Zaterdag 2 mei 2009
VAN VERLEDEN TOT HEDEN [in vogelvlucht] 4

Het mensdom groeide en zwierf uit over de wereld.

Er ontstonden aparte leefgroepen[volkeren],
die totaal van elkaar vervreemden,
maar die wel iets gemeenschappelijks behielden:
't Geloof in na-aards leven, dat iedere groep voor zichzelf vorm gaf.
Maar bij allen werd 't echter wel een afspiegeling van 't aardse bestaan;
met opperhoofden {Oppergoden},
maagden{godinnen},
dienaren{halfgoden}
en dienaressen{menselijke bijzitten der goden}.
Iedere leefgroep maakte ook in bouwwerken hun afspiegeling van het hiernamaalse duidelijk.

Egyptenaren

Grieken

Hindoestanen

Maya's

Kelten
In de tussen tijd ontstonden er bij de diverse leefgroepen ook bijzondere verhalen.
Ergens langs de oevers van de Nijl in 't Oude Egypte
- zo ongeveer 3000 jaar voor Chr. -
ontstond 't verhaal van 'n kind-koning,
die door onbevlekte ontvangenis was geboren.
Hij leerde zijn volk de wetenschap over de zon,
die men aanbad als de God van de Vruchtbaarheid;
deed wonderen
en toen hij stierf, zei men, dat hij was opgestegen naar de sterren.
Men noemde hem de gevederde slang.

In Zuid Amerika, meer precies in Mexico, werd rond 1300 voor Chr.
- aldus de overlevering -
in 't oerwoud 'n kind-koning geboren,
middels een onbevlekte ontvangenis,
die zijn volk de wetenschap over de zon leerde
en deze aanbad, als de God van de vruchtbaarheid.
Hij deed wonderen
en toen hij stierf, zei men, dat hij opsteeg naar de sterren.
En men noemde hem de gevederde slangengod.

In Palestina leerde [in 't jaar 30 na Chr] 'n kind-koning
- geboren via een onbevlekte ontvangenis -
zijn volk de naaste liefde en noemde God zijn Vader.
Bovendien overschaduwde hij z'n volgelingen met de Geest Gods.
Hij deed wonderen.
En toen hij stierf, zei men,
dat hij opsteeg naar de hemel [sterren]
en men noemde hem: Jezus zoon van God.

Geschreven door W. Smeekens om 15:06
Reageer op dit bericht
















