|
Iedereen reageert verontwaardigd bij het zien van de oorlogszuchtige straatrellen in Molenbeek. Toch zijn de misdadige uitspattingen van de allochtone pubers niet verwonderlijk. Zij hebben onderwijs gevolgd in scholen met een tolerant klimaat, waar met heel veel geduld, begrip en omzichtigheid omgegaan wordt met migrantjes.
De fundamenten van crimineel gedrag worden gelegd in de kinderschoenen. Wangedrag van kleine allochtoontjes wordt in de scholen gebanaliseerd, jeugdige criminaliteit wordt er geminimaliseerd, en alle foute gedragingen heten dan 'kattenkwaad'.
Ik heb vroeger in de scholen gezien hoe leerkrachten hun ogen sloten en de andere kant opkeken wanneer kleine allochtoontjes iets mispeuterden, of ongewenste zijsprongetjes maakten, of buiten de lijntjes kleurden. Hun misstapjes werden toegedekt met de mantel des verdraagzaamheids of weggesmeerd met de zalf des vergevensgezindheids.
De scholen 'Zonder Racisme' gaven de allochtone jeugd een soort onschendbaarheid. Er was de tendens om hen hun gang te laten gaan, zogezegd omdat ze tijd nodig hadden om zich aan te passen. Zo groeiden ze op met een gevoel van straffeloosheid, zonder respect voor gezag en met minachting voor hun gastomgeving. En dan is de weg naar baldadigheden, vandalisme en criminaliteit maar heel kort om af te leggen. Hun sterkte daarbij is 'de groep'. Als kinderen zich machtig en straffeloos voelen, organiseren ze zich beter, ze evolueren naar groepsvorming, waarbij hun gevoel van straffeloosheid versterkt wordt, gevoed door een ijzersterk samenhorigheidsgevoel.
Opgroeien in een zacht klimaat waar met fluwelen handschoenen gewerkt wordt, is niet bevorderlijk voor de gewetensvorming van jonge allochtonen. Zij worden niet krachtig gewezen op hun foute daden, ze worden veel te weinig gestraft. Het accent bij de besprekingen van 'afwijkende' gevallen op school ligt dan ook op 'begeleiding' en 'hulpverlening'. Niet op 'straffen', niet op 'terechtwijzingen'... En zo worden kleine boefjes grote boeven.
|
