literatuur, cultuur, small talk

Zondag 4 maart 2007

poulet korma

ik voed mij met bloemen
en tooi mijn lichaam
met tekens van rode oker
hagelwit mijn handen
kobaltblauw mijn mond

literair dagboek, 5 maart 1992

hoezee, ik voel me stukken beter! zinnat tm 500 (20 filmomhulde tabletten die geurden naar pure penicilline), heeft blijkbaar wel gewerkt!

om dit te vieren heb ik mijn winterbluesy huisgenoten vanavond verwend met een heerlijk indisch gerecht (zij hadden reeds drie weken geen behoorlijk eten meer geproefd, de creoolse gumbo van verleden week niet bijgerekend) en we hebben als kinderen ons bord afgelikt van genot.

ik moet dus dit recept in mijn blog noteren, misschien zal een toevallige lezer er even veel plezier aan beleven, ik hoop het!

sorry, lieve vlaamsgezinde vrienden van me, dit recept is toevallig in 't frans want ja, in mijn gezinnetje spreken en lezen wij en nederlands en frans en engels en bijwijlen arabisch, hangt zo van de windrichting af...

daar gaan we:

Poulet korma

Pour 4 personnes

Préparation: 20 min. + 2 h. de marinade
Cuisson : 45 min

(voor dit gerecht moet je dus echt de tijd nemen)

INGREDIËNTS:

* 600 a 800 gr. de filets de poulet
* 2 yaourts nature bulgares (2 x 125 gr)
* 50 gr. d’amandes en poudre
* 2 oignons
* 3 gousses d’ail
* 1 piment rouge
* 40 cl de lait de coco en briquette
* 1 capsule de safran en poudre
* 2 graines de cardamome
* ½ c. a café de cannelle en poudre
* 1,5 c. a café de coriandre en poudre
* 1,5 c. a café de cumin en poudre
* une pincée de gingembre en poudre
* 2 c. a soupe d’huile
* coriandre fraîche hachée
* sel
* facultatif: quelques amandes effiles

(saffraan is een de van de duurste kruiden. desondanks is dit gerecht in zijn geheel goedkoop en makkelijk te bereiden. ik was vergeten rode pepertjes te kopen, maar een koffielepeltje sambal oelek was een uitstekend vervangmiddel)

Préparation

Mélangez les yaourts et le safran dans un plat, ajoutez les filets de poulet tailles en dés, enrobez les bien, couves et laissez reposer au moins 2h au frigo.
Dans une cocotte contenant l’huile, faites revenir a feu doux le soignons hachées, le cardonette broyée dans un pilon et les épices. Apres 5 min. ajoutez les gousses d’ail presses, les amandes en poudre, ainsi que le piment épépiné et très finement hachée. Mélangez 2 min.
Ajoutez le lait de coco, ainsi que le poulet et sa marinade de yaourt. Salez et laisser mijoter 45 min. a découvert en mélangeant de temps en temps.
Ajoutez la coriandre fraîche hachée, l'assaisonnement et servez bien chaud, éventuellement saupoudrez d’amandes affilées grillées. Accompagnez de riz basmati.

wij dronken er een rood wijntje bij: Château Barbe d'Or, Bordeaux Supérieur, 2004

eet smakelijk!

small talk recepten

Geschreven door nicole2 om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 4 maart 2007

teksten in beweging 1

you and me and everything I see

literair dagboek, 8 maart 1992

mijn stukje over de derde dimensie in haiku (zie 'yasuda') houdt mij nog altijd bezig. hoe de harmonische compositie van een kunstwerk (en dat is een haiku zeker, een minuscuul maar perfect kunstwerkje) de toeschouwer of lezer nog intenser kan doen genieten van schoonheid.

schoonheid treft, ontroert, brengt iets in beweging.

niet voor niets bestaat het woord ontroering, uit het grondwoord 'roer', van het ww roeren, met een voorvoegsel en een achtervoegsel erbij. roeren is beweging.

maar wat beweeegt?? het schilderij, de haiku, het gedicht zelf??? of beweegt er iets in ons, de toeschouwer? en wat voor een beweging is dat dan? ik heb me altijd afgevraagd wat een emotie (en trouwens ook: een gedachte, een idee) eigenlijk is. wat gebeurt er met ons als wij emoties hebben???

uiteindelijk kwam ik tot de conslusie dat emoties met lichamelijke (chemische) processen te maken hebben. als we erg van slag raken, bang zijn, blij, euforisch gelukkig, worden er telkens andere stoffen in ons lichaam aangemaakt en afgescheiden en dat geeft ons dan een bepaald gevoel. emoties worden dus duidelijk opgewekt door gebeurtenissen of toestanden buiten onszelf en zijn onze lichamelijke reactie hierop.

de taak van de kunstenaar is dus (of een van de taken, zou ik zo zeggen), een kunstwerk zodanig op te bouwen dat een effect van beweging wordt bereikt. dat effect van beweging kan dan worden gerealiseerd door gebruik te maken van allerlei (technische) middelen, die door de kunstenaar intuitief, bewust of onbewust worden gehanteerd.

dus rekening houden met de regels van perspectief in haiku valt zeker onder bovenstaande stelling.

maar ook in andere tekstvormen valt me telkens op dat ze mij boeien omdat ik meegenomen word in een soort beweging, een reis in de ruimte als het ware, waarvan de ijkpunten woorden zijn. woorden als vervoermiddel, als ultiem glijmiddel voor de droom.

literatuur schoonheid

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 3 maart 2007

pessoa

ook de stadswind maakt vrouwen doorzichtig...

literair dagboek, maart 1992

weer eens een winderige dag. het stormt. ik hoor de wind huilen als in een rampenfilm. hierbinnen gloeit ons kacheltje, onze kleine godin.

heb een boekje* met een selectie van gedichten van pessoa naast mij gelegd. pessoa moet je in de donkere maanden lezen, bij een behaaglijk vuur. pessoa trekt je mee naar onpeilbare diepten.

toch wil ik hier een gedicht overpennen, dat zeker niet deprimerend is (zoals dikwijls onterecht wordt gezegd over de poëzie van pessoa), maar dat het leven zelf als enige bevredigende waarde erkent:

* het is een vreugdevol gedicht
* met een hoog zengehalte
* en een perfecte illustratie van mijn huidig levensgevoel!

I take myself indoors and shut the window,

They bring the lamp and give me goodnight,

And my contented voice gives them goodnight.

O that my life may always be this:

The day full of sun, or soft with rain,

Or stormy as if the world were coming to an end,

The evening soft and the groups of people passing

Watched with interest from the window,

The last friendly look given to the calm of the trees,

And then, the window shut, the lamp lit,

Not reading anything, nor thinking of anything, not sleeping,

To feel life flowing over me like a stream over its bed,

And out there a great silence like a god asleep.

* Fernando Pessoa, selected poems translated by Jonathan Griffin, Pinguin International Poets, Pinguin Books Ltd, London 1988, p. 85.

literatuur poëzie

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 1 maart 2007

regen

wat is regen anders
dan vriendelijk toedekken
van wat zich nors en korzelig verbergt
in woestijnen van winter??

(spichtig zijn we,
en puntig)

literair dagboek, 28 februari 1992

onophoudelijk hoor ik regen ritselen langs de ramen. een gevoel van onheil bekruipt me. niets is onaangenamer dan deze vochtig-warme stroom water, deze zondvloed in midwinter.

ik verlang naar sneeuw, ijs, vrieskou.

ach wat, wie ben ik om gedichten te schrijven over regen, als de onsterfelijke fernando pessoa het zo zegt:

It's raining, distant, indistinct,
Like something certain which may be a lie,
Like what does lie to us, some great thing desired.

(alhoewel het toch iets heeft, dat vlieden en druipen van water. in die momenten is het goed deuren en ramen te sluiten, muziekje op te zetten: zachte blues gezongen door norah jones. of het joubran trio, of mijn laatste liefde: geert claessens, een fantastische guitarist. heitor villa lobos, augustin mangore barrios en bach.)

small talk

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 28 februari 2007

dagboek

af en toe
een vaag vermoeden van liefde
doen alsof we gelukkig zijn
(of toch een beetje)
praten, maar eigenlijk niets zeggen

de ruimte tussen jou en mij en de anderen
vullen met woorden

literair dagboek, februari 1992

het is echt de bedoeling dat ik verder schrijf aan mijn literair dagboek. sinds de jaren zeventig hou ik een dagboek bij, met lange onderbrekingen weliswaar, die over dagen, maanden, zelfs over jaren gaan.

mijn dagboek is mijn zoete vriend, mijn luisterend oor, mijn droommaatje, mijn sprookjesprins.

een tijdje geleden heb ik ook een oud agenda teruggevonden, van in de jaren '90. heb het boekje zorgvuldig doorbladerd.

tussen mijn boodschappenlijstjes, mijn planning en mijn recepten in noteerde ik hier en daar een dromerige krabbel.

ik gooide het agenda weg, maar bewaarde de krabbels.

small talk dagboek

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 27 februari 2007

woedend

woedend ben ik, woedend. vroeger nooit verkouden en nu heb ik sinds drie weken een bacteriele infectie met complicaties. eerst zat die in mijn hoofd, daarna in mijn luchtwegen, verder verhuisden de microben dan naar mijn ogen en nu heb ik een keelontsteking.

ik slik als een dwaas gekje antibiotica, op voorschrift van de dokter, maar vandaag heb ik mijn mond gespoeld met een aftreksel van heemstwortel en ik drink saliethee. vannacht ga ik slapen met een kamfercompresje in verschillende lagen rond mijn keel gewonden: een middeltje uit grootmoederstijd, dat wel, maar afdoend.

tijd heb ik wel gehad de laatste dagen om de blog van mijn vriendin thumbleweed te lezen: waw, wat een schrijfster, wat een schrijfster! maar ben er nog niet in geslaagd commentaar te geven op haar teksten (mijn paswoord wordt niet aanvaard). ook kan ik nog altijd geen foto's in mijn eigen blog inbrengen. foei!

oeps. daarnet geprobeerd en het is me warempel gelukt. ongelooflijk!

small talk

Geschreven door nicole2 om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 19 februari 2007

yasmin

To see a World in a Grain of Sand

And a Heaven in a Wild Flower,

Hold Infinity in the palm of your hand

And Eternity in an hour.

From "Auguries of Innocence"

William Blake

een gedoe was het wel, dat aanmaken van mijn blog. ik moest een username ingeven en een paswoord. lijkt niet moeilijk, maar paswoorden vergeet ik ogenblikkelijk. dus direct in mijn agenda noteren was de boodschap! de blog kreeg ook nog een titel en ik moest dan enkel nog een woordje aan de website van seniorennet toevoegen, voor de benaming.

ik schreef yasmin. dat is de naam die mijn ouders oorspronkelijk voor mij gekozen hadden, maar die zij hier (het was in 1946, kort na de oorlog) op de gemeente in halle niet mochten gebruiken als doopnaam.

in de databank voor nederlandse voornamen (http://www.meertens.nl/voornamen/VNB/) vond ik voor yasmin volgende verklaring:

Yasmin

Geslacht:
v

verklaring:
De bloemnaam jasmijn, Arab. yasamin, Perz. yasemin. Als voornaam in Angelsaksische landen opgekomen o.i.v. het toneelstuk `Hassan' van James Elroy Flecker (1884-1915), die een tijdlang consul in Beiroet was. Ook immigratie heeft het gebruik van deze naam in Eng. bevorderd. Bovendien zijn veel Eng. namen bloemnamen. In het Middelnederlands was de vorm jesminne (jasmijn) in gebruik als bijnaam van Maria. De laatste tijd is de naam ook hier vrij populair geworden, vooral in de vorm Yasmin. Jasmine reeds in Brugge 1958, 1959.

olala, eigenlijk hebben mijn ouders toen reeds, zonder het zelf te weten, mijn lot bepaald door zo'n exotische voornaam te kiezen!! (grapje!)

en voor de bezoekers ook nog wat uitleg bij de bevreemdende titel van mijn blog: een lief okerkleurig scharminkel is een vers uit een van mijn recentste gedichten.

weet dat ik niet meer ben

wie ik was, een lief okerkleurig scharminkel

nooit zal ik nog zijn -

de 'reine de nuit' van toulouse

of 'la belle dame sans merci'

in mij wonen wolken nu

sterren twinkelen vrolijk in mijn oor

ik ben de wind die boomkruinen streelt nu

ik ben de zachte lenteregen

de grote aardmoeder

mijn fluisterdromen verberg ik

stiekem in het donshaar van vogels

in dit huis van poederblauw (of moet ik

zeggen: fuchsia of vermiljoen misschien)

zwem ik in oceanen van gratie

(30 maart 2006)

met toulouse bedoel ik toulouse lautrec, en la belle dame sans merci is een wereldberoemd gedicht van john keats.

(ondertussen heb ik natuurlijk een bundel gedichten van keats - gekocht tijdens mijn laatste reis naar london- uit mijn boekenkast opnieuw opgediept en la belle dame sans merci gelezen en herlezen en nog eens herlezen!)

small talk small talkpoëzie

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 19 februari 2007

welkom

natuurlijk is iedereen welkom op mijn blog, maar ik weet nu nog altijd niet of dit werkt! ahum!

onlangs zei een leuke jonge man nog tegen mij, dat ik het soort dametje was dat bloembollen omgekeerd, met de wortels naar boven, zou planten in mijn tuin.

gelijk had hij: zo onhandig voel ik me steeds bij dingen die handigheid vereisen. zo ook beefde ik van schrik dat deze blog niet zou lukken. maar joeps! hier schrijf ik reeds de eerste alinea's van mijn literair dagboek, in verdana. zelfs een smiley toevoegen is me gelukt!

small talk

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 14 mei 1980

mjn hibiscus

ccc

cultuur

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 14 mei 1974

GAASBEEK 3

xxx

cultuur

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 14 mei 1974

yayah hassan

de jonge dichter in bovenstaand fimpje is wijs, ondanks zijn rebels imago. hij klaagt de (moslim) wereld aan die hij kent, maar die wereld kan ook getransponeerd worden naar andere werelden. ook bij ons, zij het minder zichtbaar en meer verfijnd, werkt een bepaalde soort dominantie.... weggemoffeld in de consumptiemaatschappij tussen de etenswaren, zoals bij medvedev, of in de brainwashingmachine van religie, politiek en vooral in de uitsluitingsmechanismen die geraffineerd in het voordeel werken van de gelukkigen die wel officieel toegelaten worden tot the crowd.

denk maar aan de demonisering van illegalen, gevangenen, migranten, vrouwen, homo's, werklozen, psychisch zieken, enz... natuurlijk is het westen rijk genoeg om deze mensen een aalmoes te bieden om te kunnen overleven, maar om te mogen meedoen, om toegelaten te worden tot bepaalde groepen, moet je over andere trampolines beschikken! talent, ijver en inzet zijn dikwijls niet genoeg! ondanks het uiterlijk vertoon van onze democratische verworvenheden, is er nog voortdurend een selectie bezig. het verschil tussen arm en rijk wordt almaar groter...

yayah hassan is een een palestijns-deense dichter van amper 19, die zich verzette tegen de gewelddadige sfeer thuis. toevallig komt hij uit een islamitisch immigrantengezin. yayah hassan werd als tiener in internaten geplaatst om te beletten dat hij in de crimlinaliteit zou verzeild raken. hij begon als rapper, maar zijn eerste dichtbundel, gedichten, was een instant succes.

zie artikel in humo:

http://www.humo.be/humo-archief/290408/dichter-tegen-allah-yahya-hassan-als-moslims-zich-als-groep-blijven-manifesteren-

Hij schrijft in hoofdletters. En af en toe glipt er een uitroepteken tussen. Zo urgent is de poëzie van Yahya Hassan, de 19-jarige Palestijnse Deen die van zijn debuutbundel ‘Gedichten’ liefst honderdduizend exemplaren verkocht. Het zijn ook geen traditionele gedichten, veeleer schrijnende kortverhalen met een beat van dynamiet waarin de boze jonge dichter de valse baard van de profeet afrukt.

Sinds de publicatie van ‘Gedichten’ staat Hassan onder permanent toezicht: in het land van de Mohammed -cartoons lachen ze niet met lui die de profeet aanpakken. In het station van Kopenhagen is hij zelfs aangevallen door een man met een verleden als terrorist. Gelukkig zonder veel erg, maar sindsdien mag hij niet meer alleen de straat op. Zeker niet in de stad van wijlen Theo van Gogh.

EEN MOSLIM UIT GELLERUPPARKEN

WEET DE WEG NAAR ONZE PORTIEK TE VINDEN

LEEST DE BRIEVENBUSSEN

EN KLOPT OP DE DEUR MET DE MEESTE MEISJESNAMEN

BEOORDEELT HET NAGESLACHT

WIL MIJN KLEINE ZUSJE GRAAG ALS HUISVROUW

VOOR HAAR IN EEN ANDER BETONBLOK EEN PARADIJS CREËREN

MET ALLAH ALS RAADGEVER EN 20 JAAR LEEFTIJDSVERSCHIL

(uit ‘KLOP KLOP’)

literatuur

Geschreven door nicole2 om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Yasmin

Meer van een lief okerkleurig scharminkel