|
Aflevering 7. Martine M., migrantenwerkster
In 1991 startte een project in een aantal Limburgse 'risicogemeenten' om sociaal achtergestelde gezinnen op te vangen en te begeleiden. Bedoeling was om leerachterstand bij kinderen tegen te gaan en de gezinnen volwaardig te laten participeren aan de maatschappij. De gemeenten wierven personeel aan om het project een concrete vorm te geven. Algauw baanden die ambtenaartjes zich een weg naar de PMS-centra waar ze binnendrongen en voor de voeten liepen van het personeel aldaar.
Martine M. werd aangesteld als coördinator en kreeg de leiding over het project dat in de scholen van een migrantenwijk liep. Haar opdracht was: bouwen aan een sterke ouderbetrokkenheid, aan een nauwe band tussen kansarme ouders en de school van hun kinderen. Maar Martine raakte verstrikt in haar opdracht, zij vulde haar opdracht in met activiteiten die niets meer te maken hadden met integratiebevordering. Het project ontaardde in een regelrecht migrantenproject dat allochtone eigenheden ondersteunde, een project dat eigen taal en cultuur aanmoedigde. Van integratiebevordering was er geen sprake meer.
Martientje was een geitenwollensokkenmadam, jong, blond, naïef en euforisch. Zij geloofde in het verhaaltje van de olifant en het muizenholletje, in de perfecte integratie van migranten in onze samenleving, een integratie die spontaan en vanzelfsprekend op gang zou komen, mits een nederige en liefdevolle bejeging van De Allochtoon.
Omdat Martientje niet stevig in haar schoenen stond, begon ze te zweven. Haar affiniteit met de Turkse bevolking groeide, ze was goed op weg om zélf te integreren in het vreemde allochtone wereldje, ze vergat haar eigen aard en oorsprong. Zo was er haar adoratie voor de Turkse taal en cultuur, voor moskeeën, islam en koran, voor het CGKR, en haar vriendschappelijke omgang met de bolvette Turkse mama's die ze regelmatig aan huis bezocht in het gezelschap van de Turkse tolk (een overtreding van de werkovereenkomsten! Hierover later meer)... De Turkse mama's wijdden Martine in in hún wereld van gebed, godsdienst en gebruiken. Martine besefte niet dat ze afweek van haar eigenlijke opdracht en zich liet hersenspoelen in de migrantenwijken rondom de concentratiescholen.
|
