Jongen vermoordt zusje om moeder te doen lijden
Charity Lee is de moeder van Paris (13) en Ella (4). Op een avond toen ze ging werken, liet ze haar kinderen alleen bij de babysit. Maar toen ze thuiskwam was er geen enkel spoor van de babysit, en hoorde ze van de politie dat haar dochtertje dood was en dat haar zoon de moordenaar was. De hele wereld van Charity Lee stortte in bij dit bloedstollende nieuws.
Op die bewuste avond kon Paris de babysit overtuigen dat ze naar huis kon gaan. Hij zou wel op zijn zusje passen. Toen de babysit vertrokken was, ging Paris naar de slaapkamer van zijn zusje en begon haar te slaan en te wurgen, en bracht 17 messteken toe.
Tegen de politie vertelde de jongen dat hij zijn zusje vermoordde om zich te wreken op de heroïneverslaving van zijn moeder. En dat hij 'demonische hallucinaties' had, maar de waarheid kwam toch aan het licht.
Een psychiatrisch onderzoek stelde vast dat hij geen morele of emotionele verantwoordelijkheid kon voelen voor zijn afschuwelijke daad... Later, in de supermarkt gilde een vrouw naar Charity: "Je zoon is een monster, hij moet geëxecuteerd worden."
Tienermeisjes plannen gruwelijke massamoord op kleine kinderen
In het Amerikaanse Florida werden twee tienermeisjes van de Bartow Middle School gearresteerd. In een toilethokje werden ze betrapt met messen in hun bezit. Via hun smartphones ontdekte de politie dat de geflipte tieners een sadistisch plan hadden om jonge schoolkinderen te vermoorden. Tijdens hun arrestatie vertelden de meisjes dat ze kleine kinderen wilden vermoorden en verminken. Ze zouden hun slachtoffers met messen bewerken, en hun bloed opdrinken. En ook van hun vlees eten. "Bloed Drinken en Vlees Eten"... En daarna enkele ledematen aan de schoolpoort leggen, om tenslotte zelfmoord te plegen. Hun arrestatie voorkwam een gruwelijk bloedbad. Als volwassenen zullen ze berecht worden en zullen zich moeten verantwoorden voor poging tot moord, wapenbezit en diefstal.
**********
Satanskinderen zijn geboren voor en door Het Kwade. De geest van Satan kruipt door hun bloed en genen, in hun ingewanden en luchtwegen, vereelt hun ziel en schakelt het gevoelsleven uit. Het Kwade nestelt zich in het kleine lichaampje en blijft er levenslang in woekeren. Duivelskinderen zijn de pestkoppen van de klas, de schrik van de school, zij treiteren hun omgeving, lachen iedereen uit en vernederen hen. Boze kinderen die als zuigeling in de moederborst beten, en 's nachts eindeloos huilen... Bezeten door de duivel! Toen hun leven begon, verbleekten alle sterren en zon en maan verloren de koers van de aarde uit het oog.
Ik ga nu vertellen over een light-versie van een duivelskind.
Geboren om Boef te worden - Lyceum schooljaar 1993-1994 - het geval Michael A.
Op een sombere dag verscheen Michael als nieuwe leerling in het eerste middelbaar. Bliksemschichten en donderslagen voorspelden onheil en tragedie voor leerkrachten en medeleerlingen. Michaels blik en houding straalden een immense slechtheid uit, zoals je van volwassenen soms ook verdorvenheid kunt aflezen. Zijn hele wezen was boosaardig, het kwade zat diep geworteld in zijn aders. Hij was geboren om in de goot en op de richel te eindigen, om als kwaadaardige tumor het leven van zijn naasten te traumatiseren.
Michaels moeder liep alle mogelijke deuren plat van hulpverleners, hulpeloos en hopeloos op zoek naar beterschap voor haar zoon. In haar uitzichtloze tocht kwam ze op een dag terecht bij het Medisch Opvoedkundig Bureau. Deze mensen weigerden ronduit enige behandeling, omdat ze de onopvoedbaarheid van Michael onmiddellijk herkenden, met dit 'evil' wilden ze niets te maken hebben.
Ondertussen verzamelde Michael in school een hele hoop buizen en zijn agenda stond bol van vernietigende kritieken die geterroriseerde leerkrachten er met bevende hand in schreven. In de klas en op de speelplaats was Michael een onmogelijke leerling. Zijn verrot en verziekt karakter maakte alle contacten met anderen onmogelijk.
Als psychopaat kon Michael zich nog een tijdje handhaven in het lyceum omdat directrice Prutsmans hem krediet gaf. Het mens trapte altijd wel eens door, maar de beslissing om Michael steeds nieuwe kansen te geven was echt wel de grootste stommiteit uit haar loopbaan. Zij had de ijdele pretentie om van Michael nog iets goeds te maken. Zij tolereerde zijn drugsgebruik, het bezit van een speelgoedpistool, het plagen van andere leerlingen, leugens en uitvluchten, vechten op de speelplaats, roken op het toilet, altijd te laat komen, diefstal van gerief van medeleerlingen, nooit maken van taken... Prutsmans zag al deze akelige dingen door de vingers, in afwachting dat ze in de heropvoeding van Michael slaagde. Ze maakte er een prestigeproject van, dat natuurlijk gedoemd was om te mislukken.
Michaels lugubere tijdverdrijf op verscheidene scholen was een doorreis naar een of andere instelling... of de gevangenis... of als gehaaide oplichter door het leven gaan met liegen, bedriegen en misleiden...
