AUTEUR : Cornelis Vreeswijk .

..

.



Allerschoenen

Ik houd een allerschoenendag,
allerschoenen aan de voeten
en een bijzondere schoenenvlag
zal daarbij wappren moeten.
De straten zijn vol van hun geluid,
de schoenen lopen in en uit,
in groepen, soms in stoeten.
en oude schoenen heel alleen,
die weten soms niet meer waarheen.
daar zal de vlag voor groeten.

..

. 

Ieder heeft zo zijn gewoonte, goede en slechte…

Maar die slechte...erg hoor. Ja er al jaren op voorbereid , zelfs na 41 jaar huwelijk, maar als er veranderingen in ons huis of tuin moeten gebeuren is het van patat.

Wat er ook veranderd,  mag zelfs een lustertje zijn , maar mijn anders zo lieve en zachtaardige man kom dan in een soort van tranche, kan er geen ander woord voor vinden.

Nu waren het grote werken een nieuwe keuken. Ik ben nogal ordelijk aangelegd zo dus maak ik eerst een kleine planning waar alles moet komen om nog zo gemakkelijk mogelijk aan alles aan te kunnen en zeker ook dat er kan eten gemaakt worden, als was het maar diepvries eten om op te warmen in de microwave.

Al eens een grombeer tegen gekomen ,wel ik wel. Op alles moet er dan geklaagd worden .

En moesten wij dan wel een nieuwe keuken hebben de andere die 40 jaar oud was , wat was daar mis mee, daar vond hij alles altijd terug. waar ligt de schaar nu , wel op dezelfde , plaats maar op een roltafeltje in de gang...ach ja das waar hier is niks veranderd ge moet het maar weten, als ik dan zeg je heb het daar zelf neergeplaatst en terwijl gezegd kan veel op hoor, het brood staat onderaan en voor jou je koekendoos ook, lap zoiets weet hij dan wel.

Ons Dora de poetsdame kwam binnen en hij wou zijn beklag doen als Dora zei ben nog nooit in zo'n huis geweest waar ze werken doen en je toch aan alles aan kunt.

Ja vrouwen die doen altijd meteen , wat zoek je vroeg Dora,  wel de halsband voor met

hond te gaan wandelen...Dora schoot hartelijk in een lach.   

Manneke ,zei ze ik heb het je zelf horen zeggen de halsband leg ik hier achter mij op een schotel om geen krassen te maken op de kast en dan weet ik dat ze bij mij ligt. Hij is dan maar wijselijk een lange wandeling gaan doen met hond
.

WirWar

..

..

De appel

In iedere kleine appel, is het net als in een huis.
Want daar vind je vijf kamertjes, precies als bij ons thuis.
In ieder hokje vind je, twee pitjes zwart en klein,
Die liggen daar te dromen, van licht en zonneschijn.

..

..

Kijk haar, ze denkt dat ze alles weet

Kijk haar, ze denkt dat ze alles weet

en 's nachts zwemt ze in wolken

maar ze weet nog niet eens

hoe ver ze kan gaan

en in haar dagboek staan dingen

waar god te moe van wordt

en maar weinig voor de eeuwigheid

 dat de wolken zo mooi zijn.

..

Mijn Hart

Mijn hart is van flinterdun glas
Het mag onder geen beding breken
Iets waar ik zeker voor pas
Maar dat is moeilijk is wel gebleken

Je maakte mijn hart zomaar kapot
Hoewel ik niet weet of je dat wou
Nu zit mijn hart al jaren op slot
En is het bevroren van kou

Mijn hart is van flinterdun glas
Begrijpen kan ik het nog steeds niet
Waarom je zo maar weg was
Mij achterlatend met al het verdriet

Geen dag geen uur geen seconde
Gaat voorbij dat ik niet aan je denk
Je ging heen wat mijn hart verwondde
Dat is waar ik jou van verdenk

Mijn hart is van flinterdun glas
Dat is een ieder gegeven
Al ben je jong, al ben je kras
Dit laat je toch niemand beleven

Maar toch vraag ik het me af
Hoe jij het nu hebt en beleeft
Sta nu met pijn bij je graf
Te denken aan waar jij je begeeft

Mijn hart is van flinterdun glas
Het zal nog wel eens vaker breken
En ook al zeg ik.ik pas
Mijn hart is van flinterdun glas.

..

.

..

.

De borsten van Halenka

Halenka heeft de moed
om heel gedwee en honigzoet
me haar twee heuveltjes te tonen
puur, zuiver en zonder silikonen

twee perzikzachte vruchten strelen
is affectie met Halenka delen

teder minnekozend
lichtjes blozend
beroer ik met veel innigheid
Halenka's trots en heerlijkheid

.

.


Dood

Mijn vader ging dood -
ik was toen zeven -
dat was heel erg, maar
erger was:
die ochtend had ik hem
geen kus gegeven.

Ik kwam die dag voor
de eerste maal
van school thuis met
een tien voor taal:
had hij geen dagje
kunnen wachten?

Later ging ook nog mijn
broertje dood.
Ik heb gehuild, kon hem
niet missen,
'k was toen al banger
voor de dood.

Ik heb van hem een foto
en angstig ben ik nog
het meest
dat als ik ouder word
geen mens meer zien zal
dat wij broertjes zijn
geweest.

En als er écht een hemel
is en als ik daar dan
woon,
dan is mijn vader net
mijn broertje
en mijn broertje net
mijn zoon.

..

Twee vliegen,waren
 aan het fladderen,
oeps dacht de ene wat een mooie man,
ola -la dacht het mannetje wat een toffe dame
in gedachten hadden ze niet gemerkt
dat ze naar elkaar toevlogen
en knots te laat,
verliefd...
het was beiden hun laatste vlucht
dwarrelend naar beneden
daar wachten hen...helaas de dood.

WirWar


 

..