Dat komt ervan

De zaterdagnamiddag na onze wandeling van 12,2 km in As, zijn we vertrokken naar ons tweede vakantieverblijf, een Bed and Breakfast in Elen (Dilsen Stokkem).
 
Kerk in Elen

We kwamen daar in een appartement terecht in plaats van in een kamer: er was een mooi lederen salon, een eetkamertje, een ijskast en wat andere kasten om spullen in op te bergen, een mooie witte badkamer met douche ,twee lavabo's en toilet , en een heel mooie slaapkamer met groot bed van 1m80...en een grote kleerkast.
Het eten 's morgens was er ook tiptop in orde.
Er was een boekenkast vol boeken en strips en ook heel veel lektuur van de dingen  in de omgeving.
En topp of the bill: een jacuzzi in de tuin! 

De jacuzzi
De heer des huizes heeft ons diezelfde namiddag nog naar het bos gereden met de auto, en vandaar zijn we dan weer een grote wandeling gaan doen. Met de 12,2 km van in de voormiddag zaten we 's avonds aan 23 km die we hadden gewandeld gedurende de hele dag.

Klimmetje in het bos, het was steeds "op en neer" daar! MOOI!!!!

In dit bos zaten heel veel van deze zwarte kevers, was lang geleden dat ik die nog had gezien.

Daarna zijn we lekker gaan eten in een restaurant in Neeroeteren, vlakbij Elen.
De zondag was onze laatste dag, dan zijn we naar het witte stadje Thorn gereden met de fiets en ook naar Maasbracht.

Guido in het witte stadje Thorn, hier zijn alle huizen wit geschilderd.

Mooie molen onderweg naar Maasbracht.

Na de fietstocht nog even uitrusten en dan ging het terug richting Turnhout, waar onze Minou al op ons zat te wachten in de gang.
Het was natuurlijk een blij weerzien.

Enkele foto's van onze fiets-en wandeldagen

Dit zijn de koeltorens van electrabel langs het Albertkanaal in Genk .De autofabriek Ford Genk is daar vlakbij. Er stonden echter bijna geen auto's meer in voorraad op de parking van Ford Genk !
Krisis overal...

Dit vond ik een mooi zicht, foto is genomen onderweg van As naar Ophoven.

Guido op het gratis voetveer (over de Maas) in Ophoven.We konden er onze fiets ook opzetten natuurlijk.

De lift van de koolmijn in Eisden


Deze foto werd genomen tijdens een wandeling die vertrekt in As, je moet eerst de trap helemaal op , en dan kom je in de bossen.
Het is een wandeling van 12,2 km.
We deden deze op zaterdagvoormiddag, toen was het wat frisser dan de bloedhete dagen voorheen...
We zijn twee dagen en een half gebleven in As, dan zijn we naar Elen gereden om daar de omgeving wat te gaan bekijken. Morgen komen de foto's van Elen op mijn blogje.

Terug van weg geweest

Eindelijk een beetje tijd om nog eens wat te schrijven.

We zijn al terug van zondagavond van Limburg maar eigenlijk had ik gewoon geen tijd en ook geen zin om al vlug terug aan de pc te zitten.

Als je in Limburg geweest bent, moet je toch telkens weer wat “afkicken” van het groen aldaar, de mooie fietsritten en wandelingen…

We zijn nog eens twee dagen in As geweest, waar we overnachting hadden geboekt voor twee nachten ( in de trein ). Daar is weer gefietst en gewandeld dat het een lieve lust was . En ook heb ik er nu Lucie ontmoet in levende lijve zoals ze dat zeggen. Lucie is de eerste vrouw die ooit op mijn blogje heeft gereageerd toen ik het opstartte. Ik heb ze in het begin dikwijls om raad moeten vragen, want ik wist niet eens wat “bloggen” wilde zeggen!! Zij heeft mij toen de “beginkneepjes van het bloggen ” geleerd.

We zijn samen een terrasje gaan doen met Lucie en haar vriend Jef. Het was een plezante ontmoeting: vriendelijke mensen met een echt sappig Limburgs taaltje. Guido en ik hebben ons die avond zeker niet verveeld. Lucie en Jef zijn dan ook echt vlotte praters.

Hier zijn ze:
 

Morgen misschien weer wat nieuws . Dit is genoeg voor de eerste dag terug in het "dagelijkse stresserende leven"...

Dit klein bericht om jullie te laten weten dat wij weer voor enkele dagen "de hort op zijn".

We vertrekken morgenvroeg nog eens naar As in Limburg omdat we het daar twee weken geleden zo goed hebben gehad. Toen konden we spijtig genoeg niet langer blijven.
Dit gaan we nu dus goed maken.

We hebben alvast twee nachtjes vastgelegd om in de trein te slapen, net zoals verleden keer (NIET de trein op deze foto hoor).
Hopelijk blijft het weer ons een beetje goedgezind.

TOT LATER  !!!
(nog één mopke voordat we vertrekken, zie bericht hier onder)

   
Nadat de goeie ouwe  Belgische frank ter ziele was gegaan verzamelden alle munten en  biljetten zich voor de hemelpoort en vroegen om binnen te mogen.  
"Wat willen  jullie?", vroeg  Sint-Pieter.
"Door de invoering van de euro zijn wij  gestorven. Daarom willen wij in de hemel."  

Sint-Pieter opende zijn poort en liet de munten binnen.
Ook  het biljet van 50 frank raakte nog door de poort, maar dan sloot  Sint-Pieter ze met een klap.

 De biljetten van 100, 200, 500,  1.000 frank en meer protesteerden luidkeels:
"Waarom mogen de andere binnen en wij  niet?"

 Daarop antwoordde  Sint-Pieter:
"Het spijt me,  maar jullie heb ik in de kerk nooit gezien!" 
  

Twee meisjes van veertien jaar werken in een borstelfabriek.
 Het werk is hard maar ze kunnen regelmatig wat kletsen.
 Op een dag zegt het ene meisje tegen het andere: ik heb 
 zoiets geks voor. Sinds kort groeit er allemaal haar onder mijn buik !!
 Waarop de ander zegt: Ja daar heb ik ook last van.
 Dat moet de borstelziekte zijn van al dat zware werk hier.
 De twee meisjes zijn verontwaardigd. 
 Zo jong en al een beroepsziekte.
 Ze trekken naar de Directeur en laten hem zien wat er gebeurd is.
 Die is niet onder de indruk maar knoopt zijn broek los en zegt:
 Dat is nog maar het begin van de borstelziekte !! Kijk maar eens bij mij  . Ik heb er al een steel bij gekregen.

De politie staat bij het begin van het dorp en ziet dat er een Belg aan komt rijden.

“Die gaan we eens volgen en grondig controleren” zeggen ze.

De Belg komt bij een zebrapad en stopt keurig als iemand aanstalten maakt om over te steken . Dan komt hij bij een stoplicht dat op oranje springt en stopt weer keurig.

Tenslotte rijdt hij buiten het dorp, waar maar 50 per uur mocht gereden worden, en de Belg doet het nauwgezet.

De politie rijdt de Belg voorbij en laat hem stoppen.

“Mijnheer, we hebben u nauwlettend gevolgd en u deed alles keurig, gefeliciteerd.”

De Belg reageert met een dubbele tong: “Als ik gedronken heb, ben ik altijd voorzichtig”…

Het was in het begin van de alcoholcontrole.

De apparaten waren nog niet zo betrouwbaar. De politie houdt een BELG staande en die moet in het zakje blazen. Volgens hun meetapparatuur heeft hij veel te veel gedronken.

“Geen sprake van “ zegt de Belg “Ik heb niks gedronken en ik zal het bewijzen ook.

Prompt loopt hij op zijn handen rond de auto;

Hij mag gaan, de agenten vertrouwen hun apparatuur niet.

Vooraleer hij kan wegrijden, zegt één van de agenten:

“Hoe doe je dat eigenlijk,ik oefen al jaren om op mijn handen te lopen, maar het lukt me maar niet!”

De Belg antwoordt: “Eigenlijk weet ik het niet precies, ik kan het alleen als ik te veel gedronken heb”.

Een zatte Belg zit in de rechtbank en probeert zich te verdedigen.

“Ik was helemaal niet dronken, ik kroop gewoon op handen en voeten over straat, maar dat is toch niet verboden”.

De rechter: “In het proces-verbaal staat dat je weigerde over de witte strepen te lopen zonder vangnet”.

Een Belg rijdt te hard en moet stoppen van de politie.

Hij krijgt een bekeuring en moet meteen betalen. Hij betaalt en geeft de mannen elk een pakje sigaretten.

De volgende dag precies hetzelfde scenario.

De derde dag weer hetzelfde scenario.

Nu snappen de mannen van de wet er helemaal niks van en spreken de man aan.

“Kijk, dat je telkens te hard rijdt dat kunnen we dan nog snappen maar dat je ons telkens een pakje sigaretten geeft, daar snappen we niks van”.

     De Belg: “Hoezo, daar krijg je toch kanker van?”

Jef heeft een nieuwe Audi gekocht en maakt zijn eerste rit. Hij heeft pech want hij wordt aangehouden door de politie.

“Mijnheer, u reed 150 km per uur” zegt de politie.

“Maar mijnheer de agent, dat kan helemaal niet, ik heb hem nog maar een half uur!”

De heer Porche, beroemd ontwerper van auto’s overlijdt en komt bij de hemelpoort.

Petrus volgt hem op en zegt : “  Mijnheer Porche, vanwege uw grote verdienste voor de ontwikkeling van de auto, mag u een wens doen”.

Porche denkt even na en zegt: “ Goed, laat me dan een uurtje met GOD babbelen”.

Petrus knikt, brengt hem naar de troonkamer en stelt hem  voor aan God.

Porche vraagt aan God: “uw ontwerp, “de vrouw”, waar zat u met uw hoofd toen u haar uitvond?”

God: “Hoe bedoel je?”

Porche: “Nou, je ontwerp stikt van de fouten”.

Ga maar na:

·       de voorkant is niet aerodynamisch

·       het maakt veel te veel lawaai

·       de onderhoudskosten liggen extreem hoog

·       het is 5 à 6 dagen in de maand volkomen nutteloos

·       de achterkant hangt te los

·       het moet constant opnieuw geverfd en afgewerkt worden

·       de uitlaat zit te dicht bij de inlaat

·       de koplampen zijn vaak te klein

·       het brandstofverbruik ligt veel te hoog

God denkt even na en antwoordt dan :

“Mijnheer Porche, dat mag dan misschien wel zo zijn, maar volgens de statistieken rijden er meer mannen met mijn uitvinding dan met de jouwe “ !!!

(Woensdagmorgen moesten we terug thuis zijn want Guido had reeds om 9 u een afspraak in Antwerpen met een dokter).

In de voormiddag zijn we dan vertrokken richting Sint- Huibrechts-Lille (deel van Neerpelt), waar we onze goede vriend Medard nog een bezoekje wilden brengen, alvorens terug naar Turnhout te fietsen.

Er stond veel wind en we moesten flink duwen!!

Rond de middag waren we bij Medard en daar kregen we al direct een flinke tas koffie met een stuk taart, het was weer een blij weerzien, zoals altijd.

De tijd ging veel te snel, maar we moesten onze tocht verder zetten….alweer de hele tijd met de wind strak vanvoor, het was zwoegen…(een terrasje tussendoor nog)

’s Avonds toen we thuis waren, konden we terugblikken op een geslaagde “driedaagse in Limburg”. We gaan zeker nog eens terug, want je moet echt niet ver rijden om in het paradijs te zitten !!!

De knooppunten vandaag: 205,203,212,204,201,220,221,228,227,230,231,260 en dan altijd rechtdoor vanaf de blauwe kei langs het kanaal.
Enkele foto’s van in NEERPELT:

(mooie vlinder in de "vlinderboom")

BO, het hondje van Medard

Medard met zijn twee andere honden Tex en Chica (een border collie en een jack russell). 

Kurt, de stationschef had zijn uiterste best gedaan  om het ons zo prettig mogelijk te maken.

Hij verraste ons met een mooi gedekte tafel in een wagon naast de slaapwagon: verse broodjes met salami, kaas, gekookte hesp, honing, choco, gelei, confituur en een lekker gekookt eitje nog aan toe, vers sinaasappelsap en een grote thermos koffie, het kon weer niet op…

Na het ontbijt zijn we gaan “rail-biken” (met een speciale dubbele fiets op de fiets rijden ).

(Guido op de railbike)
Als we de spoorlijn over moesten, werden de lichten op rood gezet voor de auto’s en de fietsers en ging de sirene…

Wij hadden ditmaal eens voorrang op alle auto’s en fietsers, een hele belevenis!! Wel leuk!!

(op dit spoor reden we met de "bike")
De heentocht met de railbike (6KM) ging een beetje bergaf , richting Maasmechelen. Daar aangekomen stond Jimmy ons al op te wachten met een frisdrankje, wat heel welkom was met die hitte.

(Jimmy die de bike omdraaide na 6 km , om terug te "sporen")
 De terugtocht ging dus bergop. De zon scheen op ons bolleke zodat Guido al vlug “lekte”…

Dit railbiken hadden we nog nooit gedaan, maar was zeker voor herhaling vatbaar.

Een beetje voordat we in het station aankwamen, ging Guido in de “passagierszetel “ zitten en ik fietste het station binnen, wat natuurlijk op een schaterlach onthaald werd door de mannen op het perron die ook met hun vrouw wilden “biken” op deze manier…

Na de middag zijn we vertrokken met een beetje pijn in ons hart, eigenlijk wilden we nog wel enkele dagen daar blijven in As , want je kon er ook nog leuke wandelingen doen. Voor een volgende keer dus…

Toen we in Bocholt aan kwamen, begon het een beetje te regenen , dus zijn we daar in het vacantiecentrum Goolderheide gebleven .

(zwembaden in het vacantieverblijf Goolderheide)
 Er was nog juist één trekkershut beschikbaar voor de nacht. Ook dit hadden we nog nooit gedaan, en het viel ook honderd procent mee. Eén minpuntje misschien: er zijn GEEN dekbedden in een trekkershut, maar er was verwarming ingeval we het ’s nachts te koud moesten hebben.

(onze trekkershut voor één nacht)
Volgende knooppunten werden gereden van As tot Bocholt:41,40,70,33,34,35,36,31,23,214,208,205 (As, Opglabbeek, Neerglabbeek, Opitter, Bree, Reppel, Bocholt).

Ook deze dag was weer geslaagd !!!

Aan de blauwe kei ,30 km van Turnhout , gaan we ons eerste terrasje doen, een koffietje zal smaken…

Wat een weertje, tegen de middag is het lekker warm. Als we 50 km van huis zijn, zoeken we een bank in het bos, waar we lekker onze boterhammetjes verorberen. Dat is genieten, we willen ons leven met niemand anders ruilen vandaag!!!

We rijden langs Lommel, Hechtel-Eksel, Helchteren, Houthalen (waar we even uit het bos zijn en weer een terrasje mee pikken), en AS (nog eens effe wat drinken op een terras, we zijn toch op verlof haha).

En dan op zoek gaan naar slaapgelegenheid, het is ondertussen bijna half vier. Een blogvriendin Lucie die in As woont, had mij eens verteld dat er daar een oude treinwagon omgebouwd werd tot slaapgelegenheid

(www.kolenspoor.be).

(de rode wagon links is de slaapwagon).
En ja hoor, er was nog plaats, op een kwartiertje was alles geregeld en konden we al mee naar Waterschei aan boord van een locomotief (vip-behandeling noemen ze zoiets) van een trein , die mensen ging ophalen die de mijn waren gaan bezoeken. Wagonnetje aanpikken en terug naar AS.

(hier stapte ik op de locomotief)
En daarna nog eens een klim op de uitkijktoren aan het station.

De hele dag waren we druk bezig geweest: 104 km gefietst en daarna nog met de trein mee . We hadden er honger van gekregen en gingen wat bestellen in het restaurant van het station van As. Toen de kelner het bestelde eten bracht, zijn Guido en ik allebei in lachen uitgebarsten, het waren schotels waar je zelfs vijf uitgehongerde mensen mee kon voeden….

Daarna zijn we naar onze slaapcoupé gegaan , en hebben we nog wat nagepraat over Erwin, de treinconducteur, die zo vriendelijk was om ons allerlei uitleg te geven over de werking van een locomotief, en over Kurt, de stationschef, die ook de echte Limburgse vriendelijkheid vertegenwoordigde.

En zo was de eerste dag voorbij, een dag om nooit te vergeten. En we hebben lekker geslapen ’s nachts, in een treinwagon, het is zo eens wat anders dan een hotel…voor herhaling vatbaar, zeker weten.

HALLO BLOGGERTJES,

Even melden dat we voor drie dagen weg zijn met de tandem.
We gaan naar Limburg even ons hartje ophalen.
Als alles gaat zoals gepland, dan zullen we dinsdagavond terug zijn.
Tot dan.....

Zegt een man tegen de dokter:
"Ik heb enorme buikpijn!"
“geen probleem."
zegt de dokter. "Ik zal een suppootje toedienen,buig je maar voorover."
De man buigt voorover en de dokter dient het suppootje toe.
De dokter geeft hem een tweede suppo mee om 's avonds zelf op te steken.
Die avond probeert de man om de suppo op te steken maar slaagt er niet in.
Hij roept zijn vrouw. Z'n vrouw legt één hand op zijn schouder en steekt
de suppo in zijn gat.
MILJAARDE!"

Roept de man luidkeels.
"Wat is er, heb ik je pijn gedaan?"Vraagt de vrouw verschrikt.
"Nee.." Antwoordt hij,
  "Maar ik moet er plots aan denken
  dat de dokter vanmorgen zijn beide handen
  op mijn schouders legde!"   

De eerste keer met een condoom kan ik me nog goed herinneren. Ik was 16.
Ik ben een doos gaan kopen in de apotheek.
De (overigens zeer jonge en mooie) apothekeres kon onmiddellijk zien dat het voor mij de eerste keer was.
Ze gaf mij een doos en vroeg mij of ik wist hoe ik dit moest gebruiken.
Ik heb haar eerlijk gezegd : «In feite, neen. Het is voor mij de eerste keer.»
Ze nam een condoom uit de verpakking en rolde het af op haar duim.
Daarbij zei ze dat ik mij steeds moest vergewissen dat het goed bevestigd was.
Ik was serieus aan 't blozen !
Zij heeft rondgekeken om te zien of er geen klant aanwezig was, en zei tegen mij : «Wacht eventjes». Waarna ze de deur op slot deed.
Ze nam mij bij de hand en leidde mij naar de winkelkamer.
Daar heeft zij haar blouse losgeknoopt en uitgetrokken.
Daarna heeft zij haar BH verwijderd.
«Wind ik je op ?» vroeg ze. Ik knikte.
Toen zei ze dat het tijd was om het condoom aan te doen.
Terwijl ik dat deed, heeft ze haar jurk en haar broekje uitgedaan
en ging op de tafel liggen.
«Kom op, zei ze, wij hebben niet veel tijd !»
Dus ben ik snel op haar gekropen.
Het was zo lekker, dat ik bijna onmiddellijk klaar kwam.
Ze keek naar mij, een beetje teleurgesteld.
«Ik hoop dat je condoom goed vast zat», zei ze.
«Zeker», zei ik vol zelfvertrouwen. En ik liet haar mijn duim zien.
Waarop zij bewusteloos viel en ik ben gaan lopen....

Maandag ging de tocht vanuit Brecht naar Kalmthout, Essen, Huybergen, Ossendrecht, Brasschaat. Alleen het Nederlands gedeelte van de tocht was mooi, in België niks dan wijken, villa’s….

Tevens veel miserie gehad met het zoeken naar de knooppunten. Er werden er hier er daar weer veranderd en zoek het dan maar uit. Dit wordt echt wel gedaan opdat je elk jaar nieuwe kaarten zou kopen.

We hadden goed uitgeteld dat de tocht 88 km zou zijn, wel het waren er 104, door al dat zoeken moesten we 16 km extra doen!!!

Maandag werd er ook maar één foto genomen, de rest was de moeite niet waard.

Dit vonden we wel mooi, stond midden in de wei, kunstwerk uit hout.
--------------------------

Dinsdag zijn we met de auto naar BROECHEM gereden en vandaar een tocht begonnen . We deden de dorpjes Broechem, Emblem, Hove, Kontich, Aartselaar, Niel, Schelle, Temse, Steendorp, Rupelmonde, Bazel, Hemiksem, Wilrijk, Edegem, Mortsel, Boechout, Vremde aan.

Twee keer zijn we met een veer overgezet, éénmaal over de Rupel en éénmaal over de Schelde (kallebeekveer).

We hebben de laatste twaalf km (van de 96 in totaal) een donder-en bliksembui (was meer een storm dan een bui) met hagelbollen gratis gekregen.

Ook op deze tocht waren de knooppunten veranderd op sommige plaatsen en  er waren veel ZANDwegen, zelfs kasseien, en meestal door bewoonde wijken..NIKS aan te zien.
Niet echt plezant om zo te rijden, dus ook hier geen knooppunten om door te geven,
Toch enkele foto’s:

Veer over de Rupel
 
Oude brug over de Schelde

 
Nieuwe brug over de Schelde

De Graventoren in Rupelmonde, een middeleeuwse burcht die destijds de Schelde bewaakte.

Windmolens aan de Rupel

We hebben deze twee dagen wel wat geleerd, nl. dat we nooit meer gaan fietsen richting Antwerpen, geef ons maar richting Limburg , daar zijn de knooppunten echt in orde , EN er zijn overal mooie fietspaden en bossen.

De naam Tanorexia is afgeleid van het meer bekende anorexia. Magerzucht en zonzucht lijken op het eerste gezicht weinig of niets met elkaar gemeen te hebben, maar er zijn wel degelijk overeenkomsten. Beide ziekten bestaan al veel langer dan hun naam, maar krijgen nog altijd niet de aandacht die ze verdienen.

En: beide zijn dodelijk!!

De sceptici doen tanorexia af als een hunkering naar het ontspannen gevoel door inname van endorfine die door UV-licht wordt aangemaakt. De medische wetenschap gelooft echter dat er meer aan de hand is: de werking van endorfine ten spijt, zijn zonaanbidders allicht in de eerste plaats verslaafd aan een “mooi kleurtje”. Opvallend is dat vooral meisjes (48 procent) belang hechten aan een bruingebrande huid en bijgevolg ook worden getroffen door tanorexia.

Feit is in ieder geval dat almaar meer jonge meisjes symptonen vertonen van tanorexia.

Wie als jongere veel zont, loopt op latere leeftijd een groter risico op huidkanker.

Preventie blijkt een zeer moeilijke zaak: zonnebaden is zoals roken , we weten dat het slecht is, maar toch doen we het. In de Westerse samenleving hoort een gebruinde huid bij het schoonheidsideaal en wordt het geassocieerd met gezondheid (men spreekt van “een gezond kleurtje”). Ben je wat bleek, dan wordt al gauw gevraagd of je ziek of moe bent.