De Noordzee bruist een lied dat brandt De zeewind draagt het mede Het zingt van vrijheid over 't land Van vreugd' in dorp en stede De zonne vuurt de blijheid aan Langs velden, weiden, stromen Waar steden met hun torens staan Waar woud en heide dromen Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart O schone steden, trots en vroom Vol heilige feestvisioenen O stille dorpkens langs de stroom Waar veld en weide groenen Ik min U, stad vol klokgetril En dorp ik min U beide En 't is er, als ik dromen wil Zo vreedzaam in de heide Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart
Willem Gijssels (1875 - 1945)
Een interessant adres?
Gij noemt mij racist, mijnheer ? (Wim De Cock)
“Gij noemt mij een racist, mijnheer omdat ik eigen volk en eigen taal waardeer, bij eigen aard en eigen waarden zweer, mijn kind'ren eerst hun rechten leer. Daarom noemt gij mij een racist, mijnheer.
Noemt gij mij een racist, mijnheer, omdat ik vreemden zoals gasten eer, geen dwang of geen bemoeizucht tolereer, in eigen land de wetten zelf dicteer ? Noemt gij mij daarom een racist, mijnheer ?
Stel, dat ik later in uw land passeer. Zult gij niet eisen, dat ik zonder meer, uw eigenheid en uw gewoonten accepteer ? Dat ik uw wetten en uw regels respecteer ? Zijt gij dan ook racist, mijnheer ?
Gij stuurt mij stellig naar mijn thuisland weer, indien gij vindt dat ik te lang en al te zeer van uw geduld en gastvrijheid profiteer. Onthoud, dat gij noch recht noch reden hebt, wanneer gij 't lef hebt, mij te schelden voor racist, mijnheer !”
SCHOOLPERIKELEN (Vroeger)
Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, ouders, leerlingen, clb'ers. Vertellingen over vroeger en nu. En ook nog een beetje actualiteit met een korreltje zout.
Goed idee. Wilders, die in de linkse regering geen schijn van kans had. Links is al die tijd aan de macht geweest. Het zit als een uitgezaaide tumor in de samenleving en trekt overal aan de touwtjes. Klasse, Geert Wilders! Rug recht houden, staan voor principes. De islam is als een kankergezwel dat je finaal moet uitroeien. Alleen complete eliminatie van die woestijndoctrine is de oplossing. Voor mij juist nog meer reden om de komende verkiezingen op de PVV te stemmen. Nexit!
An Serpent, directrice van een Turkenschool, was een gevaarlijke gifslang. Zij was lid van de migrantenfanclub, een sekte gesticht door kwelduivel Horbert, met als assistentjes Turkse tolk Gülnür en verpleegster Zwarte Lola.
Het Turkenschooltje van An Serpent lag op een boogscheut van het winkelcentrum waar de burgemeester woonde en waar ook de uitstervende autochtone gemeenschap wanhopig houvast en steun bij elkaar zocht in de plaatselijke tavernes. Er was het deftige stadhuis, een prachtige kerk gotische stijl, de vertrouwde Generale bank, een mooi postgebouw, een katholieke school, waardige winkels, gereinigde straten en trottoirs. Een nette beschaving.
Het was een gezellige wijk waar nooit allochtonen kwamen, want die bleven in de andere helft van het dorp, de marginale helft, met den Aldi, de Wibra, hopeloos verouderde winkels, lege panden met gebroken ruiten volgeplakt met Turkse onzin, vunzige Turkse café's, slonzige moslimvrouwen die voortstrompelden naar een af andere aftandse winkel, of naar de school van An Serpent om hun jengelende rijke kroost af te halen. Op hun lompe sandalen en met hun logge gestalte konden de wezens zich niet vlot voortbewegen, maar geen probleem, het straatbeeld was toch al ontsierd.
Het dorp was door de brutale aangroei van migranten spontaan in twee helften verdeeld. De ene helft was de beschaafde westerse wereld, en de andere helft de achterlijke woestijn. Beide helften waren met elkaar verbonden door een belangrijke gewestweg. Als je onvermijdelijk deze weg moest nemen, was het even op je tanden bijten, even je verstand op nul zetten, met beide handen het stuur omklemmen, strak voor je uitkijken, naar links, naar rechts, naar alle mogelijke en onmogelijke kanten, aan twee ogen had je niet genoeg, ook niet aan een zesde zintuig, want hier golden geen verkeersregels, het was een jungle waar de dikste snor, de langste rok, de langst werkloze, voorrang had. Er stond soms wel een politieagent op straat, maar dat was een Turk die alleen maar stond te loeren om autochtonen te bekeuren voor een prul.
Ik maakte me zorgen om een landelijk veldkapelletje vlakbij de school van An Serpent, in de marginale wijk dus. De vrouwtjes die het kapelletje verzorgden zijn nu dood. Misschien komen er ooit wel minaretjes op het dak, en bidmatjes in plaats van de oude bankjes en bloemetjes rondom het kapelletje?
Ze hangen rond bij winkels, scheuren met fatbikes en scooters langs voetgangers, en wie ze aanspreekt krijgt een grote bek – of klappen. Grote groepen “jongeren” [webmaster: noem het beestje eens bij de naam!] terroriseren onze steden. Het gezag heeft er dagelijks zijn handen vol aan. Rellen op Scheveningen, straatterreur tijdens koopavond, gepleegd door pokdalige pubers van nog geen 14 jaar met Louis Vuitton-tasjes: wat is er mis met de jeugd van vandaag?
Een groep jongeren hangt op een warme vrijdagavond in het centrum van Rotterdam. Het kwik tikt de 22 graden aan, maar de opgeschoten jongeren zijn dik ingepakt in Moncler-jassen en dragen Balenciaga-schoenen: soms nep, soms echt – dan kosten ze zomaar 2000 euro. Peperdure merkkleding, al kunnen velen het niet ophoesten, is een must op straat.
Toen ik onlangs schreef over onderwijsinspectie, dwaalden mijn gedachten af naar onderwijsinspecteur Hazelnoot toen die op een sombere dag kwam prediken over 'xenofobie'. Plaats van delict: de school van directeur Mosselmans, een links weekdier zonder ruggengraat en zielsverwant van Hazelnoot.
Hazelnoot was een xenofiel en rolstoelpatiënt tegelijk, en die werd dan door vier potige onderwijzers de trappen opgehesen, inclusief rolstoel, richting preekstoel. Van rolstoel naar preekstoel, een huzarenstukje, alleen maar om leerkrachten te hersenspoelen over xenofobie.
Het toverwoord 'xenofobie' is er om ons te verlammen, om ons schuldgevoelens aan te wrijven als we niet van vreemdelingen houden, als we onze welvaart niet met hen willen delen. Ondertussen neemt de invasie van vreemdelingen gigantische vormen aan. Teveel verschillende mensen worden bijeengepakt en op elkaar gestapeld op een onoverzichtelijke hoopje. Mensen worden overtalrijk, raken in ademnood omdat er te weinig ruimte om hen heen is... "L'Enfer c'est les autres".
Niets is dan nog menselijker dan bang worden voor een totale overrompeling door vreemdelingen. Weerzin en angst voor vreemdelingen die zich in ons midden komen nestelen om onze serene samenleving overhoop te halen, en die wij bovendien ook nog moeten onderhouden, en voor betalen ook nog.
