Bichon Frisé van de maand juni 2006: Sparky
Sparky uit Spanje
Sparky met zijn vrouwtje, Tamara
Als Bichon Frisé van de maand juni, breng ik deze keer het bijzondere verhaal van Sparky. Sparky stal het hart van zijn baasjes, de Nederlandse Tamara en Mark, toen hij amper drie weken jong was. Het begon allemaal in Spanje, in het warme Torremolinos aan de Middelandse zee. Sparky werd daar geboren op (vermoedelijk) 11 november 2003. Dréke en zijn Spaanse rasgenoot gingen afgelopen week terug naar zijn land van herkomst en het was daar, op het strand, onder een parasol met zicht op zee, dat Dréke die lieve Sparky een interview afnam. Het werd een interessant gesprek ... Genieten jullie mee?
Dréke: Wel Sparky, gij komt uit een mooi land, maar voor mij mocht het enkele graadjes minder zijn! Pfft ... warm zenne! Geef mij maar een zonnige dag in de winter, liefst met een laagje sneeuw 
.
Sparky: Oh, Dréke, niet voor mij! Je kan niet geloven hoe erg ik geniet van dit warme zonnetje. Ik ben in mijn hart een echte zuiderling gebleven .
Dréke: Hoe begon het allemaal? Vertel eens!
Sparky: Mijn baasjes waren in de winter van 2003 hier met vakantie. Op een wandeling door de stad kwamen ze voorbij een dierenwinkel. Ik en nog andere hondjes lagen daar in de vitrine, op een krantje, in de blakende zon, te braden met temperaturen van rond de 30 graden! Ze waren direct verliefd op mij en alhoewel ze wisten dat het niet verstandig was op deze wijze een hondje in Spanje te kopen, hadden ze zo een medelijden dat ze besloten mij mee te nemen. De winkel was echter gesloten. Ik zag ze weglopen en dacht ze nooit meer terug te zien ... Maar ze kwamen terug! Ik was nog zooo klein maar de verkoper maakte hun in gebrekkig Engels wijs dat ik al 2 maanden was. Naast mij lag nog een ander hondje, iets ouder en sterker dan ik en de mama van mijn vrouwtje raadde haar aan om dat te kiezen. Ik had op die korte tijd echter het hart van mijn baasjes reeds veroverd en ze namen mij!
Dréke: Hoe oud was je dan werkelijk?
Sparky: Ik was nog maar 3 weken! Toen mijn baasjes al op straat stonden met mij, zagen ze in mijn paspoort dat ik nog zo jong was. Na mij wat beter te hebben bekeken zagen ze ook dat mijn tandjes nog maar pas begonnen te groeien, ze voelden slechts enkele puntjes ... Ze gingen weer binnen in de winkel maar plots sprak de verkoper geen woord Engels meer ... Tja, daar stonden zij dan met mij, amper 3 weken oud ... Zou ik het wel halen?
Sparky, veilig in de handen van zijn nieuwe baasje ...
Dréke: Blijkbaar heb je het gehaald, Sparky, want je ziet er stralend uit! Maar je hebt wel echt veel geluk gehad. Normaal moest jij nog weken de melk van je moeder gedronken hebben. Wat at jij eigenlijk, als je nog geen tandjes had??
Sparky: Ik was inderdaad een sterke rakker want ik at al vast voedsel en dat ging prima. Ik bleek gezond en had geen problemen. Ik sliep in een doosje voor 6 flessen wijn en daar had ik alle ruimte in want ik was piepklein.
Dréke: En toen mocht je met je nieuwe baasjes mee naar huis, naar Nederland ...
Sparky: Inderdaad, maar ook dat liep niet van een leien dakje!!
Kleine Sparky in het doosje ...
Dréke:
Waren er problemen?Sparky: Inderdaad, want toen mijn baasjes mijn reis naar Nederland gingen regelen kwamen ze er achter dat dat ik minstens 3 maanden moest zijn! Ik was nog maar 3 weken! Voor geen geld wilden ze mij achterlaten dus er moest een oplossing gevonden worden. Aan de dierenarts die mij de prik gaf om mee op het vliegtuig te mogen, vroegen mijn baasjes om mij een nieuw paspoortje uit te schrijven waarop stond dat ik 3 maanden was. Hij ging akkoord en het kostte hun 50 euro. De dierenarts waarschuwde hun wel dat ze nog steeds tegen de lamp konden lopen want mijn tandjes (of het gebrek eraan
) zouden mij kunnen verraden!Dréke: Amaaiii, hoe spannend!! Was je niet bang voor die reis??
Sparky: Nee, want ik sliep
. Mijn vrouwtje had mij in een reistasje gestopt en had mij in het vliegtuig tussen haar voeten op de grond gezet. We waren die dag nog op het strand gaan wandelen en ik, die nog zo klein was, was zeer moe. Ik sliep bijna de hele reis. Eens in de lucht was mijn vrouwtje zo opgelucht want als ze nu achter mijn leeftijd kwamen zouden ze echt niet meer terugkeren ! Een kwartiertje voor de landing kwam een stewardess aan mijn vrouwtje vragen of het klopte dat ze een hondje bij had. Mijn vrouwtje beaamde dat en zei dat ik sliep. Het was allemaal ok en ze ging weer weg. Oef! Ik werd pas weer wakker toen we al weer het vliegtuig verlaten hadden en daar was ik, in mijn nieuwe vaderland: Nederland! Ik ben nu 2,5 jaar jong en ik ben hier heel gelukkig!
Dréke: Jij bent inderdaad een gelukzak! Hoe zou het de andere hondjes in die winkel vergaan zijn?
Sparky: Ach, ik denk daar ook vaak aan. Wie zal het zeggen? De winkel is gelukkig weg nu, al een hele tijd. Toen mijn baasjes hier weer met vakantie waren zijn ze gaan kijken en hij bleek gesloten. Maar dat neemt niet weg dat er hier in Spanje nog ontzettend vele wanpraktijken bestaan wat dieren betreft. Honden worden vaak schandelijk mishandeld! Gelukkig zijn er mensen en organisaties die zich hier voor inzetten, maar het leed blijft ontzettend groot!
Dréke: Sparky, hoe ben jij je prachtige Bichon Frisé staart verloren? Toch wel het grootste sieraad van ons ras!
Sparky's mooie staart werd hem door onwetende broodfokkers ontnomen!
Sparky:
Ach, Dréke, dat is eigenlijk het enige trauma dat ik aan mijn afkomst over gehouden heb. Mijn staartje werd kort na mijn geboorte al afgebonden en dan nog op een verkeerde manier! Er staat een bultje op het stompje (littekenweefsel), ik heb er vaak last van en dan zit ik er op te kauwen. Het is een spijtige zaak ...Dréke: Waarom hebben ze dat gedaan?
Sparky: Blijkbaar hielden ze mij voor een poedel. Dat stond ook op mijn paspoort. Mijn baasjes zagen al vlug dat ik zeker geen poedeltje was. Na heel wat zoekwerk dachten ze aan een Spaanse waterhond maar dat bleek ook niet te kloppen. Toen zag mijn vrouwtje heel toevallig op tv een uitzending waar men het had over een Bichon Frisé. Ze ging zoeken op het internet en kwam op jouw blogje terecht. Mijn vrouwtje herkende mij meteen!
Dréke: Inderdaad, al ben je wel een beetje groter dan mij.
Sparky: Ja, mooi meegenomen, hé!
) Broodfokkers nemen het spijtig genoeg niet zou nauw met het kweken en kiezen van ouders. Er zal bij mij vast wel ergens een grotere poedel of Spaanse waterhond in de familie zitten ). Maar hierdoor worden er ook veel te veel zieke dieren geboren of dieren die later allerlei kwaaltjes ontwikkelen. Ook daar heb ik weer geluk gehad want ik ben sterk en gezond!
Dréke: Ook draag je jouw kapsel niet als een typische Bichon.
Sparky: Nee, gelukkig niet! Mijn baasje vindt dat maar niks, dat verwijfde gedoe! Hij wil me zoals ik ben: lekker stoer!
Dréke: Verwijfd?? Ik?? (slik) Pardon??
Sparky: Haha! Trek het je niet aan, Dréke! De vrouwtjes blijken jouw heel erg knap te vinden! Je hebt succes!
Sparky en Tamara
Dréke: Het is al goed! Zeg, met die lange poten van jou zal je wel heel hard kunnen rennen! Krijg je daar ook vaak de kans toe?
Sparky: Oh, ja! Mijn vrouwtje gaat vaak skeeleren, wel een half uur tot 3 kwartier aan een stuk! Ik mag dan mee rennen! Heerlijk vind ik dat!
Dréke:
Nu wat anders! Straks moeten we weer naar huis. Zullen we nog wat genieten van het mooie strand? Wat wandelen en rennen langs de waterkant?Sparky: Goed idee! Maar begin niet achter de vrouwen te lopen, hé, Dréke!
Dréke: Maar nee, gij! Dat zou ik mijn vriendinnetjes thuis zeker niet willen aan doen! Wat zouden Zoety en Beejee wel niet denken!
Sparky: Je bent een prima kerel, Dréke
)
De vader van Odie ... 
10 reacties op dit bericht
spanjooltje
Sparky
Wat een prachtig verhaal heeft ons Dréke gemaakt met Sparky. Dit hondje heeft heel veel geluk gehad dat het in zo'n lieve thuis terecht is gekomen. Het ziet er echt een schatje uit. Wat jammer dat het zijn staartje kwijt geraakt is. Hoe kunnen mensen toch zoiets doen met zo'n kleine lieverd.
Het verhaal is prachtig gebracht Viva, zeer ontroerend. Groetjes van Ninne en Zoety.
Wat een hartverscheurend verhaal met goede afloop!
Hallo Dréke en Viva
Schitterend verhaal, ik heb er echt van genoten.
Zo mooi in elkaar gestoken, leuk en plezant om te lezen. Inderdaad die Sparky is goed terecht gekomen!
Groetjes en een knuffel van Corry
Tof Dréke !
een dikke knuffel voor jou en je bazinneke.
Sparky
Hallo samen
Heel tof beestje!
Proficiat voor alweer een schitterend interview Dréke!
Vergeten!
Sparky.
Maar gelukkig is het een een "happy end" geworden voor Sparky en heeft hij nu een prinsenleventje bij zijn baasjes. Ik wens hen dan ook nog veel gelukkige jaren samen met hun lieveling.
Tof Dré dat je Zoety en mij trouw bent gebleven daar in het verre Spanje en niet op jacht bent gegaan naar een mooi Spaans meisje. Ik wist wel dat ik je kon vertrouwen!!!
Heel veel dikke knuffels van mij want ik ga je missen de komende weken.