BEZINNING

VRIJ ONDERZOEK of wat ervoor doorgaat.

'Vrij onderzoek ' is omnipresent in de communicatie onder vrijzinnigen.Er wordt
zelfs niet meer naar verwezen, omdat het inherent is aan het denken in dat milieu. 

Ooit was het een 'conditio sine qua non' voor elk onderzoek dat wetenschappelijk
wou erkend worden, maar dan alluderen we op de vroege bloei van de Verlichting.
Prof.Pinxten verwijt de sciëntistische vrijzinnigheid in 'De strepen van de zebra' haar
verheffing van De wetenschap tot idool en bron van vooruitgang voor de mensheid,
ooit verantwoord, maar heden totaal verwerpelijk.
Dat vrij onderzoek is ver te zoeken in het huidig wetenschappelijk onderzoek, dat
de beschikking over ontzaglijke bedragen vereist die noch in het bereik van de uni-
versiteiten noch van de overheid liggen.
Onderzoek gebeurt vaak om te bevestigen wat men te allen prijze wil bewijzen
om een nieuw product op de 'vrije markt' te kunnen lanceren, en onderzoekers
zijn ook maar mensen...en voor multinationals is NIETS te duur!

Bron: De strepen van de zebra   R.Pinxten

Je veux que la mort me trouve plantant mes choux, mais nonchalant d'elle, et encore
plus de mon jardin imparfait.
Ik wens dat de dood mij vindt terwijl ik mijn kolen plant, maar onverschillig t.o.v.
haar, en nog meer voor wat mijn onverzorgde tuin betreft.
Montaigne

Oh! que ce monde-ci serait une conne comédie si l'on n'y faisait pas un role
O! wat zou deze wereld een domme klucht zijn als men daar geen rol in speelde.
Diderot

Chaos always defeats order because it is better organised
Chaos overwint steeds orde omdat het beter georganiseerd is.
Pratchett

Nous ne savons jamais si nous ne sommes pas en train de manquer notre vie
We weten nooit of we niet bezig zijn net naast ons leven te grijpen
                                                                               Proust,M. (1871-1922)

             

Heel recent lag het woord PERCEPTIE in de mond van de hele politieke fauna van
Vlaanderen.
Het is helemaal geen mode-woord en is volgens van Dale :' Het kennisnemen als
verrichting van de geest en als vermogen'.
Strikt genomen zijn er geen twee mensen die volkomen gelijkende percepties hebben
van gelijk welk item.
Daardoor ontstaat meningsverschil en in het beste geval wederzijdse beïnvloeding,
zodat consensus mogelijk wordt.
Er is onvermijdelijk een discrepantie tussen een perceptie een haar verwoording.
Denk daarbij aan de uitspraak van Wittgenstein: "Wij kunnen niet eens het aroma
van een kop koffie beschrijven!".

Imitatie is een van de pijlers waarop onze maatschappij steunt.
Is imitatie een manifestatie van onze primitieve instincten ?
Daar heel wat mensen - al blijft het een slinkende minderheid - onze afstamming
van een apensoort aanvaarden, ligt het nogal voor de hand.
Een massa mensen vinden zich blijkbaar te onbenullig om zichzelf te zijn, wat dan
weer positief klinkt, want een uiting van bescheidenheid.
Maar de grote meerderheid van de imitatoren kiest modellen uit die m.i. zelf
onbenullig zijn, want door visuele media in de 'BV-stand' verheven, doorgaans na
raadpleging van hun kijkers-publiek.
De rage rond de imitatie van Elvis Presley in de VS -voor mij helemaal niet onbenullig al ben ik hoegenaamd geen fan - is wel een schoolvoorbeeld van
onbenullige imitatie als je constateert dat die imitatoren niet eens een akkoord uit
een gitaar kunnen halen noch kunnen zingen; alleen het vestimentaire vertoont
enige gelijkenis die niet veel verder gaat dan die van de vroeger vaak  afgebeelde
halfnaakte neger met een hoge hoed op...
Kinderen trekken spelend graag kledingstukken van volwassenen aan, maar eens volwassen wordt imitatie een teken van gebrek aan maturiteit.
Het dragen van jeans-kledij in een stedelijk gebied - aanvankelijk een bewijs van
protest van marginalen - is door de 'overname' van die kleding, eerst uit snobisme
en van lieverlede door dametjes met pelsjassen in BMW, totaal 'ontzenuwd'
geworden - al las ik niet zolang geleden dat een rechter een beklaagde-in- jeans          bevel gaf de gerechtzaal te verlaten om zich 'fatsoenlijk' te verkleden ! -
Hoe studenten en marginalen daarop reageerden hoef ik nauwelijks toe te
lichten : uitgerafelde en beschadigde broeken, met opvallend patchwork en scheuren.
Voor kapitaalkrachtige snobs heeft de economie gedacht aan opzettelijk gebleekte
en/of deskundig versleten exemplaren.
Een eeuw geleden was artistieke slonzigheid en lang en onverzorgd kapsel en/of
baard de apanage van echte of -toen al - simulerende artiesten, waardoor ze elkaar
konden herkennen onder een menigte bourgeois.
Op schraal bemeubelde zolderkamertjes hadden ze hun atelier en slaaphoek waar
ze meestal met hun model leefden en werkten.
's Nachts vond men ze met modellen en vrienden in bistro's, etend en drinkend en
luidruchtig discussiërend.Cfr.' la vie de  Bohème'.

Heden ten dage is die groep vertienvoudigd, zij het dat het vrouwvolk geen model
meer is - of hooguit fotomodel - daar abstracte en/of conceptuele kunst en
'installaties' geen nood hebben aan vrouwelijk schoon en bovendien het moeizaam
concipiëren van kunstwerken helemaal niet meer een must is : het imiteren van
kunstenaarsschap geeft iedereen volledige bevrediging.
De 'echte' kunstenaars kleden zich als de eerste de beste met een confectiepak.

  Ex-misses - van welke verkiezing ook - worden ingehuurd tegen vette vergoe-
dingen om samen met de bloemstukken en natjes en droogjes de recepties van de
boetiekjes en' hair - consulenten' wat standing te verlenen en de banaalste platitudes
tot in de vroege uurtjes te debiteren uiteraard met provocerend vertoon van blote
schouders en zo diep mogelijk décolleté ... om le beau monde te imiteren...

In Parijs hebben de Bobo's, Sartre en de Beauvoir en de hele fauna rond hen
jaren later opgevolgd rond de kerk van Saint-Germain-des -Prés.
Volkscafé's van toen- Flore en Les-deux-Magots - zijn nu chique tavernes geworden
Alleen, 'La Lumière qui jaillit du choc des idées ' is vervangen door de zielloze,
geestdodende haast automatische holle praat over objecten van geblazeerde
bourgeois.

Een topper van abberante imitatie komt uit Moskou, waar de vrije markt een
originele soort stinkend-rijke bourgeois aan de oppervlakte heeft gebracht.
Zij laten zich omnium verzekeren om zonder enig risico enkele weken in de huid
te kunnen kruipen van een haveloze zwerver die bedelt...

Ik herinner me nog met een zekere verontwaardiging dat school-instellingen, om
progressief over te komen, kinderen betrokken bij wedstrijden in 'play-back'-
voorstellingen, wat als introductie tot onze imitatie - maatschappij geslaagd mocht
heten.
Zijn het misschien die kinderen die, eens 'volwassen', met enthousiasme deelnamen
aan wedstrijden in ' gitaar spelen ZONDER gitaar'. ?
7.04.008
Bij nader inzien gaat het in sommige 'progressieve' loges niet beter dan in de profane
wereld.Er wordt met de grootste ernst gesimuleerd dat 'men'aan maçonnerie doet,
al kent men na een jaar het rituaal nog steeds niet 'van buiten' en vermijdt men syste-
matisch elk meningsverschil, want controversie leidt fataal tot conflictsituaties, wat
de aanwezigheid schaadt en het imago van de show-loge niet ten goede komt, wat
on the long run de loge uit de top-tien doet verdwijnen, wat fataal wordt ...


Contact :   filo-voor-iedereen@francois-b.be

CONSUMISME
 
De bourgeois-cogito luidt aldus : ik bezit én consumeer, dus ik besta.
Het is nu net die cogito die de consumptie-maatschappij op virtuoze maar ook perverse manier de bourgeois, die in elk van ons sluimert, haast permanent stimuleert
-voor ettelijke tot in de slaapkamer- om van het bezit van elk object -hoe nutteloos het ook moge wezen- een nieuwe obsessie te maken.

Het zijn uiteraard de minst begaafden en de financiëel zwaksten die zich het eerst laten verleiden - daarin geruggesteund door de banken - en vroeg of laat de groei-ende groep schuldenaars 'voor het leven' gaan vervoegen.

Voor kinderen zorgt die maatschappij voor een ware, haast religieuze indoctrinatie,
die hen voert naar een pernicieuze vorm van slavernij : onbewuste objecten, die
ad nauseam door gewillige, populistische media als idolen op een piëdestal worden
gehesen.

Voor ouders en mede-opvoeders wordt de elementairste opdracht een nachtmerrie.
De illusoire euforie, geschapen en onderhouden door een gewetenloze economie
en door geen enkele instantie afgeremd, dompelt kinderen vanaf hun prilste
bewustzijn in een virtuele wereld van glitter en simplismen, die hen vroeg of laat
en zonder enige voorkennis zal achterlaten in een ontgoochelende, meedogenloze
frustrerende en helemaal niet langer 'leuke' realiteit, die geen enkele
gelijkenis vertoont met de verblindend-mooie affiches vol mooie, uitbundige
wezens met wijd opengesperde mond, in extase opkijkend naar één of andere
'onmisbare nouveauté', die binnen de kortste tijd als 'passé' zal overkomen..
en terstond wordt vervangen door een object dat nog meer performant is voor
een wijl.
Van Prof.Blondé (UA) vernam ik dat het consumisme zich reeds in de 17e eeuw
manifesteerde en in de volgende eeuw tot volwassenheid groeide.
Tapisserie, origineel het behangen van de muren met tapijt en leder wordt nu
vervangen door behangpapier, dat geleidelijk in ieders bereik komt; kleding,
ooit erfstukken gaan nog maar één generatie mee en meubels - ooit vermeld op
notariële inboedels - worden nu gebruiksvoorwerpen en van mindere kwaliteit.
 De tijd is niet meer veraf dat imitatie - doen alsof - toeslaat.

Wie zich geen ebbenhouten meubels kon permitteren , liet zijn acajou- mobilair
zwart schilderen (heb zelf nog geveilde stoelen afgeschuurd).

VRIJ ONDERZOEK is niet enkel aanbevolen voor ideeën en meningen die wij
niet delen, maar eveneens voor overtuigingen die al jaren de onze zijn en waarvan
we NU menen dat ze aan ONDERZOEK toe zijn.
                                                                                                   vsop24

Lorsqu'on veut changer les moeurs et les manières, il ne faut pas les changer par
les lois
                                                  Montesquieu, Baron Charles de 1689 - 1755  
Zeden en gewoonten zijn niet te veranderen door wetten.   

BEZINNING
Het zal de kritische bezoeker beslist opvallen dat ik thema's meer dan eens ter sprake
breng, wat fataal is als men aanvaardt dat een blog de neerslag is van wat ik
'gaandeweg' ontdek en aanvullend of corrigerend noteer.

Ik alludeerde al eerder (le secret de Polichinelle)op de 'Grot' van Plato, maar
zag-zo blijkt nu- de essentie over het hoofd of verwoordde haar onvoldoende.
Met zijn grot-allegorie laat Plato heel nadrukkelijk zien wat het betekent als een
enkeling zich uit de ketenen van de waarneming loswringt en wil opklimmen naar
ware kennis.Het was zijn bedoeling het moeizame van het kennisproces, de verblin-
ding die het schelle licht van de kennis te weeg brengt, de hindernissen die de zoeker
moet overwinnen, te suggereren. Er is soms ook bij de zoeker heimwee naar de geborgenheid van grot en schimmen.
De weg naar kennis geeft geen toegang tot ontspanning en lustgevoel.Bij de terug-
komst is er geen nieuwsgierigheid maar verachting of honend gelach van de mede-
mensen.
Wat de massa-media opdringen aan ons bewustzijn via hun permanente informatie-tsunami kan je met zekerheid definiëren als het tegendeel van de kennis waar Plato
aan dacht als hij zijn allegorie concipiëerde.
            

Bron: Over nut en nadeel van het denken voor het leven. K.P.Liessmann   1997