Maandag 20 augustus 2012
20-08 Berg
Op weg naar het Götakanaal kunnen we niet weerstaan aan een omwegje naar
een vogel-uitkijktoren, nog steeds in het natuurreservaat Tåkern, zoals de
wegwijzer aangeeft.
Massa’s eenden zwemmen hier rond. In de verte zien we zwanen, te ver om een foto ten nemen, maar duidelijk te zien door de verrekijker.
Onze eerste halte aan het beroemde Götakanaal is Borensberge.
De 190km lange vaargeul strekt zich uit van Göteborg via Karlstad tot Mem en verbindt alzo het Kattegat met de Oostzee, met 46 bruggen en 58 sluizen lezen we in de brochure.
Stel je voor : 58000 soldaten werkten 22 jaar (1810-1832) aan het uitgraven van deze waterader… met de schop! Al goed dat er wat meren tussen liggen, zodat ze «maar» 87 km moesten uitgraven.
Je kan dus helemaal van Göteborg naar Mem – van de ene zee naar de andere – met de boot.
De sluis in Borensberg wordt nog steeds maneel bediend. Anders dan bij ons lijkt deze waterweg op een rivier, met kronkels, riet en eenden.
De info over over een oude glasfabriek maakt ons nieuwsgierig, maar tot onze verbazing merken we dat de fabriek verbouwd is tot een jeugdherberg.
Op weg naar Berg bezoeken we een vogel-uitzichttoren in Västra Roxen -we kunnen het niet laten: het staat zo veelbelovend aangegeven langs de weg, en het is ook alweer mooi.
Berg is bekend om zijn 7 sluizen die achter elkaar staan. Er moet zo’n 15 m hoogte worden overbrugd.
We bezoeken er ook het Vreta klooster uit de 12de eeuw, of beter gezegd, de restanten ervan.
Het klooster onderging het lot van vele historische gebouwen. Wanneer een of andere rijke heer het opkocht verdreef hij de religieuzen en gebruikte de stenen voor de bouw van zijn kasteel.
Het kerkje van het klooster staat er nog. Het werd geleidelijk verbouwd en vergroot.
Het pleintje doet dienst als Vroem-overnachtingsplaats.
Massa’s eenden zwemmen hier rond. In de verte zien we zwanen, te ver om een foto ten nemen, maar duidelijk te zien door de verrekijker.
Onze eerste halte aan het beroemde Götakanaal is Borensberge.
De 190km lange vaargeul strekt zich uit van Göteborg via Karlstad tot Mem en verbindt alzo het Kattegat met de Oostzee, met 46 bruggen en 58 sluizen lezen we in de brochure.
Stel je voor : 58000 soldaten werkten 22 jaar (1810-1832) aan het uitgraven van deze waterader… met de schop! Al goed dat er wat meren tussen liggen, zodat ze «maar» 87 km moesten uitgraven.
Je kan dus helemaal van Göteborg naar Mem – van de ene zee naar de andere – met de boot.
De sluis in Borensberg wordt nog steeds maneel bediend. Anders dan bij ons lijkt deze waterweg op een rivier, met kronkels, riet en eenden.
De info over over een oude glasfabriek maakt ons nieuwsgierig, maar tot onze verbazing merken we dat de fabriek verbouwd is tot een jeugdherberg.
Op weg naar Berg bezoeken we een vogel-uitzichttoren in Västra Roxen -we kunnen het niet laten: het staat zo veelbelovend aangegeven langs de weg, en het is ook alweer mooi.
Berg is bekend om zijn 7 sluizen die achter elkaar staan. Er moet zo’n 15 m hoogte worden overbrugd.
We bezoeken er ook het Vreta klooster uit de 12de eeuw, of beter gezegd, de restanten ervan.
Het klooster onderging het lot van vele historische gebouwen. Wanneer een of andere rijke heer het opkocht verdreef hij de religieuzen en gebruikte de stenen voor de bouw van zijn kasteel.
Het kerkje van het klooster staat er nog. Het werd geleidelijk verbouwd en vergroot.
Het pleintje doet dienst als Vroem-overnachtingsplaats.
