True love ...

Zopas werd ik verrast met een mailtje van Ann!
Zij maakte deze prachtige fotobewerking van Dréke met zijn knuffel.
Om Ann's andere werkjes te bewonderen klik hier.
Van harte bedankt!
Viva

8 november 2005 ...



Knuffel tegen knuffel ...

Dréke, in gezelschap van zijn beertjes.

Mag ik?

Vroeg de wind

Een fluisterend " ja " was het antwoord

En zachtjes, o zo zachtjes

Werd het laatste blad opgetild

Gewiegd en in sprankelende pracht

Langzaam, o zo langzaam

Teder op het mos gelegd

Devin

Foto gemaakt door Laathi (01-11-2005)

Mijn blogje bestaat vandaag 208 dagen en merk zopas dat mijn teller op 35.000 pageviews staat!
Ik weet niet wie het was die mijn blogje voor de 35.000-ste keer aanklikte maar in ieder geval: bedankt!

Maar wat nog meer specialer is:
vandaag kreeg ik mijn 12.000-ste identieke bezoeker!

En: ik had vandaag mijn 1000-ste berichtje in mijn gastenboekje!
En wie was de lieve messenger? Bomi!



Bezoek haar blogje!

Het was dus een dag van ronde getallen!

Ga via het archief ook eens een kijkje nemen in de maand oktober 2005!

Dréke is al 3 nachten op spooktocht geweest!
Hij begint al aardig op een "echt" spookje te lijken!

Bichon Iris

En Dréke gaat verder op spokenjacht!

Daarstraks, voordat we gingen wandelen, zette ik Dréke op een tuinstoel en omzwachtelde hem met een wit laken. Ongelooflijk, maar hij vond dat heerlijk. Ik heb 5 minuten plaatjes kunnen schieten en Dréke vond het goed. Op een gegeven moment viel hij er bijna bij in slaap! Als jullie dus dezer dagen een lief spookje tegen komen: wel dat is ons Dréke!

Het einde van oktober nadert!
We schrijven de 27-ste.
Als vieruurtje ging ik samen met Utta en Dréke genieten van het uitzonderlijk mooie najaarsweer.






Rennen tot dat hij niet meer kan!


Even uitblazen!


Ook Utta heeft zich er bij neergevleid.


Utta en Dréke in de wijde natuur.


Genoeg gerust, lieve Utta!
Tijd om weer door te gaan!

Er is een nieuw eurostuk in de maak!
Ik verklap jullie een geheim ...
Dréke staat er op!

Ik nam een coole foto van Dré.
Joeltje zorgde voor een coole foto van Rude Roots.
Samen met Martine maakte hij een mooie foto-collage van.
Hoe kan het anders? Dat geeft VUUR!!!



De blogjes:

Rude Roots

Martine

Wat een stralende herfstdagen zijn ons gegeven dit jaar! Het is zo spijtig dat ik amper tijd heb om er van te genieten. Zelfs in het weekend is het werken geblazen. Ik heb mijn blogje wat verweest moeten achter laten. Vandaag ben ik met Dréke toch even de heuvel opgewandeld. Hij was al eerder op de dag met Utta geweest, dus hij had chance! Zijn vrienden, de paarden waren heel blij hem terug te zien!

De stralen van de zon wenkten mij ...


De maïs is bijna rijp!


De paarden verwelkomden Dréke met hartelijkheid!








Het was kort ... maar prachtig!

En Dréke?
Die ligt al weer lekker in zijn mandje!

Hallo lieve bezoekers!
Vergeet zeker niet te gaan kijken in het archief!
Voor elke maand heb ik telkens een andere song toegevoegd.
Met een muziekje op de achtergrond wordt ons Dréke nog mooier!

Eén van mijn favoriete geuren aller tijden is toch wel de geur van een bos in de Herfst. Vanavond kon ik het niet nalaten even het bos in te wandelen. Het bos waar ik als klein meisje, samen met mijn vriendinnetje Martine, naar mooie bladeren ging zoeken. Naar paddestoelen en eikels. Mijn meest geliefde vak op school in de Herfst was dan ook natuurkunde. Ik zie ons nog lopen, met ons zakje om onze buit in te stoppen. Toen ik vanavond uit het bos kwam, botste ik op een kleine jongen, hij kwam samen met zijn ouders naar paddestoelen zoeken, als taak voor school. Ik besef hoe bevoorrecht we waren, omdat wij, 35 jaar geleden, nog helemaal alleen op stap konden gaan. Zonder angst te hebben dat ons wat ging overkomen. Dat kan nu niet meer.

Warme kleuren ...


Deze beauty kwam even hallo zeggen ...


In dit bos bracht ik menig uurtje door ...


De bosgrond, bezaaid met dorre bladeren en rijpe eikels ...

Vanavond was ik bij Utta.
Ik nam een foto van één van de laatste roosjes in haar voortuin.
De wondere PC maakte er in een wip een mooie aquarel van!
Ik noemde het: "de roos Utta".