Archief

Het is een laagblijvend kruid (15 centimeter), dat zich via zijn dunne wortelstokken langzaam kan uitbreiden, zonder dat het echt gaat woekeren
Aan de rechtopstaande, vierkante stengeltjes staan kransen van een achttal blaadjes, die elk ongeveer een halve centimeter breed en ongeveer drie centimeter lang zijn. De blaadjes zijn aan de rand ruw behaard
In mei bloeit het kruid met platte, vertakte trosjes witte, kruisvormige bloemetjes.
Na de bloei ontstaan bolvormige vruchtjes met een doorsnede van enkele millimeters, die haakvormige borsteltjes bezitten waarmee ze zich kunnen vasthechten aan kleding of aan de vacht van passerende dieren. Bedstro is gemakkelijk te onderscheiden van de andere leden van het geslacht Walstro (Galium) doordat het kruid een typische geur verspreid als het na het plukken begint te verwelken. Vaak wordt die geur vergeleken met vers gemaaid gras, maar ik vind het veel aromatischer Lievevrouwebedstro gedijt het best in frisse humusrijke bodem in schaduw tot halfschaduw. Een plekje in de zon is ook mogelijk, maar echt goed gedijen zal het kruid daar niet. Lievevrouwbedstro is te vermeerderen door scheuren of door zaaien, de bodem zeker in de beginfase voldoende vochtig houden. De oogst van de blaadjes valt kort voor de bloei in mei-juni. Gedroogde blaadjes hebben een krachtig aroma. Thee van getrokken blad helpt hij slapeloosheid en nervositeit
Ook werkt het bloedzuiverend. Geurzakjes in de linnen- of kledingkast verdrijven motten
Meidrank
Een fles witte wijn (Moezel, Elzas)
Suiker - Citroen -Eventueel een glas cognac
bereiding :
De in bloei staande plant wordt afgesneden en gedroogd Een handvol van deze gedroogde plant wordt met de fles witte wijn overgoten, suiker toevoegen naar smaak. Dit mengsel één nacht laten rusten in een kelder of op een andere koele plaats
Daarna zeven en citroen toevoegen. Wil men het aperitief wat pittiger dan kan men een geutje cognac toevoegen... ijskoud opdienen !
De legende van Lievevrouwebedstro
Er was eens een koning die zijn lijfartsen rijkelijk betaalde om hem van middeltjes te voorzien die hem voor de dood behoedden. Op een dag kreeg de koning een beker walstro, hét middel, volgens zijn artsen. Nu was er in het paleis een knecht die ook wel heel lang wilde leven, en er stiekem een flinke teug uit nam. De dief werd spoedig gegrepen en ter dood veroordeeld. Toen zei de knecht: “Als u mij doodt, dan sterf ik jong en dan weet u dat uw artsen u voor de gek houden." De koning dacht diep na en vond uiteindelijk dat hij dit risico niet kon nemen. Hij liet de knecht daarop vrij, Beiden stierven toch, maar wel op hoge leeftijd. Sindsdien ontstond het spreekwoord “Tegen de dood is geen kruid gewassen.”

Voor de schaduwrijke tuin
is de elfenbloem een uitkomst
Het mooie, aantrekkelijke blad en de tere bloemen zijn in het voorjaar een lust voor 't oog
Epimedium heet de plant voluit.
Het is een onmisbare plant voor een schaduwrijke tuin
Wie eenmaal een paar plantjes heeft aangeschaft, raakt verslaaft aan de prachtig hartvormig bladeren,
de kleine bloemen een lust voor het oog,de kelkbladen van de bloem worden niet groter dan 1,5 - 2 cm.
Bloemen zijn er afhankelijk van de soort
en de variëteit in vele kleuren.
De hoogte van de plant is 20 -45 cm
en de breedte van 30 - 45 cm
De elfenbloem is mooi in groepen geplant als onder beplanting, ook als solitaire groep
Een licht humeuze grond is een vereiste
Op natte gronden kwijnt de plant langzaam,
maar zeker weg
Het duurt een paar jaar
voordat er een gesloten groep ontstaat
De plant wordt vermeerderd door de pol in het najaar
of net na de bloei te scheuren
Ook kunnen de rijpe zaden in een pot
in een koude bak worden gezaaid
Epimedium kent veel soorten en variëteiten.
Sommige zijn groen blijvend, de bladeren van deze soorten verkleuren in de herfst en winter
naar brons rood tot rood
De bladverliezende soorten lopen in het voorjaar met een verschillende bladkleur uit
Sommige lopen met groen blad uit,
andere met roodachtige tinten.
Om de groei van nieuw blad te stimuleren kan het oude blad aan het eind van de winter worden weggeknipt.
Door deze voorjaars snoei,
zijn de bloemen ook beter te zien.

Botanische tulpen zijn ze er geschikt voor de tuin en rotstuinbeplanting.
Ze komen van oorsprong uit Midden- azie
ze worden ongeveer 15 - 25 cm hoog en bloeien maart - april.na de bloei de bloemetjes en de bollen laten zitten,ze komen elk jaar terug ... deze soorten
Plant tulpen in combinatie met b.v. tweejarige lentebloemen: vergeet-mij-nietjes, viooltjes, madeliefjes of in samenspel van kleuren met laagblijvende bol- en knolgewassen waarvan de kleuren mooi passen bij gekozen tulpen

Wondklaver is een sierlijk kruidje wat in de natuurgeneeskunde haar toepassing kent in omslagen bij slecht genezende wonden, soms kruipt hij, soms groeit hij rechtop. De plant is bedekt met zilverkleurige haartjes. De bloem is normaal gesproken geel, maar kan ook oranje, rood Coccinea staat voor de rode bloemvariant. Aan zee komt zelfs een witte variant voor Wondklaver past goed in de volgende gerechten:
het blad in: Salades, decoratie kruid, vleesgerechten, soep en bij bonengerechten
de bloem in: Salades, desserts, kruidenthee.
Een kruidenthee van wondklaver werkt bloed reinigend, toepassing vers. de individuele vlinderbloempjes plukken en bestrooien over een dessert of toevoegt aan een kruidenthee u zult versteld staan van het resultaat.

Deze Viburnum is een bladverliezende,
bossige en breed uitgroeiende heester.
De cultivar 'Mariesii' heeft een opvallende horizontaal takkenstruktuur waarop eind april en in mei grote ronde bloemhoofdjes groeien met witte schutbladen
De bladeren van de struik zijn eirond,
Langs de rand is het blad getand
,op de nerven is een lichte beharing waar te nemen
In de herfst verkleuren de bladeren naar roodachtig paars en mooi om te bloemschikken.

Een zeldzame, unieke kleur voor in de tuin !
zwart blijft zwart, de een vindt het mooi de ander niet. Ik vind haar prachtig, ze voegt iets speciaals toe aan de tulpen wereld

Perzische muts genoemd is afkomstig
uit het oosten van Noord-Amerika
De planten breiden zich uit
door ondergrondse kruipende stengels.
De luchtige, witte bloeiwijzen steken in het voorjaar mooi en opvallend boven het mooie bladerdek uit
Mooie aantrekkelijke groene bladeren die ietwat eirond zijn met 3 tot 5 lobben
Jonge bladeren zien er frisgroen uit
In de winter kleuren oudere bladeren oranjerood aan
Het blad lijkt een beetje op Heuchera
en Tolmiea (Kindje-op-moeders-schoot)
Tiarella is een waardevolle groenblijvende bodembedekker voor licht beschaduwde plaatsen
Zorg voor een voldoende humusrijke,
kalkrijke en vochtige bodem

deze grote bollen zo vroeg mogelijk in het seizoen (najaar) liefst meteen nadat je ze gekocht hebt.
Dit is noodzakelijk omdat de wortels al beginnen te ontwikkelen in de verpakking
Ze houden van droge grond,
kleigrond heeft extra zand nodig.
Soorten die goed worden verzorgt komen jaar na jaar terug, soms gebeurt het dat stengels niet meer gaan bloeien, plant in dat geval nieuwe bollen op een andere locatie het liefst in de buurt van bodembedekkers.
De bloemen hebben een muskusachtige geur.
Tips :
De bollen kunnen best op hun zijkant in de grond worden gepland om te voorkomen dat er water in het holle hart zou blijven staan en rot veroorzaakt.
Ze starten op sommige plaatsen moeilijk, maar eens de Fritillaria aan de groei is, ontstaat een stevige uitgroei.
Bij een wijziging van de standplaats kan u best de planten verdelen in september of oktober om deze dan onmiddellijk te herplanten.
Van augustus tot september kunnen klisters aan de bollen weggenomen worden. Deze kunnen opgekweekt worden tot jonge plantjes (in bakken of potten) en de bollen zullen na 4-5 jaar bloeien.
Er wordt gezegd dat de keizerskronen (in sommige gronden) mollen verdrijvend zou zijn omwille van het verspreiden van de onaangename geur.

Verbascum komt in de natuur voor
en er zijn ook gekweekte vormen
De plant groeit op droge
of lichte vochtige grond en in volle zon
Verbascum is in de tuin vooral goed te gebruiken
als een accentplant
In een border met voornamelijk lage planten kan Verbascum een overgang vormen
naar de hogere planten achter in de border
Hij bloeit vrijwel de hele zomer
Door onderlinge kruising zijn veel hybriden ontstaan
Er zijn tweejarige en overblijvende soorten

In de volksmond verkeerdelijk'tulpenboom'genoemd.
De echte tulpenboom is de Liriodendron !
De Magnolia x soulangeana staat op foto rechts
Meest voorkomende grote tulpvormige bloemen verschijnen vlak voordat het blad uitloopt
De kleur is wit met rozepurper aan de voet
De bloemen zijn geurend standplaats volle zon tot lichte schaduw
Niet echt kieskeurig maar groeit best op een goede, humusrijke en voedingrijke bodem liefst lichtzure grond omdat op een te kalkrijke bodem de plant gevoelig kan zijn voor ijzergebrek Magnolia brooklynensis ‘Yellow Bird’ staat op foto links onder Middelgrote struik mooie zachtgele bloemen !
De hoogte na 10 jaar is 400 cm.
De bloemkleur is cremegeel,
deze plant is zeer winterhard
Magnolia 'Susan' staat op foto links boven,
trager groeiend met paars-rode grote bloemen
na bloeiend de ganse zomer