Vandaag, maandag, 12 maart 2007. Wat een stralende dag! Heel de dag kriebelde het achter mijn burooke en ook Dréke wist dat bij zo een heerlijk weer een wandeling hoort. Om zijn ongeduld duidelijk te maken was hij in de badkamer een wc rol gaan pikken en kwam die duidelijk in mijn vizier verscheuren.
Ondanks de vermanende woorden die daarop volgden en die hij schuldbewust over zich heen liet gaan, haalde hij zijn slag thuis want, yes, we gingen wandelen!!
Viva - 1963
Een oude foto die in mijn kantoor staat trok mijn aandacht en plots had ik zin in een wandelingetje langs Memory Lane. Dat komt vast en zeker door het lezen van de jeugdherinneringen van mijn vriendin Laathi. Onze prille kinderjaren spelen zich af rond 1960 (mijn geboortejaar) en aangezien in die jaren alles zo een beetje hetzelfde was voor iedereen, is het lezen hiervan zo herkenbaar. Tussen mijn 2 en mijn 6 jaar woonde ik in de Overstraat van ons dorpje, vlak bij het centrum. Recht voor ons huis was een paadje door het weiland en dat was een geliefd speelterrein voor mij. Bovenstaande foto werd in de maand april 1963 genomen door een 12-jarig neefje. Aangezien ik helemaal geen zin had om naar het vogeltje te lachen dat zogezegd weer uit dat toestel ging komen vliegen, werd ik vereeuwigd in één van mijn typische houdingen die ik aannam wanneer iets mij niet erg beviel of als ik verlegen was.
Viva - 2007
Dréke en ik gingen Utta ophalen en samen gingen we naar de Overstraat. Het is daar onveranderd gebleven, buiten het feit dat er begin jaren zestig nog kasseien op de straat lagen en dit nu asfalt geworden is. Hierboven een foto op ongeveer dezelfde plaats als 44 jaar geleden. Volgende maand, in april ga ik eens proberen dezelfde foto te nemen als toen ... daarstraks deden we een poging met mij in dezelfde houding van toen ... geen enkele foto is gelukt want beiden schudde we te erg van het lachen!
Het paadje langs de Overstraat ...
Het paadje recht voor onze vroegere woning is er nog steeds en al de huizen die er nu staan, die stonden er 45 jaar geleden ook al. Ik was bij allemaal kind aan huis.
Nadien reden we een stukje verder, naar de Reyersvruente. Er staan daar een aantal woningen samen, helemaal alleen in de velden. Ik was er zelf nog nooit geweest al zie ik ze al heel mijn leven in de verte liggen. Na de laatste boerderij kom je in een prachtig bos en daar namen we enkele mooie kiekjes.
Ik met mijn hartedief ...
Utta straalde net als het weer.
Zij wordt nu woensdag, de 14-de maart, 74 lentes jong!!
Ook Dréke kende dit bos nog niet en kon niet wachten om weer rond te rennen!
Utta is jarig!
2 reacties op dit bericht
weer een keertje op bezoek
Groetjes
Marylou
Je mama zal blij zijn