Naar de inhoud

Oh Maar

seniorennet.beseniorennet.be
Image and video hosting by TinyPic

AUTEUR : Sarah Buys



69878071fl7.jpg



1/2 Liter


Ik word wakker.
Naast me het zachte hoopje teddybeer.
Ik sta op, sleep wat kleren naar de badkamer.
Ik slaapwandel naar de stereo....
"Le Prochain Amour..."
van de stereo naar de keuken.
Ontbijt:
één tas koffie,
één zachtgekookt eitje.
Een scherpe geur ontsnapt door een kier van de koelkast.
De verdomde melk is zuur.

Dan denk ik,
als jij hier ook zou zijn
dan was die liter melk al op geweest ...
nooit zuur geweest.
Altijd wakker worden naast jouw zacht hoopje.
Dan denk ik,
droom ik,
hoop ik,
wacht ik...
tot plots verstand me wakker schudt.

Ik word wakker,
sta op,
kleed me aan,
ontbijt.
Ik neem een pen,
een hoekje papier
en schrijf:

- eten voor konijn
- fruit
- 1 pakje boter
- 1 fles Mr. Proper
- 1 doos melk (1/2 liter)


Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

ekenit27 januari 2009 om 20:27

Een fijne avond

Hallo lieve Wir War heel apart gedicht maar erg leuk om te lezen,ik hoop dat het een beetje met je gaat. Voor morgen alvast een fijne dag liefs en groetjes en een dikke knuf
besoto27 januari 2009 om 13:55

goede middag maatje

een fijne dinsdag kom ik jullie wensen maak er een gezellige dag van lieve groetjes Image Hosted by ImageShack.us
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

AUTEUR : P.A. Lauffer

95481650e2af0f9075ef1.jpg.


Bestaat er iets heerlijkers
dan een droom?

Iets heerlijkers dan zorgeloos bedenken
van alles
van alles
wat alleen maar kan gebeuren
in een vage, ijle droom?
Bestaat er iets heerlijkers
dan te vergeten
dat je straks terug moet keren
in een wereld vol droefnis
waar het keien regent
van waarheid en bitterheid.
De kinderen schreien
De moeders tobben zich af.
De haan kraait voor de derde maal
En je ligt er maar
En je droomt
van iets heerlijks
van iets pittigs
of liever nog van iets
bovenmate schoon.



5 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Luc De Mey

Het paardje van de molen.

mpaardjexf5.jpg

Het paardje van de molen

had daar te lang gestaan
en op een donkere avond
besloot het weg te gaan
Het dacht: "Ik ga wat dolen"
en trok zijn hoefjes aan
de wolken verscholen
de sterren en de maan
Adieu, mijn paardemolen
hier kom ik nooit meer op
van al dat draaien krijg je
toch maar een houten kop
Het draafde door de weiden
wel zeven dagen lang
en hinnikte gelukkig
voor niemand was het bang.
Maar helemaal tevreden
dat was het paardje niet
het had niet veel te eten
en voelde zich wat ziek
Och, was ik maar gebleven
bij al mijn vriendjes thuis
Het paardje huilde even
en wilde weer naar huis
Het zocht toen naar de molen
en rende vliegensvlug
na enkele dagen dolen
vond het zijn standplaats terug
Het sprong blij in het rond
maar schrok toen plots zozeer
verwonderd keek hij om zich heen
er was geen plaatsje meer
Hij zag het nieuwe paardje
daar waar hij stond voordien
Luidhuilend liep hij weg
zonder zelfs om te zien
Het paardje van de molen
gaat stapvoets heel alleen
en niemand op de wereld
geeft wat om zijn geween.


1 reactie Reageer op dit bericht

AUTEUR : Neeltje Maria Min

Mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.

Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.


5 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Daan Zonderland



meerminym3.png




De Kok van Marienbad


Er woonde een kok in Marienbad
Die thuis een groot aquarium had.
Daar zwommen echter geen vissen in,
Doch enkel een schone zeemeermin,
Voorzien van de gangbare lichaamsbouw,
Half jongedame en half kabeljauw.
Daartoe gedwongen door de kok
Droeg zij een hemd en een onderrok.

En als de kok naar de meermin keek,
Dan klopte zijn hart en werd hij bleek,
Dan klopte zijn hart en knorde zijn maag
Benieuwd naar het antwoord op de vraag
(Een antwoord dat kok bleef schuwen):
"Zal hij haar stoven of zal hij haar huwen ?"

3 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Nicolaas Van Eyck




.gokker07uv2.jpg






De Tuinman en de Dood



Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: "Heer, Heer, één ogenblik !
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan! "

Van middag - lang reeds was hij heengespoed -
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.
"Waarom", zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?"
Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan werk vond staan
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan."


1 reactie Reageer op dit bericht

AUTEUR : Adriaan Roland Holst

.
img28269th1.jpg



Voor Later

'k Geef nu aan jou mijn vreugd, mijn leed en
mijn schemergouden dromenschat,
opdat je later nog zal weten
hoe ik je eens heb liefgehad.

Later, als al dit schoon voorbij is,
want tijd neemt liefde, vreugde, smart -
als elk van ons weer droef en blij is
dicht aan een nieuwgevonden hart,

dan zal ineens alles vervagen
bij 't zien van dit vergeten blad;
je zal weer dromen van de dagen
toen we in elkanders ogen zagen,
toen ik je zo heb liefgehad.

2 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Willem Wilmink

.oudjegn8.jpg



Opa


Opa keek vaak in onze tuin
naar die zeven sprietjes gras,
en daar zag opa dan een koe
die er helemaal niet was.

En later, in het ziekenhuis,
kon hij verwonderd vragen
waarom ze toch de buitenmuur
uit zijn kamer hadden geslagen.

Voor opa was het doodgaan
dus niet zoiets als nacht:
het was de steeds grotere ruimte
die hij voor zichzelf had bedacht.

6 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Max Croiset

tederheidcn5.jpg.

Zacht Gesprek

je leert mij wennen aan mijn ledematen

je neemt mijn hand en wandelt naast mij voort
je leert mij wennen aan mijn eindeloos praten
omdat je ook nog naar mijn zwijgen hoort

en als wij 's avonds saam de dag verlaten
dan zeg je slapend haast een laatste woord
om mij zelf niet met mijzelf alleen te laten
zo ga je door de slaap nog naast mij voort.


5 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Marc Tristmans



.avuurcopyaf3.jpg






Bij het haardvuur


IJskoud buiten. Maar steek je handen
maar uit. Buig je een beetje voorover.
Voel je de gloed op je gezicht?
Hoor je het zachte geknetter?

Want in het hart van dit gedicht
Heb ik het vuur al aangemaakt.
Ik houd je even hier: op dit blad
onder je leeslamp zitten we samen

zonder dat iemand dit ziet. Zonder
dat een woord moet worden gezegd.


3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten