|
8 maart, internationale vrouwendag
Het Fenomeen 'Vrouw'
Een vrouw is een complex wezen dat voor mannen ondoorgrondelijk en mysterieus blijft. Toch willen alle mannen er zo eentje. En nog wel voor hun hele leven lang. Tot aan hun dood. Dat hebben ze aan het altaar in een helderziende bui en beneveld verstand beloofd aan de priester die hen voor eeuwig en altijd aan elkaar vastbond.
Schrijvers en filosofen hebben in de loop der tijden de vrouwelijke zwakheden en onhebbelijkheden bezongen met wijsgerige humor. De vrouw kwam als een beminnelijk schepsel uit de klauwen van haar filosoferende belagers.
Op de vraag of men moest trouwen of niet, antwoordde Socrates: "Trouw in ieder geval. Als ge een goede vrouw krijgt wordt ge gelukkig. Als ge een slechte vrouw krijgt, wordt ge een wijsgeer."
En Diogenes zag eens een paar vrouwen die zich opgehangen hadden aan een olijfboom en hij zei: "Ach, dat alle bomen zulke vruchten droegen!"
La Bruyère zei genadeloos: "Er zijn weinig zo volmaakte vrouwen, dat zij haar man niet minstens eenmaal per dag reden geeft zich te beklagen dat hij getrouwd is, en anderen te benijden die ongetrouwd zijn."
Freud: "De vrouw is het duistere continent."
Shopenhauer: "De natuur heeft de vrouw maar één middel gegeven om zich te verdedigen: de onoprechtheid. De onoprechtheid is haar aangeboren. Het is voor een vrouw even natuurlijk leugens te vertellen, als het voor een dier is zich van zijn natuurlijke wapens te bedienen. Daarom is het onmogelijk om een oprechte, waarheidslievende vrouw te vinden."
Seneca: "Vrouwen hebben iets kwaadaardigs op de tong, dat ze handig onder hun lieftalligheden weten te verbergen, ze huichelen vriendschap en weten hun haat te verstoppen onder een sluier van vleierij, hun vertoon van trouw is het grootst daar waar ze het minst trouw zijn."
|
