Categorie: Bloemschikken

Deze Lobelia is een rijkbloeiende
en heeft graag een zonnige plaats
de bloeitijd is augustus september
Er zijn 2 soorten lobelia's
De ene soort met heel veel kleine blauwe bloempjes
en dan zijn er de soorten die winterhard zijn
en soms meer dan 1,5 m hoog kunnen worden
De hoog opgroeiende lobelia's houden van een doorlopende vochtige bodem,
en kunnen slecht tegen uitdrogen
verzorging:
De tuinlobelia's vragen regelmatig water
Ze verdragen uitdrogen slecht
vermeerderen :
Zaaien, ontkiemen bij constante temperatuur,
dus buiten onder glas maart - april
De grotere soorten kun je scheuren

De bloemen komen voor in brede trossen
met stevige bloemstengels
Voor de soort zijn de bloemen groot te noemen (5-6 cm) waarvan de puntige gele knoppen
licht geel openen om wit te ontluiken
De gele stuifmeeldraden met de helmknoppen maken lang het sierraad uit van de bloem.
Typische kenmerken van de moschataspecies zijn:
de bijzonder fijne geur, de vorm van de trossen en de subtiliteit van de bloemen.
Het blad is weelderig groot en rond, bruinachtig groen glanzend terwijl het zeer jonge gewas
roodachtig-bruin uitloopt
Hoogte 120-150 cm.
De variateit kan solitair, in massieven of in combinatie met vaste planten in de mixed borders gebruikt worden. Deze roos werd uitgekozen door Koningin Paola en kreeg haar koosnaam Rosalita, die ze als kind had.
Louis Lens noemde deze roos naar koningin Paola
De prinses was dol op rozen en was goed bevriend met de bekende rozenveredelaar uit Onze-Lieve-Vrouw-Waver. Samen met haar hofdames bezocht de prinses af en toe (incognito en rijdend in een "Geitje") zijn huis en kwekerij aan de Mechelbaan Paola, die toen nog op paleis Belvadre woonde, had de roos zelf gekozen bij Louis Lens en hij wilde haar Belle de Belvadrea noemen, maar Paola had liever een meer discrete naam die niet rechtstreeks naar haar verwees
Gravin Nanda d'Ursel, ook van Italiaanse afkomst, verklapte aan Lens dat Paola toen ze een klein meisje was Rosalita of roosje werd genoemd,
en dat werd ook de naam van de nieuwe en meermaals bekroonde roos (gewonnen in 1997)

Geef de planten een zonnige standplaats in een voedzame en vochthoudende grond
Zorg dat de grond in de winter wel doorlatend is
Een ideale plant voor zandgronden,
en minder geschikt voor de zware klei.

De bloem wordt gevormd
door een heleboel kleine bloemen
Op de top van de stengel en bloem
zit een kruin van jonge groene bladeren
De bloemen produceren veel nectar,
zodat er altijd veel bijen rond de Eucomis zitten
De plant is erg geschikt als pot plant,
welke je gedurende de winter binnen kunt zetten
Begin met water te geven
wanneer de groei van de plant weer begint
Ik heb ze sinds enkele jaren
ook in de volle grond geplaats,
waar ze het ook heel goed doen
Ze zaaien zich zelfs spontaan uit

Deze Sedum vereist een humus rijke grond,volle zon en op tijd water. De verrassing van deze Sedum is niet alleen de grootte, maar vooral de verkleuring die in de loop van het seizoen optreedt: van lichtgroen in het voorjaar naar paars-rood in de zomer. de stengels en de dikke bladeren zijn bruinrood getint
Deze kleur maakt deze sedum al bijzonder
In augustus verschijnen stervormig afgeplatte schermen met roze bloemen.
De Matrona heeft beduidend sterkere 4stengels,
waardoor de plant niet hoeft te worden gesteund
Konijnen en slakken laten deze Sedum ongemoeid.
Door de zoutzurige smaak van het vocht in het blad.

Het is plantje is zeer geschikt om op beschaduwde plaatsen in de tuin die door overhangende takken van bomen of struiken in een schemertoestand verkeren te plaatsen Het is een groenblijvende vaste plant, die opgewassen is tegen minimale lichttoetreding.
In de nazomer komen tussen de grasachtige halmen rechtopstaande bloemstengels te voorschijn met paarse, kraalvormige bloemen.
Liriope verlangt een goed doorlatende grond
Voeg voor het planten een flinke hoeveelheid humusmateriaal aan de grond toe.
Bij een plantafstand van vijftien centimeter onderling is de bodem binnen twee jaar volledig bedekt.
In het tweede jaar na aanplanten wordt het aantal bloemstengels beduidend meer dan in het eerste jaar.
Aan het begin van de lente kunnen eventueel bruin geworden bladen worden weggeknipt,
ook is het dan tijd om te groot geworden pollen te scheuren en elders uit te planten.

Wanneer de herfst zijn kopje opsteekt en de vele bloemen langzaam verdorren, steken deze krokusvormige bloemen hun hoofdje boven de grond.
Ze kondigen niet de lente aan,
maar bloeien pas als de zomer voorbij is.
Hun naam hebben ze daarom ook niet gestolen Colchicum autumnale
Stijlloos betekent dat bloeien zonder bladeren,
deze komen in het voorjaar tevoorschijn
Van oorsprong is het bolgewas afkomstig uit het gebied Kolchis, een landschap aan de oostkust bij de Zwarte Zee. De Grieken noemden de plant Kolchicon en naar aangenomen wordt zijn zij de vinders van de plant
De gifmengster Medea woonde in het gebied Kolchis. Misschien bediende ook zij zich van het gif dat in Colchicum voorkomt.
De plant is namelijk buitengewoon giftig !

Een mandje gevuld met enkele roosjes
vruchten van hersthooi, Eucalyptus, groen
en enkele platte schelpen.

Lysimachia clethroides,
ook wel olifantstaartje genoemd is een vasteplant voor volle zon of halfschaduw en een wat vochtige grond
De plant wordt ongeveer 80 cm hoog en bloeit met grappige sierlijk overhangende trossen.
Het blad kan in wat koudere gebieden mooi verkleuren naar oranje en gele tinten
Reserveer wel genoeg plek in je border voor deze plant, hij vormt na een paar jaar een forse kluit,
wel 1.5 meter breed
De plant bloeit van juli tot september, soms oktober.
het olifantenstaartje is een wederik, maar niet zo'n woekeraar als de puntwederik of penningkruid

Deze vlinderstruik niet te sterk terugsnoeien
De hoogte na 10 jaar is 250 cm
De bloemkleur is goudgeel en is goed winterhard
De bloeiperiode van boterachtige -gele,
geurende bloemen sieren deze struik
van de late lente tot de vorst bloemekes verzekert !