vijvers

Het werd tijd om de compost naar een drogere plaats te brengen.



Het gaat hier over de rijpe compost die zeer vochtig lag door de vele regen van de laatste weken.
Hier is de bodem ook steeds wat dieper uit geschept zodat er een ondiepe kuil is ontstaan.

Hij werd naar de zeefplaats gebracht die veel droger ligt dan van waar hij vandaan komt op de compostruimte.

De gezeefde compost heb ik wat afgeschermd met een betonplexplaat en ook afgedekt met gronddoek.
Daarmee zullen de aanwezige onkruidzaden niet kunnen kiemen ook.
Als ik, na het afdekken van de nieuwe composthoop nog grondoek over heb, dek ik ook hier de compost af.

Vorstgevoelige of juist verplante struiken worden afgedekt met bladeren.
Dit is de de vijgenstruik die ik nog zal afschermen aan de Noord, Noord – west kant met een plaat in kunststof.
Ik moet wachten tot mijn broer Gerard hulp komt bieden want alleen kan ik dat niet meer.

Dat heb ik wel geleerd om de vijgenstruik toe te dekken met een flinke hoop bladeren.
Als die plaat er zal staan zal ze dienst doen als zuidermuur.

Een sterk bloeiende struik verplanten vóór de winter vraagt ook om toegedekt te worden.
Hier in de polders, waar de noordenwind over de vlakte kan blazen kan dat nodig zijn.
Die wind werd door de ouderen, de Noordse stier genoemd.
Die generatie is zo goed als helemaal gegaan.

We hebben twee soorten kolen staan die we kunnen oogsten.

De broccoli oogsten loopt naar het einde en daarom worden de planten niet meer recht gezet en gesteund.



Van de zeven van de tien nog overblijvende planten hadden we deze morgen nog een mooie opbrengst.
En zeggen dat er vorige week ook zijn geoogst maar dan in veel mindere mate.
De oogst van vandaag werd 'levende vers' klaar gemaakt en deze middag opgediend en met smaak verorberd.



De boerenkool die goed winterhard is zullen we hopelijk nog de hele winter kunnen plukken en klaar maken.
Het is dan ook nog de moeite om die planten te rechten en voldoende steun te geven.
Ik moest wel wachten tot mijn broer hulp kwam bieden.



Eerst hebben we plant per plant gerecht en gesteund met rietstokjes.
Dan hebben we het rek waar het tuingaas voor de broccoli over was gespannen, hier geplaatst.
Raar maar waar maar ook hier blijven zeven van de tien planten over.

Er zijn enkele bladeren gesneuveld en Gerard zegt mij dan maar:
'Ik heb nog nooit boerenkool gegeten, pluk er nog maar enkele bladeren bij, morgen eet ik stamppot.'

Van vorst is er hier niets in huis gekomen. Het hoeft ook niet hoor.
Wat vóór nieuwjaar komt is geen korting. Zo zegt de volkswijsheid.
Fris was het wel maar vooral nat.
Toch steken de temperaturen aan de kust uit boven die van het binnenland.

Voor het eerst was er achterin de tuin een grote plas.

Zaterdag waren er twee sterke mannen op bezoek.

Zo heeft het mij geen moeite gekost om de potplanten allemaal binnen te krijgen.
Dit is het deel dat naar de serre werd gebracht.
Er zijn er ook nog in de veranda geplaatst.

De aronskelk heb ik hier binnen gehaald omdat ik denk deze nog in bloei te krijgen tegen het einde van het jaar.

Het zou kunnen dat de poes nog moet verhuizen om plaats te maken voor een bloeiende plant.
De geranium die in de serre staat verhuisd nog naar de veranda.
Ik vond niet direct een gepaste roller voor eronder.
Hier staat alles op wieltjes voor het gemak van het poetsen en dweilen.

Ik was dikwijls te voortvarend en moest me dan op de borst kloppen.

Ik gaf steeds de raad van: Durf te experimenteren.
Dan vergat ik er wel eens bij te zeggen dat elk experiment kan mislukken.
Soms heb ik ook wel eens geluisterd naar minder goede raad.

Ik ben het best thuis in de moestuin en kan er dan ook zeer moeilijk mee stoppen.
Wat siertuin en vijver betreft ga ik meestal te rade bij specialisten op deze punten.
Dan krijg je wel eens verkeerde raad.
Zo kreeg ik de raad om na een hardere winter onze vijgenstruik totaal in te snoeien.
Dat zou ik zeker niet meer zo vlug doen maar eerst 100% zeker zijn dat hij dood is.
Want de onze was niet dood en groeide terug van op de grond.

Het duurt zeker 5 jaar vooraleer je opnieuw vijgen plukt.
Als de winter niet te stevig is plukken we volgende herfst opnieuw vijgen.

Het is ideaal, als je over heel wat bladeren beschikt, om de struik goed toe te dekken.
Je kan best onderstaande site raadplegen en toepassen:
http://www.vijg.nl/vijgenboom/vorstschade-aan-vijgenboom/

We krijgen een eerste winterprik en dat wil zeggen dat de potplanten naar binnen moeten.

Reeds het grootste deel van de geraniums staat binnen in een nieuwe generatie van potten.
In feite is dat een cache-pot waar ik telkens een degelijk gat in boorde.
Het gebruikte materiaal is papier-maché met polyester.
Dit vormt samen een taai, licht en degelijk geheel. 
Wij vinden het sierlijke potten maar een beetje duur in aankoop.

De trap is bijna leeg gehaald. 
Het is onze bedoeling om elk jaar van die nieuwe potten bij te kopen tot we een eenvormigheid bekomen.

Ook in de kruidenhoek staan er potten die vandaag nog naar binnen moeten.

Het terras moet ook leeg gemaakt worden.
Niet alle potten kunnen in de veranda hun onderkomen vinden.
Een deel moet naar de serre waar ze bij vorstweer dubbel kunnen afgedekt worden.

Doordat ik reeds een poos in mindere doen ben vergat ik de bloembakken op tijd binnen te halen.
Nu heeft de storm een duwtje geholpen met alle gevolgen van dien.



Ik moet hier geen woorden meer aan toevoegen.



Je ziet het ook in de tuin. De hoge broccoli kolen legden er zich bij neer of moesten buigen.
Deze ga ik niet meer rechten of opbinden.
Er staan nog vruchtjes op maar eens het kouder wordt groeien ze trager en verwatert de smaak.

De stormwind heeft ook goed in de boerenkool gerammeld.
Het zal nodig zijn om ze allemaal steviger vast te binden.
Er stonden te lichte rietstokjes bij. Het is te herdoen met steviger materiaal.
Dat heb ik reeds klaar gezet maar ik zal hulp vandoen hebben om alles te plaatsen.

Ik ben nog geen vijf minuten binnen, dat ik het roodlof en de warmoes onder koepel plaatste, of het giet water.
Colette komt juist thuis van boodschappen en ze haalt de auto leeg in die gietende regen.
Ik heb haar een keer dicht genomen om wat op te warmen.
Ze liet het zich wel gevallen en dan zei ze...
'Zeg, ik heb geen koud hoor!' maar haar handen voelden aan als ijsblokjes.  Ja vrouwen hé!



Deze morgen stond de tuin droog en ik zag dat het roodlof goed droog was.
Ik vind dat zo'n mooie groente en het is nog knapperig lekker ook. Je kan het ook warm klaar maken.
Ik heb de koepeltjes een beetje rap, rap rap geplaatst.
Als de wind nu maar zijn manieren houdt of ik mag koepels vezamelen.

Ik heb er dan maar een koepel, eigen fabricaat, over geplaatst die aan de koude kant tot tegen de grond staat.
De koepel is wat aan de kleine kant maar het is nog altijd beter dan helemaal niet afgedekt.

Aan de andere kant heb ik er stenen onder geplaatst zodat het eronder luchtig blijft.
Roodlof dat in de winter droog blijft vriest niet kapot wat in natte toestand wel gebeurd

Vooraleer de koepel boven de warmoes te plaatsen had ik eerst de rotte bladeren willen verwijderen.
Dat zal dan maar voor later moeten zijn.
Warmoes die niet afgedekt is vriest niet vlug kapot in natte toestand maar toch dek ik af.
Het groeit wel vlugger bij.  Winterzon onder koepel geeft meer warmte dan blote zon.

Alleen het deel waar de warmoes behoorlijk laag staat heb ik overdekt.
Ik zal nog verder plukken en dan komt het andere deel ook voldoende laag te staan om overdekt te worden.
Zo komt de tuin grotendeels vrij of overdekt.
Wat je overdekt is aangenamer oogsten om wille van het droog zijn.

Tuinclub
Wanneer: 22/11/2015 van 10:00 tot 12:00
Plaats: café 't Oud Gemeentehuis bij Addi Cathilleweg 86, 8490 Stalhille

Verantwoordelijk: paulclicteur@hotmail.com tel: 050814171
Mogelijke themas:
Moestuin, Siertuin, Fruit, Kruiden, Voeding en Andere
o.a. Komen jouw vragen ook aan bod.

Paul Clicteur voor de moestuin en Luc Dewaele voor de siertuin

 
De zaden- en de pootgoedlijsten voor 2016 worden overlopen.
Er wordt rekening gehouden met de ervaringen van dit jaar.

Ook de samen aankopen van o.a. Bio-kippen voeders, bakmeel, witloof wortels, bio hulpmiddelen,... kunnen besproken worden.

Toen ik in de vroege morgen in de tuin kwam dacht ik dat er brokken waren gemaakt.
En ik heb in de tuin veldsalade voor nu maar ook voor later.
Als we een winter krijgen zoals langs alle kanten wordt voorspeld, dan kan die late veel later zijn dan januari.



Ik heb gisteren de tunnels gelaten voor wat ze waren en ben enkel naar de kippen gegaan.
Op het eerste zicht bleken ze gewoon uit elkaar gewaaid.
Dat is vandaag bevestigd want ze zijn onbeschadigd.
In zulk driest weer verkoos ik om enkel voor het hoogstnoodzakelijk in de tuin te gaan.
We hebben daar een hoge boom staan die veel wind vangt.



De late veldsalade is behoorlijk uitgekomen en dat is reeds een voornaam punt.
Op de plaatsen waar er geen of te weinig staat kan dat later opgevuld worden uit plaatsen waar er te veel staat.
Dat kan je zien op het voorbeeld hieronder.



Zo zag de vroege veldsalade er deze morgen vroeg uit.
Omdat er van mogelijke regen sprake is en ik me goed voelde, ben ik er aan begonnen.
Vroeger zou ik hebben gezegd: Ik ben er in gevlogen. Nu is dat: ik ben er in gekropen.

Tussendoor rechtte ik wel even mijn rug en liep ik eventjes rond in de tuin.
En in relatief korte tijd was de klus geklaard.
Er werd niet enkel gewied maar ook verplant.
Zo bekwam het vak het formaat van 80 x 120 cm.
Dit zijn de maten van een stevig glas waarmee ik eventueel het vakje nog kan afdekken.
Dat afdekken gebeurt enkel en alleen om de veldsalade proper te houden.

Het heeft hier om 2u, nog geen druppel geregend en de wind is binnen de perken gebleven.
De salade stond goed droog in het blad en met de wortels in nogal natte grond.
Ik heb dan maar besloten het afdekken ook aan te pakken.

Na enkele mindere dagen heb ik zaterdag toch een paar keer een kwartier in de tuin gewerkt.



Tussen twee vlagen in haalde ik de grove andijvie  weg van vak 1 van de wisselteeld.
Daar blijven nu nog enkele struikjes pluksalade over.

De kroppen werden in de kruiwagen gerangschikt met, in tegenstelling tot het groenlof, toch een stevige kluit aarde mee.



Eens in de serre werden, krop na krop van de rotte bladeren onderaan ontdaan en met de kluit aarde in een begoten greppel verplant.



Zo zijn er 12 stuks in het droge gebracht voor een regelmatig gebruik.

Er was bijna zoveel afval voor de composthoop, als het nog bruikbare deel voor de keuken.
Het komt er op aan dat de serre nooit helemaal opgesloten staat zodat er dampvorming ontstaat.
De deur met een gleufje op en een dakvenster open op het eerste gaatje.
Vooral als er wind is zal de serre altijd droog zijn.
Bij mistige of regenachtige dagen zal dat minder zijn maar helemaal afsluiten is enkel goed bij vorst.

Vandaag wil ik door beelden aantonen wat het verschil kan zijn op prei bij verschillende grondsoorten van licht naar zwaar.

Zo trof ik prei bij vrienden, nog geen veertien dagen geleden.
Hun grond is van de betere zandgrond in de streek van Torhout Ichtegem.
Kijk hier hoe ver de planten uit mekaar worden gezet!
Hier wordt geteelt volgens de wisselteelt.
Ik schrok van de bleekheid van de planten.
De grond is ook naar de bleke kant in vergelijking met onze vochtige polderbodem.



Zo trof ik prei bij vrienden, nog geen veertien dagen geleden.
Hun grond is van de betere zandgrond in de streek van Torhout Ichtegem.
Ik schrok van de bleekheid van de planten. De grond is ook naar de bleke kant.
Dit is dan ook winter prei maar in onze vochtige humusrijke poldergrond.
Je acht het bijna niet voor mogelijk en toch is het ook bij ons ook biologische prei.

Dit hier is een rij waarop zich nogal wat roest had gevormd.
Ik had het je willen tonen maar mijn broer is me voor geweest zodat ik te laat was voor een foto.
Ik had  het  hem gewoon vernoemd voor volgende week. 
Om maar te zeggen hoe waardevol Gerard zijn hulp is.
De andere rij is behoorlijk zuiver gebleven.
Het spreekt vanzelf dat de prei in de tuin blijft.
Enkel als er sprake is van een vorstperiode zal ik er voordien een deel naar de serre brengen en daar verdrijven (inaarden).
Ik plant onze prei in de gaatjes van de spitvork gemaakt ik een tamelijke voor.
Ik teel de prei volgens de combinatieteelt (rijencultuur).
Ook wordt hier regelmatig bijgemest met smeerwortelgier en dat kan wel eens het verschil maken.

In de mate van het mogelijke ben ik gisteren actief geweest en haalde het grootste deel van het groenlof binnen.



Veertig stuks goedgevormd groenlof netje naast elkaar, goed bereikbaar, been gebracht voor de winter.
De één al veel dikker dan de andere.



In de tuin staan er nog een vijftien groene gezonde exemplaren zonder inhoud die ik in feite bestemd heb voor de kippen.
Die zijn geplant geweest toen er een courgette wegviel.
Nu sta ik in beraad of ik ze ook in de serre breng.



Hier in de tuin blijven de neerhangende bladeren achter die deels naar de kippen gegooid worden en deels op de composthoop gegooid.

Een vijftiental grove andijvie wil ik ook nog naar de serre verplanten waar ik ze beter onder controle heb.
Die hoeven niet droog te staan om over gebracht te worden omdat ze geen hechte gesloten krop vormen.

Elk jaar haal ik de venkel binnen in de veranda.
Het is nog niet echt koud maar toch wilde ik niet meer wachten.
Anders moet je dan, bij plotse kou of een natte periode, hals over kop alles flikken.



Van de vele jaren dat de venkel naar binnen komt is het eerste keer dat er zo veel maar dat het ook zulke mooie zijn.

Als je de venkel binnen brengt moet je er rekening mee houden dat de buitenste krans verloren gaat door afrotten.

Het is een bijzondere dag in een heel bijzondere herfst waar we in de tuin nog kropsalade staan hebben.
De laatste 3 weken heb ik ze onder koepel geplaatst om ze wat te beschermen tegen te veel nattigheid.



Dit is de laatste exemplaar kropsalade die ik onder koepel bewaar tot aan zijn gebruik.

Door het warmere weer in oktober en november is de rij roodlof die ik wat laat plantte ook oogstbaar geworden.
Raar genoeg zijn er drie soorten.



De eerste soort is meer groen dan rood maar tamelijk gesloten.



De tweede soort is sterk rood en ook een gesloten krop.

De derde soort is rood maar een eerder open krop.

Van roodlof weten we dat die niet helemaal bestand is tegen vorst, tenzij dat die droog staat.
Een koepel erover zal dus noodzakelijk zijn.
Het moet ook luchtig zijn eronder tegen het rotten.
Daarom zal een kant niet op  de grond steunen maar op stenen of blokken.

Op 26 oktober was ik 78 jaar jong van hart maar lichamelijk toch versleten tot op de draad.
Mentaal breng ik het nog altijd op maar ik hou er rekening mee dat ik plots zal moeten ophouden met de blog.
Een vervolgblog zal er niet komen, dat is nu zekerheid.
Velt jabbeke laat je niet in de steek.

Reeds nu kan je terecht op faceboek:
https://www.facebook.com/veltjabbeke?fref=photo
Ik had graag de blog nog een paar jaar volhouden.
Dan zou ik ondertussen tachtig zijn maar ik vrees dat het plots zal afgelopen zijn.

Er wordt een strenge winter verwacht.
We zijn dat niet meer gewoon en met de opwarming van de aarde verwachten we geen strenge winters meer.
Maar in Ontario Canada hadden ze reeds twee heel strenge winters na mekaar.Het kan dus best ons ook t beurt vallen.

We hebben in Ontario familie wonen en zo weten we dat hun klimaat tamelijk gelijklopend is met het onze.
Hun winters zijn altijd kouder dan de onze en hun zomers zijn ook een beetje als de onze.

Onze familee daar zijn farmers. 
Voor onze normen hebben ze veel land maar volgens Canadese normen zijn ze eerder kleinere boeren.

Het is te warm voor de tijd van het jaar.
November warm en fijn, het zal een strenge winter zijn. Om maar één weerspreuk aan te halen.

Ja, in september en ook oktober sloegen ze langs vele kanten met de belofte van een strenge winter om onze oren.
November is pas goed begonnen en het is opnieuw hetzelfde liedje.
Laat er ons best op voorbereiden!

Ik was dit jaar vroeg en laat met venkel.
Door het warme weer shiet de vroegste gemakkelijk door maar de late worden voldoende groot.

Het grootste voordeel vind ik nog dat het aangenaam weer is om buiten te werken.

Maar gisteren en vandaag hebben we onze jongste kleinzoon van 10 maand om op te passen. 
Zo komt er heel weinig van in de tuin werken.

Het zou droog blijven tot rond 4 u maar rond 2u is het hier stilletjes opnieuw beginnen regenen.

Gelukkig kon ik gisteren het invoeren in de serre compleet afwerken.

Het invoeren van de serre heeft meer tijd en moeite gekost dan ik had verwacht.



Dan maar vandaag zwavelbloem verbranden in een gesloten serre.

Dat deed ik rond half twaalf en rond 3 u is het nog niet te doen om lang in de serre te blijven.
Ik wilde de ruiten binnen in de serre wassen met azijnwater 1 op 2.
Het zal voor morgen zijn.

Gisteren kregen we in de namiddag een stevige regenvlaag over ons heen gegoten.



Vooraf had mijn broer de rechterkant van de serre uitgevoerd zodat ik de zuren kon doorspoelen naar de ondergrond.



Juist toen het gras gemaaid was, lees eerder 'toen de bladeren op gemaaid waren', is het beginnen te regenen.
Eerst was het nog gezapig weg maar dan gingen voor een eerder korte periode, de hemel sluizen toch breder open.



Zo hebben we een hoop bladeren die in fijne laagjes op de composthoop moeten tussen mest laagjes.

De composthoop is opnieuw met een zestal laagjes aangevuld.
Toch lijkt het er op dat hij niet veel verhoogt door het aantassen.