Volgende zaterdag zal de N-VA kiezen tussen zes kandidaat-ondervoorzitters, zo vernam ik vanmiddag in het VTM-nieuws.

Drie vrouwen, één negerinnetje, één man met een niet-alledaagse seksuele voorkeur, en tenslotte Theo Francken, stellen zich kandidaat om Bart De Wevers secondant te worden.

Het zestal is geen afspiegeling van een lijstje zoals we dat gewend zijn. Vrouwen zijn er in de meerderheid. Als daar maar geen #MeToo-toestanden van komen. Er zijn rasverschillen, seksverschillen, daarom lijkt het me logisch dat de keuze zal overhellen naar Theo Francken.

Laat me nu even mijn gedacht zeggen over Black Beauty (foto), het knappe negerinnetje dat van MR kwam om zich bij de N-VA te vervoegen. Zij is geboren en getogen in Burkina Faso, en toch wordt ze een 'nieuwe' Vlaming genoemd? Alleen échte Vlamingen kennen het onvervalste Vlaming-gevoel, en als bescherming van hun Vlaamse identiteit willen ze dat gevoel niet delen met vreemdelingen die als indringers in Vlaanderen hun plekje willen veroveren.

Met Assita Kanko in de N-VA zal er veel feministisch gezwam gaan klinken, want zij strijdt voor meer vrouwenrechten, en wellicht later ook voor meer privileges voor het zwarte ras. Wat gaan we nog allemaal beleven. Er bekruipt me een onbehaaglijk gevoel bij de gedachte dat er een negerinnetje in een Vlaamse partij zit. Ik kan me moeilijk voorstellen dat Vlamingen enige affiniteit voelen met Black Beauty.

Black Beauty: "... Ik blijf loyaal aan de Belgische grondwaarden..." De Vlaamse integriteit van Assita Kanko, de gekleurde nieuwe Vlaming, valt meteen aan diggelen.