Afscheid van Daisy
|
Afscheid van mijn lieve Daisy 18u00 Ik wou zonet mijn post uithalen en zag een groot stuk witte plastiek liggen met daartussen ... mijn lieve Daisy. Ze heeft blijkbaar een klap van een auto gekregen en is niet meer. Ik heb haar rond 15u00 buiten gelaten in de tuin. Ze was 's middags ook even buiten geweest, haar vriendje Nest van de buren was er ook. Maar toen ik met Dréke op de arm in de hall stond zag ik haar door het raam naast de brievenbus zitten. Ik tikte tegen de ruit en ze zag ons. In een wip zat ze op het vensterraam. Ik deed het licht in de hall aan zodat zij ons beter kon zien en Daisy en Dréke snuffelden tegen de ruit aan elkaar. Ik deed de voordeur open en zij kwam piepen terwijl ze op de smalle vensterbank balanceerde. Ik bedacht nog wat een leuke foto dat zou geven, vooral haar uitdrukking, zo van "hé wat doe jij daar!". Ze sprong er af en kwam binnen om nog een beetje te slapen. Rond drie uur liet ik haar en Dréke weer in de tuin. Nest was er ook en ik liet Daisy buiten bij haar vriendje. Dat was de laatste keer dat ik haar zag. Ik wou haar vanavond extra verwennen omdat het werelddierendag is maar nu is ze dood. Het is raar, ik heb het vanmiddag nog gedacht, al zo vaak trouwens, dat ik haar niet lang bij me zou hebben en dat dit zou gebeuren. Ik heb zo een verdriet. In de voormiddag hebben we nog heerlijk geknuffeld.
Toen ik rond 16u00 vertrok met de wagen zag ik dat stuk plastiek liggen en dacht nog, wat ligt dat daar ... Ik had haar nog staan roepen voor ik in de wagen stapte omdat ik dacht ze misschien liever binnen zou zijn ...
Toch ben ik opgelucht dat ze hier is, beter dan dagen lang wachten en niet weten wat haar overkomen is. Dankbaar ook, omdat iemand haar aan de kant legde en haar bedekte, zodat ze droog bleef en geen tientallen wagens haar overreden ... Ik zie dat er bloed uit haar bekje kwam, voor de rest is ze mooi. Mijn mooie zwarte Daisy.
Viva
 Daisy, zo prachtig ... vorige vrijdag. |
19u00 We hebben Daisy begraven. Onder de boom naast het tuinhuis waar ze nu precies 1 jaar geleden kwam wonen kreeg ze haar laatste rustplaats. Het regende zachtjes. Dréke en Nest waren er bij en begrepen niet goed waarom Daisy daar zo levenloos en stil lag. Ze snuffelden voorzichtig aan haar. Ik heb haar nog even gestreeld en afscheid genomen.
Vorig jaar oktober ... Ze was schuw en ik kreeg zelden of nooit een glimp van haar te zien. Maar elke dag was het eten dat ik klaarzette weg. In april toen ze haar kittens kreeg, kon ik haar vangen en bracht ik haar met haar kroost naar Bieke, in het babypoezenasiel. Bij Bieke kreeg deze half wilde zwerfkat terug vertrouwen in de mens. Al haar kittens kregen een goede thuis en Daisy zelf werd gesteriliseerd. Ze was nog heel jong, ongeveer een jaar schatte de dierenarts. Ik adopteerde haar en sinds begin juni hoorde ze bij ons gezin. Van het allereerste begin had ze een speciaal plekje in mijn hart, al van toen ik haar voor het eerst in mijn tuinhuis opmerkte. Ik ben een "hondenmens", zoals men dat noemt maar zij raakte mij. Zij was voor mij zeer speciaal en nog elke dag groeide de band tussen ons steeds inniger. Rust zacht, lieve Daisy ...
Lees het hele verhaal van Daisy: klik hier
Dréke vond het best ok, weer een speelvriendje bij ... Voor mij was het echter iets te veel van het goede, hij heeft een goede thuis en wordt in de watten gelegd, dus buiten spelen, a.u.b.!!
13 reacties op dit bericht
triestig
<
<
Lieve Viva,ik heb juist gehoord van Rita wat er met daisy gebeurd is,ik vind het zeer jammer voor U en dat het pijn doet daar kan ik over meespreken,ik kan alleen maar zeggen veel sterkte en Dreke zal U daar wel veel bij helpen denk ik,liefs Frieda
Afscheid
Afscheid te moeten nemen van je lieve daisy waar je zoal aan gewend waard en zij aan jou Dank zij jou heeft zij toch een mooie tijd gehad maar jammer veel te kort
Het verkeer is moordend
Heel veel sterkte en ik voel de pijn en je verdriet met je mee
Ze blijft ook in mijn herinnering dank zij de mooie foto's die jij ons bezorgde
Dikke knuffel...Shelly
Daisy
Viva
Arme Daisy
afscheid van Daisy
Lieve Daisy, ik wens je een heerlijke eeuwigheid over de regenboogbrug samen met al onze geliefde dieren die je al voor zijn gegaan. Als het ónze tijd is weet ik dat jullie daar allemaal spinnend op ons zullen zitten wachten.
Een tijdelijke laatste groet vanop deze plek van Laathi en de poezenbende.
Vaarwel lieve Daisy
...
Ik wil ook efkes zeggen dat ik meeleef en mee-lijd.
't Is "niet eerlijk" maar het is.
In elk geval heeft Daisy de tijd dat ze bij jou woonde dé tijd van haar leven gehad he !
Veel andere poezen krijgen die kans niet. Dus je hebt Daisy gelukkig gemaakt, en zij jou.
Het verdriet dat jij (en wij) er nu voor voelen bewijst dat.
En van "daarboven" (of van achter de regenboogbrug, ik zag deze namiddag trouwens een hele mooie regenboog, dat was misschien die voor Daisy wel) zegt daisy "bedankt Viva". Zeker weten !
Treurig nieuws.
Meiske, veel sterkte de komende dagen, ik leef met je mee. xxx
Hoi Viva
Gelukkig heb je haar gevonden en kunnen begraven.
Ja , het leven is soms hard.
Het zal even duren voor je dit vergeten bent,maar je moet maar denken dat ze het de laatste tijd erg goed naar haar zin had bij jullie .
Veel sterkte en ik leef met je mee.
Liefs Corry
Gecondoleerd met het verlies van Daisy.
Wat een grote schok moet het voor jou en Dréke geweest zijn om Daisy te verliezen. Juist op dierendag. Maar Daisy heeft toch een heel goed en liefdevol tehuis gehad. Namens mij en alle Bichons of Super Trouper heel veel sterkte gewenst met het grote verlies van Daisy.
Lieve groetjes,
Christine en al mijn Super Trouper Bichons
goh Viva,
Daisy
Wenend zit ik hier voor dat stomme scherm. Ik was nu zo gewoon geworden aan je zwarte poes, jouw Daisy. Neem de tijd Vivaatje om dit te verwerken en denk vooral ... jij bent voor Daisy de reddende engel geweest. Haar kittens zullen verder leven ... en dat is door jouw goedhartigheid en gevoeligheid. Een pakkerd van Ninne die met je meevoelt. xxx