31e Vogelshow van K.B.O.F De Witte Spreeuw

De tentoonstelling “En Flandre”, die nog tot zondag te zien is in de hal van het Cultuurcentrum De Schakel, is een absolute aanrader. Daarvoor pleiten niet alleen de bijzonder aantrekkelijke tekeningen van Nolle Versyp, maar ook de bijzondere schilderijen van Filip Ramon en de door Katleen Vanbesien en Luk Decleer gekaligrafeerde gedichten van Fernad Florizoone.

De tentoonstelling in de hal werd zondagnamiddag tijdens de Frans-Vlaamse Cultuurdag plechtig geopend door burgemeester Yolande Dhondt en Cultuurschepen Jeannine Vervaeke. Johan Strobbe gaf ons met korte intervieuws met de kunstenaars toelichting bij de drijfveer voor hun werk Zo is de bij ons heel bekende acteur Nolle Versyp, laatst nog als dokter Dré in de TV-serie Thuis, vooral verleid voor de authenticiteit in de dorpen van Frans-Vlaanderen. Hij ziet daar in die dorpen wat nog echt is en wil zijn ruim 100 tekeningen nog eens aanvullen met het dubbele om alles wat nog authentiek is tussen Boeschepe en Boulogne vast te leggen in zijn tekeningen. Hij gaat steeds eerst de sfeer opsnuiven ter plaatse en maakt daar een aantal schetsen en foto’s vooraleer zijn arbeidsintensieve tekenwerk af te maken in zijn atelier.

De schilderijen van Filip Ramon (°Roeselare 1964) zijn daar enigszins een tegenpool van, want hij ziet zijn poëzie in deze regio eerder in industriële landschappen. Hij is vooral gefascineerd door het havenlandschap van Duinkerke. Maar eigenlijk vinden we een sterke diversiteit in zijn Vlaamse landschappen met in Frans-Vlaanderen evengoed de Opaalkust met Kaap Blankenes en Kaap Zwartenes (Cap Gris-Nez). Enkele kenmerken van zijn kunst zijn een doorvoeld kleurenpalet en ritmische composities.

Tenslotte geeft het kalligrafisch werk van Katleen Vanbesien en Luk Decleer een treffend beeld van de gedichten van Fernand Florizoone (°Veurne 1925). Hij publiceerde 12 bundels en zijn werk is vertaald in vele talen. Bij de opening werden we nog bekoord door de muzikale omlijsting van de Frans-Vlaamse folkgroep Blootland.

Op de Frans-Vlaamse Cultuurdag in Waregem is het eerste exemplaar van het “Woordenboek van het Frans-Vlaams” afgegeven aan auteur Cyriel Moeyaert. De publicatie is pas verschenen bij het Davidsfonds en is voor de auteur de oogst van een halve eeuw sprokkelen in Frans-Vlaanderen. Cyriel Moeyaert is een autoriteit op het vlak van liguïstisch onderzoek in Frans-Vlaanderen. Hij had veertien jaar lang tot de 23e jaargang in Ons Erfdeel een rubriek taaltuintjes, waarin hij uitlag gaf over Frans-Vlaamse woorden. Sedert 1982 publiceerde hij ook al 84 afleveringen met oude Frans-Vlaamse woorden in KFV-mededelingen van het Komitee voor Frans-Vlaanderen, waarvan hij trouwens bijna 15 jaar voorzitter was (1984-1998). Sinds het eerste jaarboek van "De Franse Nederlanden/Les Pays-Bas Français" in 1976 verzorgt hij een rubriek over de hedendaagse schrijftaal van de Westhoek in Frankrijk op basis van Vlaamse teksten van vroeger. Het woordenboek werd deze namiddag op de Frans-Vlaamse Cultuurdag aan het publiek voorgesteld door Dr. Fil. Frans Debrabandere.

Voor het Woordenboek van het Frans-Vlaams heeft de auteur beroep gedaan op zowat 160 zegslieden, die op hun beurt nog heel wat andere Frans-Vlamingen kennen die nog goed Vlaams spreken. Hij ontdekte heel wat mooie woorden, die kunnen wedijveren met ons “Wrikkelgat”, dat dit jaar bij radio 2 nog als mooiste dialectwoord van West-Vlaanderen is uitgeroepen. Denken we maar aan ‘Klinkebelle’ (belletje), Leuriinge van den avond (avondschemering), zoetebooomtei (zoethoutthee), tullepooize (tulp), kaffiemuzel (stoffen koffie-filterzak), piepebontje (onzelieveheersbeestje).

Nog op de Frans-Vlaamse Cultuurdag heeft Wim Chielens met de voorstelling van het boek “50 jaar Koekebroôd vor nuze menschen” hulde gebracht aan Flor Barby’s Volkstoneel voor Frans-Vlaanderen. Gouverneur Paul Breyne gaf in zijn toespraak toelichting bij de grensoverschrijdende culturele samenwerking van West- met Frans-Vlaanderen. Wegens de grote belangstelling voor deze 58e Frans-Vlaamse Cultuurdag in De Schakel te Waregem moest voor de plenumbijeenkomst uitgeweken worden naar de schouwburgzaal.

Woensdag 28 september krijgen vluchtelingen de kans om u hun verhaal te vertellen. OCMW-Waregem, de stedelijke Jeugddienst en de Dienst Ontwikkelingssamenwerking hebben de handen in elkaar geslagen om u te confronteren met het verhaal van de vluchtelingen. ’s Namiddags gebeurt dat met muziek, dans, film en spel op de esplanade (aan glazen piramide tussen het Pand en de Stadionvijvers) en de aanpalende vroegere pub Mustang en Schakelpand. ’s Avonds vanaf 19 u. biedt het OCMW u een informatief bad over de vluchtelingenproblematiek in het Lokaal Opvanginitiatief (OCMW-centrum).

Zeker een dertigtal landen in de wereld wordt verscheurd door oorlog. Daardoor worden miljoenen mensen geconfronteerd met veralgemeend geweld: mensenrechtenschendingen, verwoeste huizen, bombardementen… Vaak is vluchten de enige oplossing om te overleven, om veiligheid en bescherming te vinden. Naar schatting 34 miljoen mensen hebben geen andere keuze meer dan hun dorp en streek achter te laten en in ballingschap te gaan. Die 34 miljoen verhalen verdienen om verteld te worden, zodat we eindelijk een gezicht kunnen geven aan de mensen die schuil gaan achter de grijze anonimiteit van de statistieken.

In Waregem vangt het Lokaal Opvanginitiatief deze vluchtelingen op. Woensdag krijgen zij het woord en kunnen wij ons inleven in hun soms niet te vatten vluchtverhalen en ook misschien iets leren van hen. Dat gebeurt bij een aantal activiteiten voor jong en oud. Op de esplanade staat muziek en dans op het programma van 14 tot 17 u. Initiatie is aangekondigd van ‘capoeira’ en ‘didgeridoo’. We hebben nog niet kunnen achterhalen welke dansen of muziek daar juist wordt onder verstaan, maar het kan boeiend worden.

In het Schakelpand aan de jeugddienst worden aangrijpende films vertoond, om 14.30 u. “Aller simple vers l’hivers” van Mourad Boucif (België 1999) en een uur later “In this World” van Michael Winterbottom (UK 2002). De eerste, “Reis naar de winter”, is een verhaal van een lange moeizame reis naar Europa van een 13-jarige vluchtelinge. De tweede is een gruwelijk mooi verslag van de vlucht van twee Afghaanse jongens naar het rijke westen. In de Mustang wordt een informatief spel gespeeld, waarbij iedere speler een dubbele rol krijgt van vluchteling en sleutelfiguur.

Het avondprogramma biedt uitleg voer asielbeleid en –procedures in België, een getuigenis door een Congolese vluchteling en een Afrikaans muzikaal optreden. De asielzoekers van het Lokaal Opvanginitiatief bieden landeninfostandjes aan en er kan geproefd uit de wereldkeuken. Contactpersonen zijn Mark Fourneau (OCMW) en Marieke Vantieghem (Dienst Ontwikkelingssamenwerking).

Wa soet(er) ulder believen?

't Es nie meugelijk, 't es nie meugelijk. Wadde? Ah wel een standbeeld in Desselgem voor Briek Schotte en zinne veloclub. Zeg dat nie waar es. Toet toet, maar ze moeten 't zelve maken. Ja... en wie gaat er dat doen? A wel iedereen die naar straete kermesse komt op 25 september mag zijn stikske vélo meebringn en ze gaan dat aanéén lassen voor een monument, Een soort briek en brol of zo.?? Nee, nee ze gaan dat den IJZEREN BRIEK noemen. Ah wel ,k vind da een goe gedacht. Waar gaan ze dat just doen? In de skuurre van Lukkie Pauwels rechtover Duquenoos. Zoei geloven da 'k wel zoe meedoen, 'k ee daar wel nog wa liggen die daar voor zoe passen. Allé tot ton hé.

Bovenstaande tekst stond op het strooibriefje, dat ons op de Grote Prijs Brik Schotte werd in de hand gestopt door Jef Verhamme van de mysterieuze vereniging of actiegroep, die we maar "Wa soet(er) ulder believen" gaan noemen. Jef Verhamme kennen we als iemand die altijd klaar staat om zich in te zetten voor de goede zaak. Oudere Desselgemnaren zullen hem kennen als de zoon van wijlen bakker August Verhamme, een familienaam die teruggaat naar de actieve beginperiode van kajotters- en kajotsters onder impuls van onderpastoor Jan De Cuyper omstreeks 1930 in Desselgem. Eerder zagen we Jef al actief als verteller of medewerker bij de Kleinste Steeple in Waregem en andere initiatieven. Over de activiteiten tijdens Straete kermis in de Nieuwstraat in Desselgem schreven we al in het vorig bericht.

We willen hier graag ook aandacht geven aan Straete Kermis volgend weekeind 23-26 september in de Nieuwstraat in Desselgem. Het is één van de oudste wijkkermissen in de stad en zeker de laatste jaren terug één van de meest authentieke. Daar staat ondermeer hun gezin Reuzen voor, een traditie die in Desselgem al een voorloper kende op den Balling of was het daar ook alweer geïnspireerd op een vroeger gebruik in het dorp. Wie vertelt het mij ?

Nieuw dit jaar is de kroegentocht van vrijdagavond 23 september na de openingsreceptie van 19 u. in ’t Straetje zonder Ende met optreden van ‘De Gestemde Snaren’. Die gestemde snaren zijn Stephen Ron (niet onbekend voor dit blog met ondermeer Brik Schotte lied en V-Route) en Ronny Vanmaercke. ‘Desselgem Kroegt’ doet alle 9 café’s in de Nieuwstraat en Liebaardstraat aan en telkens is er wel wat te beleven van volksspelen tot optredens. Kaarten hiervoor zijn aan 8 Euro te bekomen in ’t Staetje, Jakkedoe, Case El Vid, Tapasbar, de Toren en ’t Gemeentehuis.

Dezelfde organisatie Jeugdhuis Jakkedoe presenteert zaterdagavond in eigen lokaal “De Drie Sleutels” wat ze noemen een ‘Stand up comedy’ met tijdloze absurde humor van twee André’s. Die avond vieren Chris en Gerda hun 5 jaar in ‘t Straetje zonder Ende met een niet nader genoemde speciale gast. Zondagmorgen om 10.30 u. viert de Straete-gemeenschap in de St Martinuskerk een concertmis met Paul Van Maele en Thijs Vanryckeghem op het oude orgelmonument en ook opgeluisterd door het trambonekwartet (Drie Vlieberghs en Martijn Balcaen) van KMV De Leiezonen. Aperitief, feestmaaltijd en koffie met taart worden dan op wandelafstand geserveerd in Jakkedoe en het Parochiaal Centrum.

Zondagnamiddag is het dan echt Straete Kermis, waarbij al om 14 u. de eerste parochianenkoers start. De Veloclub werkt voor het eerst weer mee met Straete kermis en staat in voor de koers, waar iedereen mag en kan aan deelnemen. Start- en aankomstlijn zijn getrokken aan ’t Straetje zonder Ende. Straete kermis is ook de rommelmarkt de zondagnamiddag met optocht van de reuzen, kindergrime, springkasteel, clown, dreupelkot, trampolinespringen, KMV De Leiezonen , Rustende Moeders, Diloo, Swinging Chickens, enz. Omstreeks 15.45 u. krijgen we zelfs internationale animatie met de Ugly Circus Brothers. Zondagavond blijft het feesten en ook maandagnamiddag op het rendez-vous in POC voor de senioren en bevriende Desselgemnaren.

Dit jaar moet Straete Kermis ook iets blijvends opbrengen voor de geschiedenis. Het ligt inderdaad in de bedoeling dat ook Desselgem een monument krijgt van zijn aller Brik Schotte. We kregen tijdens Desselgem Koerse aan de Poepe al een briefje in de handen gestopt van Jef Verhamme en zijn mysterieuze vereniging “Wa soet(er) ulder believen?”. Hierachter willen we de in Desselgems dialect opgestelde tekst wel eens meegeven. Zondagnamiddag wordt gevraagd om allerhande losse fietsonderdelen binnen te brengen in de schuur van Luc Pauwels, kleinzoon van Richard Delodder, Nieuwstraat 107. Daarvan wordt dan een geheel gelast, dat de “IJZEREN BRI(E)K moet in herinnering houden. De artiesten werken van 14.30 u. tot 18 u.

Zaterdag 24 september ontmoet de Guido Gezellekring de grote Vlaamse dichter in Waregem. We vermoeden dat Karel Platteau, de grote Gezellekenner uit Beveren-Leie, daar voor iets tussenzit. ’s Voomiddags vergadert de kring in de Briek Schottezaal op het stadhuis. Karel Platteau gaat alvast voor de bezoekers de band verduidelijken, die Gezelle had met Waregem. Een aantal van die elementen zijn naar verluidt bewaard in het archief van de stichting Magloire Loquet in de Stormestraat. Vermelden we hier ook dat Jan De Cuyper tijdens zijn Desselgemse periode (1927-1937) de jubileumuitgave samenstelde van Tijdkrans.

André Vandewiele van de Geschied- en Heemkundige Kring bracht reeds heel wat materiaal samen in zijn artikel “Gezelle en Waregem” in het 27e jaarboek (1999) van de Gaverstreke. Spreuken over Waregem en de ‘peerden’ vinden we in verschillende van zijn gedichten. Gezelle had het ook over ‘keukelen, gehoord te Waereghem’ en zijn pseudoniem ‘Petr. V. Waereghem’ hoeft geen toelichting. Gekend is ook de foto met Gezelle aan de ‘Mirakelkerk’ in Nieuwenhove.

’s Middags wordt een koninginnehapje gegeten in het chaletje ’t Boothuis, aan de oever van de vijver. De namiddag start met een toeristisch bezoek aan de hippodroom. Daar kan het Gezellegenootschap kennis maken met de grote obstakels waar de paarden over moeten en de roemrijke geschiedenis vernemen van Waregem Koerse. Om 15 u. gaat het dan naar Beveren-Leie met bezoek aan het geboortehuis van Leonard De Bo, naast café ’t Neerhof. Eindstation is het Stedelijk ontmoetingscentrum ’t Klokhuis rechtover de kerk, waar er op de tentoonstelling rond De Bo een korte uiteenzetting volgt over deze ‘edele, koelmoedige werkosse’. We hadden in dit blog reeds eerder aandacht voor het omvangrijke werk over De Bo van de Beverse heemkundigen Michel Debrouwere en Etienne Ducatteeuw.

Wie nog interesse heeft, kan nog een bezoek brengen aan de mooie Leieboorden, vlakbij een authentieke hoeve en schuur uit de tijd van Gezelle en De Bo. Tenslotte kan nog een glaasje worden gedronken in ’t Leckerke, een oud cafeetje op de verlaten oude Plaetse van Beveren-Leie.

In Waregem roept Rudy Devos van Groen het gemeentebestuur op om ook met de Paardestad in de toekomst deel te nemen aan de AUTOLUWE/AUTOVRIJE DAG Gisteren zondag 18 september 2005 was het voor het 4de jaar op rij een feestdag voor wandelaars en fietsers, in maar liefst 37 Vlaamse steden en gemeenten. Daar werden de centrumstraten gisteren verkeersvrij of autoluw gemaakt. Dat moet ook in Waregem kunnen, volgens Groen!, dat er ook op aandringt om de marktomgeving tijdens de zomer verkeersvrij te maken tijdens de marktdag op zaterdagvoormiddag en op zondagnamiddag.

Dat dit nadelig zou zijn voor de handelaars in het centrum, wordt volgens hen in Brussel tegengesproken. Het volledige Brusselse Gewest (160 vierkante km) werd autovrij gemaakt, mede op aandringen van de handelaars van Brussel Centrum. Alhoewel deze laatsten aanvankelijk tegenstander waren van dergelijke grootscheepse ingreep, hebben zij al snel de voordelen ondervonden. Hun handelszaken zijn immers veel vlotter en vooral veiliger bereikbaar zonder gemotoriseerd verkeer. En een niet te onderschatten bijkomend voordeel voor de handelaars is dat de mensen veel meer genieten van een terrasje in gezonde en onbezoedelde lucht dan als er een walm van uitlaatgassen rondhangt. Een win-win situatie dus voor iedereen, de duizenden wandelaars en fietsers, de handelaars en het milieu.

Dat Waregem gisteren ontbrak op het lijstje van deelnemende steden is voor GROEN!Waregem dus een gemiste kans. Rudy Devos wil niet alleen dat Waregem volgende jaar deelneemt aan de actie, maar volgens Groen! kan Waregem meer. De zaterdagvoormiddagen en zondagnamiddagen zijn voor hen ideale momenten om de marktomgeving verkeersvrij te maken. Ze zijn er alleszins van overtuigd dat een verkeersvrije markt op deze tijdstippen het sociale leven van de stad ten goede komt. En dat het praktisch realiseerbaar is, werd reeds bewezen met de komst van de winterkermis.

Ik hoor dat er nu een wasbeer is opgehaald in Desselgem. Na de vos die kippen doodbeet en de gevaarlijke hond die jonge kinderen zwaar toetakelde, wordt het nodig dat Desselgem wordt gezuiverd van al die bedreigende diersoorten. Begin augustus bleek die vos een wasbeer te zijn. Deze werd alvast ontdekt toen hij twee kippen had gedood en rustig maïs zat te knabbelen. De politie van zone Mira werd erbij gehaald die op haar beurt een specialist van een dierenasiel uit de regio verwittigde. Die kon de wasbeer met een tang vangen. Onderzoek wees uit dat het beest was ontsnapt bij een van de buren van de Desselgemnaar. Die kreeg zijn troeteldier terug. De wasberen zijn nu opgehaald en geplaatst in een natuurhulpcentrum in Opglabbeek.

In Opglabbeek horen we dat er gisteren daar 6 wasberen zijn opgevangen. Ze hadden een poosje geleden al contact met mensen die een probleem hadden met hun zes 'huisdieren'. Eén van de diertjes was ontsnapt en zo kwam aan het licht dat de eigenaars niet over de nodige documenten beschikte voor het houden van wasberen. Wasberen staan immers niet op de positieflijst, een lijst van dieren die als huisdier mogen bijgehouden worden in België. Het gerecht besliste dat de dieren weg moesten dus gingen de mensen op zoek naar een geschikte oplossing.

Die oplossing liet op zich wachten, de eigenaars werden wanhopig en héél even hing de diertjes zelfs euthanasie boven het hoofd. Gelukkig verwees de dierenarts, met wie ze contact opnamen, deze mensen door naar het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek. Daar waren ze akkoord met de opvang van de beertjes in de strijd tegen het houden van exotische 'huisdieren'. In Opglabbeek wordt nu een geschikte oplossing zoeken voor deze dieren.

Het Natuurhulpcentrum waarschuwt nog dat wasberen absoluut geen huisdieren zijn. Net zoals alle exoten. Deze dieren zorgen immers steevast voor problemen en vroeg of laat zijn deze dieren daar de dupe van en moeten ze weer weg. Dagelijks worden ze geconfronteerd met ontsnapte lama's, ontsnapte slangen, apen die geen thuis meer hebben, spinnen die plots niet meer zo leuk zijn, prairiehondjes die hun baasjes lieten zien dat ze ook tanden hebben, enz... Allemaal dieren die het slachtoffer werden van de 'dierenliefde' van hun baasje... Denk eerst eens na voor je zo'n aankoop doet!

De discussie over de culturele waarde van het Koninklijk cabaretgezelschap De Zingende Sterren gaan we hier niet voeren. Maar er kan niet naast gekeken worden : het is kleinkunst, muziekkunst, theater, jaarlijkse creatie van culturele producties en nog zoveel meer dat normaal tot de actieve kunstbeoefening wordt gerekend. In de culturele geschiedenis van Waregem kan men ook moeilijk naast de Zingende Sterren kijken met figuren als Magloire Loquet, Jan Callens en andere culturele promotoren aan het roer. Met jaarlijks nog een 40-tal reisvoorstellingen (op 15 september nog in Lichtervelde en op 24 november al weer in Menen) zijn de Zingende Sterren ook culturele ambassadeurs van Waregem. Heeft een productie plots geen culturele waarde meer, als daar zoveel toeschouwers naartoe willen komen dat er elf voorstellingen nodig zijn in de schouwburg van De Schakel ?

Dit jaar is het Koninklijk cabaretgezelschap al aan haar 62e speeljaar. Het nieuwe blijspel kreeg van regisseur en auteur Jan Callens de titel mee van “GIJ NIET ZULLE VEUGLE”. Tussen zaterdag 29 oktober tot zondag 13 november zijn worden daar in de schouwburg elf vertoningen van gepresenteerd. Velen onderschatten de inzet van alle medewerkers om dergelijke productie te realiseren. Op vrijdag 23 september om 9 uur begint de kaartenverkoop met reservatie en het zal weer druk worden in het lokaal “Magloire Loquet Stichting” in de Stormestraat 28 te Waregem tel. 056/61.01.50.

Jan Callens kon ons al iets lossen over de inhoud van zijn nieuwe productie. Daarvoor liet hij zich inspireren op de komende gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar. Voor de gelegenheid ontwierp Jan de gemeente “Stillegem”. Het scenario kunnen we al vermoeden … het zal niet stil blijven in Stillegem … moeilijkheden bij de samenstelling van de lijst …personen cultus … Een snuifje idealisme, trouw, vriendschap enigszins en afgunst, heb- en geldzucht zullen niet ontbreken. De gemoederen worden verhit en opgezweept door politieke intriges van landbouwgrond die bouwgrond zou worden en dergelijke meer.

We twijfelen er niet aan, de 16 Zingende Sterren zullen er weer een wroet geestig blijspel van maken. Daarbij verzorgen de Zilertaler-Blaaskapelle onder leiding van dirigent Paul Dessein voor aanvang van het blijspel en tijdens de pauze voor meeslepende muziek. Voor het decor maakt Bernhard Bouckaert zo’n traditioneel bruin café met de uiteraard toepasselijke naam “In het stille verlangen”.

Tussen andere jaarlijks weerkerende initiatieven zoals de Open Monumentendag en Open Bedrijvendag kunnen we ook al enkele jaren een kijkje gaan nemen bij bloemisten en tuinders. De Vlaamse Vaste Planten Vereniging (VVPV) organiseert volgend weekeind een tweedaagse demonstratiedag en bij ons kunnen we zaterdag 17 en zondag 18 september ‘op de siertoer’ bij Hugo en Anne-Mie Maes. Hun kwekerij ligt in de Sprietestraat 251 in Desselgem (tussen Desselgem Toren en De Prinse) en is de twee dagen te bezoeken van 10 tot 17 u.

We kunnen er een breed assortiment bewonderen van vaste planten, terras- en balkonplanten. Het bedrijf Maes hoort met zijn tweeduizend vaste planten en 3000 m² serres bij de grootste kwekerijen in Vlaanderen. De VVPV zorgt voor een uitgebreid programma. Boomchirurg Mario Pillen demonstreert het snoeien van bomen en Tine Vandamme leert ons bloemschikken. Ir. Paul Mertens spreekt over het herkennen en bestrijden van ziektes en platen in de sierteelt. Peter Bauwens (Vitaya) maakt thee uit eigen tuin en José De Buck toont het gebruik van vaste planten. Een wedstrijd biedt de bezoekers om het uur de kans om een plantenpakket te winnen.

Anne-Mie en Hugo Maes zijn twintig jaar bezig als groothandel. Begonnen als tuinaanlegger werd hij gebeten door de microbe om vaste planten te kweken. De dure stookolie speelt ook de plantenkwekers parten. De prijs steeg zowat met een derde en de energieprijs is daardoor een kostenbepalende factor geworden. Dat zal ernstige ingrepen vergen voor de werkorganisatie tijdens de wintermaanden. Een aantal activiteiten zullen waarschijnlijk moeten verschoven worden naar momenten, waarop zachtere temperaturen kunnen verwacht worden, en dit zal tijdelijke werkloosheid tot gevolg hebben. De planten kunnen overwinteren in grote serres bij enkele graden boven nul, maar vanaf februari zal meer moeten gestookt worden.

Ongeveer 200 personeelsleden van de stedelijke administratie, stedelijke werkplaats, stedelijk onderwijs, het cultuurcentrum De Schakel en sportdienst zullen proberen in de periode van 19 september tot en met 18 november 2005 de afstand Waregem – Kyoto – Waregem te overbruggen. Het stadsbestuur neemt namelijk deel aan de actie van de Bond Beter Leefmilieu ‘Fiets naar Kyoto’. Het is de bedoeling de werknemers te stimuleren met de fiets naar het werk te komen. Gedurende die 9 weken zullen de deelnemende personeelsleden hun gereden kilometers noteren. Samen hopen ze zo een afstand te overbruggen van 18.740 km of de afstand Waregem – Kyoto heen & terug.

Fietsen heeft enkel voordelen. Het is het meest milieuvriendelijke en vaak het snelste vervoermiddel voor afstanden tot 10 kilometer. Dat bleek vorig jaar al tijdens een boodschappentocht n.a.v. de week van de zachte weggebruiker. Door de enorme verkeersdrukte slibben onze wegen dicht. Met je fiets ben je heel flexibel. Files voorbijrijden is een plezier en hoef je niet lang te zoeken naar een parkeerplaats. Daarbij stoot een auto per kilometer 200 gr CO2 uit. Driemaal per week een afstand van 6 kilometer heen en terug fietsen naar het werk kan de conditie bovendien met 13 % verbeteren. Meegenomen!

Veel personeelsleden van de stad beseffen al deze voordelen en zullen hun steentje bijdragen tot behalen van het streefcijfer om zo een CO2-reductie van 3674 kg te behalen. De startschot van de actie wordt gegeven op maandag 19 september om 7u30 in de stedelijke werkplaats, Deerlijkseweg 46 te Waregem. Alle fietsende werknemers zullen daar een attentie ontvangen van het stadsbestuur. Nadien vertrekt de delegatie van het Schepencollege met de fiets naar het Stadhuis. Om 8u30 worden de personeelsleden van de administratie, bibliotheek, sportdienst en cultuurcentrum in de bloemetjes gezet.

De persmedewerkers, met een aangepast vehikel, worden van harte uitgenodigd om samen met de delegatie van het schepencollege van de Deerlijkseweg naar het stadhuis te fietsen. De uitnodiging gaat uit van Kürt Vanryckeghem (schepen van mobiliteit), Raf De Cabooter (schepen van milieu), Jo Deprez (verkeersconsulent) en Veerle Teirlynck (milieudienst)

Meer info : milieudienst - tel 056 62 12 80 – milieuzorg@waregem.be

Het Hart-College –H.Harthandelsinstituut, de vrije basisschool Duizend+Poot, de stedelijke basisscholen Guido Gezelle en Beveren-Leie hebben gisteren in Roeselare uit handen van de gedeputeerde Jan Durnez het tweede logo ontvangen van de drieluik Milieuzorg Op School. Door het behalen van dit luik bewijzen deze scholen dat milieuzorg bij hen geen hol begrip is. Het ingediende dossier werd door de Provinice zwaar genoeg bevonden om deze bekroning te krijgen.

Afval sorteren, energie besparen, respect voor de natuur, spaarzaam omgaan met water en promoten van milieuvriendelijk verkeer zijn thema’s die in de scholen geregeld aan bod komen. Niet alleen in theorie tijdens de lessen, maar ook om en rond de school. Kortom milieuzorg is een deel van de schoolcultuur en dit dank zij de inzet van de leerkrachten die MOS trekken en de steun van hun directie. Ook de leerlingen hebben een duit in het (groene) zakje gedaan, want betrokkenheid van de leerlingen is een criterium voor het behalen van het logo.

Op de foto een beeld van de Waregemse delegatie in Roeselare. Deze bestond uit : Ronny Deleersnijder – H.Hartcollege en -instituut, Peter Vanden Bulcke en Daphné Deconinck – Vrije basisschool Duizend+Poot, Jan Meeersman en Evi Verburgghe – Stedelijke basisschool Beveren-Leie, Stefanie Hoste – Stedelijke basisschool Guido Gezelle en een aantal leerlingen van de MOS-werkgroep in die scholen.

We zijn nog juist op tijd om de filmvertoning in openlucht van Pilch’Art aan te kondigen. Donderdag 15 september in de avond waagt de actieve kunstzinnige groep jongeren zich al voor de derde keer aan een openluchtfilmvertoning aan de oevers van de stadionvijvers in Waregem. Pilch’Art kan alvast rekenen op de medewerking van De Schakel. Hopelijk zijn de weergoden dit initiatief gunstig gezind. Het moet dan alvast een gezellige bedoening worden tussen de kolenvuurtjes, met dekentjes en genieten van sangriabar en popcorn. Bij de splijtende zonsondergang wordt als film “Black cat, white cat” gepresenteerd. Het wordt misschien ook wel katjes knijpen in het donker… Toegang 5 Euro, jongerenpas 4 Euro en reservatie niet nodig.

meer info op www.pilchart.be ; deze link ook te vinden in rubriek zoek van linkpagina http://wareber.linkoverzicht.be

Er zijn hier al veel paarden gepasseerd in dit blog en dat past ook bij wat ergens wordt omschreven als de e-Gazette van Waregem. Aan het drafseizoen met 26 koersdagen sedert begin mei hebben we echter geen aandacht gegeven en dit moeten we als bewoner van de Stad van het Paard wel even rechttrekken. We krijgen daar een goede reden toe met de galameeting volgende zondag 18 september en de Belgian Darby als afsluiter van het seizoen. Het is meteen de absolute topmeeting (zonder overheidssubsidies) van het Belgisch drafseizoen en er valt een prijzenpot van maar liefst 100.000 € te verdelen.

Die Belgian Darby is een klassieker en wordt traditioneel de derde zondag van september georganiseerd. Het zijn de finalewedstrijden voor 3- en 4-jarige paarden. Toen de renbaan van Sterrebeek werd opgedoekt, kon de Waregemse Ren- en Rijvereniging de vzw. Darby Horse Racing overtuigen om de meeting in 2001 hier te organiseren. Zondag zijn we al aan de vijfde Darby op de Waregemse Gaverbeekhippodroom en er is ook al een overeenkomst afgesloten voor volgend jaar.

De Belgian Darby bestaat dus uit wedstrijden, waaraan de beste 16 drie- en vierjarige paarden van het seizoen aan deelnemen. De winnende paarden van de Darby zien we nadien meestal terug met sterke internationale resultaten. Een aantal keren wonnen de paarden tweemaal, het eerste jaar bij de driejarigen en het jaar nadien bij de vierjarigen. ‘Tel Me Quando’ van Urbain Vromman en bereden door Geert Lannoo uit Tielt won vorig jaar bij de driejarigen en is dit jaar één van de favorieten voor winst bij de vierjarigen. Bij de vierjarigen vinden we dit keer twee streekgenoten met de stal van Freddy Hoste (Deerlijk) en van Pascal Van Der Rasieren (Waregem).

Van elke leeftijdsgroep krijgen we telkens finale- en troostingwedstrijden. Maar daarnaast biedt de galameeting nog zeven rijk begiftigde omlijstingsrennen, waardoor de volledige Belgische hippische top in Waregem zal te zien zijn. En voor deze slotmeeting heeft de Rij- en Renvereniging voor alle Waregemnaars een geschenk in petto. Nieuw dit jaar is inderdaad dat GRATIS TOEGANG verleend wordt AAN ALLE WAREGEMNAARS, teneinde het huwelijk tussen de Waregemnaar en zijn renbaan nogmaals te bevestigen bij dit topevenement.

Het evenement werd ons in de Brik Schottezaal van het stadhuis voorgesteld door secretaris Francky Verschuere en Willy Meheus.

Enorm veel volk vandaag op het parcours van de Grote Prijs Brik Schotte in Desselgem. Ook een mooie koers. Reeds in de eerste ronden werd er zenuwachtig en snel gefietst met eerst een ontsnapping van vijf renners. Die ronde liep over den Dries, de Leikant, via Schoendale naar Vijve en dan langs het jaagpad aan de Leie terug naar de Terlindenstraat en De Poepe terug naar het centrum van Desselgem met eindmeet traditioneel ter hoogte van de woning van wijlen burgemeester Coornaert. Daarna hadden we op een bepaald moment een onsnapping met 14 en tenslotte de laatste ronden reden er drie voorop met twee renners van Quick Step, ploeg die de ganse koers eigenlijk heeft gecontroleerd.

Zoals dat het geval is met Waregem Koerse, is Desselgem Koerse de dag van Desselgem. Iedereen wil er blijkbaar bij zijn en dit jaar was er nog meer volk dan andere jaren. Overal waren er kennissen, een ideale namiddag ook om bij oudere Desselgemnaars wat informatie op te doen over de geschiedenis van Desselgem. Onze kennis over het herbergleven vroeger in Desselgem is heel wat verruimd.

En de koers. ja die komt er bij, zoals we dat kennen van Waregem Koerse en ook wij hebben de winnaar niet zien over de eindmeet komen. Maar het duurde niet lang met al die fietsende bezoekers eer we dat wisten. Het was de 21-jarige Wouter Weylandt, die door de winnaar van de vorige jaren Wilfried Cretskens naar de overwinning werd geleid. Met de reputatie van Desselgem Koerse zouden we kunnen zeggen dat Weylandt een grote toekomst tegemoet gaat. Musseeuw won destijds zijn eerste beroepsrennerskoers in Desselgem en de erelijst in Desselgem spreekt boekdelen. (Zie eerder in deze e-Gazette)

De foto hebben we genomen van het volkse centrum van de Koerse aan café De Poepe (Dragonder-Nieuwe Leikant). De Café zelf is al tientallen jaren gesloten, maar wordt dankzij wat vrijwilligers van Muziekvereniging De Leiezonen nog jaarlijks één dag opengedaan met de Koerse in Desselgem. Lucien Coussement (LUCO) had voor de gelegenheid ook de installatie van tijdens de Ronde van Vlaanderen over de weg geïnstalleerd. Niemand kon naast de Poepe kijken, die ook met versierd met foto's van Brik Schotte en verduidelijkende beelden over de volkse naamgeving van de uitbating. Het is een welkome halte voor de honderden bezoekers en het is uitgegroeid tot de Desselgem Koerse café, zeker als het zoals nu goed weer is. We hebben met velen genoten van het grote terras. Hopelijk kan deze attractie in ere worden gehouden.

Heel wat bezoekers hebben kunnen genieten van het grote Waregemse aanbod op de Open Monumentendag. Het bleef droog en dat was maar goed ook met de vele buitenactiviteiten. Zelf hebben we veel bijgeleerd. De archiefdienst van de stad had een handige en vooral informatief rijke brochure opgemaakt. Na de poëtische tekst achteraan konden we vernemen dat de uitgave een realisatie was van het stadsbestuur van Waregem en dat de Open Monumentendag 2005 een organisatie was van verschillende stadsdiensten zoals de archiefdienst, cultuurdienst, dienst toerisme, jeugddienst en technische dienst. Alvast dank en waardering aan al deze diensten voor het aanbod.

Ons zijn in het kasteelpark Casier de deskundige uitleg bijgebleven van Lieven Denewet over het pompmolentje en Baudewijn Declerck over de waardevolle bomen in het park. Over het pompmolentje kon u eerder in deze 'e-gazette van Waregem' al heel wat vernemen. In verband met het bestand aan bomen in het park moeten we het hebben over de majestueuze oude linde aan het rond punt tussen het kasteel en het koetshuis en een grote variatie aan zowel naald- als loofbomen. Bij de ingang onderscheiden we onder meer : den, spar en lork en verspreid over het domein: esdoorn, zomereik, paarde- en tamme kastanje, platanen, haagbeuk, boskers, acacia, trilpopulier, grauwe abeel, notelaar, enz.. Het zijn stuk voor stuk monumenten in hout.

Boeiend was zeker ook de concertmis van Johan Demeulemeester op het Van Belle- en Loncke-orgel en de gidsbeurten over het kerkmeubilair in Desselgem. Hetzelfde kan gezegd over de gidsbeurten in de dekenale kerk in Waregem me bezoek aan de klokkentoren en dakgebinte. De happening in het Goed te Nieuwenhove werd gesmaakt.

Achter het nieuwe vredegerecht is de bouw gestart van het zogenaamde Kiwanis-huis. Eigenlijk werd het project van serviceclub Kiwanis-Waregem reeds op 19 februari 2005 op gang gebracht met een symbolische eerstesteenlegging. Met de eigenlijke bouwwerken werd nog gewacht op het einde van de renovatie van het nieuwe Vredegerecht. Aannemer Deketele is nu begonnen met het aanleggen van de fundering. Tegen volgend zomerverlof moet het kleinschalig bouwwerk instapklaar zijn. De woonst zonder verdiepingen en met aangepaste domotica moet vijf personen met een handicap de mogelijkheid bieden om zelfstandig te wonen.

Kiwanis bestaat dit jaar al 25 jaar in Waregem en sponsort met het organiseren van allerlei activiteiten tal van versnipperde projecten. De serviceclub gaat hier het motto van de internationale beweging, nl ‘We Build’, wel heel letterlijk in daden omzetten. Het idee voor de bouw van een eigen sociaal woningproject dateert van het voorjaar 2002. Initiatiefnemer was wijlen Jozef Fraeye, Kiwanis-lid en voormalig zaakvoerder van interieurbedrijf Wilfra. Het beschikbaar budget bleek toen echter onvoldoende om zowel bouwgrond als het bouwcomplex zelf te financieren.

Twee jaar geleden werd het stadsbestuur bereid gevonden om bouwgrond voor dit initiatief ter beschikking te stellen. Tenslotte kon 1000 m² grond worden gevonden in de Nieuwe Olm, naast de parking van het Vredegerecht. Dan kon werk gemaakt worden van de administratieve en praktische realisatie. De inplanting van het Huis Kiwanis op het ‘perceel 285w’ is ook goedgekeurd in de Waregemse gemeenteraad. Kiwanis zal voor de grond een kleine erfpacht betalen. De kostprijs voor het complex van vijf woongelegenheden wordt geraamd op 300.000 €.

De leden van Kiwanis lieten zich inspireren door gepensioneerd tandarts Yvan De Vreese. Zijn zoon Steven (39) is fysisch gehandicapt als gevolg van zes maanden coma na een zwaar ongeval dertig jaar geleden. Steven verblijft momenteel in “de pastorij” te Gits, dat beheerd wordt door het Instituut Dominiek Savio. Het Kiwanis-huis achter het Vredegerecht en dus dicht bij het centrum moet zijn wens en die van andere personen met een handicap, nl. dichter bij hun thuis te wonen, kunnen inwilligen. Het project wordt geleid door Kiwanis-verantwoordelijke Carlos Ghistelinck, maar het OCMW zorgt voor begeleiding. Het Regionaal Sociaal Verhuurkantoor (RSVK) gaat het geheel huren en de woningen verder doorverhuren aan vijf mindervaliden. Het RSVK kreeg al genoeg aanvragen binnen en moest al starten met een wachtlijst, wat bewijst dat het Kiwanis-huis beantwoordt aan een reële behoefte.

We geraakten aan den babbel met de bijna 71-jarige Noël Lombaert en achteraf bekeken was dat eigenlijk geen groot toeval. Op het eerste zicht is hij een doodgewone Waregemnaar, die gans zijn leven gewroet heeft en bij gelegenheid graag een babbeltje slaat. Maar er is iets meer natuurlijk, anders zou hij niet als eerste onder deze rubriek op dit weblog komen. Naar zijn zeggen kent hij zowat 500 mensen, waar hij regelmatig een babbeltje mee slaat en misschien vallen wij daar nu ook onder. Andere bijzonderheid zijn Noël’s wandelexploten van de laatste jaren. Zonder enige aanleiding of voorafgaande planning legde hij onlangs wandelend zomaar 485 km af in 4 weken of 28 dagen.

Wandelen is gewoon de liefhebberij van Noël Lombaert. Hij wordt wel eens de ‘Wandelende tateraar’ genoemd en over dat tweede deel kon u reeds iets vernemen hierboven. Hij kan uren praten met de wildst vreemde mensen, die hij tegenkomt. Het was ook zo dat we hem ontmoetten in de omgeving van de glazen piramide op de esplanade van het Pand. En daarbij is hij een bezeten wandelaar. Hij houdt eraan een willekeurige locatie te hebben als doel voor zijn uitstap. Als het in een gesprek gaat over de een of andere locatie uit de omgeving, dan heeft hij weer een doel voor zijn volgende wandeling. Zo mogen we hem één van de volgende morgenen in Desselgem en in Dentergem verwachten.

De woensdagmorgen na Waregem Koerse vertrok hij vanuit zijn woonplaats op het Torenhof zomaar om 3.30 u. voor een eenzame nachtelijke wandeling naar Menen in de omgeving van het station. Toch is Noël niet het type om een nachtje door te zakken, zelfs niet met Waregem Koerse. Hij gaat steevast om 19.30 u. gaan slapen, zodat hij in de vroege morgen fris kan op stap gaan. Een vaste wandeling gaat omstreeks 6 u. naar het station om daar een aantal exemplaren van de Metro te halen, om die rond te delen bij een aantal vaste vrienden.

Eigenlijk gaat het bij hem over een gezondheidskuur. Hij is er aan begonnen op aanraden van de dokter. Zelf zegt hij dat hij een paar jaar geleden de dood nabij was. Zijn levenslust stond alvast op het vriespunt. Het verdriet om de slopende doodstrijd van zijn dochter, die twee jaar geleden overleed aan kanker, had hem in een diepe depressie gestort. Hij woog 105 kg en de dokter kon hem overtuigen om regelmatig een wandelingetje te maken. Van het een kwam het ander en nu zijn urenlange wandelingen aan een tempo van 6 km per uur een vast patroon geworden in zijn leven. Hij weegt nu 88 kg, maar dat is na wat trappisten en goed leven al weer een 8 kg meer dan enige tijd geleden. Maar hij voelt zich nu kiplekker en dat is het voornaamste.

Toch nog iets over die doodgewone Waregemnaar. Liep naar school tot op zijn 14e levensjaar om dan naar de werkvloer te gaan, eerst als metaalarbeider bij Renson en nadien naar Claessens, waar schildersdoeken worden vervaardigd. We laten de praatgrage Noël hier ook zelf aan het woord: “Ik heb altijd graag gewerkt en samen met zijn vrouw (Leona Callens) kunnen ze 100 stielen aan. Toen ik stopte was ik metser, maar we konden alle karweien aan.” Dus toch een gewone Waregemnaar, een exemplaar dat mede ervoor gezorgd heeft dat het goed leven was in Waregem en de economie hier groeide en bloeide.

Op onze linkpagina treft u al sedert de start ervan begin dit jaar een rubriek ‘Mark Waelkens’, om aan te tonen dat deze figuur niet zou misstaan bij het beperkt kransje Ereburgers van Waregem. De Professor aan de K.U.L. heeft van de opgravingen in het Turkse Sagalassos zijn levenswerk gemaakt en is voor de ontdekkingen aldaar overal in de wereld erkend. Al blijft hij zijn stad Waregem overal koesteren en is hij hier regelmatig op bezoek voor een lezing, een hulde door de Cultuurraad of voor private doeleinden, toch dringt het bij ons stadsbestuur niet door.

Onlangs konden we in zijn rubriek op onze linkpagina ook nog plaatsen dat zijn archeologenteam ook de overblijfselen hebben ontdekt van een stad uit de achtste tot de vierde eeuw voor Christus. De stad ligt op een vlakke heuveltop zowat vier kilometer ten zuidwesten van Sagalassos, waar het archeologenteam al zestien jaar elke zomer opgravingen verricht. Dit jaar waren er ongeveer 180 personen aan de slag. De onderzoekers vonden resten van stadsmuren, tientallen gebouwen en een burcht (acropolis) op een aanpalende bergtop. De stad is ongeveer 22 hectare groot. De inwoners zouden in de vierde eeuw voor Christus de stad hebben verlaten om Sagalassos te stichten. De onderzoekers vermoeden dat ze verhuisden door watergebrek. Deze site heeft immers geen waterbron, terwijl Sagalassos in een zeer waterrijke omgeving ligt.

Sagalassos ligt in het Turkse Taurusgebergte en werd bewoond tot de 7e eeuw na Christus. De stad is inmiddels uitgegroeid tot een van de grootste archeologische projecten ter wereld. In Sagalassos werden deze zomer een concertzaal blootgelegd evenals nieuwe delen van een 46 kamers tellende villa en een mozaïekvloer van bijna 1.200 vierkante meter, een van de grootste nog bewaarde dergelijke vloeren uit het oosten. Daarnaast werd de restauratie van Heron afgewerkt, een van de mooiste gebouwen van de stad uit het begin van onze tijdrekening. Net als het eerder ontdekte theater en de thermen lijkt de overdekte concertzaal veel te groot en te rijkelijk voor een stad als Sagalassos. Onderzoekers vermoeden daardoor dat de stad een centrum was voor religieuze festivals en spelen waar voor de keizerscultus bezoekers uit de hele regio Pisidië naartoe kwamen.

De opgravingen van prof. Marc Waelkens zijn te volgen op internet. Op de linkpagina http://wareber.linkoverzicht.be zijn een aantal internetlinks aangebracht.