|
In den beginne dachten we nog klein over het aantal 'Syrische vluchtelingen' dat op wandel was naar onze streken. Het was de tijd dat alle vluchtelingen uit het oorlogszuchtige Syrië kwamen, dachten we. We openden ons gulle hart en duldden hun aanwezigheid. We wisten toen nog niet dat er veel ongedierte verscholen zat onder de massa nieuwkomers. Er was ook nog geen sprake van Irakezen, Erithreërs, Afghanen, Libiërs... die in het Europese walhalla enkel op zoek waren naar een gelukzalig leventje. Valse Syrische diploma's, valse Syrische paspoorten, enge ziektes die vluchtelingen met zich meebrachten... het is allemaal pas aan het licht gekomen toen de hele vluchtelingenmassa zich hier al geïnstalleerd had en onze kassen begonnen te plunderen. Een gevoel van beklemming bekroop ons toen ze niet met duizenden maar met miljoenen onze landen kwamen bezetten. Nu schieten mij de woorden 'plunderaars', 'bestormers' en 'veroveraars' te binnen.
Het lijkt lang geleden, maar in de zomer van 2013 zei Joëlle Milquet dat ons land Syrische vluchtelingen moet helpen: "België heeft plaats om 4.400 Syriërs op te vangen".
Het is niet gebleven bij 4.400, bijlange niet. Er volgden nog een pak meer. En in de toekomst gaan ze zich tot in het oneindige vermenigvuldigen. "Gaat en vermenigvuldigt u" hebben die lui letterlijk opgevat. Zouden ze nog andere dingen uit onze bijbel overgenomen hebben?
Dus Milquet stelde voor om 4.400 vluchtelingen op te vangen. 4.400. Dat getal is nu al schromelijk overschreden. België geraakt overbevolkt. De halve wereld wilt hier wonen. Er is hier toch plaats en geld genoeg. Milquet heeft het gezegd, er is nog plaats over voor 4.400 man. Ik geloofde nooit dat Milquet zo menslievend was. Daar moest iets anders achter zitten.
Nu krioelt het hier al van massa's nieuwe mensen in dit ene kleine landje en in de ons omringende landen. Het wordt een leven van bumperkleven. De Europese aardkorst kan het gewicht van de overbevolking niet meer torsen, ze verschrompelt en zakt ineen als een mislukte pudding. Daarbij worden alle continenten en zeeën mee in de afgrond gezogen, en zo komt het dat de aardbol van slag raakt en wegkwijnt in het heelal.
Vooraleer onze planeet aan haar einde kwam, legde ze eerst nog een hele lijdensweg af. Door de overbevolking raakte de aardbol zijn kluts en evenwicht kwijt, en dreigde zijn koers rond de zon te verliezen. In het heelal werd het aardbolletje als een marionet rondgezwierd tot het zichzelf oploste en verdampte, en alle schilfertjes verspreid werden over alle hemellichamen en overal in de kosmos. Kosmonauten konden hun ogen niet geloven.
In het tijdloze en oneindige bestaan van hemellichamen zal het voor de eerste keer gebeuren dat een planeet haar evenwicht verliest en afwijkt van de stabiele koers die ze altijd volgde. Ik zou haast zeggen: "Van in het begin", maar in het heelal is er geen begin, is er geen einde, is er geen horizon, zijn er geen grenzen, er is alleen de angstaanjagende donkere uitgestrektheid zonder begin en zonder einde. Tijd en ruimte zijn waardeloze begrippen in het heelal, waar de planeet 'aardbol' opgelost werd in het ijle. De overbevolking als oorzaak van een wereldramp!
|
