hier, zijn (helaas voor jou) geen tuincentrum.
We zouden je graag verder helpen maar we wensen je veel succes toe bij jouw zoektocht.
Kijk bv eens op:https://www.online-tuincentrum.be/groentezaden-c-265.html
Klik er op peulvruchten.

Wij zijn een ecologische vereniging die 1 keer per jaar een zaadactie houdt voor onze leden.
Wij bieden enkel ecologische zaden aan.

Vilmorin verkoopt gewone zaden.
Ze hadden enkele bio- zaden maar het werd geen succes.
Nu zie ik ze niet meer in de zadenstand liggen.
Ik gebruik enkel gewone zaden als ik met bio- zaad weinig of geen opbrengst heb.

Dat kan aan het zaad liggen, aan de soort grond maar ook aan een persoonlijk gemaakte fout (vb: te diep gezaaid enz.).

Ik ben geen fanatieke ecologist maar een gematigde. 
Ik kweek niet graag met verlies!

Jaren geleden kweekte ik ook een tijdje de Oxinel struikboon.
Plots werd moeder de vrouw verliefd op paarse bonen, verkrijgbaar bijvelt. Die boontjes hebben of een veel kortere peul hebben dan die van de Oxinel.
Ze zijn wel dunner en fijner van smaak.
Maar ja over goesting en smaak valt niets te zeggen, dat aanvaard je gewoon.

Als de bonen bij mijn echtgenote in de smaak vallen dan kweek ik die.
Wij zijn een goed samenwerkende vennootschap: Mijn vrouw vraagt, ik kweek, flink geholpen door mijn broer en zij maakt er dan een fijn gerecht van.
Dit is nu eens een heerlijke manier van werken!

Wat biologische zaden betreft hebben wij nu hier in de omtrek, een bio- winkel die bio- zaden verkoopt.
Ze bieden de zaden aan van het zaadhuis 'De bolster'.  Wat niet voor handen is, wordt bijbesteld.

Gisteren beleefden we een eerste pluk van boontjes.


En dat zijn 3 soorten die op dezelfde moment klaar zijn voor de opening pluk.
We zien de paarste struikbonen, de platte staak snijbonen en de zeer lange staak Hombeek boon (een oud Vlaams ras met de nieuwe naam omdat de oude verloren is gegaan).
De pluk was voor Colette.


Het verlezen (knippen van beide uiteinden) was voor mij.
Deze drie soorten zijn volledig draadloos.


Vooraleer we de staakbonen konden plukken moesten we eerst de staken min of meer recht zetten en fatsoeneren.
Mijn broer was speciaal afgekomen om die klus te klaren.
Het was een half uur kunst en vlieg werk.

Vooral het scheiden van de staak- groepen vergde wat moeite.
De drie groepen snijbonen (links) lagen helemaal in elkaar geslagen.
Bij de Hombeek boon is de derde groep van rechts, heel zijn top kwijt.
Die staat er nu nog verslenst bij.
Van deze bonen moet ik zelf zaad winnen.
De kweker bij wie ik de zaden kocht staat niet meer op de jaarlijkse planten markt en een adres heb ik niet.

Een dipje in het zomerweer met enkel herfstdagen tussendoor.
Dat komt wel eens voor in augustus maar uiterst zelden in de maand juli.
Er was veel regen beloofd maar veel water kwam er opnieuw niet van.
Zaterdag kregen we een korte maar grille zomerstorm te verwerken.
Niet dat er veel schade was maar we zijn aan het ergste ontsnapt.

Staak bonen die door mekaar worden geschut, dat zie je per voorkeur beter niet gebeuren.
Eerst was er een stevige zuidwester die de nu slappe koord noodzakelijk maakte.
Toen stond de koord gespannen maar na een uur keerde de wind naar het noordoosten en dreef de verste staken op een hoopje.

En heb je dat nog gezien?  salade die omver waait!
Het is wel eikenblad maar toch, de wind die zo laag huishoud!
Gelukkig zijn er van de courgettes reeds veel bladeren geknipt en zijn de planten vast gebonden aan de palen.

Het is jaren geleden dat ik nog zulke mooie tomaten had.
Sedert half juli oogsten we sporadisch.
Ik had de gewoonte ze, na de pluk te laten bijrijpen in de serre (kas).
Maar met het eerder hete weer werd ik teruggefloten vanuit de keuken.
'Zeg, dat waren geen rijpe tomaten maar gekookte die ik rap in soep heb verwerkt'.
Nu mogen, de vers geplukte, verder rijpen in de keuken of de frisse berging.


Waardoor bekom ik zo'n goed resultaat?
Op de eerste plaats komt de keuze van de soort en daarna het begieten en de bij bemesting.


Omdat het zo uitkwam dat ik naast de grote tomaten nog al wat ruimte over had, wilde ik die opvullen.
Het zijn lage mini tomaatjes geworden met een zeer grote opbrengst.

Buiten op vak 4 van de wisselteelt heb ik een mini tomaat geplant die nu stilaan woekert met een overvloed aan ranken.
Om ze te leiden gebruik ik de afsluiting met de tuin van de buurman.
Het kan maar zo gemakkelijk zijn.
Door de  zomerstorm van gisteren is die struik nu helemaal door mekaar geslingerd.

Ik heb me laten wijsmaken dat tomaten steeds mogen op dezelfde plaats staan. Vorig jaar stonden de hoge snoep (mini) tomaatjes zoals gewoonlijk tegen de serre aan.
Augustus was een natte en koude maand. (Ik hoop dat we niet opnieuw op dit senario aansturen.)
De plaag kwam op de mini's en sloeg over naar de serre.
Er stonden drie soorten: 'coeur de beuf'- 'Roma's' en 'Noir de crimée'.
In geen tijd, was mijn hele tomatenoogst om zeep.

Ik heb direct de ruiten van de serre aan de binnenkant ontsmet met azijn.
De grond werd uitgevoerd en vernieuwd.

Dit jaar heb ik dubbele (op één onderstam ) geënte tomaten geplant.
Gezien het resultaat is dit voor herhaling vatbaar.
Vanaf nu is het bijna elke dag tomatenpluk.

Doordat wij hier poldergrond hebben (zeer water houdend) geef ik pas na het planten  +/- een week,  zo om de twee dagen, een volle plastiek pot water.
Daarna laat ik het een beetje zijn beloop gaan.
Bij het vormen van de eerste vruchten giet ik één keer per week de pot vol.
Vanaf juni geef ik om de 14 dag een beetje smeerwortelgier per plant.
Daarna vul ik elke pot met water om door te spoelen.

Bij het plukken zijn de tomaten rood op een kringetje na tegen de steel.
Helemaal rood laten komen op de stam kan nogal lang duren.
Het verbetert de smaak ook niet merkbaar.