|
We weten dat feministen, negers, homo's, zwervers en ander tuig zich vlug gekrenkt voelen als er over hen een verkeerde letter geschreven wordt of een valse noot gezongen wordt. Hun hele emotionele huishouding wordt overhoop gehaald door naakte waarheden die de ronde doen. Zelfs van voorzichtige satire raken ze hun labiele evenwicht kwijt.
Nu is er in Nederland de dierenorganisatie PETA die ook over haar toeren geraakt is door de aanwezigheid van paardjes op draaimolens. Er is ophef ontstaan rond de oproep van PETA om dieren te verwijderen uit paardenmolens op kermissen. Carroussels met dieren zouden kinderen het idee geven dat dieren speelgoed zijn om hen te vermaken. En dat mag niet zegt het Dierenwelzijn.
In ons land neemt dierenrechtenorganisatie Gaia afstand van de oproep van PETA. Zij vindt dat draaimolenpaardjes niets te maken hebben met dierenwelzijn of dierenmishandeling en dat de strijd voor het dierenwelzijn belachelijk gemaakt wordt door houten paardjes te weren uit draaimolens.
En toch wil Gaia het populaire kinderliedje 'Vogeltje ge zijt gevangen' bannen uit het repertoire van alle kinderliedjes (Fictie).
Een verboden Kinderliedje
Vogeltje gij zijt gevangen,
In een kooitje zult gij hangen.
Gij blijft hier, gij blijft hier,
Lieve vogel gij blijft hier.
Tussendoor op de Draaimolen
Vroeger, als kind, draaide ik graag rondjes op de draaimolen. 'De floche pakken', ik weet niet of het nog bestaat, graaide ik weg voor de neus van andere kermisgangertjes. Gedreven door een soort geldingsdrift wilde ik per se die floche hebben. Zo kon ik vele toertjes gratis meedraaien tot ik er duizelig van werd.
Zo droomde ik op een keer dat de baas van de molen na sluitingsuur vergeten was om de molen tot stilstand te brengen, terwijl ik er nog op zat. De anderen waren allemaal al vertrokken, ontgoocheld omdat ze nooit aan 'mijn' floche konden geraken. Daar zat ik dan met een floche in m'n handen. De hele nacht heb ik meegedraaid op een molen die maar niet wilde stoppen. Bij het ontwaken was ik opgelucht dat de molen niet meer draaide en dat ik er niet meer op zat. Oef! Nooit heeft een bed zó zalig aangevoeld om in te liggen.
|
