Na de pauze bij onze Belgische vrienden
in café, restaurant "Bosrust",
vervolgen wij onze weg.


De verboden voor de diverse gebruikers
wordt duidelijk aangegeven.
Dit is dan ook een dreef die alleen gebruikt wordt voor bosonderhoud.


Hier bevindt zich de plaats waar ouders uit Essen[België]
'n gedenkboom mogen planten na de geboorte van hun kind.


Enige km's verder passeren we wederom de Belgisch-Nederlandse grens.
Bij de plaats waar tijdens de grote oorlog [1914-1918]
de Nederlandse smokkelaar "Klaver vrouwtje" werd neergeschoten.
Bij de zogenaamde 'Strontpaal'.
Een grenspaal waar de grensbewakers, des tijds, vaak hun behoeften deden.
De originele grenspaal staat links, juist naast het wachthuisje.


In het wachthuisje staat het hele verhaal van
"Klaver vrouwtje" uitgebeeld.
In Rucphen is zelfs een wandelroute aan deze beruchtheid gewijd.


De originele grenspaal, met de ingekerfde herinnering
aan het overlijden van "Klaver vrouwke" [K V]


De eenzame fietser op de fietspaden van het SES.


Op dit kruispunt worden diverse mogelijkheden geboden.
Hetzij de knooppuntenroute; de 'Lange Fietsroute' [Lfr];
of de ANWB Heideroute [= zeshoekig bordje met rode pijl]


Als wij onze weg vervolgen,
dan rijden wij over deze prachtige bosweg,
met aan weerszijde fietspadmarkering.


Hierna duiken wij opnieuw,
langs een speciaal fietspad,
de bossen in.


De bordmarkering spreekt voor zich.
Duidelijk een stilte gebied, waar het goed toeven is.


Al slingerent tussen de bospercelen,
kan men genieten van wat de natuur te bieden heeft.


Een bosdreef die tot wandelen uitnodigt.


Want de te volgen wandelroute staat aangegeven.
Als men de groene paaltjes volgt, komt men vanzelf weer terug
op de plaats waar men vertrokken is.


En dat mensen hiervan gebruik maken, is duidelijk.


Komt men dan bij de heide,
dan kan men getuigen zijn van de 'heidebouw'.
Het plaggen.


Zo maar 'n stuk heide tussen de bospercelen.


Zouden zij de 'rood-witte'-route volgen?


De vliegdennen op de hei.


Wij vervolgen ons fietspad.


En verlaten het bos.
Aan de einder verrijst ons dorp; Rucphen.


Een schitterend fietspad nodigt ons uit
dorpwaarts te rijden.


En passeren landhuizen en


Boerderijen.
Om terug te keren naar waar we begonnen.
In het centrum van Rucphen.

Deel II


Boerderijen op de grens van twee landgoederen.
Wallsteijn en de Buisse Heide


Een rustplaats langs 't fietspad.


Verklaring over bosbouw en vogelbescherming.


De eerste beukenlaan bij de ingang van de:


't Natuurmonument


Waar 't meubilair gehouwen is uit oude
beukenstammen.


Men uitgenodigd wordt voor 'n wandeling.


Henriette Roland Holst's
wandelroute.


Waar in de verte een beukenbank
lokt voor pauze.


Om de beuken te bekijken
die aanzetten tot fantastische spookverhalen.
Waan U zich hier 's nachts met de maan achter deze boomtop.



Waar nieuwe lotelingen uit de oude wortels
lijken te verrijzen.

De Oude Buisse Heide Op de grens van
Nederland en België.


Waar 't Pannen Huske
op u wacht met heerlijke pannenkoeken.


En de Cannadese ganzen fourageren.


Langs de ontwateringssloten door de weiden.


En iets verderop
u deze grenspaal ontmoet.


Geplaatst in 1843,
vier jaar na de Belgische opstand. 


Paal 237 nabij het lidteken uit de tijd:
De bomtrechter.


Nu goed zichtbaar.
Maar 's zomers verborgen achter de struiken.


De weidse blik over de velden
met aan de einder de bosrand.


Fietsroute te volgen via de map:
De Baronie van het SES.


Met de volgende halte al in zicht.
Café restaurant Bosrust
in België.

Wel even nog klimmen.
Maar dan is het goed rusten.
Welkom bij onze Belgische buren,
waar 'n heerlijke trapist u zeker zal smeken.
Gezondheid!

Binnen een straal van ± 10 km - rondom Rucphen - rijd je onmiddellijk door de prachtigste Westbarantse natuur die men zich kan denken.
Ik neem u mee langs de volgende route van kaart
"De Baronie" van de SES West Brabant:
= Rucphen via: de knooppunten: 79 - 46 - 43 - 42;
 kaart Antwerpse kempen:
knooppunt 55 - 52;
kaart De Baronie:
knooppunt 98 - Rucphen centrum. =
Deel 1.

Vertrekkend vanuit centrum Rucphen
richting Zundert is dit een blik
over de velden naar de lokkende bosrand.


Knooppunt route 79 volgend over deze
mooie fietspad langs de Zundertseweg.


Rechts hoveniersbedrijf 'Ossenblok' passerend.


De bossen lokken.


Het watergebied van de Aa of Weerijs overstekend.


De overzijde.


Rucphens oudste herberg,
waar 'n opfrissende consumptie zeker welkom zal zijn.


Route 46 vervolgen.


Het herenhuis vóór de herberg.



"In den Anker"

Het van oudsher boerencafé,
waar de geburen, vanuit de kerk bij de trapisten,
een zondags pilske kwamen nuttigen.


De beuk op wiens stam men reeds
de uitwassen van de slopende zwammen kan zien.


De "wrat-uitwas".


't Oude kippenkot.


De gepasseerde boerderij langs het fietspad.


Entree van landgoed "Wallsteijn".


De ontwaterings beek.


De boswachterswoning.


De trouwe bles.


Route 43 vervolgen.


Het knoppunt "Moersebaan" van de
routes: 43-47 en 49.


De vroegere wegbewijzering;
de zogenaamde "ANWB-paddenstoel"
en bewijzering voor wandelaars, ruiters en crossers.


Wij volgen de Roosendaalsebaan.


Het pachtershuis in Wallsteijn.
± 10 km van huis.
1e rustplaats.

Het is vandaag 14 maart 2010 en we zijn bezig de winter 2009-2010 te vergeten.
Weken lang zaten we tot over onze oren in de sneeuw.

Dat we daarna vlot de lente in zouden schieten, was meer wens dan werkelijkheid.
Onze winterspullen kwamen ons nog weken lang van pas en de verwarming draaide soms op volle toeren.

Dachten jullie mensjes eens heel even de natuur naar jullie polletjes te gaan zetten?
Lekker van een warme lente te gaan genieten?
Haha!

Dat was natuurlijk om te lachten, niet dan?

Meenden jullie dat nu echt?
Je kunt wel in aantal willen toenemen.

Dat hebben jullie mensen zelf in de hand.
Maar de natuur verplichten is ander koek.
Nee! Nee!
Voorlopig is het buiten nog niet aangenaam toeven.
Hou de kachel nog maar even aan!

Het blijft nog wel even koud en nat.




En ook al besloten enkele mensen elders mooier weer aan te treffen;

het merendeel bleef ter plaatse en wachtte geduldig af.
Heel juist!
Want eens moet toch die lente komen.
En de geduldigen werden beloond.

Verscholen in 't groen-brons tuintjes hout voltrok zich 'n wonder.
De struiken liepen uit.

En achter 't slapende beukenhaagje sprong de lente plotsklaps met z'n schitterend kleurenpallet te voorschijn.

De kinderen konden hun speelgoed opbergen, want de lente was daar.

Aan het maanden lange binnen spelen kwam 'n eind,

want de maartse buien wilden bedui'en, dat de zomer er aan kwam kruien.
Hiep, hiep hoera!

Omdat de lente opkomst is, offereer ik jullie een kindergedichtje van Annie M. G. Schmidt.

De Bril
 

Er lag zo maar 'n bril in  't gras
en niemand wist van wie hij was.
Was hij van Jan? Was hij van Piet?
Weet  jij het ? Nee, ik weet het niet.
Een bril! riep Floepertje de kat
ik heb nog nooit een bril gehad!
Nou kan ik dus voortaan misschien
de muizen duidelijker zien.



Daar loopt dan Floepertje, de kat.
Ze heeft de bril op, zie je dat?
Maar plotseling wordt ze zo bang
er zit een monster in de gang.

Een heel groot monster met een staart,
een monster met een snorrebaard.
En wat doet Floepertje? Ze rent!
O, dom klein poesje dat je bent,
het is een muis, jij idioot!
Maar ja, die bril maakt alles groot.

En wie kreeg de bril toen?


Kijk, zegt de kip, een bril in 't gras,
die komt me nog eens goed van pas!
'k Ga even van mijn eitjes weg
en wormen zoeken bij de heg.
Die worm daar is zo dik en lang


het lijkt warempel wel een slang.
O ja, die bril bevalt me best,
nu ga ik weer eens naar mijn nest
Maar wat is dat? Ik ben abuis.

dit zijn de eieren van een struis!!
Ze zijn veel groter dan normaal,
het is een ongehoord schandaal!
Help, help! Mijn eitjes zijn  geruild!
De kip is woedend en ze huilt
totdat de haan zegt: Wees toch stil,
't komt enkel door die malle bril.

En wie kreeg de bril toen?



Zo'n bril is echt de moeite waard,
ik ben opeens een deftig paard.

Wat nou, moet ik weer voor de kar?
Nee baas, nee baas, dat is te bar.
Die wagen is me veel te groot,
nee, stel je voor, ik trek me dood.

Tja, zei de boer, dat doet die bril,
maar 't is mij best, als jij niet wil,
blijf dan maar thuis hoor, zei de boer.
Maar denk eraan: dan ook geen voer.
O baas... daar kom ik al ... in draf
en 'k zet mijn bril meteen weer af.

En wie kreeg de bril toen?


Kom, zei de koe, ik heb een bril,
dat maakt meteen een groot verschil.
Ik ben heel knap, ik weet heel veel
ik ben een intellektueel.
Kom kind, ik geef jou rekenles,
zeg op: Hoeveel is drie en zes?
Dat is heel makkelijk, zei 't kalf
nou, drie en zes is anderhalf!
Is dat het goede antwoord, moe?
Uitstekend, zei de knappe koe.
De rekenles is weer voorbij
ik gooi de bril weer in de wei.

En wie kreeg de bril toen?


Wel, wel, een bril, zei Prik de hond
Die lag daar zo maar op de grond.
Wat is de wereld nu reusachtig
wat zijn de bomen dik en machtig
wat is mijn baas ontzettend groot
Mijn drinkbakje lijkt wel een sloot
Wat is mijn kluif nu lekker dik

wat zijn de katten groot, zei Prik
Ik durf ze zelfs niet meer op te jagen
Ik durf ze zelfs niet meer te plagen
het zijn net tijgers, oei... ik ril.
Weg met die bril... weg met die bril...

En wie kreeg de bril toen?

Kijk, daar nou, riep meneer Van Til,
daar ligt mijn eigen lieve bril.
Ik was hem kwijt sinds het ontbijt
een hele tijd, een hele tijd!
Hij is nog heel, hij is niet stuk.
wat een geluk, wat een geluk.
Dit is wel iets om blij te wezen
nu kan ik eindelijk weer lezen!

De laatst bijgekomen wijk in het kerkdorp Rucphen is: de Kerkakkers.
Hierdoor een rondgang.

Plattegrond kerkdorp Rucphen


Bouwrijp plan kom Rucphen


De jeux des boules baan


Het wapen van Nassau (centrum Rucphen)


Het oude Kerkhof


De kerktoren door 't lover.


De Burgemeester Antonissen straat


Achterste deel Burg. Antonissenstraat


 


Typische huizen in de Burg. de Regtstraat


Blokbouw in de Burg. de Regtstraat


Het resterend deel van de Burg. de Regtstaat


Wat naderbij


De overzijde


Aangrenzende straat


Het speeltuintje


Onze kunstshop


De Kade


Zicht op de Raadhuisstraat
vanuit de Kade


De peuterspeelzaal


Kerkstraat nr. 7


Jeugdhuis de Louwe


De Vlettevaart


De Raedhuisstate


De van Slotendreef

Carnaval en Rooms katholisisme hebben alles met elkaar te maken. De Carnavalsviering is onlosmakelijk verbonden aan 't Katholieke Paasfeest.
En toch is er die haat-liefde verhouding.
Carnaval en katholisisme verdragen elkaar wel, maar dat ze elkaar beminnen is een gotspe.
Deze houding komt voort uit de opvatting - die vanaf ± 16e eeuw tot ±1930 - postvatte in 't katholisisme, dat geloven alles te maken had met ernst, medidatie, ontzegging e.d.



Men geloofde in 'n liefdevolle, maar uiterst rechtvaardige God, als Vader, die de mensen - zijn kinderen - in hun levens naspeurde op goede en slechte daden, om tenslotte te kunnen oordelen over hun uiteindelijke gelukzalige eeuwigheid.
En in zo'n geloof was beslist geen plaats voor uitbundigheid in eten, drinken, zang en dans. Men was devoot en zag op naar God.
Want een goede vader spaart de roede voor zijn kinderen niet!
Uitbundigheid was 'n uitspatting, dus fout en bijgevolg verboden.

Het is dan ook eerst zo rond de jaren zestig van de vorige eeuw (na WO II)dat er verandering kwam in het denken en geloven van veel katholieken.
De God van Liefde begon de overhand te krijgen.

Doch 't oude, stugge vasthouden aan de rechtvaardige, straffende God liet zich niet zo maar verdringen. Tenslotte had de middeleeuwse levenswijzen meer dan voldoende aangetoond, dat uitbundigheid tot verval van 't mensdom leidde. En dat wilde men niet terug.
Men wist ondertussen - na Luther, Calvijn e.a. - hoe er geleefd diende te worden. Feestelijkheid en fantasie waren geen christelijke bouwstenen. De menselijke geest was goed, maar 't vlees was zwak. En die zwakheid moest bestreden worden. Vasten en onthouding waren de elementen die tot zaligheid voerde.
Genot was des duivels.

Maar latent bleef 't narrenschip in de vaart.
 
En zo zien we, dat vanaf ± 1960, links en rechts, steeds meer carnavalsfeesten worden georganiseerd. Men steekt weer de draak met leger, wet en kerk. Voor 'n ogenblik leeft de Carnavaller weer in die vrije- niet benauwende wereld - van menselijke fantasie.
't Narrenfeest komt opnieuw tot leven.

Doch de traditionele Rooms Katholieken - bijgestaan door enige straf kerkelijke wetten volgende cleresie - laten zich niet zomaar uit 't veld slaan. Zij vinden bij tijd en wijlen zaken die zij met beroep op die oud kerkelijke gewoonten, c.q. wetten kunnen ontraden dan wel verbieden.



Feestelijkheid en fantasie horen niet thuis in hun religieuze beleving.
Het tergt hun geloofsovertuiging, om er bij benadering maar aan te moeten denken, dat de schepping wel eens 'n vorm van spel van God zou hebben kunnen zijn. Dat God het deed uit vrije wil; niet omdat 't moest - maar spontaan - en niet om te gehoorzamen aan een of andere onverbiddelijke wet van noodzaak.
Hij deed 't - bij wijze van spreken - voor vermaak.



Voor de ware Carnavalvierder is zo'n feestelijke fantasie het summum van genot bij uitstek. Het stelt hem in staat om te pogen zich als 'n engel te gedragen, doch tegelijk - zonder verontschuldiging - te zeggen:
"Sorry, maar ik ben maar een mens."

Tenslotte weet de nar als geen ander, dat waar de lach en de hoop verdwijnen de mens ophoudt mens te zijn.
Vandaar dat de echte Carnavalvierder als geen ander begrijpt, dat daags na 't Narrenfeest, er maar één waarheid bestaat, n.l.:

"dat hij uit stof is voortgekomen en uiteindelijk tot staf zal wederkeren."
 


Dus: As op de kop en Alaaf!

Op zondag 14 februari 2010 werd 't hoogtepunt van Carnaval in ons Kraaienrijk [=Rucphen] uitbundig gevierd, ondanks kou en besneeuwde straten.
Gelukkig was het merendeel der benodige straten, voor de optocht, redelijk tot goed begaanbaar.
Een impressie van e.e.a. volgt hier onder.


De vlag kan uit


Zelfs met de vers gevallen sneeuw op de stok


De jeugdraad bij de Prinsenwagen


De kleine "grootste" boer met een kruiwagen vol confetti


De eerste confetti vliegt.
Het kan beginnen


De grootste wagen uit de optocht van
"Hoekske om -Imbies-Kombinatie"[HiK]


'n Echt Carnavals jubileum


Ons eigen dorps TV [=Rucphen FM] is aanwezig



De loopgroepen


De klapblaosers


Mee muziek


De hofkapel "Da Kapelleke"


De Klapblaosers met hun kinderen


In hun stippenfestival outfit


Da ist.
Tot volgend jaar.
Houd'oe en bedankt.

Vaste onderdelen van het Rucphense narrenfeest - geïnd op Bourgondische leest - zijn:
* Het "elfde van het elfde" bal.
De opening van Carnaval met de installatie van de Prins en gevolg; de jeugdprins en zijn gevolg; bekendmaking van het moto en de verkiezing van het Carnavalslied.


Installatie Jeugdprins


Statiefoto

*De Kraaiemauwaovond.
Tonpraten, waarbij dorpsgenoten, diverse voorvallen uit 't voorbije jaar, op ludieke wijze de revue laten passeren en markante dorpsgenoten lief-spottend op de hak nemen.


Toontje paraplu

* De Sleuteloverdracht.
Op zaterdag vóór Carnavalszondag dragen - om 11 uur 11 - B&W symbolisch de bestuursmacht over aan de Prins en zijn gevolg, door het overreiken van de stads(dorps)sleutel.


Hijsen Carnavalssymbool

Als uiterlijk teken voor de gehele gemeenschap wordt daarna 't Carnavalssymbool met moto gehesen en worden de naamborden, aan het begin der bebouwde kom, verwisseld voor de Caranavalsbenaming :
HET KRAAIENRIJK.

*De Carnavalsmis.



Met aansluitend de dweilavond, langs de diverse eet- & drankgelegenheden.

* Zondag: DE OPTOCHT.
Door het dorp trekt dan één bonte stoet van praalwagens, muziek- en spelgroepen, die een uren durende straattoneel verzorgen.


Praalwagen


Speelgroep


Het kegelspel




Dweilband "De Klapblaosers"

* Maandag:
Verschillende bals- en showmiddagen en avonden in diverse etablisementen voor kinderen, jeugd, volwassenen en senioren, die allen door de Prins en zijn gevolg bezocht worden, waarbij hij vergezeld wordt door 'n "Hofkapel", dan wel een "Dweilband".


Klaarmaken voor 'n optreden


Vol sjas de muziek in


Zonder drank, geen klank!

* Dinsdagmiddag: JEUGDOPTOCHT.



's Avonds: Sluiting.
Om 23 uur 11 wordt het Carnavalssymbool verbrand en brengt men de dorpssleutel terug naar het gemeentehuis.
't Definitieve eind van Carnaval is dan om uiterlijk 24.00 uur. Het is dan immers Aswoensdag, de eerste dag van de veertigdagen tijd voor Pasen. (=Tijd van versobering)


Dinsdagavond: 24.00 uur.

* Aswoensdag.
Eerst wordt 's morgens in de kerk 't askruisje gehaald, waarna de prins en zijn gevolg incognito met een schaal haring de diverse eet- en drankgelegenheden gaan bezoeken, om hen te danken voor hun medewerking aan 't voorbije feest. Het zogenaamde "Haringhappen".



Tot volgend jaar.
Houd'oe en bedankt.

                                          Bron: 
                                                                            Stichting Carnaval Rucphen
                                                     Eigen archief