Kwispel is zopas ingeslapen 3 september 2009

Kerkhofbloemen zijn

tolk van eeuwig aandenken

tot ze verwelken.



Arthur  Verthé

..



Gorter,Gorter!

Gorter, Gorter!
'k Heb uw Meizang willen lezen
Maar begon al gauw te vrezen
Dat het, voor mijn dood, niet uit zou wezen.
Korter! Korter! Korter!

Soms zijn we weldaad,

onbewust, als een fontein

die de vogels laaft.




Arthur  Verthé

.


Vera’s glimlach

Vanaf de geboorte tot haar 18de heeft een meisje goede ouders nodig :

vanaf haar 18de tot haar 35ste heeft ze een goed uiterlijk nodig :

vanaf haar 35ste tot haar 55ste heeft ze een goede persoonlijkheid nodig:

en vanaf haar 55ste heeft ze cash nodig.



Sophie Tucker, variétéartieste

.

Hoge Noot

Ik had een notenboompje

waar ik tegen zei:

" Die noot, daar helemaal bovenin,

daar kan ik net niet bij'.

Geeft niet, zei het boompje

al ritselend tegen mij.

"Als de noot het hoogst is

is de hulp nabij".

Een leraar opent de deur,

maar

je moet zelf naar binnen gaan.




Chinees spreekwoord

..

Wat is er mooier voor twee zielen

dan te voelen dat ze

verenigd zijn om elkaar

kracht te geven bij zwaar werk ,

elkaar te troosten bij verdriet ,

hun blijdschap met elkaar,
 
het eens te

zijn met elkaar in stille ,

onbeschrijflijke herinneringen ?

Vervang, om gelukkig te zijn,

de woorden " als ik nu maar..."

door de woorden

"volgende keer beter."




Smiley Blanton

.


vriendschap

Een been ben ik verloren,
een been hangt er aan.
Ik moet het nu gaan zoeken,
anders kan ik niet meer gaan.

Er kwamen vele benen.
Een paste er, god zij dank.
Die mocht ik gelukkig lenen.
Nu loop ik alleen nog mank.

Het werd me steeds aangeboden,
als ik niet meer goed kon staan.
Maar na een periode,
zal alles beter gaan.

Ik wil het been nog voorstellen.
Echte vriendschap is de naam.
Die kunnen we altijd bellen.
Als we weer wat wankel staan

Rust is moeilijk te vinden voor degenen

die zich te snel laten meeslepen en

alles aanvaarden en geloven wat

anderen hun maar vertellen.

.



In vredesnaam

Mijn nacht is breekbaar
als een kolibrievlinder

vreemde stappen naast mijn bed
laarzen groot als wolkenkrabbers

't bliksemt en knalt en ik sta weer
op straat - klein - alleen

Ik ren naar het slagveld
om een gedicht te schrijven

graaf geen kuil
voor gevallen woorden

ik laat de bomen
stapelverliefd ruisen

de bergen elkaar
opnieuw ontmoeten

en om geen kind te zijn
dat nooit meer slapen kan

geef ik landen voeten
om het geluk met ons te delen

Voor vrede plant ik
een stokroos een echte

met kaarsrechte rug 

"Waar denk je aan, schat ?'

"Niets, mama.'

Een uitstekend antwoord.

Toen ik haar leeftijd had, zei ik steevast hetzelfde.


Colette, Frans schrijfster

.




Versierd als vrouw

Ik ben een kwetsbaar type.
Als ik mij wil ontplooien
gaat men met stenen gooien,
dus moet ik in 't geniep,
in bittere eenzaamheid,
mijn drang naar schoonheid kwijt.

De man wordt onderdrukt!
De man is steeds gehou'en
aan regels die benauwen.
Hij moet onopgesmukt
in 't saaie pak, de jas
en puh! een streepjesdas!

Ik sluit mij op in huis
en dicht gaan de gordijnen.
Ik laat mezelf verdwijnen.
En plotseling kom ik thuis
zoals ik van mij hou:
verkleed, versierd als vrouw.

En dan voel ik me vrij,
al ben ik opgesloten,
door niemand uitgefloten.
Ga allemaal opzij!
Ik zwier in mijn japon
tot aan de horizon.

Het heeft nog nooit iemands

zelfvertrouwen geschaad om

een mentor te hebben : iemand

die je kunt respecteren, die

positief is en die je stimuleert.

.

Kies

Bestaan kan iedereen.
Er zijn vraagt moed.
En wat de dichter doet
is pleiten voor het een.
Hij wil zijn leven niet
door wekkers laten leiden
of als een hond onthouden
dat hij kan slapen tot
het rinkelt naast zijn oor.
Hij bauwt niet na
wat hij soms uit
een mond hoort vallen
op tram acht, of met
een zwarte kwast over
een smoel geschreven ziet.
Zelf houdt hij niet
van vlekken maken,
maar als het bot moet
stelt hij dingen scherp
zodat het snijdt.
Hij woelt en spit graag,
graaft de scherven
uit de klei, haalt het beste
wat er is naar boven,
ook al weet hij dat er
daardoor naast zijn hart
een stem blijft jeuken,
maar ach zo gaat dat
als de dingen moeilijk
worden en je bereid bent
met een pen van krijt
of kool te schrijven.
Hij is het best geplaatst
om iets over de gum
te zeggen, omdat hij
als geen ander weet
hoe leeg het is als hij
het blad omslaat, hoe snel
de fout, maar ook hoe klein
en hoe verlamd
een hand van angst.
En daarom juist blijft hij
in potlood denken,
want dat is volgens hem
het wezen van er zijn.

Wie nooit gelukkig is geweest,

lijkt op een reiziger die alleen

maar 's nachts gereisd heeft.



Maurice Maeterlinck

.
Belasting

Rondom het huis de vleugelslag van gieren,
er zit er zelfs een grijnzend op het hek
te kijken hoe ik in dit stil vertrek
belaagd wordt door belastingformulieren

Van alles kan een mens worden verlost,
relatieleed en aanverwante kwalen,
maar valt men in de handen der fiscalen
dan rest alleen een kleine aftrekpost

Ik steek mijn hoofd behoedzaam door de strop,
ik heb het zelf verdiend, ik geef het op.

Een mens kan veel verdragen

zolang hij zichzelf

verdragen kan.



Axel Munthe