Wonderkind Laurent Simons heeft op 11-jarige leeftijd zijn bachelor fysica summa cum laude gehaald aan de Universiteit Antwerpen. De jongen rondde de studie in één jaar af, andere studenten hebben er drie jaar voor nodig.

Eerder behaalde hij in anderhalf jaar tijd zijn middelbaar diploma op de Sint-Jozef Humaniora in Brugge. Hij was toen pas acht jaar. Acht jaar, en al klaar voor de universiteit!

En op zes-jarige leeftijd beheerste hij al de leerstof van de basisschool. Zes jaar en al naar het middelbaar!

Nu hij zijn bachelor behaald heeft, wil hij verder met de master fysica aan de Universiteit Antwerpen. Simons heeft zijn doel helder voor ogen: "Ik wil uiteindelijk zoveel mogelijk delen van het lichaam kunnen vervangen door nagemaakte organen."

Zijn toekomst ziet er veelbelovend uit. Met zijn exeptioneel leertempo en een bliksemsnel bevattingsvermogen zal hij later, of binnenkort, wellicht in de researchwereld belanden. Hij zal er zeker naam maken. En ooit breken er tijden aan dat zijn naam onvergetelijk wordt, net als die van Einstein.

Toch is er de keerzijde van een hoog IQ bij kinderen. Hoogbegaafden gaan niet noodzakelijk een grootse toekomst tegemoet. Er komt meer bij kijken dan een stel snelwerkende en goedgeoliede hersenen. Neem nu het geval Laurent. Kan dit jongetje nog wel spelen en ravotten samen met zijn leeftijdgenootjes? Of op kamp gaan met de scouts? Of kwajongensstreken uithalen?... "Gestolen kinderjaren"!... Kan hij op sociaal en emotioneel vlak wel aan zijn trekken komen? En zijn fysieke ontwikkeling loopt ook al een flink stuk achter op die van zijn studiegenoten. Als puberzit hij met bijna-volwassenen aan de universiteit... Intelligente mensen hebben doorgaans een ontevreden kijk op het leven, op de wereld, op eigen leven en op relaties met anderen. Ze piekeren over de onvolmaaktheid van de wereld, over negatieve ervaringen, kampen met kopzorgen en angstgevoelens (eenzame piekeraars). Eigen gebreken worden onderschat en het nemen van wijze beslissingen valt hen moeilijk omdat ze blindelings vertrouwen op hun eigen visie. Het welzijn van hoogbegaafden hangt veelal af van de mate waarin ze inzicht hebben in de grenzen van hun eigen kennis: zelfkennis!