|
Aan de Schoolpoort
Het aantal geweigerde inschrijvingen is dit schooljaar fors gestegen. Vorig jaar in Antwerpen, nu in Brussel en Oost-Vlaanderen. 'Gebrek aan plaats' klinkt het als oorzaak van de weigering. Weten alle Vlaamse ouders wel dat allochtonen voorrang hebben? Dat allochtonen als eersten door de schoolpoort naar binnen mogen?... Eigen leerlingen laatst. Zo hoort het politiek correct.
Heeft er iemand ooit allochtone ouders zien kamperen aan een schoolpoort? Om er hun serie allochtoontjes te kunnen inschrijven? Heeft iemand dat ooit gezien? Neen! Allochtonen hoéven niet te kamperen, ze worden met open armen ontvangen in de school van hun keuze, zonder tentje, zonder bivakmutsje... En ondertussen verdwijnt de Vlaamse leerling, met een weigering op zak, stilletjes op de achtergrond. Zoals het een echte Vlaming betaamt, bescheiden en nederig, in dienst van zijn vreemde medemens.
Discriminatie van de Vlaamse Leerling
We gaan even terug in de tijd. In 2002 kwam er het GOK-decreet (GOK = Gelijke OnderwijsKansen), een wettelijk verzinsel om allochtone leerlingen te kunnen spreiden over alle scholen. Een totale invasie dus. Geen blanke scholen, geen donkere scholen. Weg met concentratiescholen. "Concentratiescholen moeten gemengde scholen worden", dat was toen de kreet om allochtonen ongezien en onopvallend te laten opgaan in de Vlaamse massa. Mission Impossible. Multi-verval. Hier en daar zagen we het onderwijsniveau al dalen in witte scholen. Het viel niet echt op, het ging als in een slakkengangetje, een slakje komt ook ooit waar het écht zijn wil.
Het nieuwe decreet was gelijker voor allochtonen dan voor onze eigen leerlingen, omdat een kind onder GOK viel als er thuis geen Nederlands gesproken werd of als de moeder geen diploma heeft. M.a.w. alleen allochtone leerlingen komen in aanmerking om van het voorkeursbeleid te genieten. ZIJ zijn de doelgroep als er met fortuinen gesmeten wordt. Dat is altijd al zo geweest.
Het GOK-beleid kwam voort uit overbezorgdheid van de regering voor het groeiend aantal allochtone leerlingen, een soort radeloosheid, een noodgreep, zoals er meerdere maatregelen uit de politiek correcte mouw geschud werden ten koste van onze Vlaamse leerlingen.
Het GOK-beleid faalde omdat er steeds meer allochtoontjes bijkwamen. Vanwaar ze bleven komen wisten we eerst niet, nu wel.
Kansarmoede
In 2012 heeft minister Pascal Smet het oude GOK-decreet opgepoetst, nieuw leven ingeblazen, en hij ging gewoon door met een beleid dat van Vlaamse leerlingen tweederangsleerlingen maakte. Een beleid dat kansarmoede automatisch linkt aan allochtonen. De Voorrangsregels! Wie heeft er voorrang om ingeschreven te worden in een school naar keuze? Pascal Smet heeft er geen doekjes om gewonden, toen hij, in zijn streven naar gemengde scholen, stelde dat vanaf september 2012 de scholen verplicht waren om bij de inschrijving voorrang te verlenen aan 'kansarme' leerlingen. Onder 'kansarm' verstond men een gezin met een moeder zonder diploma en waar de thuistaal niet het Nederlands was. Tja, dan is de doelgroep duidelijk, dan zijn alle allochtone huishoudens kansarm, ondanks een fortuin aan kindergeld. Hiermee discrimineerde de minister de Vlaamse gezinnen met échte kansarmoede, de eenoudergezinnen, pleeggezinnen, nieuw-samengestelde gezinnen, co-ouderschap, emotionele verwaarlozing, incest...
|
