Scrap week 38 ...

Donderdag, 17 september 2009.

Een zalige nazomerdag. Deze middag wandelde ik even met Dréke naar het kapelleke, dat hangt aan de oude meidoornstruik hier in het veld.

Deze oude tweestijlige meidoornstruik (Crataegus laevigata) staat al eeuwenlang hier in het veld, vlakbij mijn oudershuis. Hier in Waanrode spreekt men over hem als "den duujne stroek". Ik ben met hem opgegroeid en hij herbergt zoveel zoete herinneringen. In april-mei heeft de meidoorn één van de allermooiste bloesems en nu, in september, ziet hij rood van zijn rijpe vruchten.

Hier zie je hem in mei van dit jaar:

In de jaren 10 en 20 van vorige eeuw woonden mijn grootouders hier op de heuvel. Zij kwamen meermaals per dag hier voorbij want alle water voor het gezin en voor de koeien en varkens moest met emmers de heuvel opgedragen worden. Iets wat wij ons in deze tijd gewoon niet meer kunnen voorstellen.

Onze voorouders hadden veel respect voor de meidoorn. Dat merk je in het volgende oud gedichtje.

Pas goed op voor een eikenboom
de bliksem zet je onder stroom.

Rust niet tegen een essestam,
die zet je hart in vuur en vlam.

Zit maar onder een meidoorn neer
Hij is echt de beste beschermheer.

Meidoorn wordt al sinds de 16e eeuw gebruikt om de bloedsomloop te stimuleren. Deze werking komt o.m. door de inhoudsstof rutine: deze stof is wetenschappelijk bekend om z’n vermogen om blauwe plekken te voorkomen. Bovendien helpt meidoornthee om de cholesterol te verlagen.

Ik vond dit recept voor hartversterkende thee maar of het echt werkt heb ik nog niet uitgeprobeerd. Volgende lente ga ik dit zeker eens doen!

Meidoornthee versterkte bij heel wat voorvaderen en -moederen de, op dat moment al dan niet verliefde, hartspier. Volgens de overlevering gaf thee van deze struik levenskracht. Die meidoornbloesemthee plukten ze op het moment dat er hier en daar nog een groen blaadje te zien was, voor de bloesems dus helemaal ontloken. Ze droogden de bloesems op een donkere, warme plek. Ze moesten ze voor het drogen niet wassen, want dan riskeerden ze dat de bloesems bruin werden en beschimmelden.
Als je deze werkwijze nu nog wil toepassen, is het van groot belang dat je de bloesems niet langs een drukke baan, een plantage of een vervuilende fabriek plukt.
Als de bloesems poederdroog zijn, bewaar je ze best in een bruine, papieren zak. Doe een pluk van het kruid in een kop. Voeg er eventueel een schijfje citroen bij en giet er kokend water over. Laat vijf minuten trekken en zeef de bloemen eruit. Liefst met een plastieken, stoffen of rieten zeefje. Metaal zou waardevolle stoffen kunnen afbreken.
Volgens oude boeken helpt zo'n kop meidoornthee, als je je voor niets meer interesseert of als je je moeilijk kan concentreren. Kinderen maar ook volwassenen hebben daar soms last van. Ze zijn daarbij in zichzelf gekeerd en voelen zich soms angstig. Ze moeten dan elke dag drie kopjes van deze thee drinken en dat ritueel een aantal weken vol houden.

De meidoorn staat symbool voor terughoudendheid, overdenken, gevoeligheid, het vrouwelijke, doorzettingsvermogen en overgangen naar positieve gebeurtenissen.

Op magisch vlak zou het dragen van een zakje met gedroogde meidoornbessen helpen om tot rust te komen, te herstellen of het evenwicht terug te vinden. Ik wil dat wel eens proberen maar heb over deze remedie toch wel enige bedenkingen . Maar het gedacht doet veel en baat het niet dan schaadt het zeker ook niet. ik heb alvast een takje meegebracht!

Wilde bloemen in Liefkensrode ...

Een beetje verder op mijn straat kun je een lieflijk wegje inrijden, Liefkensrode genaamd. Daar wonen Betty en Axel. Voor een dierbare, overleden vriendin besloten ze een mooie, wilde bloemenweide aan te leggen. Wat een prachtig idee. Hun vriendin hield van de natuur en van schoonheid. Hier voelt Betty haar vriendin Rita altijd nabij.

Drie weken geleden ging ik samen met Laathi bij hun op bezoek. We werden er ontvangen met een hartverwarmende gastvrijheid.

Laathi in uiterste concentratie ...

Het was een snikhete dag en al was het hier al een uur of 6, het zweet druipte er van af!



Foto: Laathi

Na het nemen van foto's zaten we nog lange tijd op hun heerlijk terras met een ijsje en een drankje te praten en te genieten van de heerlijke omgeving.

Wie droomt niet van zo een terrasje in zijn tuin?

We waanden ons daar echt in het zuiden van Frankrijk. Tenslotte gingen we naar huis met een hele wagen vol met bloemen en courgettes. We spraken af binnen drie weken terug te komen, om weer nieuwe bloemen te fotograferen.

Betty, bezig met ons prachtige bloemen te plukken ....


Foto: Laathi

... terwijl Axel intussen de "grote" bloemen voor ons plukt!

Overmorgen gaan we dus terug. Ik kijk er naar uit want ze geven mooi weer. Ik toon jullie hier enkele van mijn foto's van drie weken geleden ...

Later zet ik al de mooiste foto's in groot formaat in een webalbum.

Donderdag, 27 augustus werd mijn lieve vriendin Ninne zomaar eventjes 70!
Zeventig zomers heeft ze er opzitten en dat staat haar prachtig!







Zaterdag ging ik met haar er eentje op drinken en nam deze foto van een stralende Ninne!

Haar blogje:
http://www.bloggen.be/wittekopje/

Een mooie opdracht met animatie ...

Zaterdag, 15 augustus 2009 ...

In onze streek wordt moederkesdag traditioneel gevierd de tweede zondag van mei, in het Antwerpse doet men dat op 15 augustus. Maar waarom ons moedertje geen twee keer vieren? Hoe en waar vertel ik later deze week en dan plaats ik ook meer foto's. Maar deze mooie foto van Utta en mezelf die paps van ons nam wil ik toch al graag met jullie delen!

In de zomermaanden is er niet zoveel tijd om aan PSP te doen. Binnenkort komt de herfst er weer aan en dan is het heel ontspannend op koude avonden om mooie crea's te ontwerpen. Maar om het intussen niet te verleren probeer ik toch elke week een opdracht te maken. Deze week koos ik de tagopdracht met ons Dréke in de hoofdrol.

Maandag, 10 augustus 2009.

Zaaaalig weertje! Mijn diertjes genieten daar volop van. Ik nam vandaag enkele foto's in de kattenren.

Na een korte pauze ben ik weer eens de wereld van PSP ingedoken. Deze frameopdracht maakte ik met een mooie vakantiefoto.

Even er tussen uit geweest voor een weekje op zonnig Madeira. Een prachtig Portugees eiland met een heerlijk klimaat.

Genieten met een goed boek en zicht op zee ...

 Klik hier om meer foto's te bekijken!

Vrijdag, 17 juli 2009.

Vandaag ging Dréke weer voor een was-, knip- en brushbeurt naar Nelly. Toen ik hem daar ophaalde zag hij er weer uit om door een ringetje te halen! Vanavond mocht hij poseren in een buurvrouw haar sportwagentje!

Vanavond leerde Dréke met de wagen rijden ...






Hij heeft de smaak echt te pakken!


Simonneke ken ik al van kindsaf en staat steeds voor mij klaar!



Al is zij al 70, ze is nog net een jong veulen!



Met haar man André

Tegel week 29 met gebruik van de filter Sinedots van Dragonfly.

Dinsdag, 14 juli 2009.

Stralende zomerdagen! De kattenren is stilaan veranderd in een botanische tuin. Caress geniet er van, niet alleen tijdens de dag maar ook een groot deel van de nacht is ze er niet weg te slaan.

Caressje doet niks liever dan Dréke te besluipen en bespringen!

Gisteren kreeg Dréke er een nieuwe vriendin bij. Buurmeisje Stella. Een grote meid, maar daar houdt Dréke wel van ! De twee waren ogenblikkelijk gek van elkaar. Hier een paar foto's van hun eerste kennismaking.

Er staat daar ook een trampoline en jaaa... daar kan ik van genieten!

Deze middag ...



Het is een lekker dagje voor Dréke, warm maar niet te warm voor deze jongen.




Bloemen en planten in de tuin zijn prachtig maar vragen wel elke dag verzorging.
Als je dan zoals ik 14 van deze klippers hangen hebt ...




En daarbij ook nog de planten in ons Caress haar paradijsje ...




Maar het is een aangename bezigheid!

Mijn mamsje Utta speelt recent weer accordeon.
Ze was amper zes toen ze ermee begon en nu is ze 76 ...
70 jaar ervaring dus, als dat niet kan tellen!

Zondag maakte ik deze macro foto's van een ijverig bijtje dat op het kattenkruid zat te snoepen.

Zondag, 5 juli 2009 ...

Maandag, 29 juni 2009.

Het kasteel van Horst ligt in het hart van het Hageland. Toen ik als kind er voor het eerst kwam tijdens een wandeling met de school die daar niet ver vandaan lag, werd ik op slag verliefd. Niet alleen buiten maar ook binnen geeft het genoeg stof tot fantaseren.
Voor wie de boeken en strips van de Rode Ridder kent is deze waterburcht zeker niet onbekend, het is immers zijn thuishaven en er spelen heel wat van de spannende verhalen af in en rond het kasteel.

Vandaag nam ik Laathi mee naar deze sprookjesachtige locatie.

Het kasteel ziet er telkens weer anders uit, vanuit een andere hoek, met andere wolken, in de ochtend, middag of avond, in elk seizoen ... je krijgt er gewoonweg nooit genoeg van.

Laathi heeft hier een ander interessant onderwerp gevonden ...



Het was zowaar een piepjong kikkertje, het is ons niet gelukt hem te kussen!



Een prachtige zwarte zwaan.



We hadden het kasteel voor ons tweetjes alleen ...



en konden ons hartje ophalen ...



Mijn nieuw fototoestel kon goed worden getest maar het was een moeilijke opgave want de belichting was moeilijk.



Desondanks maakte ik hier en daar toch best een heel leuke foto!




Langs smalle, steile, kronkelige trappen ...



ging het steeds maar hoger ...



en hoger ...



Vanuit de hoogste toren genieten van het uitzicht ...
en dan weer de plezante weg naar beneden!





Een ruime living noemen ze dat ...



Laathi voelde zich al helemaal de kasteelvrouw ...






Nadien op het terras van het Wagenhuis onze foto oogst bewonderen!



Een zalige namiddag!