In tegenstelling tot eerdere berichten komt er wél een verlengde paasvakantie voor het onderwijs. Hoera voor kinderen, o wee voor ouders met allebei een job.

Help! Hoe geraak ik mijn kindjes kwijt?!... Wanhopig gaan ze op zoek naar onderdak voor hun lastpakken die drie weken lang niet meer door de school opgevangen kunnen worden. De school als opvangcentrum. Niet om kennis op te doen, maar om er gewoon te verblijven als hun ouders op het werk zijn. Over leerachterstanden wordt er al niet meer gesproken.

In deze onzekere tijden is het onverantwoord dat kinderen niet kunnen terugvallen op hun veilige vertrouwde thuismilieu omdat beide ouders werken. Onbegrijpelijk en beschamend is het dat werkende ouders luidop dúrven klagen over hun radeloze zoektocht naar noodopvang nu de scholen sluiten. En daarmee wijzen ze alle eigen verantwoordelijkheden voor de opvoeding af.

Jeroen Sleurs van de Gezinsbond doet er nog een schepje bovenop door te stellen dat de noodopvang uitgebreid moet worden voor ouders die hun kinderen niet zelf kunnen opvangen. Hij gaat er dus van uit dat ouderlijke opvoedingstaken kwijtgescholden worden en er een ander vreemd iemand voor moet opdraaien.

Kleuterscholen wel open, of niet open? Aanvankelijk was beslist ze open te houden. Volgens mij alleen maar om werkende ouders te ontlasten van krijsende peuters en kleuters die in een crèche niet welkom zijn.

Zowel het katholiek onderwijs als het gemeenschapsonderwijs hebben op eigen houtje beslist om al hun kleuterscholen volgende week te sluiten. Ze willen wel een vorm van noodopvang opzetten voor wie echt geen oplossing vindt voor kleuters of lagere schoolkinderen... Alweer die 'noodopvang'.

Vandaag neem ik het op voor de jeugd. Kleuters, jonge kinderen, pubers, ze kunnen niet meer normaal opgroeien. Zij gaan een wereldvreemde coronageneratie worden. Daarom moeten rebellerende studenten in Leuven en Gent meer aangemoedigd worden om hun acties voort te zetten. Het is hun verduiveld goed recht om te protesteren tegen hun gestolen jeugdjaren!