ELFENBLOEM 'ORANGE QUEEN ' - EPIMEDIUM

Botanische tulpen zijn ze er geschikt voor de tuin en rotstuinbeplanting.
Ze komen van oorsprong uit Midden- azie
ze worden ongeveer 15 - 25 cm hoog en bloeien maart - april.na de bloei de bloemetjes en de bollen laten zitten,ze komen elk jaar terug ... deze soorten
Plant tulpen in combinatie met b.v. tweejarige lentebloemen: vergeet-mij-nietjes, viooltjes, madeliefjes of in samenspel van kleuren met laagblijvende bol- en knolgewassen waarvan de kleuren mooi passen bij gekozen tulpen

Wondklaver is een sierlijk kruidje wat in de natuurgeneeskunde haar toepassing kent in omslagen bij slecht genezende wonden, soms kruipt hij, soms groeit hij rechtop. De plant is bedekt met zilverkleurige haartjes. De bloem is normaal gesproken geel, maar kan ook oranje, rood Coccinea staat voor de rode bloemvariant. Aan zee komt zelfs een witte variant voor Wondklaver past goed in de volgende gerechten:
het blad in: Salades, decoratie kruid, vleesgerechten, soep en bij bonengerechten
de bloem in: Salades, desserts, kruidenthee.
Een kruidenthee van wondklaver werkt bloed reinigend, toepassing vers. de individuele vlinderbloempjes plukken en bestrooien over een dessert of toevoegt aan een kruidenthee u zult versteld staan van het resultaat.

Deze Viburnum is een bladverliezende,
bossige en breed uitgroeiende heester.
De cultivar 'Mariesii' heeft een opvallende horizontaal takkenstruktuur waarop eind april en in mei grote ronde bloemhoofdjes groeien met witte schutbladen
De bladeren van de struik zijn eirond,
Langs de rand is het blad getand
,op de nerven is een lichte beharing waar te nemen
In de herfst verkleuren de bladeren naar roodachtig paars en mooi om te bloemschikken.

Een zeldzame, unieke kleur voor in de tuin !
zwart blijft zwart, de een vindt het mooi de ander niet. Ik vind haar prachtig, ze voegt iets speciaals toe aan de tulpen wereld

Perzische muts genoemd is afkomstig
uit het oosten van Noord-Amerika
De planten breiden zich uit
door ondergrondse kruipende stengels.
De luchtige, witte bloeiwijzen steken in het voorjaar mooi en opvallend boven het mooie bladerdek uit
Mooie aantrekkelijke groene bladeren die ietwat eirond zijn met 3 tot 5 lobben
Jonge bladeren zien er frisgroen uit
In de winter kleuren oudere bladeren oranjerood aan
Het blad lijkt een beetje op Heuchera
en Tolmiea (Kindje-op-moeders-schoot)
Tiarella is een waardevolle groenblijvende bodembedekker voor licht beschaduwde plaatsen
Zorg voor een voldoende humusrijke,
kalkrijke en vochtige bodem

deze grote bollen zo vroeg mogelijk in het seizoen (najaar) liefst meteen nadat je ze gekocht hebt.
Dit is noodzakelijk omdat de wortels al beginnen te ontwikkelen in de verpakking
Ze houden van droge grond,
kleigrond heeft extra zand nodig.
Soorten die goed worden verzorgt komen jaar na jaar terug, soms gebeurt het dat stengels niet meer gaan bloeien, plant in dat geval nieuwe bollen op een andere locatie het liefst in de buurt van bodembedekkers.
De bloemen hebben een muskusachtige geur.
Tips :
De bollen kunnen best op hun zijkant in de grond worden gepland om te voorkomen dat er water in het holle hart zou blijven staan en rot veroorzaakt.
Ze starten op sommige plaatsen moeilijk, maar eens de Fritillaria aan de groei is, ontstaat een stevige uitgroei.
Bij een wijziging van de standplaats kan u best de planten verdelen in september of oktober om deze dan onmiddellijk te herplanten.
Van augustus tot september kunnen klisters aan de bollen weggenomen worden. Deze kunnen opgekweekt worden tot jonge plantjes (in bakken of potten) en de bollen zullen na 4-5 jaar bloeien.
Er wordt gezegd dat de keizerskronen (in sommige gronden) mollen verdrijvend zou zijn omwille van het verspreiden van de onaangename geur.

Verbascum komt in de natuur voor
en er zijn ook gekweekte vormen
De plant groeit op droge
of lichte vochtige grond en in volle zon
Verbascum is in de tuin vooral goed te gebruiken
als een accentplant
In een border met voornamelijk lage planten kan Verbascum een overgang vormen
naar de hogere planten achter in de border
Hij bloeit vrijwel de hele zomer
Door onderlinge kruising zijn veel hybriden ontstaan
Er zijn tweejarige en overblijvende soorten

In de volksmond verkeerdelijk'tulpenboom'genoemd.
De echte tulpenboom is de Liriodendron !
De Magnolia x soulangeana staat op foto rechts
Meest voorkomende grote tulpvormige bloemen verschijnen vlak voordat het blad uitloopt
De kleur is wit met rozepurper aan de voet
De bloemen zijn geurend standplaats volle zon tot lichte schaduw
Niet echt kieskeurig maar groeit best op een goede, humusrijke en voedingrijke bodem liefst lichtzure grond omdat op een te kalkrijke bodem de plant gevoelig kan zijn voor ijzergebrek Magnolia brooklynensis ‘Yellow Bird’ staat op foto links onder Middelgrote struik mooie zachtgele bloemen !
De hoogte na 10 jaar is 400 cm.
De bloemkleur is cremegeel,
deze plant is zeer winterhard
Magnolia 'Susan' staat op foto links boven,
trager groeiend met paars-rode grote bloemen
na bloeiend de ganse zomer

Grote wortelstandige bladeren
Hoogte: 150-175 cm. het blad is Bruinig-groen, getand
Groeiplaats: in goede voedzame tuingrond
Een heel mooie solitairplant, maar ook fraai in groepen als achtergrondplant in grotere tuinen
Het diep ingesneden blad en de rode bloemen geven dit lid van de rabarberfamilie een apart cachet
Overtuig u bij aankoop dat u de juiste soort geleverd krijgt, er is namelijk enige verwarring in de naamgeving
goed winterhard
Vermeerderen kan door het delen van de wortels.

Straalscherm is een schermbloemige,
met zeer mooi kantachtig blad en witte bloemen, de buitenste randbloemen zijn opvallend groot
het geheel doet denken aan een verkleinde uitvoering van een hydrangea-scherm
Ze groeit het beste op voedzame, doorlatende grond,
en zaait zich uit wanneer ze zich eenmaal thuis voelt

Stermagnolia’s bloeien al in maart en zijn daarmee de vroegste van alle magnolia’s. Deze soort is de dwerg onder de magnolia’s, want de planten worden niet hoger dan 3 m en groeien zeer traag. Nog voor het uitlopen van de bladeren verschijnen de talrijke, geurende, witte tot rozerode, deels gevulde, stervormige bloemen.

Camellia Japonica : dit is bij de meeste mensen de meest gekende en populairste soort camelia's, meestal worden ze ingedeeld naar hun bloemvorm : enkele, halfgevulde of gevulde bloemvormen. Er bestaan wel meer dan 2000 verschillende cultivars met bloemen in allerlei gedaantes, zo heb je botanische juweeltjes die bijna echte pioenbloem geven en weer anderen die sterk aan anemonen doen denken. Enkele gekende soorten zijn o.a : Camellia japonica ' Adolphe Anduson' (halfgevulde donkerrode bloemen), Camellia japonica 'Alba Plena' (dubbele sneeuwitte bloemen), Camellia 'Mary Costa' (witte anemoon achtige bloemen) , Camellia 'Margaret Davis' ( tweekleurig, gevulde pioenvormige bloemen wit van kleur met rode rand) , Camellia japonica 'Lavinia Maggi' ( witte gevulde bloemen met karmijnrode en lichtroze strepen 

In tegenstelling tot de gekende reukerwten is dit een laagblijvende, vroegbloeiende en winterharde reukerwt. Een gemakkelijk te houden vaste plant die al vroeg op het jaar veel kleur geeft aan de lentetuin.

De plant dankt zijn naam
aan de zaaddoosjes die op penningen lijken
bloeit vanaf april in een fraaie mauve kleur
Daarna verschijnen de eerst groene
later zilverkleurige platte zaden,
de zogenaamde “zilverlingen”
De zilveren penningen zijn mooi indroogboeketten
Van de judaspenningen bestaan dan ook een groot aantal gekweekte cultivars

Dwergkwee of Japanse sierkwee (Chaenomeles japonica, Chaenomeles species) is een meerstammige, sterk vertakte, grillige en doornige struik
Geschikt om te planten in kleine en middelgrote sierfruit tuin. De bloemen zijn meestal rood, roos of wit.De blaadjes van de bloemen zijn eetbaar
Het is een zeer gemakkelijker plant voor de kleine fruittuin of siertuin
In het voorjaar is het een erg opvallende bloemheester. In het najaar kan je de kweeachtige vruchten bewonderen en plukken. De mooie, geurende dwergkweevruchten zijn rijk aan pectine, zuren en vitamines. 'Cido' geeft de grootste vruchten. De gele, geurende vruchten zijn zeer geschikt om te verwerken tot sap en lekkere jam.

Pachysandra is een groenblijvende bodembedekker wenst halfschaduw en schaduw.
Op kalkrijke gronden groeit Pachysandra ronduit slecht
Tegen morgenzon is de heester goed bestand,
in felle zon kwijnt hij weg en blijft klein van omvang
Pachysandra is goed te stekken.
Snij er een stengel vanaf,en zet hem in goede potgrond,na drie tot vier weken is de stengel beworteld In een vlak van Pachysandra kunnen talloze andere heesters worden geplant.
Vooral beplanting met een losse en open groeivorm leent zich daar uitstekend voor.

Het Maarts viooltje is een overblijvende plantje
Het heeft geen bovengrondse stengels maar vormt wel langgerekte uitlopers die op de knopen wortelen en een nieuw plantje vormen.
De langstelige bladeren staan in rozetten
Jonge bladeren zijn niervormig en nemen met het ouder worden een hartvorm aan
De bloemen, die in maart bloeien hebben vijf gelijkvormige, stompe kelkblaadjes en vijf paarsviolette kroonblaadjes die
een tweezijdige symmetrische bloem vormen.
De 'middelste' kroonblaadjes wijzen, in tegenstelling tot die van het driekleurig viooltje,
duidelijk schuin omlaag.
Maarts viooltje is een van de oudste sierplanten en daarnaast ook geneeskruid en parfumleverancier.
Al sinds eeuwen worden de geurstoffen van de plant benut, niet alleen voor het maken van parfums, maar ook bij het bereiden van de drank 'sherbet' in het Midden-Oosten, en vroeger om de muffe lucht uit kerken en huizen te verdrijven.
In de volksgeneeskunde was het een middel tegen o.a. huiduitslag, pijn en kinderziekten.
In oude kruidenrecepten komt het voor als bestanddeel van gorgeldrankjes en mondwater.
Maarts viooltje is rijk aan vitamine C.
In het Middeleeuwse Engeland was het gerecht "vyolette" populair: de bloempjes werden gekookt en uitgeperst en het sap werd toegevoegd aan melk met rijstemeel en honing

Zijn naam verraadt zijn manier van voortbewegen en is ook ontleend aan zijn speciale nestbouw. Hij kleeft als het ware tegen de boom en hij is de enige Europese vogel die in staat is om met zijn kop naar beneden de stam af te dalen en om langs de onderkant van horizontale takken te lopen
Om af te dalen grijpt hij de boomstam met één poot telkens wat lager vast, terwijl hij zich boven nog vasthoudt met de andere poot.
Ook bij het omhoog klimmen verplaatst hij zijn poten om beurt. Zijn korte staart gebruikt hij niet om te steunen, hij rekent volledig op zijn sterke poten en klauwen

Dit voorjaarsanemoontje bloeit lieflijk met prachtige, zilverwitte bloempjes, groeit snel uit in humusrijke grond en onder bladverliezende heesters en hoge vaste planten Bloeit in maart - april
wordt circa 15 a 20 cm hoog.