Schooljaar 1995-1996. Lyceum Hasselt, waar directrice Prutsmans haar best deed om de school te leiden maar er niets van bakte.

Andrea Nulens was de enige dochter en oogappel van het bakkersechtpaar. Zij was een zwakke leerling in het eerste middelbaar, worstelde met leerproblemen, lachte nooit, was depressief en verbitterd, en haar enige vriendin was een hoofddoekenmeisje... Andrea's ondermaatse prestaties werden niet geaccepteerd door haar eigenwijze moeder die boos ontkende dat er iets mis was met haar dochter. Alle goede bedoelingen, initiatieven en raadgevingen van de leerkrachten sloeg ze in de wind. Ook mijn studeertips die ik met Andrea besproken had, vond ze maar niks. Zij wenste geen bemoeienissen meer en geen bespreekbaarheid van Andrea's problemen.

Uiteraard trok Lieve zich niets aan van de idiote verlangens van moeder Nulens. Op zekere dag kreeg ik dan ook een dreigend telefoontje van madam Nulens. Soms hoor je al aan het belletje als er onweer op komst is. De vrouw aan de andere kant van de lijn sprak met een schelle stem en deed alsof ze me goed kende, hoewel ik het mens nooit ontmoet had. Ze werd persoonlijk en liet horen dat ze alles over me wist... Aangevallen door een wildvreemde! Later volgden er nog agressieve telefoontjes én slonzige briefjes waarin ze me uitmaakte en bedreigde. Help, ik heb een stalker!

Ik besloot om me te wreken. Bij bakkerij Nulens bestelde ik incognito 37 slagroomtaarten, 10 fruittaarten, 22 gebakjes met vette pudding en bovenop een kwak slagroom, 17 roomsoezen om je vingers van af te likken, massa's bonbons gevuld met marsepein, en wel 50 eclairs bedekt met een dikke laag chocolade... En alles moest geleverd worden op een fictief adres met een fictieve naam... Deze stunt gaf me een eindeloze voldoening!