Atheneum in een migrantenwijk, begin jaren negentig. Directeur Blauwbaard vertrouwde de leiding van zijn school toe aan schoolbegeleiders en opvoeders, aan studiemeesters en leerkrachten. Zelf trok hij zich terug in zijn burcht, een kantoor voorzien van alle mogelijke snufjes en snuisterijtjes om een hele dag zoet mee te zijn en om zich te amuseren met dure apparatuur die hem geschonken werd. Een concentratieschool krijgt natuurlijk veel meer geld en middelen dan een Vlaamse school. Het kantoor van Blauwbaard, zijn burcht, was hermetisch afgesloten van de rest van de school. Leerlingen mochten er niet passeren en moesten verplicht een omweg maken. Blauwbaard wenste niet gestoord te worden in de 'onderhandelingen' met zijn leraresjes. Hij was gepassioneerd door hen en testte zijn verleidingstechnieken uit in de ontoegankelijkheid van zijn kantoor. Er waren weinigen die niet bezweken voor zijn charmes. Deze man was geen schooldirecteur, maar een regelrechte vrouwenverslinder en rokkenjager. Op zijn palmares stonden meerdere slachtoffers. Ofwel werden ze bedrogen, ofwel brutaal opgelicht, ofwel gewoon aan de kant gezet. Elk slachtoffer dat hij maakte, hield er trauma's aan over... En toch begon Blauwbaard ooit beloftevol aan een huwelijk met zijn knappe madam. Te fel getrouwd. Nu wacht er in huize Blauwbaard geen half trouwboekje meer met de hete patatjes... Wordt vervolgd.

Zoals u en uw lezers ondertussen wel al weten, ben ik verre van een fan van VRT en zijn programma's. Maar ook digitale TV heeft bij ons zijn intrede gedaan. Dus programmas opvragen gebeurd bij ons dan ook al eens. Tegenwoordig is dat Witse, hoewel ook niet vrij van hersenspoeling i.v.m. vreemdelingen zijn deze afleveringen te genieten. Onlangs zag ik op Wiste zijn bureel een waarschuwing hangen die ging als volgt. " Sex collega's, ex collega's ". ook toepasselijk voor den blauwbaard lijkt me.

16-05-2015 om 17:48 geschreven door Walter F