Archief

Doorheen gans de geschiedenis blijkt de mens in staat om een ander mens na te trappen als het moment daarvoor gekomen is. "Ik heb het niet gezien, ik heb het niet geweten, ik heb het niet gedaan" zeggen getuigen dan, en ze kijken ze stoemelings de andere kant op. Getuigen zijn zeer zelden helden.

Hier verrast een alerte fotograaf persoon B accent die onverwacht in het voorbijgaan een zijdelingse hiel kick uitdeelt naar de knieën van de niets vermoedende auteur. Dat is, vooral bij mistig of nevelachtig weer, een gevaarlijke toestand.  Knieën zijn immers uiterst weke bestanddelen en wij hebben er (in tegenstelling tot ellebogen) slechts twee om mee te werken.

Maar bestudeer nu eens aandachtig het gedragspatroon van persoon A, rechts onderaan op de foto: niets gezien zeker? Bestudeer tevens het gedragspatroon van persoon B bovenaan rechts op de foto: ook niets gezien zeker? Welke ellende alweer en daar zou ik iets van kunnen krijgen!

Auteur: Walter Marsoul

FIETSPOMPVREES.

Fwiette…petiete…Nu het mooie weer er weeral zit aan te komen en de temperaturen volgens Frank De Boosere “naar omhoog fietsen” is de tijd voor Josée en ik gekomen om samen eens in de natuur te gaan fietsen.. Maar samen fietsen… daaraan valt niet te denken want wij kunnen onze fietsbanden niet eens oppompen. Dat komt omdat wij allebei van nature al een natuurlijk hematocriet van 55 hadden. Wij hebben dan maar minuscule sensoren laten inplanten en ons myostatine laten stilleggen. In principe kan dit iedereen overkomen. Tevens hebben wij een gen of twee in onze stamcellen laten inbrengen opdat ons DNA zich vlugger zou kunnen herstellen en omdat een mens nooit weet waarvoor zoiets nog goed kan zijn. Twee zuurstofflessen gekocht om verzuring van de spieren tegen te gaan. Dan hebben wij een Repoxygen verbonden met een virus besteld om het epo- gen in ons lichaam op en natuurlijke manier aan te maken. Niemand kan ons iets verwijten dat wij niet ernstig met onze fiets bezig zijn, pas twee nieuwe fietsen aangeschaft met twee nieuwe fietsbanden en twee fietspompen erop, niks aan de hand, en dan … fwiett petie fwiett petie, fwiette petie…, fwiette petiete….  Klamme handen, een benauwd gevoel, wazig zicht, ijl  hoofd, trillende handen en hartkloppingen op het moment dat wij onze fietsbanden willen oppompen… En dan dat hyperventileren als het wij ons ventiel open schroeven….fwiiee…fwieie iettepetiet….dat zijn allemaal symptomen van de gevreesde fietspompvrees. Tot voor kort meenden wij dat die vrees niet bestond, maar eerst ik, en later Josée  begonnen eigenlijk feitelijk symptomen van fietspompvrees te vertonen. Jazeker, iedereen kan er in principe door getroffen worden. Fwiette petiete.... en onze angstklachten kan men in twee groepen indelen: de fobische klachten en de faalangst rond vaardigheden en routines. Faalangst komt meestal voor bij patiënten die pas hun fwiettesbanden hebben leren oppompen. Eigenlijk kunnen ze het wel, maar ze hebben, fwiette petiete angst om te falen. Josée heeft dat: fwiette petiete.  “Dat is faalangst Josée, ge zijt een loser!” riep ik eerst, maar dan sloeg het hematocriet van Josée helemaal tilt en nu pak ik dat anders aan. Zelf vertoon ik eerder vermijdingsgedrag, zo ga ik per dag 12 km te voet met de fiets aan de hand, nog liever dan mijn fwietsbanden zelf op te pompen. Zulk hardnekkig vermijdingsgedrag komt meestal voor bij personen met een fobie: fwiette petiete… Komt daarbij dat mijn repoxygen goed overeenkomt met een andere (onbekende) virus dan degene waarmee die eigenlijk overeen zou moeten komen.

Dat zijn ze nu allemaal aan het uitzoeken, maar dat kan ik mijn repoxygen niet verwijten, in tegendeel want daar schiet het niets mee op.

Wanneer zullen fietspompontwerpers nu eens fwietspompen ontwerpen zonder dat typische fwiettespompgevoel of dat optische fwiettespompdesign? Zonder dat akoestische fwiette petiete fietspompgeluid? Josée: Wij hebben hulp gezocht bij een cognitieve fietspompgedragstherapeut en wij gaan er nu voor. “Ooit zal het ons lukken en dat zal de mooiste dag van ons leven zijn” aldus Josée; “Jazeker Josée” zeg ik, “da iess.”En zo heeft iedereen dan iets.

Er is een zelfhulpgroep: “Fwiette petiete: leren omgaan met Fietspompvrees.@com.be” en er is een brochure uitgegeven: “De Fwiettespomp@com.be” die u op aanvraag kunt aanvragen op aanvraag@com.be. De omgeving begrijpt meestal niet waarom fwietspomppatiënten met hun hematocriet en met hun repoxygen kunnen sukkelen. Dan is er nog een zelfhulpgroep voor kinderen van Fwiettespomppatiënten: het Ventieltje@com.be, want kinderen lijden daar allemaal ongevraagd nog het meest onder.

Namens de Fwiettespomp, de vereniging voor fwiettespomppatiënten.

Een dikke proficiat.. Hou de fwiettespomp er maar in!

 Josée en Walter.