|
Er was eens een leraar in het atheneum die het niet zo nauw nam met de geloften die hij ooit aan het altaar plechtig aflegde. Beloften van eeuwige trouw, zweren bij absolute eenkennigheid in de liefde, en nog zo wat van die onnozele toekomstvoorspellingen. Na de huwelijksmis gaf de priester oogkleppen mee aan de man, om zijn hele leven lang mee te dragen. Afgelopen met het loeren naar andere vrouwen.
Maar ik dwaal af... Terug naar leraar M. die het vak Nederlands gaf in een atheneum waar de meerderheid van de leerlingen allochtoon was. Leraar M. was een vurig supporter van het NT2-project (Nederlands Tweede (!) Taal). Een miljoenenproject. Onder leiding van verrader Koen Jaspaert, universiteit Leuven. En toen de inspectie kwam, vroeg die zich verbaasd af: "Is dat maar alles wat die mannen van de Nederlands taal kennen?".
Leraar M. was een charmeur, een donjuan, een verleider. Hij had álles waar een vrijgezel alleen maar van kon dromen. In de leraarskamer, op de speelplaats, in de gangen, zelfs in mijn kantoor zocht hij me op om mij zijn liefde te verklaren. Geen enkele gelegenheid sloeg hij over om mij het hof te maken en mij te wijzen op de Ware Jacob die hij wel was voor mij. De koetjes en de kalfjes in de wei werden natuurlijk ook besproken. En ook het groene gras dat zo fel groener was in andermans voortuintje.
Gevleid en vereerd voelde ik me met zijn belangstelling. Onze contacten waren gezellig en gemoedelijk... totdat leraar M. zich ontpopte als een ware stalker. Toen zei er een stemmetje in mijn binnenste: "Handen af van deze engerd!". Deze keer luisterde ik naar het stemmetje, hoewel dat niet mijn gewoonte was, want 'ik hou van mannen, vooral van die van een ander'...
Leraar M. had vrijgezellen-allures, droeg geen trouwring, sprak in de leraarskamer nooit over een eventuele vrouw in zijn leven, niéts... Wel over zijn uitgaansleven en de eindeloze vrijheid waarvan hij genoot zoals het een rasechte vrijgezel betaamt.
Even later... een mooie zaterdagochtend... Op de parking van een winkelcentrum zocht een donkere stationcar naar een parkeerplekje. En wie stapte er als eerste uit? Leraar M! Samen met zijn vrouw, en gevolgd door vijf (!) kinderen, zo ongeveer tussen de 5 en 15 jaar oud. Zo zo, dit is dus het verborgen huishouden waarover niemand in school iets mocht weten. Dit is dus het geheime leven van een mislukte donjuan, van een bedrieger en een zwakkeling. Ik volgde aandachtig de belachelijke vertoning. Toen leraar M. mij in de gaten kreeg, schrok hij zichtbaar, draaide met een ruk zijn hoofd om, en deed alsof hij druk bezig was met het afsluiten van zijn auto, geen groet, geen teken van herkenning... Hij leek van streek... Schitterend!...
|
