Volgens de laatste peilingen zijn er steeds meer onzindelijke kleuters. Kleuterjuffen hebben hun handen vol aan poep- en plasbroekjes en zitten tot aan hun ellebogen in de pampers. Zij komen moeilijk toe aan echte pedagogische activiteiten. Ontwikkelingsdoelen kunnen daarom moeilijk bereikt worden.                          

Geruchten doen de ronde dat het groeiend aantal onzindelijke kleuters te wijten is aan ouders die allebei gaan werken en daardoor minder tijd hebben voor potjestraining voor hun peuters. Om nog maar te zwijgen over die hedendaagse allesabsorberende luiers, in tegenstelling tot de vunzige katoenen luiers van vroeger vol nattigheid...

Allemaal smoesjes! De hedendaagse verklaringen voor 'verlating' van de zindelijkheid draaien rond de pot, rond het pispotje, en willen vermijden dat kindjes met een luier gestigmatiseerd worden als kleine zwartjes die in hun fysieke ontwikkeling achterlopen op hun blanke leeftijdgenootjes. Het is trouwens bekend dat ontwikkelingsachterstanden raciaal beïnvloed worden en gerelateerd zijn aan het menselijk ras.

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat in de jaren 60 de meeste kinderen zindelijk waren op 2,5 jaar. Vandaag is dat slechts 20 tot 30 procent. Kleine instappertjes zijn dus veel later zindelijk dan vroeger. Er zijn dan ook veel meer migranten-instappertjes dan vroeger. En de nieuwe toevloed van anderstalige 2,5-jarigen is nog niet gestopt.

Kinderartsen maken zich zorgen over de luierkleutertjes. En dan is er de Werkgroep Kleuterscholen Vlaanderen die al jaren ijvert voor meer kinderverzorgsters in de klas. Er zijn scholen die ouders vragen om hun kindje pas naar school te sturen als het zindelijk is. Een paniek-oproep, omdat ze de luierkindjes niet meer aankunnen.

Vroeger was het makkelijker, toen alle kindjes met een proper onderbroekje naar school kwamen.

Scholen wachten bang de komst af van een nieuwe golf van 2,5-jarige zwartjes, vluchtelingetjes die hier niet verwacht werden, negerkleutertjes die hier nooit een thuis zullen vinden, ontheemd en vatbaar voor psychische stoornissen, vreemde kindjes zonder eigen voedingsbodem. Integratie is zo goed als onmogelijk.