Het sneller openen van mijn blog

De nieuwsberichten gaven warm weer voor dinsdag, de ultieme kans om eens naar zee te  rijden met de trein, (al dacht ik dat ik niet vlug meer op een trein zou komen!) bestemming Oostende. Het is al een jaartje of vier geleden dat ik nog eens aan zee was, zodoende… Tweemaal overstappen nl. in Herentals en in Antwerpen Berchem.

Vanaf Berchem zitten we als sardientjes in een blikje, maar liefst met 21 personen  staan we recht in het gedeelte van de trein WAAR JE OPSTAPT !!(enkele vierkante meters).

Aangekomen in Oostende proberen we die oncomfortabele toestand zo vlug mogelijk te vergeten en te genieten.

Eerst gaan we wat wandelen op het strand en de omgeving verkennen.

Er valt heel wat te beleven. Voor 15 euro maken we een tochtje in een koets met paard, de koetsier, een jong meisje, geeft ons de nodige uitleg over de plaatsen waar we komen. Heel leuk.

Daarna kunnen we nog juist mee met de boot die om 2 uur vertrekt voor een rondvaart, een eindje op zee en dan langs de kust terug , langs Mariakerke.

Foto, gemaakt vanop de boot. Dit is Oostende

En als kers op de taart gaan we de Mercator afzien, het zeilschip waar Pater Damiaan mee overgebracht is naar België toen hij in Molokai overleden was.

Het ruikt er verschrikkelijk duf maar is toch leerrijk, je ziet in welke kajuiten de zeelui sliepen, er is een ziekenboeg, een salon, een badkamer met ligbad enz.

Aan het roer van de Mercator !

Als je op de kade zit met een bakje vis, komen de meeuwen gewoon bij je zitten om wat vis te krijgen.

Een ferry die binnenvaart in Oostende

Het was weer een gezellig dagje uit, wel wat warm, maar daar mogen we niet over klagen, het is in  ieder geval beter dan regen…

Bij een bushalte staan een oude en een jonge man. 
De jonge heeft een uitbundige rood-blauw-groene hanenkam en in neus en oren hangen de nodige ringen met kettingen van allerlei soort. 
De oude man staat hem aandachtig te bestuderen en kan zijn ogen niet van hem afhouden. 
De jonge man merkt dat wel en vraagt op een gegeven moment: 
' Heb jij nooit iets geks uitgehaald, toen je jong was?'

"Jawel" antwoordt de oudere:
Ik ben eens een keer zo dronken geweest dat ik een papegaai heb geneukt , en nu sta ik me af te vragen of jij misschien mijn zoon bent.'....

Goed dat we niet met de koersfiets vertrokken waren, want er waren toch wel wat kiezel-en zandpaden in het traject dat we uitgestippeld hadden met knooppunten.

Eerst richting Kasterlee, dan Herentals, Vorselaar, Grobbendonk, Pulle, Pulderbos, Zoersel, Wechelderzande (waar het kermis was en wij ook nog een zak smoutebollen gaan eten zijn en een terrasje gaan doen ), Vlimmeren, Beerse , Turnhout.

Een paar kiekjes (geen kiekens hé) die we genomen hebben:

Deze foto is gemaakt toen we boven op de toeristentoren stonden in Herentals. Je ziet in de verte het reuzenrad van Bobbejaanland in Lichtaart.
 
Sierlijke zwanen in Vorselaar

Als ik naar het bruggetje ging, dan volgden de zwanen...

De molen van Pulderbos

Moe maar tevreden terug thuis om 6 uur. De teller wees 88 km aan.

Gisteren, zondag, waren we een beetje “lui” maar we besloten toch om te gaan fietsen en wandelen. We zijn met de tandem naar het Prinsenpark in Retie gereden om daar een wandeling te gaan doen van 8 km ( dat is de grootste wandeling aldaar).

Het was een beetje fris aan het worden en dat was ook te zien in dit park, want de eerste bomen laten stilaan hun bladeren vallen, het gaat herfst worden binnenkort.

Maar goed dat we in België seizoenen hebben, en elk seizoen heeft ook zijn charmes vind ik. Altijd warm zoals in de zuiderse landen, dat zou ook vlug vervelen!

Enkele foto’s van gisteren.

Afgezaagde boom aan de ingang van het Prinsenpark. De zwammen eten hem helemaal op !

Deze gestapelde afgezaagde bomen hebben allemaal gaatjes , weet iemand hoe dat komt of waarvoor dat dient?
 
Deze weg was het "vervelende stuk " van de wandeling. Er kwamen veel auto's door gereden en die maakten dan een stofwolk waar je niet meer doorheen kon kijken! En die kasseiweg, soms vraag je je af waarom ze die niet opbreken en een nieuwe leggen, zal wel weer "geklasseerd" zijn zeker !!!

Mooie vijver in het Park

 Een pastoor, die een wandeling maakt in de  vrije natuur, sukkelt in het drijfzand.
Wanneer hij ongeveer  is weggezakt tot over zijn enkels, passeert er  een  brandweerwagen.
- 'Heeft u hulp nodig ?', vragen de  brandweerlieden.
- 'Nee, dank U, niet nodig, de Heer zal me  bijstaan !', antwoordt de pastoor.
Wanneer hij tot zijn  middel is weggezakt, passeert de brandweerwagen opnieuw en de  brandweerlieden vragen :
- 'Heeft u hulp nodig ?',
- 'Nee,  nee, dank U, niet nodig, de Heer zal me bijstaan !',  antwoordt de pastoor weer.
Wanneer enkel nog het hoofd van  de pastoor boven het zand uitsteekt, passeert de brandweer een  derde maal.
- 'Heeft U nog steeds geen hulp nodig ?', vragen  ze.
- 'Nee, nee, nee, niet nodig, de Heer zal me redden !',  antwoordt de pastoor.
Uiteindelijk verdwijnt de pastoor  helemaal onder het zand...
Aangekomen in het paradijs zegt hij  tot God :
- 'Ik ben echt wel naïef. Ik dacht werkelijk dat U me  ter hulp zou zijn gekomen !'
En de Heer antwoordt : - 'Ik  heb je 3x de brandweer gestuurd. Ik zie niet in wat Ik nog  meer kon doen...!

Een kleine jongen en zijn opa harken bladeren in de tuin.
De jongen vindt een aardworm die tracht terug te kruipen in dat kleine holletje waar hij uit kwam.
Hij zegt, "Opa, Ik wed dat ik die worm terug in dat holletje kan stoppen."
Opa antwoordt, "Ik wed voor 5 euro dat je het niet kunt.
Hij is te glad en te slap om terug in dat holletje te steken.."
De kleine loopt in het huis en komt terug met een bus hair spray.
Hij bespuit de worm tot hij recht en stijf is, en dan duwt hij de worm moeiteloos in het holletje.
Opa geeft de kleine 5 euro, grabbelt de hair spray, en loopt ermee naar binnen.
Een half uur later komt opa terug buiten en geeft nog 5 euro aan de kleine.
De kleine zegt, "Opa, Ge hebt mij al 5 euro gegeven."
En opa antwoordt, "Ik weet het jongen. Maar  deze zijn van Oma.

Een Antwerpenaar,  een West-Vlaming en een Limburger

wachten in de States in de zogenaamde "Death Row"

op de uitvoering van hun doodstraf.





De gevangenisdirecteur geeft hun  alledrie de  keuze:

1. dood met de  kogel

2. dood door ophanging

3. een injectie met het Aids-virus.



De Antwerpenaar  zegt, "Schiet moa mor recht tusse ma'n

twie  oegen",

En "BANG"... den  Antwerpenaar dood.



De West-Vlaming zegt, "Hangt mi mar op an een koor'ke",

En "SNAP"... de  West-Vlaming  dood.



De Limburger  knipoogt en zegt, "Injekteeeer mich maaaar

met dien  Aids-toestand!".

De beul dient hem  zijn injektie toe.

De Limburger valt al lachend op de grond, en zegt: "Geeef

mich nog maaar wa van dien Aids-dinges", en de beul voert uit.

De Limburger lacht  nu zo hard, dat hij kronkelt van plezier.



De beul vraagt  hem: "Wat mankeer jij in feite, kerel?

"Waarop de Limburger:  "Ich heb een condoom aan, joeng!"

Advocaten zouden nooit aan een oudere dame vragen moeten stellen als ze niet voorbereid zijn op haar antwoord.


Tijdens een proces in Amerika riep de aanklager zijn eerste getuige naar voren, een dame op leeftijd. Hij ging naar haar toe en vroeg: "Mevrouw, kent u mij?"
Zij antwoordde direct: "Welja ik ken u, mijnheer.
Ik ken u al van toen u nog een knaap was en eerlijk gezegd ben ik in u erg teleurgesteld.
U liegt, u bedriegt uw vrouw, u manipuleert de mensen en spreekt kwaad achter hun rug.
U denkt dat u een hele meneer bent terwijl u geen verstand genoeg hebt om te beseffen dat u het nooit ver zult brengen. Jawel, ik ken u."
De aanklager stond perplex.
Niet wetend wat anders te doen wees hij door de zaal naar de verdediger en vroeg:
"Mevrouw, kent u de advocaat van de verdediging?"
Zij antwoordde weer direct: "Welja, ik ken hem ook al van toen hij klein was.
Hij is lui, onverdraagzaam, en hij heeft een drankprobleem.
Hij kan met niemand een normale relatie opbouwen en zijn praktijk is de slechtste van het land.
Bovendien heeft hij zijn vrouw bedrogen met drie verschillende minnaressen, waaronder uw vrouw.
Jawel, ik ken hem."
De verdediger zakte bijna ineen van schaamte.
Toen riep de rechter de twee advocaten bij zich en zei heel stilletjes:
"Als een van jullie beiden het waagt aan die dame te vragen of ze mij kent, dan stuur ik jullie allebei naar de elektrische stoel!"

Twee bowlingteams, de ene allemaal blondjes en de andere brunettes,
charteren samen een dubbeldekkerbus om mee te doen aan een toernooi.

Het team van de brunettes zit in het onderste gedeelte van de bus, de blondjes boven.

Beneden in de bus, bij de brunettes, gaat het er heel plezant aan toe.
Zingen, moppen tappen; de ambiance zit er goed in.

Tot het één van de brunettes op valt dat het boven bij de blondjes wel héél stil is.
Ze besluit poolshoogte te gaan nemen en gaat  naar het bovenste gedeelte van de bus.

Wanneer ze boven komt ziet  ze alle blondjes heel angstig in de stoelen zitten,
allemaal met opengesperde ogen rechtdoor starend, de leuning van de zetel voor hun
zo hard vastklampend dat hun knokkels er wit van zien.

De brunette vraagt : "Wat is hier allemaal aan de hand.

Bij ons beneden zit de ambiance er goed in...!".

Eén van de blondjes kijkt verschrikt op, slikt eens en fluistert:
"JA, MAAR JULLIE HEBBEN WEL EEN CHAUFFEUR"
 

Als ge voelt dat ge energie hebt, dan moet je dingen ondernemen.
En dat voelde ik dus donderdagmorgen: energie...
Dus de fiets op en naar Scherpenheuvel gebold, natuurlijk voor de "moppen van Scherpenheuvel", waarvan ik graag snoep maar altijd te veel!
Voor diegenen die op dieet zijn (wat wil dat woord eigenlijk zeggen, heeft een negatieve bijklank volgens mij), niet kijken naar de foto, en voor diegenen die niet op dieet zijn , alé vooruit, ook naar Scherpenheuvel en een paar pakken van die vrouwentongen (die zijn altijd lang zeggen de mannen), en  pepernoten (nam nam) gaan halen...en dan maar smullen.

Dinsdagavond hadden we geen plannen gemaakt voor woensdag, maar als je dan ’s woensdags ziet dat het weer mee zit, dan wil je toch weer ergens naartoe.

Zomaar opeens dacht ik aan Antwerpen linkeroever.

Dus vlug, vlug naar de markt in Turnhout om met de bus te vertrekken. We hadden het zo gepland dat we ’s avonds met de trein zouden terug komen.

Na een uur met de bus rijden, zijn we in Antwerpen, nu eerst nog een hele weg afleggen voordat we aan het water zijn, om daar via de voetgangerstunnel naar de linkeroever te wandelen .
(We passeren eerst de grote markt , de plaats waar de boten vertrekken (vroeger de “Flandria” genaamd) en Het Steen.

HET STEEN

Dan wandelen we onder het water via de voetgangerstunnel, die vanaf 1933 dienst doet.

Aan de linkeroever aangekomen , doen we een mooie wandeling, het is eens wat anders dan bossen….

Antwerpen, vanaf de linkeroever bekeken, met de O.L.Vrouwkathedraal en de vroegere boerentoren, (nu KBC).

En een lekker etentje hoort er ook bij natuurlijk.
Als we in het treinstation aankomen , nemen we een ticket en vragen aan de baliebediende of deze trein rechtstreeks naar Turnhout rijdt. We krijgen een volmondig 'jazeker".

Maar als we op het perron aankomen vertelt men ons dat we eerst naar Lier moeten, daar overstappen naar Herentals en in Herentals met de bus naar Turnhout worden gebracht...(omdat in Herentals het seingebouw is afgebrand).

Een trein in het station van Antwerpen

Het is door deze toestand heel laat geworden , de trein wordt door ons niet vlug meer genomen, met de bus zouden we op 1 uur rijden thuis geweest zijn (en het is goedkoop!), nu waren we na 2,5 uur thuis!!!!! (en een stuk duurder en met meer ongemakken nl. wachttijden om over te stappen).
De keuze is voortaan vlug gemaakt!

Hij is 80, zij is 20.
Het was het gesprek van de dag toen een oude man van 80 jaar trouwde met een meisje van 20.

Na een jaar beviel ze in het ziekenhuis van haar eerste kindje.
De verpleegster feliciteerde de oude man en zei 'Dit is verbazingwekkend, hoe doet u dat op uw leeftijd?'
Hij antwoordde 'Je moet de oude motor draaiend houden'

Het volgende jaar beviel de jonge bruid opnieuw.
De zelfde zuster zei 'U verbaast mij weer, hoe doet u dat toch?'
En weer zei hij 'Je moet de oude motor draaiend houden'.

Hetzelfde gebeurde in het volgende jaar.
De zuster zei: ''Wel, wel, wel, u kunt er zeker wat van .
'Hij antwoordde 'Je moet de oude motor draaiend houden. De zuster zei: 
"Wel u moet nu zeker de olie verversen, want deze is zwart !!!" 

              Een man en een vrouw zijn 23 jaar getrouwd.

              De sleur en de 'mot' zitten erin en ze gaan te langen leste naar een relatietherapeut...

              Als de therapeut vraagt wat het probleem is, steekt de vrouw een tirade af : ze somt alle mogelijke problemen

en ergernissen op die zich in al die jaren huwelijk hebben opgestapeld.

              En ze ratelt maar door en door... !!

              Plots staat de therapeut op, zonder iets te zeggen...

              Hij loopt om zijn bureau heen, rukt de dame de kleren van het lijf, slaat zijn armen om haar heen en bedrijft

passioneel de liefde met haar !

              De vrouw - haar mond eindelijk gesnoerd - ligt nadien stilletjes nahijgend in een volledig bevredigde roes op

het bureau.

              De therapeut draait dan naar de man en zegt : 'Dát is wat uw vrouw nodig heeft, minstens 3 keer per week... !!'

              De man denkt even na, krabt zich achter z'n oor en antwoordt : “Tja...'s maandag's en 's woensdags kan ik haar

wel brengen, ... maar op dinsdag , donderdag en vrijdag moet ik gaan WANDELEN !...”