|
GeertWilders: “Geen islam meer, geen moskeeën meer, geen islamitische scholen meer. Als we hen niet stoppen, wacht ons een catastrofe. We zullen worden gekoloniseerd en geïslamiseerd. We zullen ophouden te bestaan”
Moslimleerlingen en Vlaamse leerlingen, ze verschillen hemelsbreed, en toch heb ik ze samen zien zitten in 1 multiculturele klas.
De aanwezigheid van islamonderwijs en islamleerkrachten in onze Vlaamse scholen stoorde me vroeger enorm, maar ik kon er met niemand over praten. Echt niemand. Alsof iedereen alles oké vond. Maar het was niét oké, de islam is niét verenigbaar met Vlaamse scholen. Islamlessen horen niet thuis in het traditionele Vlaamse onderwijs.
Ik heb vroeger nagedacht over het wezen van moslimleerlingen, hoe zij denken, hoe ze zich gedragen, waarom ze als woestelingen tekeer gingen na elke islamles, als wilden in de brousse, waarom ze zo weinig ontvankelijk waren voor klassikale instructies, waarom ze zo aan elkaar klitten. Hun sterke onderlinge solidariteit maakte van hen een machtige groep, in staat om een hele klas om te toveren in collectieve chaos waar geen plaats was voor discipline en presteerzucht. Bij het betreden van zo'n klas met opgeschoten pubers kreeg je de indruk dat je in een oerwoud beland was. Hun aanwezigheid in een klas heb ik altijd ervaren als niet passend in ons traditioneel onderwijssysteem. Het zat me dwars, en ik kon er met niemand over praten. Spreken over islamonderwijs was taboe. En de onderwijsinspectie bemoeide er zich ook al niet mee.
In vele opzichten verschilden moslimleerlingen enorm van onze Vlaamse leerlingen die zich ingetogen en beschaafd gedroegen, en toch zaten Vlamingen en moslims samen in dezelfde school, in dezelfde klas, om hetzelfde onderwijs te volgen. Mijn hersenspinseltjes kon ik niet aaneenrijgen tot een vast geheel omdat het onderwerp gevoelig lag bij directie, leerkrachten en collega's. Er werd niet over gesproken. De islam en de moslims wáren er gewoon, d'r viel niet over te praten.
De islamlessen in de scholen van de jaren 70, 80 en 90 heb ik ervaren als een bedreiging voor ons klassiek onderwijs en onze klassieke samenleving. Ik vroeg me af hoe islamleraars met de koran omgingen als leerstof voor hun leerlingen. Hoe ze het klaarspeelden om hun chaotische klas om te toveren in een hechte gemeenschap. Om moslimleerlingen klaar te stomen voor hun toekomstige rol in onze samenleving, om hen opstandig, superieur en zelfverzekerd, eigengereid en boordevol zelfvertrouwen in een optimale mentale paraatheid te brengen. Om van hen een machtige moslimgemeenschap te maken.
|
