Berichten van 23 maart 2009 tot 29 maart 2009
De basis voor de rem op de ontwikkeling van het dorp St. Willebrord [vroeger 'Het Heike' genoemd] ligt al in 1287, bij de tweedeling van het graafschap Strijen.
HET KERKDORP SINT WILLEBRORD
Het vierde loot aan de stam 'gemeente Rucphen' is, het meest omstreden dorp in de geschiedenis,
"St. Willebrord"
Het karakteristieke kerkzicht van St. Willebrord
vanaf de A58
De binnenkomst
De dorpsstraat
Senioren woon- en zorgunit
'De Vlegter' & 'De Kim'
De dorpskerk van St. Willebrord.
Duplicaat van Lourdes.
Gebouwd in opdracht van wijlen Pastoor Bastiaansen
Winkelplein in het centrum.
Gemeenschapshuis "De Lanteern"
Voormalig kerkgebouw.
De priesterbeelden gallerij in de Dorpsstraat.
Pastoor Bastiaansen
Hij zette St. Willebrord op de kaart
Kapelaan Ad de Bok.
Hij maakte van St. Willebrord één gemeenschap.
De Lourdesgrot naast de kerk.
Bekend bedevaart oord vanaf de jaren dertig t/m zestig in de 20e eeuw.
Het Mariapark vóór de kerk.
Voormalig processiepark.
Burgermans woning in het dorp.
Entree van de kerk vanuit het Mariapark.
Het oude kerkhof naast de kerk.
Een van de mooiste kerhoven van Brabant.
De urnenmuur
Zo eert Willebrord zijn overledenen.
HISTORIE SPRUNDEL
Het kerkdorp Sprundel is veruit het oudst bekende dorp van de gemeente Rucphen.
Reeds in 992 schenkt Hilsondis, gravin van Strijen, het goed van Sprundel aan de abdij van Thorn, waarvoor de hertog van Brabant als beschermheer optrad.
Vandaar dat een deel van het Sprundels gebied: "Sprundel onder de hertog" genoemd werd.
Dit gebied hoorde - zoals bleek uit de akte van 1198 - niet tot het land van Breda.
Maar deze hertogelijke enclave was een doorn in het oog van de landheren van Breda en Bergen op Zoom en zij lieten dus niets onbeproefd om de grenzen van dit gebied zo eng mogelijk te houden.
Daarin slaagden zij meer naarmate het gezag van de hertog taande.
Vooral ten tijde van hertogin Johanna [1355-1406] zagen de landheren hun kans schoon.
Zeker toen Johanna dringend financiën nodig had en in barre nood - in 1388 - geld leende van de heer van Breda met als onderpand haar hertogelijke gebieden.
Sprundel was dus vanoudsher een heerlijkheid met eigen schout en schepenen, die rechtstreeks onder de hertog van Brabant stond.
De uitgifte van de 'moergronden' tussen 1300 en 1350 vormen uiteindelijk de begrenzing van het grondgebied, waaruit later de gemeente Rucphen is ontstaan, met als oudste dorp Sprundel.
Het is eerst met de komst van koning Willem I, 1 december 1813, dat aan deze zelfstandigheid een einde komt.
Had keizer Napoleon - bij de herinrichting van het bestuur der Nederlanden - Sprundel nog als een eigen "Maire" [=gemeente] aangeduid, schout Joseh Voeten te Rucphen, protesteerde hiertegen heftig.
Helaas het einde van de Franse overheersing was nabij. Napoleon werd in oktober 1813 verslagen bij Leipzig.
Vandaar dat eerst uit de archiefstukken van 1814 blijkt, dat de naam van de gemeente: 'Sprundel en Rucphen' werd gewijzigd in: "Rucphen en Sprundel" en later in: "Rucphen en Vorenseinde".
Doch de strijd om de bestuursmacht over het grondgebied Sprundel vond eerst in 1950 een {voorlopig?} einde.
Op 22 juli 1950 kopte het Brabants Nieuwsblad nog: "Openbaar Protest van Sprundel tegen inlijving bij Etten."
Bron: Gemeente Historie 1930-1980
door: A.J.M. Hezemans
HET KERKDORP SPRUNDEL
De volgende loot aan de stam is het oudste deel van Rucphen, nl:
SPRUNDEL
Binnekomst in de dorpskern
Dorpsplein
En de boer hij ploegde voort ...
Herinneringstegel van de schenking
van boer en boerin op het dorpsplein
Sprundels Rooms Katholieke kerk
Sint Jan den Doper.
Muurtegel van de voormalige Mariaschool
Naambord van de nieuwe basisschool
Speeltoestellen van het
Vinkenbos
Gemeenschapshuis 'De Trapkes'
R.K. Begraafplaats
De tuin gewijd aan
Onze Lieve Vrouw van Fatima
De hoofdstraat van Sprundel.
De Sint Janstraat
Een burgerwoning aan de rand van het dorp




